روزنامه سرمایه ، یکی از حرفه ای ترین روزنامه های اقتصادی کشور لغو امتیاز شد و از عرصه روزنامه نگاری کشور حذف شد. این روزنامه با سابقه حدود چهار سال کار رسانه ای از جمله روزنامه های پرمخاطب و پرشمارگان پایتخت به شمار می رفت.
دو نکته مهم و قابل تامل در فرایند لغو امتیاز این روزنامه را باید، اولا انجام این اقدام از سوی هیات نظارت بر مطبوعات دانست که هرچند با استناد به قانون مطبوعات صورت گرفت اما همواره نقد کارشناسان را با خود به همراه داشته که چرا در چند سال اخیر هیات یاد شده گوی سبقت را از قوه قضاییه ربوده و اصرار بر تعطیلی روزنامه و توقف فعالیت رسانه ای دارد.
نکته دیگر همزمانی لغو روزنامه سرمایه است با آغاز فعالیت محمدعلی رامین معاون جدید وزارت ارشاد؛ که اگر آن را پیامی برای برخی رسانه ها تلقی نکنیم، نمی دانم باید با این همزمانی چگونه رو در رو شد؟! آیا باید آن را یک هشدار تلقی کرد یا اینکه به فال نیک گرفت و حمل بر صحت کرد؟!
قصد طولانی کردن مطلب و تصدیع اوقات خوانندگان را ندارم ؛ زیرا تحلیل و فهم این نکات برای همگان و به خصوص اهل فن روشن است، اما آنچه به عنوان یک روزنامه نگار و خواننده ی روزنامه سرمایه بدون کوچکترین وابستگی به دست اندرکاران و نویسندگان سرمایه لازم می دانم به سمع خوانندگان این یادداشت برسانم این است که روزنامه سرمایه، شاید به دلایل زیر که برداشت شخصی بنده است مستحق این برخورد که در واقع اشد مجازات برای یک رسانه ی مکتوب و جمعی است، نبود.
۱- روزنامه سرمایه، جریده ای کاملا حرفه ای با برخورداری از استانداردهای لازم در عرصه روزنامه نگاری بود و در طول دوره فعالیت، علاوه بر جلب نظر بسیاری از نخبگان در حوزه اقتصادی، روزنامه ای مطلوب و خواندنی نیز برای مردم غیرنخبه و در عین روزنامه خوان بود.
۲- تخصص و کارشناسی در این روزنامه به ویژه در عرصه اقتصاد و بهره گیری از کارشناسان و نخبگان خبره در زمینه یاد شده از دیگر ویژگی های سرمایه بود و آن را از سایر روزنامه ها به ویژه رسانه های مکتوب اقتصادی متمایز می کرد.
۳- سرمایه روزنامه ای معتدل در حد قابل قبول و با توجه به شرایط موجود در جامعه بود و حرکت و سیاست گذاری در این نشریه واقع گرایانه و متاثر از شرایط موجود با ملاحظات لازم و کاملا عقلانی به نظر می رسید.
۴- حضور کارشناسی روزنامه به عنوان رکن چهارم دموکراسی و نقد سازنده رفتارهای اقتصادی در جامعه، خبررسانی حرفه ای و ایجاد شفافیت، از دیگر ویژگی های این روزنامه به شمار می رفت و در عین حال این روزنامه تریبونی برای بیان نظرات و دیدگاههای مختلف، فارغ از هرگونه انحصار گری بود.
و بسیاری مشخصه های دیگر که از این می گذرم. لغو امتیاز روزنامه سرمایه با استناد به بندهایی از قانون مطبوعات و با عناوین کلی از جمله اصرار بر تخلف و همچنین فعالیت رسانه ای فراتر از مجوز فعالیت صورت گرفت و قطعا در روزهای آینده جزئیات بیشتری از آن روشن خواهد شد. اما خطاب من به تصمیم گیران در این عرصه است که آیا حتی در صورت وقوع جرمی زیان ماندن این روزنامه در عرصه روزنامه نگاری بیشتر از حذف و تعطیلی یک رسانه ی جمعی به تعبیری نبض یک جامعه زنده و پویا است، بود؟! آیا "سرمایه" برای جامعه سرمایه نبود؟! قضاوت را به همه انسان های منصف و معقول و افکار عمومی می سپاریم.
