پنجشنبه 27 مهر 1396

print version increase font decrease font
تاریخ انتشار:دوشنبه 20 دى 1395      15:31

ناتو در آستانه فروپاشی است

یک نشریه آمریکایی در گزارشی نوشت: یکی از راهکارهای ترامپ برای انفصال اتحاد با اروپا لغو توافق هسته ای ایران می باشد؛ اقدامی که وعده آن را در رقابت های انتخاباتی اش داده است.

به گزارش فارس، نشریه آمریکایی«فارن افرز» در یادداشتی به قلم«فرانسیس هیسبرگ» به بررسی تاریخچه اتحادهای نظامی همانند ناتو پرداخته و این اتحاد اروپایی_آمریکایی را ساختاری می داند که در آستانه فروپاشی است.

در این مطلب آمده است: طی رقابت های انتخاباتی، ترامپ مکررا از تردید خود درباره مفیدبودن ناتو سخن می گفت. گرچه وی اعلام کرده که قصد ندارد ایالات متحده را از این اتحاد خارج کند اما انتقادات عمومی وی موجب تاثیرات مثبت یا منفی ماندگار بر متحدان واشنگتن شده است. یکی از انتقادات به مراتب نرم تر وی این بوده که اعضای ناتو سهمی یکسان در آن پرداخت نمی کنند. ترامپ همچنین گفته است که «ناتو آنطور که انتظار می رود با تروریسم مبارزه نمی کند.» رییس جمهور جدید آمریکا در یکی دیگر از انتقاداتش ناتو را اتحادی«منسوخ شده» نامیده است.

در مورد حمله روسیه به اعضای بالتیک ناتو، ترامپ اعلام کرده که آمریکا تنها در صورتی به آنها کمک خواهد کرد که به تعهداتشان عمل نمایند. وی درمورد احتمال عقب نشینی نیروهای آمریکایی نیز گفته«اگر نیاز باشد که از آمریکا دفاع کنیم، ما می توانیم برای همیشه نیروهای خود را در خاک خود مستقر کرده و این کار هزینه کمتری نیز به ما تحمیل می کند. رهبران کشورهای(اروپایی) متحد آمریکا با توجه به این اظهارات و نیز گرایش ترامپ به برقراری روابط نزدیک با ولادیمیر پوتین، ژاپن و کره جنوبی ابراز نگرانی کرده اند.

از منظر تاریخی، اتحادهای دفاعی رسمی عموما کوتاه مدت بوده است. بعنوان مثال، ایالات متحده در جنگ جهانی اول با چند کشور به طور موقت ائتلاف تشکیل داد. پس از حملات 11سپتامبر، دونالد رامفسلد وزیر دفاع وقت این ایده را مطرح نمود که اتحادها مشروط به تغییر شرایط استراتژیک باشد. وی هنگامی که جورج بوش برای حمله به عراق آماده میشد در مقاله ای نوشت:«در این جنگ، ماموریت تعیین متحدان است و نه چیز دیگر.» اتحاد آتلانتیک که پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت، موجب تغییر در سیستم امنیت اروپا از "جبهه شرق_غرب" به "نظم پس از جنگ سرد با مرکزیت غرب" گردید. با همین ساختار ناتو نخستین تیراندازی جنگ بالکان را انجام و سپس به افغانستان و لیبی حمله کرد. این اتحاد تقریبا در همان زمان اعضای خود را به دوبرابر افزایش داد و تمرکزش نیز از مهار شوروی به حفظ تعادل علیه چین تغییر یافت. چنین سیستمی زمینه ساز حضور دائمی تعداد زیادی از نیروهای آمریکایی در اروپا و آسیا گردید.  

ادغام عمیق سیستم های کنترل و فرماندهی، وجود استانداردهای فنی و رویکردهای مشترک در تمامی سطوح و نظارت های مشترک بر فضای جنگ هایی که ممکن است در آینده آغاز شود موانعی نیز برای این متحدان ایجاد نمود. مساله ای که در مورد وعده های انتخاباتی ترامپ وجود دارد این است که شرکای واشنگتن انتظار دارند رییس جمهور آمریکا که به رای دهندگان خود مدیون است همان کاری را انجام دهد که آنها خواهانش هستند. یکی دیگر از معضلات، اختلاف نظر اعضای اروپای ناتو در خصوص چگونگی پاسخ دهی به چالش های امنیتی پیش رو از جمله درگیری در اوکراین است.

گرچه موقعیت انگلیس در ناتو تغییر نکره اما بواسطه «برگزیت» این موقعیت به یک عضویت غیرمتمرکز تقلیل داشته است. موفقیت پوپولیسم در سراسر غرب اروپا موجب ورود فرانسه، ایتالیا، آلمان و هلند به انتخاباتی کرده که نتایج آن اصلا قابل پیش بینی نیست. بلغارستان، جمهوری چک و مجارستان نیز در پی این موضوع هستند. در حال حاضر، ناتو مجموعه ای از اعضاست که می تواند با کوچکترین نسیمی سقوط کند.

یکی از راهکارهای ترامپ برای انفصال اتحاد با اروپا لغو توافق هسته ای ایران است؛ اقدامی که وعده آن را در رقابت های انتخاباتی اش داده و از لغو یا مذاکره مجدد آن خبر داده است، گویی که هرگز چنین توافق از ابتدا نبوده است. طی چهار تا 12 ماه ابتدایی آغاز رسمی دولت ترامپ، وی باید تصمیم بگیرد که برخی تحریم های ضدایرانی بطور موقت لغو شود یا خیر. این تصمیم بی شک واکنش هایی از سوی دیگر امضاکنندگان برنامه جامع اقدام مشترک خواهد داشت: چین، فرانسه، انگلیس، آلمان و روسیه. بدیهی است که در چنین اروپایی روسیه مجال بیشتری برای نفوذ خواهد داشت.



کلمات کلیدی : ناتو
نظرات کاربران
ارسال نظر
نام کاربر
ایمیل کاربر
شرح نظر
<###dynamic-0###>