همانطور که مذاکرات میان دوره ای ایالات متحده به پایان می رسد، حملات مجدد ایالات متحده و اسرائیل به ایران می تواند منجر به جنگ گسترده تری شود که شامل حملات به زیرساخت های حیاتی در سراسر خلیج فارس می شود.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: شواهد نشان می‌دهد که ایالات متحده پس از سال‌ها پیروی از راهبرد موازنه از راه دور، اینک مهار توان منطقه‌ای ایران را به مدار تصادم نزدیک‌تر کرده است.
ادامه مطلب
رئیس‌جمهور آمریکا از متحدان خود خواست برای مقابله با بحران انرژی از ذخایر راهبردی‌شان استفاده کنند، اما هم‌زمان رهبران اروپایی را که جنگ را فاجعه‌ای تمام‌عیار می‌دانند و حاضر نشدند برای نجات او وارد عمل شوند، مورد انتقاد قرار داد و به حاشیه راند.
ادامه مطلب
رابین اف. لیرد می‌نویسد: جنگ هنوز نتیجه استراتژیکی که با نتیجه نظامی مطابقت داشته باشد، به همراه نداشته است. جمهوری اسلامی از سرنگونی جان سالم به در برد و نشان داده است که می‌تواند هزینه‌هایی را بر بازارهای جهانی انرژی، کشورهای خلیج فارس و نیروهای آمریکایی تحمیل کند.
ادامه مطلب
به گفته کارت رایت، ۴۵ درصد احتمال دارد که تنش‌ها به شکلی محدود بالا بگیرند؛ یعنی نوعی واکنش متقابل (اقدام در برابر اقدام)، شبیه به آنچه بین ماه‌های آوریل تا ژوئن مشاهده شد. در بیشترِ این سناریوها، افزایش قیمت نفت می‌تواند ایالات متحده را دوباره به سمت توافق سوق دهد. اما کارت‌رایت افزود که در ۱۰ درصدِ موارد، همین تنش‌های محدود ممکن است از کنترل خارج شوند.
ادامه مطلب
آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: به نظر هدف ترامپ در قبال ایران را نمی‌توان صرفاً این دانست که: ایران را نابود کنیم یا با ایران توافق کنیم. هدف عملی‌تر احتمالاً این است: ایران را به نقطه‌ای برسانند که هزینه ادامه وضع موجود برای تهران از هزینه دادن امتیازات راهبردی بیشتر شود. این همان جایی است که تفاوت ترامپ دوم با "فشار حداکثری" دوره اول آشکار می‌شود.
ادامه مطلب
توافق در مورد گازوئیل میان روسیه و امریکا لزوماً به معنای یک معامله سیاسی گسترده‌تر نیست و همچنین انتقال موضع ایران به معنای دستیابی به توافق نیست.
ادامه مطلب
حمید ابوطالبی در یادداشتی می‌نویسد: وقتی جنایت و کشتار از حدِ توجیه عقلانی می‌گذرد، فلسفه به خدمتِ استمرارِ جنایات و استقرارِ «دروغِ بزرگ» درمی‌آید.
ادامه مطلب
شهرام شمالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: پرسش اصلی این است: چرا وزیر أمور خارجه آمریکا در این برهه حساس، به جای پرداختن به مسائل معاصر، به تاریخ باستان پناه برد؟ و ایران چگونه باید به این «جنگ روایت‌ها» پاسخ دهد؟
ادامه مطلب
صابر گل‌عنبری در یادداشتی می‌نویسد: نتانیاهو و ترامپ به صورت جدی به یک اقدام نظامی دیگر می‌اندیشند چه با مشارکت دو طرف و چه فقط اسرائیل.
ادامه مطلب
سید مسعود رضوی در یادداشتی می‌نویسد: مارکو روبیو که از او به عنوان یکی از نامزدهای راست رادیکال در حزب جمهوری خواه، در دورهٔ ریاست جمهوری بعدی، یعنی ۲۰۲۸ نام برده می شود، می کوشد در قامت یک تئوریسین جهانی و یک فیلسوف تاریخ وارد صحنه شود تا جنگ غیرقانونی و توسعه طلبی آمریکا را در خاورمیانه علیه ایران توجیه کند.
ادامه مطلب
کیومرث اشتریان در یادداشتی می‌نویسد: پس از تلاش‌های ناکام ترامپ و اسرائیل برای به میان کشیدن پای اروپا در تجاوز به ایران، اینک روبیو در نقش تئوریسین جنگ، به تاریخ و فلسفه پناه برده است. او در پی آن است که جنگ‌های کهن را به دستمایه‌ای هویتی برای امروز آمریکا و اروپا تبدیل کند.
ادامه مطلب
امیرعلی ابوالفتح در یادداشتی می‌نویسد: در حال حاضر اغلب برآوردهای نظامی و اطلاعاتی حکایت از آن دارد که ایالات متحده در تدارک حمله دیگری به ایران است که احتمالا از دو جنگ قبلی، هم به لحاظ کمی و هم به لحاظ کیفی، شدیدتر خواهد بود. ترامپ در آخرین روز جنگ ۴۰ روزه تهدید کرد تمدن ایران را نابود خواهد کرد. این تهدید به نابودی کامل ایران، البته عملیاتی نشد و اگر هم روزی رخ دهد، به نابودی تمدنی که در برابر حمله مقدونیه، اعراب، مغول ها، تیموری ها و استعمارگران اروپایی ایستادگی کرد، نخواهد انجامید.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: در پی انتقادات گسترده از ترامپ به خاطر امضای یادداشت تفاهم و مسیر راحتی که برای خروج او از آن توافق فراهم شد، ظاهرا اکنون ترامپ خواستار توافق متفاوتی است که هر امتیازی از جانب آمریکا را به دریافت امتیازی در مورد برنامه هسته‌ای از جانب ایران موکول کند. ایران ظاهرا با چنین فرمولی موافق نیست؛ چرا‌که معنای آن بی‌ارزش‌شدن کارت تنگه است.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگر مهم‌ترین دارایی‌های یک کشور دیگر روی نقشه دیده نشوند، جنگ آینده بر سر چه چیزی خواهد بود؟ شاید پاسخ، در آسمان یا دریا نباشد؛ بلکه در داده، محاسبه، نرم‌افزار، شبکه، ماهواره و دیتاسنتر باشد. این همان تغییری است که برخی از مهم‌ترین تحلیلگران آمریکایی اکنون درباره آن هشدار می‌دهند.
ادامه مطلب
اطلاع‌رسانی ایالات متحده در مورد حملات ایران نیز به‌شدت کاهش یافته است. با وجود گزارش‌هایی مبنی بر جراحت سطحی هشت تفنگدار دریایی آمریکا در پی حمله موشکی ایران به یک کشتی تجاری در اواسط سپتامبر، ایالات متحده نه اظهار نظر رسمی درباره این رویداد داشته و نه اقدام تلافی‌جویانه‌ای علیه ایران انجام داده است. با توجه به انتخابات میان‌دوره‌ای پیش‌رو، برای واشینگتن منافع بیشتری دارد که به جای جلب توجه به تداوم حملات ایران، بر تحولات مثبتی همچون بهبود جریان نفت خام تمرکز کند.
ادامه مطلب
درک گزینه های سیاست خارجی آینده ایران مستلزم نگاه به گذشته است. رهبران ایران به طور فزاینده ای جنگ ایران و عراق، جنگ ۱۲ روزه ۲۰۲۵ و جنگ ۲۰۲۶ را نه به عنوان رویارویی های منزوی، بلکه به عنوان مراحل متوالی مبارزه طولانی با ایالات متحده و اسرائیل بر سر بقای نظام به تصویر می کشند. اینکه ناظران خارجی با این دیدگاه موافق باشند یا نه مهم نیست. آنچه اهمیت دارد این است که این روایت در فرهنگ راهبردی ایران جا افتاده است و احتمالاً سیاست خارجی آن را مدت‌ها پس از فروکش کردن درگیری فعلی شکل خواهد داد.
ادامه مطلب
علی رحیمی‌پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آنچه شهریور ۱۴۰۵ را به یک نقطه‌ی عطف راهبردی تبدیل می‌کند، نه شکار یک زهپاد یا پاسخ موشکی، که نمایان‌شدن این حقیقت است که ایران و محور مقاومت، با درک ماهیت ترکیبی جنگ، توانسته‌اند هم‌زمان در پنج جبهه‌ی نظامی، انرژی، دیپلماسی، رسانه و معیشت، هزینه‌های تقابل را به‌گونه‌ای مدیریت کنند که آمریکا و اسرائیل را در موقعیت دشواری از “نه توانایی پیروزی قاطع”و “نه تمایل به پذیرش شکست”قرار دهند؛ اما این موفقیت، مشروط به آن است که جبهه‌ی داخلی با انسجام و شفافیت مدیریت شود.
ادامه مطلب
جرقه حملات اخیر از سیاست جدید «نفتکش برای نفتکش» نارشی می‌شود که توسط دولت ترامپ طراحی شده و ظاهراً هدف آن جلوگیری از حملات ایران به نفتکش هاست
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: به این نبرد تاریخی باید هم جنگ انقلابی نام داد چرا که نقطه عطفی در تاریخ بوده است، نه فقط در تاریخ ملی بلکه در تاریخ جهانی. ایران ثابت کرد که می توان در برابر نیرومندترین ارتش های جهان ایستاد و پیروز شد.
ادامه مطلب
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اتحاد آمریکایی – صهیونیستی معتقد است که اگر بتوانند نماد ضد امپریالیسم را در قالب ایران در چارچوب جاده ابریشم از بین ببرند، آنگاه قادر خواهند بود پروژه پکن را به طور کامل از بین ببرند، اما آنها اشتباه محاسبه کردند و شکست خوردند.
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بررسی مجموعه‌ای از تحلیل‌های منتشرشده در Foreign Affairs، Le Monde، Defense Priorities، CEBRI، Brookings، CFR، FDD، Washington Institute، Survival و دیگر مراکز و نشریات غربی نشان می‌دهد که میان «موفقیت عملیاتی» آمریکا و «پیروزی راهبردی» آن فاصله قابل‌توجهی وجود دارد. حتی برخی از معتبرترین تحلیلگران آمریکایی و اروپایی از شکست سیاست وادارسازی، تغییر اهداف جنگ و پیامدهای معکوس حمله علیه ایران سخن گفته‌اند.
ادامه مطلب
سید محمد عیسی‌نژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: چرا ایالات متحده به‌رغم حفظ برتری ساختاری در موازنه قدرت سخت، در مواجهه با جمهوری اسلامی ایران همواره در آستانه «تهدید حداکثری» متوقف شده و از ورود به یک منازعه نظامی فراگیر و پربسامد پرهیز کرده است؟ آیا این الگو بازتاب نوعی تزلزل تاکتیکی در حلقه تصمیم‌گیری دونالد ترامپ است، یا از دگرگونی در عقلانیت راهبردی واشنگتن، منطق اجبار متقابل و محدودیت‌های تبدیل قدرت قهری به نظم سیاسی پایدار حکایت دارد؟
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگرچه در فضای خشم و ناامیدی ناشی از مشاهده نقض قواعد حقوق بین‌الملل قابل درک است، اما بر یک نتیجه‌گیری شتاب‌زده استوار است: اینکه ناکامی یک نهاد در یک یا چند بحران، به معنای بی‌فایدگی کلی آن باشد.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: چگونه می‌توان انتخابات میان دوره‌ای آمریکا را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و نسبت آن را با جنگ و تجاوز آن کشور علیه میهن ما بررسی کرد؟
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: کاخ نشین کنونی واشنگتن این بار می‌خواهد تهران را با درک تجربه آنچه از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون میان دو طرف رخ داده، در برزخ انتخاب «منافع حیاتی» و یا «بقا» قرار دهد.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در رویارویی اخیر آمریکا با ایران نیز، مجموعه‌ای از تحولات نظامی، سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای نشان می‌دهد که معادلات از چارچوب اولیه فراتر رفته است. این جنگ دیگر تنها یک رویارویی نظامی نیست، بلکه عرصه‌ای برای سنجش قدرت بازدارندگی، تاب‌آوری، انسجام ملی، جنگ روایت‌ها و توان مدیریت بحران است.
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، ورای روایت‌ها و داوری‌ها، یک واقعیت سیاسی بنیادین را آشکار کرد: در لحظه خطر مرز اصلی سیاست نه میان خطوط سیاسی قدرت طلب، بلکه میان آنان است که در کنار ایران ایستاده‌اند (ای ایران بخوان) و نه آنان که با سکوت، تردید، توجیه یا همراهی، به متجاوز میدان دادند.
ادامه مطلب
نبی سنبلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ها در ابتدا شکل یک بحران غیر منتظره دا رند اما کم کم از حالت بحران خارج می شوند و به یک نظم تبدیل می شوند.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: یک نگاه اجمالی، به تحولات یکی دو سال اخیر در حوزه خلیج فارس، دریای عمان و دریای سرخ، نشان می دهد که نفوذ و اقتدار امنیتی، نظامی حدود شش، هفت دهه ای ایالات متحده، در این منطقه با چالش های بی سابقه ای مواجه شده و مبانی استقرار این ابرقدرت، مخصوصا از سوی کشورمان، به موانع سخت افزاری و مستقیم برخورد کرده است.
ادامه مطلب