رسول سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این یادداشت با تحلیل ابعاد اقتصادی، امنیتی- سیاسی و تأثیر آن بر نظم منطقهای، چالشها و فرصتهای فراروی این شراکت را در کنار سناریوهای محتمل پیش رو بررسی میکند.
ادامه مطلب
علی محرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بحران هرمز نشان داد که یک مضیق دریایی میتواند از سطح یک آبراهه منطقهای فراتر رفته و به عنوان اهرم اجبار راهبردی، آزمون اعتبار ابرقدرتها و شاخصی برای سنجش تابآوری نظم بینالمللی عمل کند. از این منظر، ژئوپلیتیک هرمز به یک «آزمایشگاه راهبردی» برای بازخوانی سناریوهای محتمل در تنگه تایوان بدل شده است.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یونیسف در جریان تشدید نظامی سال ۲۰۲۶ اعلام کرده که کودکان در ایران در معرض آسیب جسمی و روانی قرار گرفتهاند و حمله به زیرساختهای حیاتی، مدارس و سایر تأسیسات غیرنظامی خطرات موجود را افزایش داده است.
ادامه مطلب
علیرضا محمدی نیگجه در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اصطلاح بریکس که در اوایل دهه ۲۰۰۰ توسط جیم اونیل مطرح شد، در ابتدا به برزیل، روسیه، هند و چین اشاره داشت. آفریقای جنوبی نیز در سال ۲۰۱۰ به این مجموعه پیوست و در نتیجه، BRIC به BRICS تبدیل شد. برخلاف اتحادیههای رسمی مانند اتحادیه آفریقا (AU)، جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (ECOWAS) و اتحادیه اروپا (EU)، بریکس یک بلوک رسمی سیاسی یا اقتصادی نیست؛ بلکه چارچوبی برای همکاری میان کشورهایی با منافع و دیدگاههای نسبتاً همسو است که بر تقویت تجارت، رشد اقتصادی و همکاریهای سیاسی و دیپلماتیک تمرکز دارد.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: قطر نمونهای از تحول مفهوم قدرت در نظام بینالملل معاصر است؛ کشوری که با تکیه بر موقعیت ژئوپلیتیک، منابع اقتصادی، سیاست خارجی فعال و توانایی ایجاد ارتباط میان بازیگران مختلف، توانسته است خود را به یک بازیگر مؤثر در معماری قدرت خاورمیانه تبدیل کند.
ادامه مطلب
طبق اطلاعات و تحلیلهایی که منحصراً به دارک باکس ارائه شده است، بنابراین، این گسست نباید به عنوان یک نزاع دیپلماتیک مجزا، بلکه به عنوان نتیجه یک رویارویی ژئوپلیتیکی بسیار عمیقتر بر سر آفریقا تلقی شود. کمربند امنیتی جنوبی الجزایر در مرکز محاسبات این کشور قرار دارد. الجزایر تقریباً ۱۳۰۰ کیلومتر مرز مشترک با مالی، حدود ۹۵۰ کیلومتر با نیجر و تقریباً ۹۸۰ کیلومتر با لیبی دارد. اینها صحنههای سیاست خارجی دور از دسترس الجزایر نیستند. بیثباتی در آنجا میتواند مستقیماً از طریق قاچاق اسلحه، گروههای مسلح، شبکههای قاچاق، مسیرهای مهاجرت و جوامع فرامرزی به خاک الجزایر سرایت کند. الجزایر برای دههها تلاش کرده است تا این محیط را نه از طریق یک استراتژی نظامی آشکارا اعزامی بلکه از طریق میانجیگری، روابط اطلاعاتی و تماس با بازیگران قبیلهای، سیاسی و مسلح مدیریت کند.
ادامه مطلب
نویسنده: علی رحیمی پور، کارشناس ارشد روابط بینالملل و ارشد مدیریت دفاعی و مدرس دانشگاه
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چنین شد که رفتهرفته در ایران، هنرمند روشنفکر نقاد واقعی، جای خود را به شارلاتانها و فرصتطلبانی داد که میتوان بدون مسامحه نام جریان آنان را «بی شرفی هنری» گذاشت. مرز مشخصی وجود دارد بین نقد اجتماعی که از درد درونی هنرمند برمیآید و اینکه مصائب میهن و مردمت را قاب کنی و دور دنیا به گدایی پول و جایزه بچرخی!
ادامه مطلب
بقایی در پاسخ به این پرسش که آیا نشست شما با کشورهای منطقه خلیج فارس تنها برای اطلاعرسانی درباره نتایج گفتوگوها با عمان خواهد بود یا میتوان آن را آغاز مرحله جدیدی پس از تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران دانست؟ و آیا ایران پیشنهاد یا نقشه راهی برای ساماندهی روابط با کشورهای خلیج فارس در نظر دارد؟ گفت: نشست فعلاً به تعویق افتاده و امروز برگزار نمیشود، اما حتماً چنین نشستی میتوانست گامی حتی کوچک در مسیر احیای گفتوگو بین ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس باشد. البته فقط بحث ایران و آن کشورها نیست، خود آن کشورها هم نیاز دارند با یکدیگر گفتوگو کنند. شما در جریان هستید که برخی اختلافها که در بین این کشورها بسیار جدی است، زمینهساز بسیاری از مسائل در منطقه ما بوده، از جمله در یمن. این گفتوگو صرفاً نیاز ایران و کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس نیست؛ بلکه نیازی است که بین همه این کشورها وجود دارد. این فرصت فعلاً از دست رفت. امیدواریم که همه به صورت جدی تلاش کنند برای احیای این فرصت یا ایجاد فرصتی مشابه.
ادامه مطلب
علی خوشرو در یادداشتی مینویسد: سخنرانی شی جینپینگ به ارائه تصویری گستردهتر از نظم جهانی اختصاص داشت. در این سخنرانی، توسعه اقتصادی، فناوریهای نوین بهویژه هوش مصنوعی، همکاریهای صنعتی و علمی، تجارت، زنجیرههای تأمین، اصلاح حکمرانی جهانی، چندجانبهگرایی، نقش سازمان ملل متحد و افزایش صدای کشورهای جنوب جهانی جایگاه مهمی داشتند. مسئله امنیت و صلح نیز در کنار این موضوعات قرار داشت و شی بر ضرورت مخالفت با منطق جنگ سرد، مداخله خارجی و تحمیل اراده یک قدرت بر دیگر کشورها تأکید کرد.
ادامه مطلب