ثابت شد پایگاه‌های امریکا در منطقه ناامن هستند

دیپلماسی ایرانی: در ۲۷ مارس، یک موشک ایرانی به پایگاه هوایی شاهزاده سلطان در عربستان سعودی اصابت کرد و یک هواپیمای مرکز فرماندهی نیروی هوایی E-3 (AWACS) به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار را به تکه‌های ریز و درشت تبدیل کرد.

در حالی که این حمله قابلیت‌های ایران را برجسته کرد، اما بحث طولانی مدت در مورد نیاز ایالات متحده به محافظت از هواپیماها و سایر تجهیزات ارزشمند خود با استفاده از پناهگاه‌های زیرزمینی و پناهگاه‌های مستحکم را نیز دوباره زنده کرد – حوزه‌ای که تحلیلگران می‌گویند دشمنانی مانند چین سرمایه‌گذاری بسیار گسترده‌تری در آن انجام داده‌اند.

تام شوگارت، افسر بازنشسته زیردریایی نیروی دریایی و عضو ارشد کمکی در برنامه دفاعی مرکز امنیت نوین آمریکا، گفت: «مردم این سوال بجا را می‌پرسند: این هواپیمای نیم میلیارد دلاری که درست در فضای باز، جایی که تصاویر ماهواره‌ای تجاری می‌توانند دقیقاً ببینند کجا بوده و سلاحی را به سمت آن نشانه بگیرند، چه می‌کرده است، که ظاهراً این کار را کرده‌اند. من فکر می‌کنم سوالات واقعاً خوبی در مورد اینکه ما اینجا چه کار می‌کنیم، پرسیده می‌شود؟ و سوال بزرگتر این است که چرا این کار قبلاً انجام نشده بود؟»

هم‌زمان با ادامه اصابت موشک‌ها به پایگاه‌های ایالات متحده در خاورمیانه، پنتاگون در حال افزایش سرمایه‌گذاری در تقویت پایگاه‌هاست. همانطور که توسط The War Zone، که سال‌هاست در مورد شکاف‌ها در تقویت زیرساخت‌ها و حفاظت از هواپیماها می‌نویسد، گزارش شده است، ماه مارس شاهد انتشار چندین درخواست پیمانکاری به دنبال راه‌حل‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت، از جمله درخواست نیروی فضایی برای «پناهگاه‌های قابل حمل پیش‌ساخته» و یک دستور کار هفت ساله برای کارهای زیرساختی در پایگاه هوایی العدید در قطر بود. همان‌طور که توسط TWZ نیز گزارش شده، پیت هگزت، وزیر دفاع، «پناهگاه‌های بیشتر و بیشتر» را خواستار شده و در سفری به خاورمیانه گفته که استقرار سریع آنها «اولویت صحنه نبرد» است.

شوگارت گفت اگرچه تاکنون تأکید بر پناهگاه‌ها بوده است، اما شکاف حفاظتی را می‌توان در پناهگاه‌های مقاوم‌سازی‌شده هواپیما که از طریق تصاویر تجاری قابل مشاهده و شمارش هستند، به وضوح بیشتری مشاهده کرد. مقاله‌ای با عنوان «آسمان بتنی» که او سال گذشته با تیموتی والتون از مؤسسه هادسون به طور مشترک نوشت، نشان داد که در منطقه هند و اقیانوسیه، چین بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ تعداد پناهگاه‌های مقاوم‌سازی‌شده هواپیما را بیش از دو برابر کرده و به حدود ۸۰۰ عدد رسانده است، در حالی که ایالات متحده و متحدانش در همان بازه زمانی فقط دو پناهگاه ساخته‌اند.

این مقاله به ویژه تصمیم عدم ساخت پناهگاه‌های مقاوم‌سازی‌شده هواپیما برای ناوگان بمب‌افکن‌های B-۲۱ را «احمقانه» توصیف می‌کند و این پناهگاه‌ها را به عنوان یک سرمایه‌گذاری ۳۰ میلیون دلاری برای محافظت از هواپیماها به ارزش ۶۰۰ میلیون دلار برای هر کدام توصیف می‌کند.

در سال‌های اخیر، سپاه مهندسان ارتش برای ایجاد بهبودهای جزئی در پناهگاه‌های موجود تلاش کرده است. نشریه میلیتاری تایمز در سال ۲۰۲۴ در مورد کارهای تقویتی از جمله بهبود درهای انفجاری که برای محافظت از سربازان داخل در برابر آسیب‌های مغزی ناشی از فشار بیش از حد در نظر گرفته شده بود، گزارش داد.

اما درخواست‌ها برای محافظت از هواپیماها در گذشته به دلیل نگرانی‌های رهبران در مورد ارزش انجام این کار، کاهش یافته است. شوگارت خاطرنشان کرد که ژنرال کنت ویلسباخ، فرمانده وقت نیروهای هوایی اقیانوس آرام و رئیس فعلی ستاد نیروی هوایی، در سال ۲۰۲۳ گفت که او "طرفدار سرسخت مقاوم‌سازی زیرساخت‌ها" نیست.

او با اشاره به حملات ایالات متحده در طول جنگ خلیج فارس گفت: "شما دیدید که ما با نیروی هوایی عراق و پناهگاه‌های مستحکم هواپیماهای آنها چه کردیم. وقتی یک بمب ۲۰۰۰ پوندی را مستقیماً از پشت بام عبور می‌دهید، آنها آنقدر سرسخت نیستند."

شوگارت گفت اگر این در آن زمان درست بود، ممکن است دیگر به این اندازه درست نباشد.

او گفت در حالی که یک موشک با مهمات فرعی ممکن است بتواند چندین هواپیما را روی زمین از بین ببرد، یک موشک برای از بین بردن یک پناهگاه مستحکم هواپیما کافی است. در آن سناریو، او تخمین می‌زند که هزینه موشک ۲۰ میلیون دلار و هزینه پناهگاه ۵ میلیون دلار خواهد بود. او گفت: «در آن مرحله، شما حداقل در سمت راست منحنی هزینه هستید.»

علاوه بر این، او افزود، اندیشکده‌های خود نیروی هوایی نیز برای حفاظت بهتر از پایگاه‌های هوایی تلاش کرده‌اند. مقاله‌ای که در سال ۲۰۲۴ توسط جی. مایکل دام، یکی از اعضای موسسه مطالعات هوافضای میچل نیروی هوایی، منتشر شد، بیان می‌کرد که دفاع از پایگاه‌های هوایی در طول سه دهه گذشته "تحلیل رفته" و بودجه‌بندی برای پایگاه‌های مقاوم در واقع کاهش یافته است.

دام نوشت: "تا به امروز، نه کنگره و نه وزارت دفاع (DOD) به اندازه کافی بودجه مورد نیاز برای دفاع از پایگاه‌های هوایی را تأمین نکرده‌اند. بدون تغییر فوری این روند، نیروی هوایی ممکن است به ایجاد قدرت هوایی رزمی عملیاتی مرتبط در یک درگیری نزدیک قادر نباشد، که احتمالاً تأثیرات مخربی بر مبارزات مشترک و ترکیبی خواهد داشت." 

وی همچنین نوشت: "دفاع ناکافی از پایگاه‌های هوایی همچنین اتحادها را تحت فشار قرار می‌دهد، متجاوزان بالقوه را تشویق می‌کند و در نهایت ممکن است به یک ضرر استراتژیک منجر شود که پیامدهای وجودی برای ایالات متحده و متحدانش دارد." نیروی هوایی قراردادی پنج ساله برای پناهگاه‌های جدید حفاظت از دارایی‌های کوچک Expedient به عنوان بخشی از استراتژی استخدام چابک رزمی خود دارد - "آشیانه‌هایی در جعبه" برای هواپیماها یا وسایل نقلیه کوچک. با این حال، مشخص نیست که از زمان رونمایی اولین مورد در پایگاه نیروی هوایی اندرسن، گوام، در سال ۲۰۲۳، چه تعداد از آنها خریداری و مستقر شده‌اند.

والتون، در موسسه هادسون، گفت که فرضیات گذشته در مورد محدودیت‌های فضای پناهگاه‌های سخت – که آنها عمدتاً برای جنگنده‌ها هستند و برای یک هواپیمای بزرگ مانند AWACS مناسب نیستند – ممکن است درست نباشد. او به پناهگاه‌های بزرگ در اندرسن که برای محافظت در برابر طوفان ساخته شده‌اند اشاره کرد و گفت که این می‌تواند یک طرح نقطه شروع برای پناه دادن به بزرگترین و پرهزینه‌ترین دارایی‌های جنگی باشد.

او گفت: "این به شما این امکان را می‌دهد که آن را در پناهگاه بزرگ هواپیما قرار دهید، درها را ببندید و آن را در برابر پهپادها یا تسلیم یا سلاح‌هایی که به سمت بالا می‌آیند آسیب‌پذیر نکنید. هنوز هم احتمالاً می‌تواند توسط کلاس‌های خاصی از کلاهک‌های واحد نفوذ کند، اما کمک می‌کند."

والتون و شوگارت هر دو تأکید کردند که تهدید هواپیماهای آمریکایی روی باند فرودگاه نباید محدود به هند – اقیانوس آرام یا خاورمیانه در نظر گرفته شود. آنها گفتند با افزایش عبور هواپیماهای بدون سرنشین از تأسیسات نظامی، این تهدید داخلی نیز هست.

والتون گفت: "در سال‌های گذشته، فهرستی از حملات به فرودگاه‌ها و سایر زیرساخت‌های حیاتی ایالات متحده، حتی در داخل ایالات متحده، وجود داشته است؛ حملات پهپادها. و این نشان می‌دهد که هواپیماهای آمریکایی چقدر در برابر حمله به فرودگاه‌ها آسیب‌پذیر هستند."

یکی دیگر از تحلیل‌های مؤسسه هادسون، ۱۲ پناهگاه کوچک مقاوم‌سازی‌شده برای هواپیما و سه پناهگاه بزرگ برای هر فرودگاه در اقیانوس آرام را که در آن متمرکز بود، خواستار شد و تخمین زد که بین ۹ تا ۱۰.۵ میلیارد دلار برای تقویت سازه‌های مقاوم و پدافندهای غیرفعال هزینه خواهد داشت.

منبع: میلیتاری تایمز / تحریریه دیپلماسی ایرانی/۱۱