سید محمد شفیعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واکنش ایران به تحولات اخیر را میتوان در قالب تلاشی برای بازتعریف توازن بازدارندگی در خلیج فارس نیز در نظر گرفت. گسترش دامنه پاسخ به کشورهایی فراتر از بازیگران سنتی درگیری، نشاندهنده این است که تهران در حال ارسال این پیام است که هرگونه تهدید علیه زیرساختهای حیاتیاش، فارغ از منشأ دقیق آن، میتواند با پاسخ مستقیم مواجه شود.
ادامه مطلب
با اقدام زودهنگام و بزرگ، به نظر میرسد ایران درسهایی از درگیریهای قبلی آموخته است. ایران و اسرائیل ابتدا در سال ۲۰۲۴ از مرز درگیری آشکار بین دو کشور عبور کردند و در آوریل و اکتبر درگیریهای مستقیمی داشتند. سپس، ایالات متحده در جنگ دوازده روزه ژوئن ۲۰۲۵ به اسرائیل پیوست. این درگیریها با تشدید محدود، تلافیجویانه، مدت زمان کوتاه و پایان از پیش تعیینشده مشخص میشدند. این بار متفاوت است. حتی قبل از شروع درگیری، تهران اعلام کرد که جنگ دوازده روزه را تکرار نخواهد کرد. به نظر میرسد ایران که با تهدید تغییر رژیم مواجه است و به جلوگیری از حملات آینده مصمم است، به سمت تشدید بیحد و حصر درگیریها رو آورده است.
ادامه مطلب
احمد جرفی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: برخلاف دورههای پیشین، که برخی کشورهای منطقه با مذاکرات هستهای ایران (گروه ۵+۱) مخالفت میکردند، رویکرد هوشمندانه عراقچی توانسته است حمایت کشورهای همسایه را جلب کند.
ادامه مطلب
پزشکیان باید برای کشورهای منطقه و جهان، وجود تغییر حقیقی در تصمیمگیری در ایران را ثابت کند، چرا که همه کشورهای جهان و منطقه، در حال حاضر، سیاست خارجی ایران را دنبال میکنند تا ببینند آیا تغییری در آن حاصل میشود یا نه.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی می نویسد: ایران در منطقه ای واقع شده است که امکان ارتباط کشورهای محصور در خشکی را در سه جهت شمالی، آسیای مرکزی(شامل پنج جمهوری ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان، قزاقستان و قرقیزستان) در شرق دریای خزر و قفقاز (جمهوری آذربایجان و ارمنستان) در غرب دریای خزر و افغانستان در شرق را با آبهای آزاد فراهم می سازد.
ادامه مطلب
مسائل منطقه ای باید در سطح منطقه حل شود و همکاری مسکو و تهران جداست و بر مبنای سود متقابل بنا شده است.
ادامه مطلب
این معناست که برای دولت جو بایدن تمام خواستههای کشورهای عربی و نگرانیهای آنها حتی امنیت و ثباتشان معنایی ندارد و شایسته توجه و هیچ گونه تلاشی از سوی این کشور نیست.
ادامه مطلب
ترکیه به عنوان قدرت سوم در منطقه یک قدرت سیاسی و اقتصادی نوظهور است که به نظر میرسد بیشتر به مفهوم امنیت جمعی عربی نزدیک است و در طول دهههای گذشته به استقلال کشورهای عربی و ثبات آنها در برابر مذاخلات خارجی احترام گذاشته است. بی تردید رابطه با این کشور در شرایط کنونی خطرات راهبردی برای امنیت کشورهای عربی ندارد.
ادامه مطلب
فاطمه سیاحی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: تا پیش از این هم جمهوری اسلامی ایران سعی کرده بود تا در قالب دو طرح «مجمع گفتگوی منطقهای» و «پیمان عدم تعرض» اهداف امنیتی خود را در سطح منطقه دنبال کند. اکنون ضرورت تحقق این اهداف و شکلگیری ائتلاف منطقهای باتوجه به تهدیدات و چالشهای جدید، بیشتر احساس میشود؛ بنابراین طرح جدید، متضمن اصول مهمتر و سازوکارهای مقبولتری نسبت به دو طرح قبلی است. این طرح بر اصولی از جمله: حسن همجواری، احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها، حل و فصل مسالمت آمیز تمامی اختلافات، عدم مداخله در امور داخلی و روابط خارجی یکدیگر، احترام به مقدسات و نمادهای ملی، مذهبی و تاریخی یکدیگر و احترام متقابل، منافع متقابل و جایگاه برابر کلیه دولتهای منطقه استوار است.
ادامه مطلب