جمعه 6 اسفند 1395

print version increase font decrease font
تاریخ انتشار:شنبه 20 آذر 1395      10:57
ملی‌گرایان افراطی به شدت قدرتمند شده‌اند

شکست افراطیون دغدغه احزاب فرانسه

پیروز ایزدی پژوهشگر ارشد مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام بیان می کند: با توجه به این که حزب سوسیالیست حزب حاکم بوده کارنامه درخشان و چندان موفقی در زمینه بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم ندارد، بسیاری از نظرسنجی ها و اظهارات صاحبنطران بر این امر است که شاید حزب جمهوری خواهان شانس بیشتری داشته باشد.

دیپلماسی ایرانی: رسانه های فرانسوی اعلام کردند فرانسوا اولاند از حزب سوسیالیت فرانسه به طور رسمی از عدم حضور خود در انتخابات آتی ریاست جمهوری این کشور خبر داد.ه است او اعلام کرده این تصمیم را برای جلوگیری از چند دستگی در احزاب چپ اتخاذ کرده است. در حال حاضر سه نفر در حزب سوسیالیست برای نامزدی ریاست جمهوری اعلام آمادگی کرده اند که در انتخابات درون حزبی ژانویه در نهایت یک نفر به عنوان نامزد نهایی معرفی خواهد شد. حزب جمهوری خواهان نیز نامزد خود _ فیون _ را معرفی کرده است. کسی که اولاند معتقد است رویکرد افراطی داشته و برای فرانسه خطرناک است. اما در مقابل این جریان اصلی، مارین لوپن نیز به عنوان نامزد جبهه ملی فعالیت خود را شروع کرده است. از این رو صاحبنظران بر این عقیده اند با وجود اختلاف ها میان دو جریان اصلی _ سوسیالیست ها و جمهوری خواهان _ در نهایت اتحادی میان آنها برای شکست نامزد جبهه ملی شکل می گیرد. اتفاقی که در سال 2002 روی داد. با این وجود به نظر می رسد نامزد جبهه ملی از محبوبیت قابل توجهی برخوردار شده است. از طرفی دو جریان فکری موجود در کارزار انتخاباتی (جریانی که قائل به ماندن در اتحادیه را داشته و جریانی که قائل به بازگشت به دوران "فرانک" است) موجب شده شانس سوسیالیست ها کمتر از از جمهوری خواهان باشد. از این رو حرکت به سمت اتحاد جمهوری خواهان صورت می گیرد. درباره تحولات کنونی فرانسه گفت وگویی با پیروز ایزدی، پژوهشگر ارشد مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام داشتیم که در ادامه می خوانید:

چرا آقای اولاند برای دوره بعد نامزد ریاست جمهوری نمی شود؟

آقای اولاند موفق به تحقق رشته وعده هایی به خصوص در زمینه کاهش نرخ بیکاری و رونق وضعیت اقتصادی نشده است. به همین دلیل از محبوبیت پایینی برخوردار است. او با آگاهی از این موضوع به این نتیجه رسیده که از نامزدی کناره گیری کند و شخص دیگری که از محبوبیت بیشتری برخوردار است، به عنوان نامزد اصلی حزب سوسیالیست معرفی شود تا بر این اساس از شانس بیشتری برای حضور در دور دوم انتخابات بهره مند شده و در نهایت طرف پیروز میدان باشد.

در حال حاضر دو جریان غالب در فرایند انتخابات ریاست جمهوری حضور دارند: جریانی که قائل به بازگشت به دوران فرانک، واحد پولی فرانسه (خروج از اتحادیه اروپا) و جریانی که خواهان ماندگاری در اتحادیه است. اما در این میان نامزد حزب جمهوری خواه _ جریان اصلی_ خواهان خروج از اتحادیه است؛ دلیل این موضع گیری چیست؟

درباره جریان بازگشت به دوران فرانک، افرادی هستند که خواهان خروج فرانسه از اتحادیه اروپا هستند. آنها در طیف جریان های افراطی قرار می گیرند. در مقابل جریان های اصلی یعنی حزب سوسیالیست و جمهوری خواهان، عمدتا قائل به باقی ماندن فرانسه در اتحادیه اروپا هستند. اما آقای فیون به عنوان نماینده حزب جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری معتقد به اروپای دولت هاست. یعنی اروپای متشکل از دولت ها و نه اروپایی که دارای عنصر فدرالیسم باشد. او و طرفدارانش از این طریق سعی بر این دارند که به دغدغه افرادی که متصورند کشور نباید حاکمیت خود را بیش از حد به یک مرجع فوق ملی واگذار کند، پاسخ دهند.

تا چه حد ممکن است کارنامه سوسیالست ها در زمامداری ریاست جمهوری، موجب حرکت مردم به سمت اتحاد جمهوری خواهان شود؟

پیش بینی ها گویای آن است که احتمالا نامزد جمهوری خواهان از شانس بیشتری برخوردار باشد. اما نکته مورد توجه این است که انتخابات مقدماتی سوسیالیست ها که در ماه ژانویه برگزار می شود، سه رقیب اصلی دارد: آقای ماکرون که پیشتر به عنوان وزیر اقتصاد و دارایی خدمت کرده و دو – سه ماه قبل از سمت خود استعفا داد. او طرفدار انجام اصلاحات اقتصادی و سوق دادن به سمت سیاست های نولیبرالی و بازار آزاد است. همچنین آقای مانوئل والس که در طیف میانه قرار می گیرد و در نهایت آقای آرنو مونتبورگ که پیش از آقای ماکرون وزیر اقتصاد و دارایی بود و در جناح چپ حزب جای می گیرد. او بیشتر طرفدار مداخله دولت و عدالت اجتماعی است. بنابراین باید دید کدام یک از این سه نفر به عنوان نامزد نهایی حزب سوسیالیت وارد کارزار انتخابات می شوند و طی مناظره هایی که انجام می شود، می تواند مردم را متقاعد کند و سیاست هایی به نفع مردم ارایه دهد.

آیا ممکن است، هیچ نامزدی از حناج چپ به دور دوم راه نیابد و شاهد تکرار اتفاق همانند آن چه در سال 2002 در زمان رقابت آقای ژیراک و لوپن روی داد، باشیم؟

با توجه به این که حزب سوسیالیست حزب حاکم بوده کارنامه درخشان و چندان موفقی در زمینه بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم ندارد، بسیاری از نظرسنجی ها و اظهارات صاحبنطران حاکی از آن است که شاید حزب جمهوری خواهان شانس بیشتری داشته باشد. اما آن چه باعث اتفاق نظر می شود این است که نامزد جبهه ملی، خانم مارین لوپن به دور دوم راه پیدا خواهد کرد و یکی از نامزدهای سوسیالیست یا جمهوری خواهان باید با او رقابت کند. نکته اینجاست که هم سوسیالیست ها و هم جمهوری خواهان قائل به حفظ ارزش های جمهوری هستند و افراطیون را خطری برای دموکراسی فرانسه می دانند و می گویند که آنها نگرش فاشیستی دارند. از این رو دو جریان با هم متحد می شوند تا رقیب را شکست دهند. اتفاقی که در سال 2002 روی داد. اما با توجه به این که طیف راست افراطی _ جبهه ملی _ توانسته مقداری چهره خود را ترمیم کند و روی مسایل اقتصادی و مهاجرت که دغدغه مردم است، مانور دهد، احتمال این که از محوبیت بیشتری برخوردار شود، زیاد است و این که بتواند آرای بیشتری به خصوص از طبقه کارگر جذب کند. بنابراین اکنون شکست دادن نامزد جبهه ملی سخت تر از سال 2002 است. زمانی که چهره بسیار افراطی تری از خود نشان می دادند. 

انتشار اولیه: دوشنبه 15 آذر 1395 / انتشار مجدد: شنبه 20 آذر 1395



نظرات کاربران
ارسال نظر
نام کاربر
ایمیل کاربر
شرح نظر
<###dynamic-0###>