دلایل آمار بالای خودکشی

چرا مردم کره جنوبی احساس خوشبختی نمی کنند؟

۲۱ تیر ۱۳۹۹ | ۱۶:۰۰ کد : ۱۹۹۳۱۴۶ آسیا و آفریقا نگاه ایرانی
مرتضی سلطانپور ابیانه در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: فشارهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در درون جامعه کره جنوبی بسیار زیاد است و خودکشی یکی از راه های خلاص شدن از این فشارهاست. کشوری کوچک ‌به وسعت استان سمنان ما و با جمعیتی بالغ بر ۵۰ میلیون نفر. 
چرا مردم کره جنوبی احساس خوشبختی نمی کنند؟

دیپلماسی ایرانی: کره جنوبی کشوری که طی چهار دهه اخیر با رشد و توسعه اقتصادی معجزه آسای خود توانست از یک کشور بسیار فقیر به نهمین اقتصاد برتر جهان تبدیل شود. در درون این جامعه زیبا و با شکوه، مردم آن با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنند که کمتر انعکاس بیرونی دارد. بسیاری از بزرگان می گویند ثروت راحتی در زندگی به هم راه دارد اما گرفتاری های بشر را کاهش نمی دهد. 

یکی از گرفتاری های بزرگ اجتماعی کره جنوبی آمار بالای خودکشی در اقشار مختلف مردم این کشور است که همواره کره جنوبی را در ردیف اول و یا دوم  جهان قرار داده است. از طرفی دیگر علی رغم درآمد سرانه بالای 38هزار دلار، احساس خوشبختی در این جامعه آنچنان بالا نیست. بر مبنای تحقیقات به عمل آمده این کشور در جهان به لحاظ احساس خوشبختی در ردیف پنجاه و هفتم قرار دارد. آمارها نشان می دهد که در سال های اخیر به طور متوسط روزانه 38 نفر خودکشی کرده اند. تحقیقات علمی نشان می دهد که استرس، عادات و سنت های اجتماعی مبنی بر مخفی کاری، فشار شدید و شرایط رقابتی جامعه ای مضطربی را نشان می دهد. اگرچه در ظاهر چیزی مشخص نیست و وقتی با یک کره ای گفت وگو می کنید چهره ای خندان از آنان برای شما ترسیم می شود. اما واقعیت چیز دیگری است. مهمترین دلیلی که موسسات تحقیقات اجتماعی کره جنوبی در خصوص خودکشی به آن اشاره می کنند بیماری افسردگی است. آمارها نشان می دهند که بخشی از مردم دچار این نوع بیماری هستند که بسیاری از آنان به دلیل سنت های خاص شرقی مبنی بر مخفی کاری و حفظ آبرو حاضر به معالجه خود نیستند. 

فشارهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در درون جامعه کره جنوبی بسیار زیاد است و خودکشی یکی از راه های خلاص شدن از این فشارهاست. کشوری کوچک ‌به وسعت استان سمنان ما و با جمعیتی بالغ بر ۵۰ میلیون نفر. 

بسیاری دیگر از فاکتورهای دیگر جامعه ای پر هیجان و پر استرسی را ساخته که توسعه اقتصادی توانسته تا حدودی به این سرزمین آرامش مالی بدهد لکن رقابت در این جامعه برای بهتر بودن این آرامش را کم رنگ کرده است. در واقع یکی از مهمترین عارضه توسعه اقتصادی برق آسای در کره جنوبی عدم رشد متوازن بخش های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی است.  

به هر حال دلایل متعددی را در خصوص خودکشی در کره جنوبی می توان بیان کرد، یکی از مشکلات این جامعه تبعیض اقتصادی و اجتماعی و فاصله طبقاتی و رقابت برای  کم کردن این شکاف هاست. این معضل باعث شده که طبقات مختلف اجتماعی برای حل مشکلات خود به رقابتی کشنده با یکدیگر بپردازند. این رقابت کشنده از دوران تحصیل فرزندان آغاز و تا پایان دوره دانشگاه ادامه دارد. مثلا دانش آموزان دوره متوسطه روزانه به طور متوسط باید 16 ساعت از وقت خود را صرف حضور در دبیرستان و یا امور مربوط به آن کنند. بعد از فارغ التحصیلی از دبیرستان نیز رقابت برای ورود به بهترین دانشگاها آغاز می شود. این رقابت ها به  یک معضل برای خانواده ها تبدیل شده است به طوری که  آنان در رقابتی شدید بسیاری از سرمایه های خود را صرف این کار می کنند. در این میان کسانی که به لحاظ مالی ضعیف هستند، دچار مشکلاتی از جمله افسردگی می شوند.  

یکی دیگر از دلایل افسردگی و اقدام برای خودکشی، خصوصا میان دانش آموزان و دانشجویان دختر، موضوع آزار جنسی در این محیط هاست که بسیاری برای حفظ آبرو کمتر به آن می پردازند. اگرچه در ده سال اخیر با توجه به قوانین سخت و محکمی که در رابطه با حمایت از زنان وضع شده است ولی  قربانیان آن کم نیستند و آسیب دیدگان بعضا دست به خودکشی می زنند. 

یکی دیگر از دلایل خودکشی در کره جنوبی تداوم سنت های دیرین مبنی بر مخفی کاری برای حفظ آبروست. در جامعه کره بسیاری بر این باورند که خودکشی باعث خواهد شد تا ابروی آن طبقه و یا خانواده حفظ شود و فرد با انجام این کار در واقع جلوی بسیاری از گرفتاری های بعدی را خواهد گرفت. نمونه بارز آن خودکشی آقای پارک ون سون، شهردار معروف و محبوب پایتخت کره جنوبی  است که شایعاتی در خصوص اتهام آزار جنسی به ایشان مطرح شده است. البته با آموزش های متعدد و اقدامات دولت در چند سال اخیر آمار خودکشی در این کشور قدری کاهش یافته است اما باید گفت هنوز در کره جنوبی این معضل خودنمایی می کند.

کلید واژه ها: کره جنوبی مردم کره جنوبی خودکشی


( ۴۵ )

نظر شما :

سام ۲۱ تیر ۱۳۹۹ | ۱۷:۲۷
علتش اینه که دیکتاتور بالا سرشون نیست
بهروز ۲۱ تیر ۱۳۹۹ | ۱۷:۴۹
خوشبختانه در فرهنگ ما خودکشی امری بسیار مکروه هست مخصوصا در بین مسئولین عزیز. ما که به خودکشی مسئولین راضی نیستیم کاش ورژن استعفا در ایران رایج بشه.
خسرو ۲۱ تیر ۱۳۹۹ | ۲۱:۰۶
متاسفانه خودکشی در ایران هم زیاد شده ، لطفا در این مورد هم بنویسید ، کره ای ها خوشی زده زیر دلشون ، ولی مردم ما ...
مهدوی تحلیلگر سیاسی ۲۲ تیر ۱۳۹۹ | ۱۰:۱۱
لطفا از جی دی پی و صادرات خودرو، لوازم صوتی و تصویری و نیز تلفن همراه کره ای ها که بیش تر از کل جی دی پی ایران هست هم مطلب می نوشتید البته شما معقدید که هنر نزد ایرانیان است و بس ........
محمدرضا ۲۲ تیر ۱۳۹۹ | ۱۸:۲۸
چراکره شمالی رانمیگی که بادیکتاتوری اداره میشه کارزیاددربرابرپول کم
امیر ۲۲ تیر ۱۳۹۹ | ۲۲:۰۱
همیشه گفتم باز هم میگم تنها تفاوت ما با بقیه تنها آمارگیری و اطلاع رسانی دقیق است و بس! اگر یگ آمار واقعی از هر چیزی منجمله اقدامات به خودکشی در ایران گرفته شود مطمئن هستم اگر در دنیا اول نشویم حداقل دوم یا سوم هستیم!!!
ابراهیم قدیمی ۲۲ تیر ۱۳۹۹ | ۲۳:۲۶
این بیماری فقط در کره جنوبی نیست.گرچه در کره جنوبی بعلت سرعت تغییرات جامعه از یک کشور سنتی به یک کشور صنعتی سرمایه داری و رویا روئی ها قدرت های جهانی در ان بسیار پر رنگ مشاهده میشود.در یک جامعه سنتی مردم در اجتماعات خانوادگی وروستائی وشهری دریک همبستگی انسانی باهم زندگی میکنند.در صورتیکه دریک جامعه صنعتی سرمایه داری همه در حال دویدن و سبقت گرفتن از همدیگر به انواع روشها میباشند.هر خلافی برای سبقت گرفتن در صورتیکه غیر قانونی مشهود نباشد ازاد است.در یک جامعه صنعتی سرمایه داری نقش خانواده واجتماعات جغرافیائی بسیار بسیار محدود ومحدودتر میشود. زن برای خودش میدود مرد ودختر وپسر برای خود.مضافااینکه در کره جنوبی مسآله سربازی فکرمیکنم سه ساله برای جوانان مشکل عظیمی است.جوامع سرمایه داری پیوند های عاطفی افراد را از بین برده ورقابت در استحصال ثروت که در صد معدودی به ان میرسند والگوی موفقیت میشوند ا لگو است. مسابقه اتومبیل رانی در رسیدن به ثروت است.من همیشه به این اولین جمله کتاب طاعون البر کامو استناد میکنم.اوران شهری است بی کبوتر وبی درخت.. در اوران همه چیز ز ضرورت کسب وکار تبعیت میکند.سئول مانند بسیاری از شهرهای سرمایه داری نیز همه چیزاز ضرورت پول دارشدن تبعیت میکند. سئول مانند اوران مانند .... یک شهر طاعون ببخشی در شرایط فعلی کرونا زده است.هر کسی به مداوای طاعون یا کرونا اقدام میکند خود طاعون یا کرونامیگیرد. ایا در سئول عارف مردمی که جستجو کننده پول نباشد وجود داد؟ایادر سئول شاعر مردمی که به فقر مباهات کند الفقر فخری وجود دارد.و....تهران خودمان هم در چه شرایطی است؟
علی ۲۳ تیر ۱۳۹۹ | ۰۲:۲۶
رتبه ایران از نظر احساس خوشبختی چند است؟ تعداد خودکشی در ایران چقدر است؟ درآمد سرانه ایران؟ اصلاً همه دنیا بدهستند و اَخ و فقط ایران بهشت برین است
فرزانه ۱۸ آبان ۱۳۹۹ | ۱۷:۴۰
ایران گل و بلبل نیست ولی کدوم ایران ؟ ایرانی که 300 سال مورد استعمار بوده و هرروز مورد تحریم های شدیدتر قرار میگیره و یک انقلاب و یک جنگ 8 ساله را تجربه کرده نه کره ای که تمام درهای دنیا برای کشور و مردمش بازه اگر میخواید مقایسه کنید درست مقایسه کنید . هنوز 42 سال گذشته صبر کنید به شرطی ما از همه ی این کشورها بهتر میشیم با این تفاوت که ما بنیان خانواده هامون را حفظ میکنیم و برای بقا هم محتاج کشورهای دیگه نخواهیم بود ان شاالله