رسول جعفری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: حادثه اویو را نمی‌توان صرفاً یک عملیات آدم‌ربایی دیگر دانست؛ این حادثه نشانه‌ای از تغییر جغرافیای تهدید تروریستی و گسترش آن به مناطقی است که پیش‌تر کمتر در معرض چنین حملاتی قرار داشتند.
ادامه مطلب
جایگاه آسیای مرکزی در سیاست خارجی معاصر آذربایجان، بیش از هر چیز با اهمیت ژئوپلیتیکِ جدیدِ موقعیت جغرافیایی این کشور پیوند دارد. اگرچه آذربایجان از نظر جغرافیایی در قفقاز جنوبی واقع شده، اما پیوندهای تاریخی و فرهنگی، ارتباطات زبانی و تمدنی، زیرساخت‌های حمل‌ونقل، سیاست انرژی و موقعیت آن در دریای خزر، این کشور را به حلقه اتصال غربی در نظام سیاسی و اقتصادی آسیای مرکزی نیز تبدیل کرده است.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تکیه بر وعده‌های دیپلماتیک راولپندی، بدون در نظر گرفتن رفتار دوگانه آن در قبال گروه‌های تروریستی، خطایی راهبردی است. تاریخ معاصر نشان می‌دهد ارتش پاکستان تنها در برابر زبان قدرت و اقدامات بازدارنده قاطع، در محاسبات خود تجدیدنظر می‌کند.
ادامه مطلب
محمدمهدی مظاهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اظهارات مقامات آمریکایی مبنی بر تعیین خط قرمز برای پکن در خصوص ایران و در مقابل، تاکید رسمی شی جین‌پینگ صرفاً بر «ضرورت کاهش بحران و لزوم بازگشت به دیپلماسی و گفتگو»، نشان می‌دهد پکن حاضر به پذیرش دستور کار واشینگتن در قبال خاورمیانه نیست و هرگونه ادعا درباره «معامله پکن و واشینگتن بر سر ایران» فاقد پایه راهبردی است.
ادامه مطلب
امیرعلی ابوالفتح در یادداشتی می‌نویسد: سفر هفته گذشته شی، نخستین سفر رسمی دولتی وی به واشنگتن پس از بیش از یک دهه بود و در شرایطی انجام شد که روابط این دو قدرت بزرگ اقتصادی و نظامی جهان با تنش‌های عمیق تجاری، فناورانه و ژئوپلیتیک همراه شده است.
ادامه مطلب
فراتر از نمادگرایی پیوستن به یک بلوک ژئوپلیتیکی در حال گسترش، اندونزی دقیقاً امیدوار است از طریق بریکس به چه چیزی دست یابد؟
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: طالبان شانسی به دست آورده‌اند که در یک مقطع خاص تاریخی که دنیا بی‌ثباتی، ناهنجاری و عدول از روش‌های معمول عرف دولت‌داری جهانی را تجربه می‌کند و تقریباً یک وضعیت خلای حاکمیت جهانی به نسبت نبود یک سازوکار بین‌المللی حاکم است، به قدرت رسیده‌اند.
ادامه مطلب
قفقاز جنوبی از یک نظم منطقه‌ای که ساختار آن درگیری و نقش‌های استراتژیک ثابت است به سمت نظمی که با اتصال، رقابت و تنوع تعریف می‌شود، حرکت می‌کند. پیروزی‌های آذربایجان در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳ مناقشه‌ای را که مدت‌ها روابط بین سه کشور را شکل داده بود، از بین برد و به باکو آزادی بیشتری برای شکل‌دهی به دستور کار منطقه‌ای داد.
ادامه مطلب
ارزش اصلی این توافق در آن است که هر پنج کشور پذیرفته‌اند مشکلات دریای خزر را نمی‌توان به‌صورت جداگانه حل‌وفصل کرد.
ادامه مطلب
سیروس حاجی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این نگاشت با عبور از رویکردهای توصیفی، به بررسی این گزاره می‌پردازد که نبرد واقعی در سودان، نه بر سر تصرف پست‌های دولتی، بلکه بر سر کنترل شبکه‌های درآمدی غیررسمی و توزیع مجدد نفوذ در عرصه منطقه‌ای است.
ادامه مطلب