در تاریخ 10 دسامبر شصتمین سالگرد اعلام حقوق بشر را در جهان جشن می گیریم. و برای پرونده ای خوشحال هستیم که نقطه عطفی در تاریخ بشریت به حساب می آید. چرا که این پرونده در واقع اولین توافقنامه بین المللی در خصوص آزادی و حقوق بشر است.
6 دهه پیش، تایید شد که دیدگاه مشترک در خصوص همزیستی صلح آمیز و احترام آمیز می تواند بر قساوت و نفرت چیره شود. از آن زمان به بعد جهان تغییرات زیادی را به خود دیده است. اما گسترش حقوق بشر امروز به درک واقعیت های موجود جامعه نیاز دارد، درست مثل سال 1948.
جامعه بین المللی امروز بر روی آزادی های بنیادین و ارتباط آن را عدالت اجتماعی تمرکز بیشتری دارد و درصدد ارتباط این دو با صلح و امنیت اجتماعی است. اگر نخواهیم که حقوق را طبقه بندی کنیم، این اعلامیه دقیقا بر روی شرایط مساوی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و حقوق فرهنگی به اندازه اتکای متقابل اهمیت می دهد. اعلامیه حقوق بشر جهانی را به تصویر می کشد که در آن مردان، زنان و کودکان با احترام زندگی می کنند، گرسنه نیستند و خشونت و جنگ آنها را از پای در نیاورده است. در این دنیا همه از مزایای اجتماعی، بهداشت اجتماعی، آموزش و پرورش وفرصت ها می توانند استفاده کنند.
جای هیچ شکی نیست که با وجود تمام تلاش ها هنوز برای حمایت از مردم در مقابل ترس، نابرابری و بی عدالتی دچار مشکلاتی هستیم.
متاسفانه درگیری های نظامی همچنان در جهان ادامه دارد. هنوز گاهی حقوق بشر را به حاشیه می رانند تا بتوانند به اهداف امنیتی خود دست پیدا کنند و مبادله بین صلح و عدالت گاهی موجب اشتباه می شود و این زمانی است که یک جامعه از جنگ و درگیری می خواهد به سمت صلح پیش برود.
ما باید این واقعیت را ارزیابی کنیم که توجه به نژاد پرستی، تبعیض و تعصب یکی از بزرگترین چالش های حقوق بشری در دنیای امروز است.
خشونت علیه زنان یکی از مسائلی است که هنوز در بسیاری از کشورهای جهان وجود دارد. در جمهوری دموکراتیک مانند بسیاری از شرایط جنگ این نوع خشونت ها شیوع پیدا کرده است. شورای امنیت سازمان ملل و سایر تریبون های بین المللی اعلام کرده اند که خشونت علیه زنان سایر مسائل حقوق بشری را نیز تحت تاثیر قرار می دهد و چهره اصلی این نوع خشونت ها را نیز می پوشاند. در بسیاری از موارد این نوع جنایات همچنان بدون مجازات باقی می ماند.
سرکوبگری و بینوایی امروز از خطرهای پیش روی ما است. در عین حال خطرهای دیگری نیز امروزه ظهور پیدا کرده است که می تواند تغییرات آب و هوایی، بحران مالی و غذایی در جهان، جهانی سازی و تروریسم را شامل شود. برای مبارزه با چنین شرایطی با به یک نیروی منسجم و هماهنگ نیاز داریم که بتواند قوانین بین المللی را بپذیرند.
برخی بر این عقیده اند که هنوز مسائلی مانند آزادی های فردی و اجتماعی نتوانسته است در جهان امروز برای خود جایگاهی پیدا کند.
واقعیت این است که اعلامیه حقوق بشر با بسیاری از فرهنگ ها و عادت ها همسان سازی نشده است. اعلامیه حقوق بشر به صورت یک یونیفورم کلی برای جهان تدارک دیده شده است.
حقوق تمام جهان را یکپارچه کرده است و همه را مسوول می شناسد. اگر بتوانیم حقوق بین المللی بشر را در جهان پیاده سازیم قابلیت این را خواهیم داشت تا به استانداردهای بالاتری در زندگی دست پیدا کنیم و از آزادی بهره بیشتری ببریم.
این مقاله توسط ناوانتم پیلای به رشته تحریر درآمده است. وی کمیسیونر ارشد سازمان ملل در حوزه حقوق بشر است.
