محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا نه فقط ناتو را منحل نکرد بلکه کشورهای تازه استقلال یافته شرق اروپا و منطقه بالتیک را نیز به عضویت این پیمان در آورد تا از این پیمان به عنوان یک بازوی نظامی علیه کشورهایی که تسلیم آمریکا نمی شوند، استفاده کند.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چگونه میتوان این حرکت بینالمللی آمریکا را تجزیه و تحلیل کرد؟ در پاسخ ابتدا باید چگونگی سازمانهایی که آمریکا از آنها خارج شده را بررسی کرد و سپس باید به نگرش پشت این اقدام توجه کرد و سرانجام تعارض نگرش آمریکا که در پی فرمانبرداری جهانی است را با حکمرانی جهانی و ماهیت کار سازمانهای بینالمللی مورد مداقه قرار داد.
ادامه مطلب
جمیله کدیور در یادداشتی مینویسد: شناسایی سومالیلند بخشی از استراتژی «محاصره استراتژیک ایران» توسط اسرائیل است. با حضور در این منطقه، اسرائیل میتواند بر تحرکات دریایی و ارسال تجهیزات ایران نظارت وبا نفوذ ایران در منطقه دریایسرخ مقابله کند.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: حمله شگفت انگیز به کاراکاس پس از ادعای اخیر ترامپ درباره نسخه خودش از دکترین مونرو و اظهارات وی مبنی بر اینکه آمریکا از اعزام نیروی زمینی نمی ترسد، نشان می دهد که دولت آمریکا برای حضور مداوم در منطقه تردید نخواهد کرد.
ادامه مطلب
انصارالله و ارتش یمن با درک دقیقی از تحولات اعلام کرده اند اگر رژیم صهیونیستی پایگاهی در شاخ آفریقا بزند، آنها این پایگاه را منهدم خواهند کرد. ایران، مصر، ترکیه و چین نیزدر این ماجرا بیکار نخواهند نشست.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: باید توجه داشت که شورش، استقلالخواهی و تأکید بر حاکمیت ملی جزو لایتجزای فرهنگ سیاسی کشورهای آمریکای لاتین بوده است و لذا همانگونه که استعمارکشی، با مقاومت و مخالفت روبرو بود، استعمار لخت شده فعلی هم، راهی دشوار در پیش خواهد داشت.
ادامه مطلب
محسن شریف خدایی می نویسد: در دور دوم ریاستجمهوری ترامپ، سیاست خارجی ایالات متحده شاهد چرخشی کمسابقه بوده است؛ چرخشی که بسیاری آن را بازگشت به منطق قرن نوزدهم و احیای نسخهای جدید از دکترین مونرو میدانند. استقرار ناوهای جنگی آمریکا در دریای کارائیب، تهدید به توقیف نفتکشها و استفاده از زبان زور در قبال دولتهای منطقه، یادآور دورانی است که به «دیپلماسی کشتیهای توپدار» مشهور است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دولت ترامپ با ترویج زورمندی در نظام بین الملل؛ فرایند تزلزل نظم کهن پی ریزی شده توسط امریکا پس از جنگ جهانی دوم را نیز تسریع کرده است و به استقبال نظم جدیدی میرود که بدون شک در آن قدرت فائقه نیست و باید به تقسیم قدرت با اروپا؛ چین و روسیه رضایت دهد. در این فرایند گذار؛ ترویج نظامی گری لاجرم پای امریکا را به بحران های متعدد نظامی آینده باز خواهد کرد و فرایند افول هژمونی و حتی زورمندی امریکا را تسریع خواهد کرد. با این همه از منظر ما ایرانیان؛ حمله شبانه و خارج از عرف دولت ترامپ به ونزوئلا حامل پیام های خطرناکی در کوتاه مدت برای ما خواهد بود.
ادامه مطلب
جلال خوش چهره می نویسد: فارغ از هر سناریویی که واشنگتن برای سرنوشت نیکلاس مادرو و همسر دربندش در نظر داشته باشد، اما شیوه عمل و سطح نگرش به آینده ونزوئلا در چارچوب سیاست "رئال پولیتیک" دولت "دونالد ترامپ" یک مفهوم روشن را پیش چشم میگذارد؛ این که ترامپ نه در پی استقرار دموکراسی مطالبهگر در این کشور بوده و نه برخلاف ادعاهای گذشتهاش، سقوط، فروپاشی و یا تغییر رفتار نظام سیاسی این کشور را در دستور کار داشته است.
ادامه مطلب
کوروش احمدی می نویسد: اقدام ترامپ به ربودن یک رئیس کشور از محل زندگیاش، جهان را تکان داده است. او پیش از این نیز نشان داده بود که احترامی برای قواعد نظام بینالمللی لیبرال که حاکمیت ملی و اصل برابری و تمامیت ارضی کشورها مطابق منشور ملل متحد در مرکز آن است، قائل نیست.
ادامه مطلب