محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجربه تاریخی نشان میدهد که نادیده گرفتن ابعاد ژئوپلیتیکی چالش، به سادهانگاری راهکارها و عدم موفقیت منجر میشود. بنابراین برای دستیابی به منافع و امنیت ملی، لازم است رویکردی علمی، منطقی و راهبردی اتخاذ شود که همه سطوح چالشها و ابعاد پیچیده آن را در نظر بگیرد.
ادامه مطلب
مایکل کارپنتر، عضو سابق شورای امنیت ملی ایالات متحده، در زمان جو بایدن، معتقد است که محتملترین گزینه نظامی، حمله به عالیترین مقامات ایران است. احتمالا در این عملیات از ونزوئلا نیز الگوبرداری خواهد شد. وی افزود که هدف قرار دادن سایر سایتهای نظامی کلیدی ایران، آشکارا جمهوری اسلامی ایران را به طور قابل توجهی تضعیف نخواهد کرد. وی گفت: «بعید میدانم که این اقدامات اثرات استراتژیک مورد نظر را داشته باشند.» کارپنتر استدلال میکند که چنین عملیاتی «عملیاتی بسیار پرمخاطره با نتیجهای مشکوک» خواهد بود.
ادامه مطلب
معصومه علیانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسئله امروز صرف پیش بینی وقوع جنگ نیست، بلکه سنجش کیفیت تصمیم گیری در شرایطی است که بازیگران ناچارند میان فشار، بازدارندگی و امتیازدهی توازن برقرار کنند.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس اصول بنیادین حقوق بینالملل و حقوق مخاصمات مسلحانه، صرف آغاز شلیک گلوله معیار شروع جنگ نیست. ایجاد تهدید قریبالوقوع، محاصره نظامی، استقرار آرایش تهاجمی و نمایش قدرت نظامی در مجاورت مرزهای یک کشور، میتواند آغاز عملی مخاصمه تلقی شود.
ادامه مطلب
این همگرایی تشدید رسانهای، سیگنالهای نظامی و مانورهای دیپلماتیک نشان میدهد که مرحله فعلی مربوط به اعلام جنگ نیست، بلکه مربوط به مدیریت احتمال آن است.
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونتها انجام میشود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط میشود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط میشود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمیداند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت میکنند و کسانی که از آن حمایت میکنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال میتوانند هم بهراحتی به چرخهای از خشونت منجر شوند که میتواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجهی نامشخص علیه یک نظام آسیبدیده و در تنگنا قرار گرفته، میتواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بیثبات کند.
ادامه مطلب
مصونیت در برابر انتقام ایران چیزی نیست که دولت امریکا بتواند در حال حاضر به آن اطمینان داشته باشد، اگرچه نمیتوان یک قمار خطرناک را رد کرد.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فرض کنیم اگر یک ناو هواپیمابر در فاصله یکهزار کیلومتری سواحل دشمن بایستد، هواپیماها مجبورند مسافت رفت و برگشت ۲هزار کیلومتری را فقط تا سواحل طی کنند لذا با محدودیت نفوذ در خاک دشمن خود مواجه میشوند. لذا آنها مجبورند هرچه بیشتر به سواحل دشمن نزدیک شوند (۳۰۰ – ۲۰۰ کیلومتر) که در اینصورت با پدافند و آفند دریایی دشمن مواجه میشوند. لذا تهاجم جنگندهها از ناوهای هواپیمابر تنها در صورتی شروع میشود که پدافند هوایی و دریایی قبلا سرکوب شده باشد و ناوها بتوانند با اطمینان بیشتری به سواحل نزدیک شوند.
ادامه مطلب
ناظرانی که با شفق نیوز مصاحبه کردند، گفتند که این لفاظیهای فزاینده پیامهای متعددی را در بر دارد: تقویت روحیه در داخل ایران، هشدار به ایالات متحده و اسرائیل مبنی بر اینکه هرگونه درگیری میتواند دامنه گستردهتری داشته باشد، و نشان دادن محدودیتهای اقتدار سیاسی و ظرفیت دولت برای کنترل تسلیحات به دولتهای فعلی و آینده عراق.
ادامه مطلب
همانطور که گاهی اوقات در خاورمیانه اتفاق میافتد، اتفاق غیرمنتظرهای رخ داد. همزمان با اینکه ایران با ناآرامیهای گسترده ناشی از تورم بالا و نارضایتی عمومی مواجه شد، نتانیاهو، که مدتها طرفدار سرسخت جنگ با ایران بود، از این موضع خود عقبنشینی کرد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ در دکترین سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا و رژیم صهیونسیتی، نه آخرین مرحلهٔ دیپلماسی، بلکه هدفی است که با پوشش دیپلماسی برای فریب و غافلگیری طرف مقابل، برای آنها جنگ این گونه تعریف شده است.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران با همین توان نظامی موجود خود میتوانست عکسالعملهای مناسب و «غیرقابل پیش بینی» از خود نشان دهد بهگونهای که بازدارندگی مناسبی در برابر آمریکا ایجاد کند
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نویسنده سطور اعتقاد دارد، علائمی از همین سند یعنی سند امنیت ملی امریکا ۲۰۲۵ نشان می دهد احتمال حمله امریکا به ایران در سال ۲۰۲۶ گزینه ای جدی در سیاست خارجی امریکاست.
ادامه مطلب
به نظر میرسید ترامپ هنوز انگیزه دارد تا به وعده انتخاباتی خود مبنی بر انعقاد توافقات و ترویج صلح در مناطقی مانند اوکراین و خاورمیانه عمل کند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: همه ایران و همه دنیا شاهد بودند که نتیجه ۲۰ سال «صداقت و شفاف سازی و رفع نگرانی» ایران در موضوع هستهای نتیجهای جز حملات نظامی شدید به همه مراکز هستهای ایران در پی نداشت.
ادامه مطلب
ایرینا تسوکرمن در گفتوگو با داگلاس جاکوبسن در وبسایت گود مِن پراجت بر این باور است که ایالات متحده از زمان حملات توجه کمی به ایران داشته و در عوض بر دیپلماسی اوکراین – روسیه، مسائل گستردهتر خاورمیانه و نگرانیهای داخلی تمرکز کرده است. ایران از رادار آن خارج شده است. در همین حال، توافقنامه تجاری اتحادیه اروپا در حال فروپاشی است و پس از سفر رئیس جمهوری ایالات متحده به بریتانیا، هنوز هیچ توافق جامعی با لندن حاصل نشده است. در حالی که این میتوانست نقطه عطفی برای همکاری باشد، اما به نقطه عطفی تبدیل نشده است.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: صلح خاورمیانه نه در پیروزی نظامی، بلکه در عدالت و همزیستی نهفته است. خاورمیانه میتواند صلح و رفاه داشته باشد، اگر چرخه انتقام خارج شود و به دیپلماسی بازگردد.
ادامه مطلب
امیر مقدمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حالا بسیاری از ایرانیها، حتی آنهایی که پیشتر طرفدار تعامل با غرب بودند، آمریکا را نهفقط بهعنوان یک قدرت خارجی، بلکه بهعنوان تهدیدی مستقیم علیه استقلال و امنیت ملی میبینند.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سابقه تعاملات غرب و اسرائیل با ایران نشاندهنده الگویی از ترکیب تحریمها با اقدامات تهاجمی است. در ژوئن ۲۰۲۵، پس از قطعنامه شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی که ایران را به عدم همکاری متهم کرد، اسرائیل و آمریکا حملات گستردهای به تأسیسات هستهای و نظامی ایران انجام دادند. این حملات، که به عنوان اقدامات "پیشگیرانه" توجیه شدند، خسارات سنگینی به زیرساختهای ایران وارد کردند و نشاندهنده عزم غرب برای استفاده از نیروی نظامی در صورت ناکامی دیپلماسی هستند. اکنون، با بازگشت تحریمها، احتمال تشدید اقدامات علیه ایران افزایش یافته است. اگر ایران در کوتاهمدت به توافقی جامع با غرب نرسد که خواستههای آنها را تا حدی برآورده کند، خطر سناریوهای تهاجمیتر بسیار جدی است.
ادامه مطلب
رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با توجه به مجموعه شرایط موجود میتوان گفت که احتمال وقوع جنگ مستقیم جدید میان ایران و آمریکا و اسرائیل در کوتاهمدت پایین است.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: استراتژی منطقی میتواند فشار متوازن و ابهام محدود باشد: ایران حقوق هستهای صلحآمیز خود را حفظ میکند و همزمان غرب و منطقه را به تعامل مجبور میکند، بدون اینکه وارد مسیر پرخطر خروج از NPT شود.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تلاش برای روشن ساختن وضعیت و جانمایی دقیق ۴۰۰ کیلوگرم U-۲۳۵ ایران پس از تهاجم امریکا، همانند جستوجوی یک گنج بزرگ است که بیشمار گنجیاب را سرگرم خود کرده است! جادوی ایران در پنهان سازی فرجام ۴۰۰ کیلو اورانیوم ۶۰ درصد که معمای بزرگ برای همگان شده، موازنه وحشت از توان اتمی ایران را همچنان برقرار داشته و سیاستگذاران را سرگردان کرده است.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ در تجاوز نظامی اخیر رژیم اسرائیل به ایران از او حمایت کامل کرد و در ادامه جنگ، علیه ایران وارد عمل شد. چنین دیداری که لاجرم با روی گشاده و لبخند باید همراه باشد، دهانکجی به شهدای ایران و خسارتی است که به زیر ساختها و شهرهای ایران وارد شد.
ادامه مطلب
حسن فتاحی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جان اسکیلز ایوری متولد ۱۹۳۳ در لبنان از والدین آمریکایی ، یک شیمی دان نظری است که به دلیل تحقیقاتش در زمینه شیمی کوانتوم ، ترمودینامیک ، تکامل و تاریخ علم مورد توجه قرار گرفته است. از اوایل دهه ۱۹۹۰، ایوری یک فعال صلح جهانی بوده است. در طول این سال ها، او بخشی از گروهی بود که با کنفرانس های Pugwash در زمینه علوم و امور جهانی مرتبط بود. در سال ۱۹۹۵، این گروه به دلیل تلاش های خود جایزه صلح نوبل را دریافت کردند.
ادامه مطلب
با کنت کاتزمن به پیچیدگیهای انرژی هستهای ایران و بمباران اخیر اسرائیل و امریکا علیه آن میپردازیم. همچنین به نقش روسیه در عرصه جهانی میپردازیم و اینکه انگیزههای استراتژیک ایران چه میتواند باشد. در این گفتوگو همچنین به پیامدها و عواقب اقدامات نظامی ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران وضعیت سیاسی ایران پرداخته میشود.
ادامه مطلب
برای اطلاع، غرب آسیا (معروف به خاورمیانه) تقریباً ۱۰هزار کیلومتر از سرزمین اصلی ایالات متحده فاصله دارد. ایالات متحده هیچ علاقهای به نگهداری پایگاههای نظامی در داخل و اطراف ایران ندارد. حضور نظامی آمریکا عامل اصلی بیثباتی در منطقه است. از این پایگاهها برای انجام حملات علیه جمهوری اسلامی ایران استفاده شده است.
ادامه مطلب
جمشید پرویزی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این نظم وارونه مفهوم امنیت تهی و ابزاری می شود و نه برای همه جهان، بلکه برای منافع خاص غرب تعریف می شود. در این چارچوب حتی حق یک ملت برای دستیابی به تکنولوژی صلح آمیز هسته ای، بر اساس درک امپراتوری از هویت آن ملت قضاوت و رد می شود. این رویکرد نه تنها امنیت پایدار را به ارمغان نمیآورد، بلکه با ایجاد بی عدالتی، نفاق و بی اعتمادی، زمینه بی ثباتی های بیشتری را در سطح جهانی فراهم میکند. نمونه قابل توجه آن ایران است که با وجود نداشتن شواهد دال بر سلاح هستهای، از سوی آمریکا (بزرگترین دارنده و تنها استفاده کننده تاریخی سلاح های هسته ای در جهان) و اسرائیل (دارای ۲۰۰ کلاهک هسته ای و سابقه ارتکاب بیشترین جنایات جنگی در جهان پس از جنگ جهانی دوم)، به بهانه صلح جهانی مورد بمباران و تجاوز نظامی میگیرد. چون در غیر این صورت ایران کشوری است که با عبور موفقیت آمیز از گذر کنونی و خروج از نظم وارونه امپراتوری، میتواند الگوی قدرتمندی برای کل جهان سوم باشد.
ادامه مطلب
اسرائیل، که آغازگر جنگ ژوئن بود، از نتیجه آن راضی به نظر نمیرسد. با وجود وارد کردن ضربات سنگین به زیرساختهای نظامی و هستهای ایران، تهران انعطافپذیری خود را ثابت کرد. میزان کامل خسارت به برنامه هستهای ایران همچنان نامشخص است. اجماع بر این است که اگرچه ایران متحمل شکستهای جدی شده، اما برنامه هستهای آن ریشهکن نشده است.
ادامه مطلب
ایران میتواند در صورت تمایل، رآکتورها و برنامههای تحقیقاتی خود را در عرض چند ماه بازسازی کند، اما ما نمیتوانیم اعتماد لازم برای همکاری بینالمللی در زمینه عدم اشاعه را به این راحتی بازسازی کنیم.
ادامه مطلب
اقدامات نظامی در عین وجود بحران زیرساخت اقتصادی در ایران، تنها پیچیدهتر شدن أوضاع را سبب میشود و در نهایت به سود طرفداران اقدام نظامی علیه ایران نخواهد بود. چنین اقدامی در ادامه بیثباتی بیشتری را در منطقه به همراه خواهد داشت و احتمال حضور ناخواسته و طولانیمدت خارجی که منطقه را به ستوه آورده است، افزایش خواهد یافت. برای همین واشینگتن باید درک کند مسیر تغییر معنادار در حملات هوایی خارجی یا راهحلهای تحمیلی نیست.
ادامه مطلب