در نقض محاسبات اشتباه ترامپ درباره جنگ با تهران

پاسخ ایران به ایالات متحده کوبنده خواهد بود

۱۰ تیر ۱۳۹۸ | ۰۹:۰۰ کد : ۱۹۸۴۵۳۰ اخبار اصلی آمریکا خاورمیانه
در میانه تنش ها بین ایالات متحده و ایران، مجددا پیش بینی ها درباره یک درگیری خونین دیگر در خاورمیانه شدت گرفته است. اما درگیری احتمالی ایالات متحده با ایران با جنگ های پیشین این کشور در خاورمیانه یک تفاوت عمده دارد. پاسخ ایران کوبنده خواهد بود و چنین جنگی تلفات زیادی در پی خواهد داشت. این جنگی نیست که آمریکا بخواهد بدون فکر و با عجله وارد آن شود.​​​​​​​
پاسخ ایران به ایالات متحده کوبنده خواهد بود

نویسنده: تد گیلن کارپنتر

دیپلماسی ایرانی: کنت آدلمن، معاون پیشین دونالد رامسفلد (وزیر دفاع) و یکی از چهره های مطرح در جامعه سیاست خارجی ایالات متحده، در سال 2002 پیش بینی کرده بود که جنگ برای براندازی صدام حسین در عراق «به سادگی خوردن یک کیک» خواهد بود. به نظر می رسد دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، از خوش بینی آدلمن هیچ درسی نگرفته است. ترامپ اگرچه دستور به حمله هوایی علیه ایران را در آخرین دقایق لغو کرد، اما بعدتر هشدار داد که گزینه نظامی هنوز روی میز است. او همچنین اعلام کرده که اگر ایالات متحده با ایران وارد جنگ شود، از نیروی زمینی استفاده نخواهد شد و درگیری صرفا با استفاده از نیروی هوایی و دریایی آمریکا پیش خواهد رفت. ظاهرا او در ذهن خود هیچ شک و تردیدی درباره نتیجه نداشت. او تصریح کرد که چنین جنگی «بسیار طولانی نخواهد شد» و به معنی «نابودی» ایران خواهد بود.

اما تاریخ پر است از نمونه جنگ هایی که رهبران سیاسی و عموم مردم به اشتباه تصور می کردند سریع و آسان خواهند بود. وقتی ابراهیم لینکلن تصمیم گرفت با ایالت های جدایی طلب جنوبی وارد جنگ شود، درخواست اولیه نیروی او برای 90 روز بود. مردم در واشنگتن مطمئن بودند که ارتش ایالات متحده خیلی سریع شورش ها در جنوب را در هم خواهند شکست. اما جنگ 4 سال طول کشید و بیش از 500 هزار سرباز آمریکایی جان خود را از دست دادند.

رهبران و مردم کشورهای اروپایی در سال 1914 با خوش بینی تمام تصور می کردند که جنگ جدید تنها چند ماه طول خواهد کشید و با پیروزی قطعی آنها به پایان می رسد. اما شرایط طبق برنامه ریزی ها پیش نرفت. جنگی که تصور می شد بدون خون ریزی و سریع باشد، به یک کشتار خونین طولانی تبدیل شد که جان میلیون ها جوان را گرفت، به سرنگونی نظام های سیاسی در آلمان، اتریش-مجارستان و روسیه منجر شد و به آغاز طاعون فاشیسم و کمونیسم انجامید.
 
مساله مشترک در همه این موارد، این تصور بود که فاز اولیه درگیری در نتیجه آن تعیین کننده خواهد بود. اشتباه آدلمن هم همین بود. مواجهه اولیه نظامی ایالات متحده با نیروهای صدام به خوردن کیک واقعا نزدیک بود. ارتش عراقی در برابر نیروهای مهاجم آمریکایی هیچ شانسی نداشتند. وقتی صدام سرنگون شد، جورج دابلیو. بوش، رئیس جمهوری وقت ایالات متحده، با هواپیمایی به آمریکا سفر کرد که یک پرچم بزرگ «ماموریت با موفقیت انجام شد»، روی آن نصب شده بود. با این حال، اثبات شد که پیروزی اولیه نظامی تنها آغاز یک سردرد طولانی مدت برای ایالات متحده بوده است. در طی چند ماه پس از آن، علیه نیروهای اشغال گر آمریکایی شورش شد و بی ثباتی سیاسی ناشی از جنگ داخلی در عراق کشور را فلج و مسیر را برای ظهور داعش هموار کرد. طبق آخرین آمارها، 4 هزار و 400 نیروی آمریکایی در ماموریت عراق کشته شدند و ایالات متحده چندین تریلیون دلار متضرر شد. با هیچ معیاری نمی شود این جنگ را به سادگی خوردن یک کیک توصیف کرد.

همین مساله است که چشم انداز ترامپ درباره جنگ با ایران را به موضوعی بسیار نگران کننده تبدیل می کند. او تصور می کند که ایالات متحده هم در حمله و هم در ضد حمله کنترل را در دست دارد. مقامات آمریکایی درباره عراق و چند دهه پیش از آن درباره ویتنام، همین فرضیه اشتباه را داشتند. اما حتی دشمنانی که از نظر قابلیت های قراردادی نظامی ضعیف تر به شمار می روند، می توانند گزینه های زیادی در استفاده از جنگ افزارهای غیرمتعارف داشته باشند. و یک چنین استراتژی ای می تواند به معنای جنگی فاجعه آمیز با خسارت های شدید به برتری نظامی ایالات متحده باشد.

به ویژه ایران اگر چنین رویکردی در درگیری احتمالی با ایالات متحده در پیش بگیرد می تواند خیلی موثر عمل کند. قابلیت های ایران از نظر نظامی بسیار اندک است؛ اما جیمز استاوریدیس، دریادار بازنشسته به این مساله اشاره کرده که ایران در بسیاری زمینه ها «قابلیت های جنگ افزاری نامتقارن به شدت قدرتمندی» دارد: «حملات سایبری، تاکتیک های استفاده از گروه قایق های کوچک، زیردریایی های دیزلی، نیروهای ویژه و موشک های کروز سطح به سطح همگی دارایی های ارزشمند و سطح بالایی به شمار می روند. به علاوه، آنها در استقرار این دارایی ها در محیط خشن خاورمیانه بسیار با تجربه هستند.» ایران جدای از استفاده از قابلیت های نظامی خود، می تواند از شبکه متحدان سیاسی و نظامی شیعه خود در سراسر خاورمیانه برای ایجاد فضایی وحشتناک برای ایالات متحده استفاده کند. ایران با حزب الله در لبنان و چندین گروه شبه نظامی در عراق روابط خیلی نزدیکی دارد و به ویژه نیروهای مستقر در عراق در برابر حملات و آزارهای بالقوه این گروه ها آسیب پذیر هستند. ایفای نقش احتمالی اکثریت شیعه تحت فشار و خشمگین در بحرین را هم نمی تواند نادیده گرفت. اگر آنها خشم و اعتراض خود را بر سر رژیم سنی تحت حمایت واشنگتن خالی و یک درگیری داخلی را آغاز کنند، آنگاه استفاده از ستون پنجم ایالات متحده در بحرین برای دولت ترامپ به طور فزاینده دشوار خواهد شد.

وارد جنگ شدن با ایران مساله بی اهمیت و کوچکی نیست و اقدام بی محابای رئیس جمهوری ترامپ در این زمینه بی مسئولیتی خواهد بود. حمله به ایران می تواند آغاز یک کابوس طولانی و پر هزینه برای آمریکا باشد که هم خسارت جانی و هم خسارت مالی زیادی در بر خواهد داشت. پیش گویی تولسی گابارد، نامزد دموکرات انتخابات آتی ریاست جمهوری، مبنی بر اینکه جنگ با ایران سبب می شود جنگ با عراق به مثابه خوردن کیک به نظر بیاید، اصلا دور از واقعیت نیست. تهران برای تلافی حمله واشنگتن و آغاز مواجهه دوجانبه راه های زیادی دارد. برای سران ایالات متحده بهترین راه این است که بیشتر در این مسیر مخاطره آمیز پیش نروند.

منبع: نشنال اینترست / مترجم: طلا تسلیمی

کلید واژه ها: تنش ها بین واشنگتن و تهرانسابقه جنگ آمریکا در عراقاحتمال درگیری نظامی ایران و آمریکامحاسبات اشتباه ترامپ درباره درگیری با ایران


( ۱۰ )

نظر شما :

حسین کاظمی ۱۰ تیر ۱۳۹۸ | ۰۹:۴۴
تمامی آدرسهای اشتباه ! جالبه است تحلیلگران غربی و شرقی به یکباره به قدرت ایران و احمق بودن آمریکا پی برده اند ! ایران از نظر قدرت آتش در بین 136 کشور مقام سیزدهم را دارا می باشد نیروی زمینی ایران با نزدیک به 400 هزار نیرو بزرگترین نیروی زمینی در نطقه را دارا می باشد اما سوالی که مطرح میشود این است که آیا جنگ احتمالی با آمریکا جنگی زمینی خواهد بود ؟ خاورمیانه هیچگاه از گذشته درس نمیگیرد نمونه ملموس آن جنگ ایران و عراق , هیچ کس از خود نپرسید چرا صدام با توجه به اعتراف دست درکاران آن زمان جنگ هیچ چیز در انبارها نداشت و به گفته خود آقایان ایران بیشتر از یک هفته در انبارها آذوغه نداشت چرا صدام در حالی که ایران نزدیک به هفت سال پذیرش قطع نامه شورای امنیت را به تعویق انداخته بود در حالی که دستگاه های اطلاعاتی غربی و شرقی وضعیت ایران را میدانستند و تمامی آنها با صدام در رابطه بودند باز با این حال تن به صلح داد ؟ آیا شرایط صدام با زمان بیرون راندنش از خرمشهر قابل قیاس بود ؟ به نظر اربابان صدام به هدف خود رسیده بودند آنها دو کشور نفتی قدرتمند در منطقه را به معنای واقعی دوشیدند . آنها به اهدافشان دست پیدا کردند و دو کشور ویران را تحویل ملتهایی دادند کمتر روزی پس از آتش بس روز خوش دیده اند آن جنگ از اول نباید برنده ای می داشت و جنگهای آینده نیز اینگونه خواهند بود .
majid ۱۰ تیر ۱۳۹۸ | ۱۸:۲۷
امکانات و توانایی نظامی ایران و امریکا متناسب نیست و کسی هم توقع چنین چیزی را ندارد و اگر خدای نکرده جنگی بشود این جنگ زمینی نیست بلکه هوایی است که صد در صد برتری با نیروهای هوایی امریکا است پس نباید گول این نوشته های مثلا کارشناسان غربی بخوریم و اگر امریکا هم جوابی در مورد پهباد ندارد چون برایش مهم نبود و به وسیله جنگ اقتصادی به اهدافش رسیده
صدا ۱۰ تیر ۱۳۹۸ | ۲۱:۰۹
باور کنید ایران عراق نیست و اگر امریکا به سادگی ارتش عراق را شکست داد به چند دلیل بود؟اول اینکه ارتش عراق را خلع سلاح کردن.ارتشش خسته بود سرباز داشت که بیست سال از زمان دفاع مقدس تا سال ۲۰۰۳ هنوز سرباز بود از جنگ کویت تا ۲۰۰۳ آمریکا بمبارانش کرد این بود که خط مقدم ارتشش بدونه شلیک یک تیر تسلیم امریکا و عربستان شدن.به هر صورت به نظر من جنگ را بگذاریم برای سرداران سپاه و ارتش. مطمئنأ کشور اینقدر مسئول سیاسی و نظامی کارآزموده خوب دارد که بدانند در جنگ پیروز میشوند یا نه؟!
ali ۱۳ تیر ۱۳۹۸ | ۱۱:۵۵
اگر مسائل پشت پرده در خصوص منازعات خاورمیانه را کنار بگذاریم ایران در جنگ با آمریکا چاره ای ندارد از نیروی زمینی خود به شکل گسترده و سریع استفاده کند تا مغلوب از پیش فرض شده نباشد و با این کار جبهه جنگ را گسترش و نیز بسیار پیچیده می کند.امیدواریم که جنگی شکل نگیرد.