علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی با بررسی جامع یادداشتهای تحلیلی ارائهشده در سایت دیپلماسی ایرانی، به این نتیجه میرسد که آنچه ایران با آن مواجه است، صرفاً یک تهدید خطی یا مجموعهای از بحرانهای منفصل نیست، بلکه اجرای یک «راهبرد فرسایش ترکیبی» هوشمندانه و چندلایه از سوی ایالاتمتحده و متحدانش است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دیدبانی عرصه دیپلماسی منطقهای نشان میدهد، ترکیه، عراق، عربستان، قطر، عمان و مصر، کنشگران صلح یا بازدارنده جنگ هستند و اسرائیل آشکار و برخی از زیرقدرتها در منطقه، به صورت پنهانی، کنشگران جنگ و یا شتابدهندگانِ جنگ محسوب میشوند. منافع و انگیزههای هر یکی از این کنشگران چیست؟
ادامه مطلب
محمد قراچورلو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: باتوجهبه تجربیات مذاکرات ۲۰۱۵ که به امضای برجام منتهی شد و مذاکرات نیمهکاره سال جاری، مسیرهای اعتماد برای دولت ایران کاهش یافته است. در این نوشتار ضمن بررسی شرایط مؤثر در این مذاکره به روشهای اعتمادساز جهت ضمانت اجرا خواهیم پرداخت.
ادامه مطلب
سید محمد شفیعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس چارچوب مدیریت بحران برچر، روابط کنونی ایران و آمریکا در مرحله «بحران فعال اما کنترلشده» قرار دارد. مرحلهای که در آن تهدید ارزشهای حیاتی بالا است و احتمال استفاده از زور وجود دارد اما هنوز محدودیت زمانی به سطحی نرسیده است که تصمیمگیری را کاملاً فشرده و احساسی کند.
ادامه مطلب
اخیراً، رسانههای ترکمنستان با استناد به پلتفرم نظارت بر پرواز FlightRadar۲۴ گزارش دادند که هواپیماهای ترابری نیروی هوایی ایالات متحده C-۱۷A Globemaster III و MC-۱۳۰ Super Hercules در منطقهای نامعلوم از ترکمنستان فرود آمدهاند. محل دقیق فرود رسماً اعلام نشده است.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ساعت شنی دیپلماسی رو به اتمام است. درک ضرورت این وضعیت چندلایه – که ترکیبی از فشارهای خارجی، نارضایتی و ضعف داخلی و زمان محدود – میتواند شهروندان ایران را از لبه پرتگاه نجات دهد.
ادامه مطلب
سید محمد عیسینژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: این نوشتار میکوشد با شناسایی و تحلیل مجموعهای از پیشرانهای تعیینکننده، چارچوبی تحلیلی برای فهم بهتر آینده روابط ایران و آمریکا و ارتقای کیفیت تصمیمسازی راهبردی ارائه دهد. از این رو در ادامه به معرفی و تبیین پیشرانهای کلیدی پرداخته خواهد شد.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در منطقه بزرگ و راهبردی اورآسیا، روسیه دومین قدرت نظامی دنیا در سرزمین ویرانشده اوکراین، با مجموعه ممالک اروپای غربی به مدت حدود چهار سال در جنگ است و تمام رفاه و رونق و امنیت هفتاد هشتاد سالۀ قاره را به خطر انداخته است. در غرب آسیا، آمریکای لاتین، شرق دور، گرین لند، قطب شمال و سایر مناطق همه درصدد نفوذ، تغییر مرزهای جغرافیایی، طمعورزی و دستبردهای علنی به منابع و ذخائر، تسلیح بیمحابا، پرکردن زرادخانهها و برهم زدن قواعد و نظامات مستقر چندین دههای پس از جنگ جهانی هستند. اینک میز بازیِ نابرابرِ چیده شده، بیش از همه توسط میزبان، ایالات متحده، بههم زده میشود.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: لشکرکشی ترامپ به خلیج فارس بخشی از یک استراتژی کلان محسوب میشود. در این استراتژی، ابهامسازی هدفمند و روایتسازی گمراهکننده جایگزین شفافیت میشود.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از نقطهعطفهای این راهبرد، بازتعریف دکترین دفاعی ایران از «دفاع صرف» به «بازدارندگی فعال و جنگ منطقهای» بوده که به رغم تهدیدات مکرر آمریکا، موازنه را به نفع ایران تغییر داده است و نهایتاً زمینهساز گفتوگوهای غیرمستقیم و ورود ایالات متحده به میز مذاکره در مسقط عمان شد.
ادامه مطلب
همزمان با افزایش تنشها میان واشنگتن و تهران برخی کشورهای عضو شورای همکاری مخالفت خود با اقدام نظامی امریکا علیه ایران را اعلام کردند. کارشناسان بر این باورند که هرگونه اقدام نظامی میتواند پیامدهای زیادی برای کشورهای شورای همکاری به دنبال داشته باشد که اولین تهدید، امنیت دریانوردی و انرژی به ویژه در تنگه هرمز است.
ادامه مطلب
این منطقه در حاشیه تعامل ژئوپلیتیکی ایالات متحده قرار دارد. بنابراین، اجرای TRIPP به راهحلهای عملی و بازگشت به سیاست واقعگرایانه نیازمند است تا از اقدامات متقابل تهاجمی سایر قدرتهای منطقهای جلوگیری شود.
ادامه مطلب
این آخرین یادآوری است که وقتی دیپلماسی ایالات متحده و ایران در آستانه فروپاشی کامل است، عمان بازیگر منطقهای است که جمهوری اسلامی ایران بیشترین اعتماد را برای مداخله و میانجیگری به آن دارد.
ادامه مطلب
طی دهه گذشته، حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه برای مدیریت ریسک، اجتناب از درگیری و استفاده از حضور خود برای بازدارندگی به جای عملیات پایدار، تنظیم شده بود. آنچه اکنون مشاهده میکنیم، یک بازتنظیم است که در آن آمریکا خود را برای حفظ آزادی عمل تحت شرایط منطقهای رو به تنش آماده میکند.
ادامه مطلب
عقل سلیم میگوید که هرچه خواستههای ترامپ حداکثریتر باشد، احتمال پذیرش تهران کمتر است. در این صورت، بنابراین، احتمال رویارویی نظامی بیشتر میشود. از سوی دیگر، هرچه ترامپ انعطافپذیرتر باشد، احتمال همکاری تهران بیشتر میشود و در نتیجه، احتمال جنگ کمتر میشود.
ادامه مطلب
ری تکیه در یادداشتی مینویسد: تیم مذاکره کننده ایران سعی میکند خلاق باشد. این کشور تلاش میکند تا خطوط قرمز خود، از جمله عدم توقف غنیسازی و عدم توافق بدون کاهش تحریمها، را حفظ کند و در عین حال برخی از خواستههای ایالات متحده را نیز بپذیرد. مذاکرات، همانطور که ایران اصرار داشته، به موضوع هستهای محدود شده است.
ادامه مطلب
بقائی درباره گمانههای رسانهای مبنی بر این که ایران به دنبال خرید زمان است، گفت: هر چه سریع تر بهتر، ما با نگاه نتیجه محور وارد مذاکرات شدیم. برای ما رفع تحریمهای ظالمانه هر چه زودتر اتفاق افتد، برد است. این گزاره بی معنای خرید زمان برای ما معنایی ندارد.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۲ روزه نشان داد که این اشتباهات تا چه حد مخرب بود و آمریکا در روز آخر مستقیما وارد جنگ شد و همه سایتهای اتمی ایران را یک شبه ویران کرد. این آش به حدی شور شده که امروزه حتی اروپا هم برای ایران خط و نشان میکشد و به سهم خود در آتشافروزی و تحقیر هرچه بیشتر ایران سعی دارد چراکه آنها هم از محدودیت برد موشکی و عدم دسترسی به خاک اروپا و عدم وجود سلاح اتمی ایران اطلاع و اطمینان دارند.
ادامه مطلب
مقامات ایرانی هشدارهای جدی دادهاند که در صورت صدور مجوز حمله توسط ترامپ، علیه اهداف آمریکایی و اسرائیلی تلافی خواهند کرد.
ادامه مطلب
عابد اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: خطا در سیاستگذاری قابل فهم است، اما اصرار بر مسیری که پیامدهای آن بارها آشکار شده، دیگر خطا نیست، بلکه نوعی لجاجت راهبردی است.
ادامه مطلب
سعید پورعلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجربه یک دهه تحریم حداکثری، از نگاه نهادهای امنیتی آمریکا، نهتنها به تغییر رفتار راهبردی ایران منجر نشده، بلکه به انطباق ساختاری تهران با فشار خارجی انجامیده است. همین ارزیابی، واشینگتن را به سمت استفاده از ابزارهایی سوق داده که هزینه انطباق با آنها برای ایران بهمراتب سنگینتر، زمانبرتر و پیچیدهتر است. در این رویکرد جدید، فناوری به محور اصلی مهار تبدیل میشود.
ادامه مطلب
ایران بیش از پنجاه سال است که برنامه انرژی هستهای غیرنظامی دارد و مدتهاست که اهداف کاملاً غیرنظامی خود را حفظ کرده است.
ادامه مطلب
ریچارد نفیو و مایکل سینگ در یادداشتی مشترکی به چالشها و مشکلات دور جدید مذاکرات غیرمستقیم ایران و امریکا پرداختهاند و شرایط مد نظر امریکا برای به نتیجه رسیدن گفتوگوها را تحلیل کردهاند.
ادامه مطلب
تهران چه موضوعی را بیشتر از مقدسترین مقدسات خود، یعنی برنامه هستهای، برای بحث در مورد آن مردد است و حتی نمیپذیرد؟پاسخ ممکن است سادهتر و واضحتر از آن چیزی باشد که اکثر ما فکر میکردیم. این پاسخ در برنامه موشکهای بالستیک ایران نهفته است.
ادامه مطلب
روزنامه مذکور جمعه ششم فوریه ۲۰۲۶، درست در زمان مذاکرات در مسقط، مقاله ای منتشر کرده و به مسئله بازسازی یا ارتقا تاسیسات هسته ای و موشکی ایران پرداخته و با بارگذاری چند تصویر مرتبط با این تاسیسات و استناد به چند نقل قول، خطر موشک های بالستیک ایران را برجسته کرده و این گزاره را القا می کند که ایران مشغول بازسازی توان هسته ای خود است و احتمالا در مسیر ساخت بمب هسته ای حرکت می کند.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: در حالی که تنش میان ایران و امریکا در اوج است و به نقطه جوش نزدیک میشود و تهران به تهدیدهای نظامی واشینگتن پاسخهای تند و صریح میدهد، احتمال موفقیت مذاکرات پیش رو چقدر میتواند باشد؟ از شکل و محتوای مذاکرات پیش رو چه میتوان برداشت کرد؟
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجربه تاریخی نشان میدهد که نادیده گرفتن ابعاد ژئوپلیتیکی چالش، به سادهانگاری راهکارها و عدم موفقیت منجر میشود. بنابراین برای دستیابی به منافع و امنیت ملی، لازم است رویکردی علمی، منطقی و راهبردی اتخاذ شود که همه سطوح چالشها و ابعاد پیچیده آن را در نظر بگیرد.
ادامه مطلب
رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر انسجام نخبگان تضعیف شود و شکاف درون ساختار قدرت افزایش یابد، هر سناریوی تقابل از مذاکره تحمیلی تا برخورد محدود با مقاومت کمتری مواجه خواهد شد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران برخلاف بسیاری از بازیگران، توانسته است شکستها را به فرصت یادگیری تبدیل کند. این روند با بازطراحی ابزارها و تقویت سازگاری راهبردی همراه بوده است. ازاینرو، مشکل اصلی آمریکا در قبال ایران نه کمبود ابزار، بلکه ناتوانی ساختاری در یادگیری از شکستهای خود است.
ادامه مطلب
مایکل کارپنتر، عضو سابق شورای امنیت ملی ایالات متحده، در زمان جو بایدن، معتقد است که محتملترین گزینه نظامی، حمله به عالیترین مقامات ایران است. احتمالا در این عملیات از ونزوئلا نیز الگوبرداری خواهد شد. وی افزود که هدف قرار دادن سایر سایتهای نظامی کلیدی ایران، آشکارا جمهوری اسلامی ایران را به طور قابل توجهی تضعیف نخواهد کرد. وی گفت: «بعید میدانم که این اقدامات اثرات استراتژیک مورد نظر را داشته باشند.» کارپنتر استدلال میکند که چنین عملیاتی «عملیاتی بسیار پرمخاطره با نتیجهای مشکوک» خواهد بود.
ادامه مطلب