مهرداد احمدی شیخانی در یادداشتی می‌نویسد: قطعا جنگ اقتصادی آمریکا و هم‌پیمانانش علیه ایران بسیار بزرگ و قدرتمند است، ولی جنگ اقتصادی ما علیه آمریکا و هم‌پیمانانش دارد آرام‌آرام اثر می‌کند.
ادامه مطلب
رویکرد چین به خاورمیانه فراتر از سفر شی به واشنگتن مهم است. اگر نظم منطقه‌ای جدیدی از خاکستر مناقشه بیرون می‌آید، همان طور که برخی تحلیل‌گران پیشنهاد می‌کنند، قدرت اقتصادی و جاه‌طلبی سیاست خارجی چین به این معنی است که اگر بخواهد می‌تواند نقش مهمی در نظم جدید ایفا کند.
ادامه مطلب
علی خوشرو در یادداشتی می‌نویسد: سخنرانی شی جین‌پینگ به ارائه تصویری گسترده‌تر از نظم جهانی اختصاص داشت. در این سخنرانی، توسعه اقتصادی، فناوری‌های نوین به‌ویژه هوش مصنوعی، همکاری‌های صنعتی و علمی، تجارت، زنجیره‌های تأمین، اصلاح حکمرانی جهانی، چندجانبه‌گرایی، نقش سازمان ملل متحد و افزایش صدای کشورهای جنوب جهانی جایگاه مهمی داشتند. مسئله امنیت و صلح نیز در کنار این موضوعات قرار داشت و شی بر ضرورت مخالفت با منطق جنگ سرد، مداخله خارجی و تحمیل اراده یک قدرت بر دیگر کشورها تأکید کرد.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: چرا جنگ منطقه ممکن است نه‌فقط موازنه سیاسی، بلکه نقشه سرمایه، فناوری و زیرساخت‌های آینده خاورمیانه را تغییر دهد؟
ادامه مطلب
الیوت آبرامز در یادداشتی می‌نویسد: در کنار مذاکرات احتمالی بر سر اوکراین، مذاکره با ایران جدی‌ترین آزمون سیاست خارجی دولت ترامپ است. در نهایت، پرداختن به حقایق با زبان مبهم غیرممکن خواهد بود: ایران یا تنگه هرمز را کنترل خواهد کرد یا نخواهد کرد. اگر این کار را انجام دهد، ایران عملاً ایالات متحده را از خلیج فارس بیرون خواهد کرد و تأثیر زیادی بر هر کشور خلیج فارس و کل خاورمیانه خواهد داشت.
ادامه مطلب
سعید جمشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مجموعه درگیری‌های منطقه‌ای از شروع عملیات طوفان الاقصی و علی الخصوص جنگ دوازده روزه به بعد تاکنون آشکار ساخته که عملیات نظامی دیگر صرفا زنجیره‌ای از حملات فیزیکی نیست، بلکه شبکه‌ای درهم‌تنیده از عملیات اطلاعاتی، سایبری و شناختی را نیز شامل می‌شود.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی در یادداشتی می‌نویسد: پیمان مکه پیدا و پنهان‌هایی دارد که بدون توجه به آنها نمی‌توان به‌درستی آن را تفسیر و بررسی کرد. مهمترین آن نوع رابطه هر سه کشور با غرب، به‌ویژه امریکاست که مفهومی متفاوت از پیمان عادی منطقه‌ای به ما می‌دهد.
ادامه مطلب
الیون آبرامز در یادداشتی در شورای روابط خارجی می‌نویسد: توافق آمریکا و ایران، اسرائیل، متحدی حیاتی برای امریکا، را در مورد مسائلی که بر منافع اصلی امنیتی آن تأثیر می گذارد، به حاشیه می برد. این ممکن است از نظر تاکتیکی قابل دفاع باشد، اما روشی که واشنگتن با آن برخورد کرده است، اینطور نیست.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بقا و اقتدار، انگاره هر سیاستگذار و حکمران در نظام جهانی است. انگاره‌ای که برای بقا و اقتدار خود به هر ابزار، تاکتیک و سیاستی متوسل شده، هزینه‌های سنگین بر خود و دیگر بازیگران وارد می‌کنند. بخش مهمی از این همبستگی بقا و اقتدار را می‌توان با عنوان الگوی راهبران ناامید در بسیاری از کشورها دید و ترسیم کرد.
ادامه مطلب
پوریا لوایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگر قرار بر صلح و امنیت پایدار در منطقه باشد، دیگر دوران «پناهگاه امن» برای دشمنان ایران به سر آمده است و این لانه باید فرو بریزد.
ادامه مطلب
سید وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تجربه مطلوبی از دیپلماسی نداشتیم و قطعا با جنگ هم به نتایج ملموس در سیاست خارجی نخواهیم رسید و تنش ادامه خواهد داشت.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سیاست داخلی در همه مراحل جنگ اعم از شروع، ادامه و پایان جنگ‌ها وجه بسیار مهمی در کیفیت جنگ از جمیع جهات است. سیاست داخلی در آمریکا نیز در این راستا قابل توجه بوده و در این میان پرسشی اساسی مطرح می‌شود؛ اینکه نسبت سیاست داخلی آمریکا و تجاوز به ایران چگونه قابل بررسی و تجزیه و تحلیل است؟
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اکنون باید پلک نزد، دقیق و اصولی عمل کرد و تا ثانیه آخر ایستاد تا خدای ناکرده «کامبک نخوریم». همچنین باید دانست با اتمام این جنگ، کار ما در تورنمنت نظام بین‌الملل تمام نمی‌شود و فارغ از هر نتیجه که امیدواریم پیروزی ایران باشد، نباید مغرور یا ناامید شد. بازی ادامه دارد و ما ایرانیان مردمان بازی بلدی هستیم.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: همان‌گونه که شرکت‌های نفتی در قرن بیستم بخشی از نظم قدرت جهانی بودند، شرکت‌های فناوری نیز در حال تبدیل شدن به بازیگران راهبردی قرن بیست‌ویکم هستند.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در ادامه بحث روانشناسی سیاسی این تجاوز و شناخت روانشناسانه ترامپ، پرسش محوری این نوشتار آن است که ترامپ چگونه تصمیم به جنگ گرفت؟
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آنچه امروز در خاورمیانه رخ می‌دهد را نمی‌توان صرفاً به عنوان شکست نظامی یا سیاسی یکی از طرف‌ها تعبیر کرد. این وضعیت بیش از هر چیز یک شکست فرسایشی در سطح سیستمی است؛ شکستی که در چارچوب ناکارآمدی ساختار موجود نظم جهانی رخ می‌دهد. در واقع، ضعف سیستمی در مدیریت رقابت‌های جهانی و وابستگی بیش از حد به ائتلاف‌های شکننده، زمینه‌ساز چنین بحران‌هایی شده است. این بحران امنیتی در سایه بازی‌های نامتقارن، محاسبات اشتباه و زمان‌بندی‌های نادرست به ابعادی جهانی رسیده است.
ادامه مطلب