امروز اعتبار دادن به این چرخش ها دشوار خواهد بود. رای دهندگان پیام نارضایتی رئیس جمهور را از دوره دوم ترامپ صادر کردند و قاطعانه به محدود کردن قدرت او رای دادند.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: همزمان با جنگ ۲۰۲۶، بخش مهمی از رسانه‌ها، نهادهای محافظه‌کار و چهره‌های نزدیک به ترامپیسم، ایران را نه‌تنها عامل بی‌ثباتی منطقه‌ای، بلکه تهدیدی علیه «تمدن غربی»، «نظم مبتنی بر ارزش‌های یهودی ـ مسیحی» و حتی «آینده جهان آزاد» توصیف کردند. این نوع ادبیات را می‌توان در مواضع چهره‌هایی نظیر مایک جانسون، تد کروز، مایک هاکبی و همچنین در گزارش‌ها و یادداشت‌های منتشرشده در اندیشکده‌هایی مانند Heritage Foundation و Hudson Institute مشاهده کرد که پس از گسترش درگیری‌های ایران و اسرائیل، بر ضرورت مقابله قاطع با ایران برای حفظ نظم منطقه‌ای و امنیت اسرائیل تأکید داشتند. اهمیت این گزاره‌ها صرفاً در محتوای سیاسی آن‌ها نیست، بلکه در نوع بازنمایی ایران نهفته است؛ زیرا ایران در این گفتمان به‌عنوان یک تهدید «وجودی» برای نظم مطلوب غرب بازتعریف می‌شود.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ناسیونالیسم مسیحی، برخلاف رویکردهای کلاسیک واقع‌گرایانه، سیاست خارجی را تنها عرصه تأمین منافع ملی تلقی نمی‌کند، بلکه آن را بخشی از مأموریت تاریخی آمریکا برای حفاظت از تمدن یهودی – مسیحی می‌داند. در چنین چارچوبی، تهدیدات خارجی نیز نه صرفاً بر اساس توانایی‌های مادی، بلکه بر مبنای میزان تعارض با نظم ارزشی و هویتی مطلوب آمریکا تعریف می‌شوند.
ادامه مطلب
بیماری ترامپ و ترامپیسم، که برای خود ایالات متحده بسیار مخرب است، در معرض خطر تبدیل شدن به یک بیماری همه‌گیر جهانی است. جنگ او با ایران تنها یک نشانه است. کوبا ممکن است در مرحله بعدی به این بیماری مبتلا شود.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی به تحلیل انتخاب زهران ممدانی به عنوان شهردار مسلمان و ضدصهیونیست نیویورک می‌پردازد و می‌نویسد که چگونه نظام لیبرال غرب از طریق مکانیسم های هژمونیک صداهای اعتراضی را نه با سرکوب، بلکه با ادغام در ساختار قدرت خلع سلاح می‌کند. با تبدیل کنشگران رادیکال به مدیران مسئول، سیستم هم تنوع ظاهری خود را نمایش می‌دهد و هم گفتمان انتقادی را در دام عمل گرایی و بوروکراسی محبوس می‌کند. در نهایت، این فرآیند به بازتولید همان سیستمی منجر می شود که منتقدان قصد تغییر آن را داشتند.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در آستانه‌ی گذار پرآشوب سیاست آمریکا، پیروزی ممدانی را می‌توان نشانه‌ای روشن از آغاز دوره‌ای تازه دانست؛ دوره‌ای که بسیاری آن را «سیاست پساترامپی» می‌نامند.
ادامه مطلب
سید وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ادامه دولت دمکرات آقای جو بایدن برای سال های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۸ میلادی در کشور امریکا، نکات مثبت و منفی بسیاری دارد. ادامه سیاست فعلی و کم رنگ امریکا در روابط بین الملل از جمله نکات مثبت اما "چندجانبه گرایی" امریکا که زمینه اغفال امریکا توسط اروپا و اسرائیل فراهم می شود از جمله نکات منفی است. برای غرب آسیا، جمهوریخواهان که در مقایسه با دمکرات ها در سیاست خارجی تک رو و "انجام دهنده" هستند بهتر است اما این تفاوت می تواند تفاوت بین جنگ و صلح باشد.
ادامه مطلب
در مجموع، سیستم سیاسی امریکا دچار بحران عمیقی شده، زیرا دو حزب حاکم بیش از این نمی توانند، حافظ منافع و رویکردهای جامعه امریکا باشند. ترامپیسم، شاخه ای از حزب تندورها در امریکا، می تواند به گروه جداگانه و یا حتی حزب مستقلی تبدیل شود.
ادامه مطلب
در آخر هفته، بایدن یک برنامه ده روزه ارائه داد که به وسیله آن می خواهد با چهار بحران همزمان مبارزه کند: پاندمی کرونا که جان هزاران امریکایی را گرفته، بحران اقتصادی که با آغاز پاندمی کرونا به اوج رسیده، تغییرات اقلیمی که ترامپ بدون هیچ دلیل موجهی از معاهده مربوط به آن موسوم به پاریس خارج شد و تبعیض نژادی و قومی که در همین راستا قرار است قانون منع ورود شهروندان برخی کشورهای مسلمان از را لغو کند.
ادامه مطلب
سید مجتبی جلال زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: آنچه به روشنی از رویدادهای روزهای اخیر در ایالات متحده می‌توان نتیجه گرفت این است که ترامپ هنوز در میان بسیاری از رأی‌دهندگان عادی جمهوری‌خواه و محافظه‌کاران حامیانی دارد و این بدان معناست که ترامپیسم نقطه پایان نخواهد داشت؛ بلکه اشغال ساختمان کنگره آمریکا موسوم به «کاپیتال» آغاز یک دوره افراطی است که توام با خشونت نیز خواهد بود. به روشنی مشخص است که پس از سوگند یادکردن «جو بایدن» در تاریخ ۲۰ ژانویه دیگر هیچ دلیلی برای عقب‌نشینی ترامپیسم وجود نخواهد داشت.
ادامه مطلب
فواد ایزدی در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی پیرامون سرنوشت سیاسی دونالد ترامپ بعد از ترک کاخ سفید بر این باور است که به همان میزانی که جمهوری خواهان به ترامپ نیازمندند، دونالد ترامپ نیز به حمایت جمهوری خواهان نیاز دارد. این میزان از وابستگی دو طرف (دونالد ترامپ و حزب جمهوری خواهد) به قدری بالاست که احتمالا برای انتخابات سال ۲۰۲۴ مجدداً خود ترامپ و یا یکی از فرزندان وی به عنوان نامزد حزب جمهوری خواه مطرح شود.
ادامه مطلب
با این حال سال‌ها نظرسنجی نشان می‌دهد که در میان جمهوریخواهان، حکمرانان قدر با موقعیت‌های پوپولیستی و قوی اگر اکثریت را هم به دست نیاورند اما به محبوبیت می‌رسند.
ادامه مطلب
نصرت الله تاجیک، دیپلمات اسبق و تحلیلگر مسایل بین الملل: مجموعه تحولات و تحرکات سیاست خارجی آمریکا در چند ماه اخیر حاکی از آن است که آمریکا در سیاست خارجی خود در خاورمیانه دچار منگولیسم شده است.
ادامه مطلب
احسان موحدیان، دکتری روابط بین الملل، دانشگاه علامه طباطبایی: به نظر می رسد اعمال سیاست حمله به کشورها، تخریب زیرساخت هایشان و تقسیم آن به کشورهای کوچک تر در دولت ترامپ متوقف شده است.
ادامه مطلب
عصر نئولیبرالیسم پایان یافته است. دوره‌ی نوملّی‌گرایی (ترکیبی از نئولیبرالیسم و ملّی‌گرایی) تازه شروع شده است.
ادامه مطلب