با سلام و پوزش باید عرض کنم خدمتتان که تحلیل ساده انگارانه و سطحی بود . این تحلیل هیچگونه اشاره ای به ساتقه مستحکم روابط روسیه و اسرائیل نداشت . در تحلیل به سیاهی و سفیدی توجه شده بود در حالیکه باید خاکستری را هم در روابط روسیه و اسرائیل در نظر می گرفت . مسکو بخوبی از عمق روابط تل آویو - واشنگتن با خبر بوده است و دو طرف روابطشان را بر مبنای همین مساله پایه گذاری کرده بودند .

اسرائیل به روسیه در زمینه مبارزه با به اصطلاح تروریسم ( چچنی ها ) از قبل کمک می کرده است . مساله استقرار سیستم رادار موشکی در اسرائیل ربطی به روابط تل آویو - مسکو ندارد . مسکو نیز بخوبی از این مساله مطلع است . خریدهای تجهیزات نظامی نیز نمی تواند به افزایش مسابقه تسلیحاتی بیانجامد زیرا مسکو و واشنگتن بر اینکه تجهیزات بایستی در سطح دفاعی و نه تهاجمی باشد متفق القول هستند . اسرائیل قبل از بروز درگیری بین مسکو و تفلیس فروش سلاح به گرجستان را قطع کرده بود .

از نگاه مسکو حضور اسرائیل - اگرچه متحد آمریکا است - در آسیای میانه و قفقاز تهدیدی علیه این کشور محسوب نمی شود و گرنه روابط دو طرف باید از سالها پیش رو به سردی می نهاد . سیگنالهایی که اسرائیل به روسیه داده مبتنی برعدم تمایل به ایفای نقشی بر ضد منافع روسیه در آسیای میانه و قفقاز است .

سابقه همکاری نظامی و امنیتی اسرائیل و روسیه به سالهای اتحاد شوروی باز می گردد و بهتر است دانسته شود که اتحاد شوروی یا روسیه فعلی از مهمترین عوامل ایجاد رژیم صهیونیستی ، پایداری آن و نیز عامل بقای آتی آن است . این امر با نگاهی کوتاه به سوابق روابط دو طرف و نیز حضور بخش قدرتمندی از روس تبارها در ساختار حکومتی - دولتی و نظامی رژیم صهیونیستی مشخص می شود . حضور روسیه در کمیته 4 جانبه بین الملی صلح که بعنوان اهرم آمریکا در قبال مسائل فلسطین - اسرائیل عمل می کند ، موید این نظر است که تقابل بین تل آویو - مسکو بسیار بعید بنظر می رسد . نکته اخر اینکه اسرائیل با برگزاری کنفرانس بین المللی صلح که قرار بوده بعد از آناپولیس در مسکو برگزار گردد مخالفت کرده بود ( بسیار پیشتر از مساله گرجستان) ولی مسکو واکنشی نسبت بدان نداشت . نکات بسیار دیگری نیز وجود دارد که در صورت لزوم می توان بدانها اشاره داشت .

 با تشکر