تنش های جدید بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان

تهران طرف ایروان را می گیرد یا باکو؟

۰۸ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۸:۰۰ کد : ۱۹۹۳۷۳۵ اخبار اصلی خاورمیانه
درگیری بین آذربایجان و ارمنستان بر سر منطقه مورد مناقشه قره باغ از مدت ها پیش در جریان بوده است. آخرین باری که دو کشور تبادل آتش کردند، سال ۲۰۱۶ بود که چهار روز طول کشید. اکنون درگیری بین دو کشور بار دیگر شدت گرفته است، البته به شیوه ای دیگر! این مرتبه درگیری ها در خارج از منطقه مورد مناقشه ناگورنو-قره باغ صورت گرفته و به خاک ارمنستان کشیده شده است. شروع مجدد این تنش ها به ویژه برای ایران که با هر دو کشور مرز مشترک دارد، چالش برانگیز است. سیاست گذاری در قبال این دو کشورها و درگیری بین آنها برای ایران اهمیت زیادی دارد. هر دو طرف از ایران انتظار دارند که طرف آنها را بگیرد و شرایط پیچیده منطقه ای انتخاب یکی بین این دو را برای ایران دشوار کرده است. موضع رسمی ایران همواره تاکید بر لزوم حل مناقشات بین دو کشور از طریق گفت و گو و دیپلماسی بوده است.
تهران طرف ایروان را می گیرد یا باکو؟

نویسنده: سعید جعفری 

دیپلماسی ایرانی: درگیری بین آذربایجان و ارمنستان بر سر منطقه مورد مناقشه قره باغ از مدت ها پیش در جریان بوده است. آخرین باری که دو کشور تبادل آتش کردند، سال 2016 بود که چهار روز طول کشید. اکنون درگیری بین دو کشور بار دیگر شدت گرفته است، البته به شیوه ای دیگر! این مرتبه درگیری ها در خارج از منطقه مورد مناقشه ناگورنو-قره باغ صورت گرفته و به خاک ارمنستان کشیده شده است.

دلایل این درگیری در تاریخ ریشه دارد. اختلافات مرزی و ارضی بین این دو به زمان اتحاد جماهیر شوروی بر می گردد و آن زمان مسکو به ویژه در دوران استالین، سعی می کرده با حل نشده ماندن این اختلافات، کنترل خود را بر آنها حفظ کند؛ اما پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اختلافات مرزی همچنان به مثابه زخمی قدیمی که هر از چند گاهی سر باز می کند، باقی مانده است.

وزارت دفاع دو کشور 12 ژوئیه از درگیری های جدید در منطقه مرزی تُووز خبر دادند. ارمنستان و جمهوری آذربایجان هر دو، طرف یکدیگر را به نقض آتش بس و شروع درگیری متهم کردند. وزارت دفاع جمهوری آذربایجان اعلام کرد دست کم 11 سرباز و 1 غیرنظامی این کشور کشته شده اند و ارمنستان هم از کشته شدن 4 سرباز خود در این درگیری ها خبر داد.

شروع مجدد این تنش ها به ویژه برای ایران که با هر دو کشور مرز مشترک دارد، چالش برانگیز است. سیاست گذاری در قبال این دو کشورها و درگیری بین آنها برای ایران اهمیت زیادی دارد. هر دو طرف از ایران انتظار دارند که طرف آنها را بگیرد و شرایط پیچیده منطقه ای انتخاب یکی بین این دو را برای ایران دشوار کرده است. موضع رسمی ایران همواره تاکید بر لزوم حل مناقشات بین دو کشور از طریق گفت و گو و دیپلماسی بوده است. محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، 15 ژوئیه در دو تماس تلفنی جداگانه با دیپلمات های ارمنستان و آذربایجان، از هر دو کشور خواست تا خویشتن داری پیشه و مساله را از طریق گفت و گو حل کنند. او همچنین آمادگی ایران برای میانجی گری را ابراز کرد.

این تلاش های ایران در حالی است که دشمنی بین دو کشور به سطح اجتماعی رسیده است. 16 ژوئیه هزاران نفر از مردم جمهوری آذربایجان در خیابان های باکو تجمع کردند و از دولت خواستند بسیج اعلام و از ارتش خواستند علیه ارمنستان جنگی آغاز کند. شهروندان خشمگین آذربایجان از دولت خود خواستند با حمله به ارمنستان منطقه قفقاز را آزاد کند. پلیس آذربایجان مجبور شد برای برقراری ثبات چند معترض را دستگیر کند.

موضع حقیقی ایران در برابر بحران

ماهیت پیچیده ژئوپلیتیک منطقه شرایط را برای ایران برای مشخص کردن سیاست در قبال مناقشه ناگورنو-قره باغ دشوارتر کرده است. یک دیپلمات ارشد ایرانی که خواست نامش فاش نشود، گفت: «ایران پیش از هرچیزی از یک راه حل صلح آمیز حمایت می کند. ما به هیچ وجه مداخله قدرت های خارج از منطقه و قدرت های بین المللی در این بحران را نمی پذیریم و اولویت ما حل مساله به صورت صلح آمیز است. مساله دیگر در اینجا مخالفت ما با جنگ است. اگرچه ما از تمامیت ارضی آذربایجان در این بحران حمایت می کنیم و می خواهیم مساله از طریق گفت و گو به نفع آذربایجان حل شود، اما وقتی بحث جنگ و درگیری نظامی در کار باشد، با آن موافق نخواهیم بود ترجیح می دهیم وضعیت موجود را حفظ کنیم.»

این در حالی است که جمهوری آذربایجان یکی از متحدان اصلی اسرائیل در منطقه است. طبق اعلام موسسه تحقیقاتی صلح بین المللی استکهلم، جمهوری آذربایجان با خرید 137 میلیون دلار اسلحه از اسرائیل در سال 2017، سومین خریدار بزرگ تسلیحات اسرائیلی بود. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل در سفر رسمی خود به باکو در دسامبر 2016 افشا کرد که حجم خریدهای تسلیحاتی جمهوری آذربایجان از اسرائیل تا آن زمان 5 میلیارد دلار بود. این مساله از این جهت برای ایران نگران است که اسرائیل به عنوان دشمن اصلی آن در منطقه، از طریق جمهوری آذربایجان می تواند مرزهای شمال غربی ایران را تهدید کند. همین مساله سبب می شود که ترجیح ایران حل صلح آمیز مناقشه و نه درگیری نظامی، باشد.

از سوی دیگر، به نظر نمی رسد که ایران به رغم روابط نزدیک با ترکیه، با عقاید پن-ترکی آن یا با تمایل این کشور به احیای امپراتوری عثمانی در آسیای میانه موافق باشد. به علاوه، اقدامات ترکیه در سال های اخیر در رابطه با درگیری های منطقه ای مانند سوریه و لیبی نشان داده که این کشور ممکن است علیه مناف ایران وارد عمل شود. از این رو، ایران هیچ تمایلی به یک جنگ جدید در منطقه ندارد چرا که اعزام نیروهای ترک به مرز جمهوری آذربایجان برای مقابله با ارمنستان می تواند مسیر تشکیل کمربند پن-ترکی در مرزهای شمالی ایران را هموار کند. یک سری ایرانی های پن-ترک در استان های آذری زبان ایران هستند که می خواهند این کشور در مناقشات ناگورنو-قره باغ طرف جمهوری آذربایجان را بگیرد. اما ایران در این روند منافع ملی را به مسائل قومی-مذهبی اولویت می دهد. به همان اندازه که جمهوری آذربایجان روابط نزدیکی با اسرائیل دارد، ایران هم به طور سنتی به ارمنستان نزدیک بوده است.

با توجه به همه این مسائل، ایران بیشتر از سایر بازیگران منطقه ای به حل مسالمت آمیز مناقشات بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان علاقه دارد و به هیچ وجه از درگیری نظامی بین دو همسایه خود استقبال نخواهد کرد.

منبع: ریسپانسیبل استیت کرفت / مترجم: طلا تسلیمی
 

کلید واژه ها: مناقشات قره باغ-ناگورنو جمهوری آذربایجان ارمنستان مناقشات باکو-ایروان


( ۲۰ )

نظر شما :

ایرانی ۰۸ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۹:۰۳
کشور ما باید توازن قوا را بین دو کشور برقرار کند طوریکه آذربایجان با اتکا به سلاحهای اسرائیلی جنگ دیگری را شروع نکند که معلوم هم نیست واقعا پیروز باشد. اگر لازم شد حتی باید به ارمنی‌ها سلاح هم داد. این موضع که حفظ وضعیت موجود بهترین حالت برای ایران است کاملا درست است. اگر آذربایجان پای اسرائیل را به قفقاز باز نمی‌کرد و روی عقاید پانترکی و تجزیه طلبانه اصرار نمی‌کرد میتوانستیم موضع دیگری بگیریم. ولی در وضعیت موجود ایران باید پشت ارمنستان بایستد.
علی ۰۸ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۹:۱۸
کشته های ارمنستان 4 نفر ولی اذربایجان 11 نفر تجهیزات نظامی روسی ترکی و اسراییلی و نیروی انسانی و پهبادی اسراییلی اذربایجان به مراتب قوی تر از ارمنستان است اما تلفات بیشتر متحمل شده فقط 3 پهباد ارمنی ساقط شدن که یکی از انها 3 تانگ اذری را منهدم کرد شدت پاسخ ارمنستان وزدن با سلاح های سنگین همچون توپ به مواضع اذربایجان و اتکا زیاد به پهباد های اسراییلی اذربایجان و ارتقا سامانه اخلالگر روسی اتو واز توسط ارمنستان نشان از امادگی بالای ارمنستان در برابر حمله پهبادی اذربایجان دارد از کار انداختن پهبادهای اسراییلی اذربایجان که همه سالم سقوط کردند نشان از سرمایه گذاری وامادگی یگان ضد پهبادی و جنگال ارمنستان دارد
علی ۰۸ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۹:۳۱
ایران بی طرف بماند بهتر است اذربایجان نسبت به چند دهه گذشته به شدت ملی گرا و در توهمات پانترکی و پانتورانی به سرمیبرد مانند امثال ایل چی بیک یا احزاب خلق یا مساوات ترکیه و اذربایجان ایران را سدی در برابر توران و ترکستان میبیند و هردو در صدد تحریک اذری زبانان ایران به جنگ قره باغ اند و بعضی هم وطنان من به خاطر صرف شیعه بودن یا مقایسه ان با فلسطین یمن یا .....در صدد پنهان کردن نیت خود هستند همانطور که ترکیه در خاورمیانه بزرگترین و گسترده ترین همکاری با اسراییل دارد اذربایجان هم بزرگترین و گسترده ترین همکاری با اسراییل در زمینه مخابرات سوخت نظامی و.... در قفقاز است پهباد اسراییلی ساقط شده در نطنز چند سال پیش و ترور دانشمندان هسته ای ایران با همکاری این جمهوری بوده است
مجید ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۰۰:۳۸
کاملا مشخص هست که این ماجرا بر ایران هم تاثیر دارد و برای عده ای دست آویزی شده برای عقده گشایی علیه ترکهای ایران نمونش همین که ترکها را آذری زبان میگویند. ولی این مسئله حل خواهد شد و رو سیاهی برای عده ای خواهد ماند.
عل ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۰۱:۳۰
در سال ۱۹۱۷ که رژیم تزار سقوط کرد،وسه چهار سال طول کشید تا ارتش سرخ لنین بر بازماندگان ارتش تزار غالب گردد،ودر این مدت خیلی از خلقهای تحت حاکمیت ،روسها استقلال خود را اعلام ودولت ملی خود را تشکیل میدادند،که از آن جمله در قفقاز دو دولت آذربایجان وگرجستان هم تشکیل دولت مستقل واعلام استقلال کردند وبا فرستادن سفیر وقبول سفارتخانه مورد شناسایی دول زیادی هم قرا رگرفتند،ولی ۲۸ ماه ازعمر مستقل آذربایجان نگذشته بود که ارتش سرخ وارد آذربایجان شد ،وتمام ارکان ودولت مردان دولت مستقل را دستگیر،زندانی وتبعید کرد،وحتی سرزمین آذربایجان را که آن دولت بامساحت ۱۱۰ هزار کیلومتر در اختیارداشتند وجزو سرزمین مشخص شده در زمان تزار بود را بهم زد،وقسمتی را در منطقه در بند ضمیمه داغستان کرد،وقسمتی را در منطقه بورچالی به گرجستان ضمیمه کرد،ونهایتا در داخل خاک آذربایجان هم منطقه ای بنام ارمنستان ایجاد کرد،به مساحت ۹ هزار کیلومتر،به پایتختی ایروان،، وچون نفوس این جمهوری ارمنی که توسط کومونیستها در وسط خاک آذربایجان تشکیل شده بود وهیچ مرزی با دول وجمهوریهای دیگر نداشت بعد از چند سال منطفه زنگزور را مجددا ازآزر بایجان جدا وبه ارمنستان ضمیمه کردند وبدینوسیله ارمنستان را با ایران همسایه ،وخاک آذربایجان را بدو قسمت تقسیم کردند،،ونخجوان از سرزمین مادر جدا شد،وچون اکثریت اهالی ارمنستان ایجاد شده در خاک آذربایجان مسمانان آذری بودند وارامنه در اقلیت بودند شروع به اخراج آذریها کردند وعلاوتا از ممالک دیگر ارمنی وارد میکردند،از جمله از ارمنیان ایران خیلی ها به ایروان رفتند،تا موازنه نفوس را برقرار کردند،ؤحتی در سال ۱۹۶۴ در منطقه شوشا « قره باغ،» آذربایجان هم یک ولایت خودمختار ایجاد وبعضی از ارامنه را در آنجا جایگزین کردند ،وبدین ترتیب سرزمین آذربایجان را از ۱۱۰ هزار کیلومتر به ۸۶ هزار کیلومتر تقلیل دادند ودر عوض به ارامنه بخشیدند، ودر سال ۱۹۸۸ که اختلاف با ارمنیان تازه وارد به اوج رسید ،با پشتیبانی روسها ارامنه مابقی آذریهای ارمنستان را که نزدیک یک میلیون نفر بودند اخراج،وحتی ادعای مالکیت قره باغ رانمودند که بعد از فوپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ نیروهای روس وارمنی مشترکان قرباغ را اشغال واهالی آذری را هم اخراج کردند، واز آن زمانبا اینکه سازمان ملل چهار قطعنامه در محکومیت ارامنه صادر وتمامیت سرزمین آذربایجان را مورد تایید قرارداده وارامنه را به رفع اشغال سرزمینهای آذری ملزم کرده ولی ارمنستان در سایه حمایت روسها وبعضی دولت ها عملا به قطعنامه ها عمل نمیکند وبه اشغال ادامه میدهد.یعنی قبل از لنین دولت وسرزمینی بنام ارمنستان وجود نداشت، که در سایه کومونیستها ۲۹ هزار کیلومتر سرزمین آزربایجان به ارامنه بخشیده شد،واضافتا قره باغ را که نزدیک ۲۰ در صد خاک آذربایجان است مجددا میخواهند به ارمنیان دهند،،در صورتیکه تا سال ۱۸۲۸ که منطقه ایروان به همراه دیگر ولایات از ایران جدا گردید،،،حاکم ایروان بیش از یک قرن در دست حکمداران ایرانی مقدم مراغه ای ها بودند ،که مقدم مراغه ای نخست وزیر نیز از آن خانواده میباشد، وحتی در روزهای بارانی ارامنه حق بیرون آمدن از خانه را نداشتند که آب باران به سر وصورتشان ،واز آنجاهم به رهگزران یا به اشیا واحشام آنها اثابت کرده وتولید نجاست خواهد کرد، وحتی سوار شدن ارامنه به اسب قدغن بوده، ونمی توانستند در کنار نهر خانه سازی کنند،یا بالای چشمه آب روند،ولی حالا در سایه روسها مبارز میطلبند،وادعای سرزمینهای ایران تاقزوین را دارند« طبق نقشه ارمنستان بزرگ» و۵۰ در صد گرجستان،و۳۵ در صد ترکیه را در داخل پلان ارمنستان جای داده وبا این اندیشه ها جنگهای زیادی در مخیله دارند،
جامی ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۱:۰۲
اگر ایران هم از تالش گشتاسبی پس از فروپاشی شوروی ،حمایت کرده بود،الآن مردم ایرانی تبار تالشی ،سرزمینشان از اشغال تاتارهای قفقازی آزاد شده بود. درود بر روان پاک نوروزعلی محمداف
محمد ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۱:۴۱
آن پن- ترک های وطنی که فرمودید ، خیانت کار هستند ، هیچ انسان آزاده ای کشورش را به ترکیه نمی فروشد ، کاش در رسانه ها و مدارس این موضوع آموزش داده شود که ترک و آذری دو نژاد کاملا متفاوت هستند ، و آنچه در ایران شاهد هستیم آذری زبان ها هستند و جمهوری آذربایجان هم قسمتی از آذری های ایران بود که در زمان قاجار از ایران جدا شد ، اما ترکیه ای ها و اقوامی که در آن سرزمین می زیستند ، قرنها دشمن ایران بوده اند
جامی ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۴:۰۹
این نقشه رو نگاه کنید.تاتهای قفقاز در 100سال پیش را نشان می دهد.تقریبا در جنوب با تالشان هم مرز بودند.تازه هر چقدر به عقب برگردیم وسعت این مناطق بیشتر می شود.این اهمیت حاکمیت سیاسی است.همین اتفاق برای پارسیان آسیای میانه افتاد.پس از از بین رفتن حاکمیت سیاسی ایران،روسها به کمک تاتارها در قفقاز و آسیای میانه شروع به ایرانی زدایی کرده و بافت جمعیتی آنجا را عوض کردند. https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f6/Tats_in_azerbaijan_1890.png
سورنا تبریزی ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۵:۲۶
هرچه میکشیم از تزارهاست. این دو ملت زمانی در آسایش و آرامش و دوستی در کنار هم زندگی میکردند ولی به لطف روسیه تزاری و فتنه هایش حالا تبدیل به دشمنان خونی شده اند. بهترین راه حل غیر از وضع موجود ، تشکیل کشور مستقل قره باغ با ساکنان اصلی آذربایجانی و ارمنی خواهد بود که با توجه به داشتن مرز زمینی با ایران ، کشورمان میتواند امنیت و اقتصاد آن را تضمین کند. نباید در بوق جنگ کوبید ولی ترکیه به شدت علاقمند به درگیری و تنش بیشتر است تا به قفقاز نیروی نظامی گسیل کند. به ترکیه هم باید اعلان شود در صورت فتنه انگیزی ، گروه های کرد و علوی ترکیه مورد حمایت جدی ایران قرار خواهند گرفت. عباس میرزای بزرگ چه تلاشها کرد برای کنده نشدن این پاره های وطن ولی نه عباس میرزا ماند و نه آران ...
علی ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۵:۲۷
به جامی۱۱:۰۲ومحمد۱۱:۴۱=جامی که آرزوی جدایی تالش های آذربایجان را کرده ،تعجبم در اینجاست که شما به دهها قوم مشابه تالش در ایران چه گلی کاشتید که میخواهید،به تالشیان گلی بهتر دیگر بکارید؟ در نظر نژادپرستان آریامهری تمام اقوام بایستی به قوم متمدن پارسی تبدیل شود والا با انگ پان روبرو خواهند شد « مثل ترکان که چون میگویند ترک هستیم به پانترک محکوم میشوند ،والا اگر بگویند افغان هستیم مشکل حل وانگ پانترکی برداشته میشود،» لذا سوالم اینجاست که میخواستید چه خدماتی برایشان انجام دهید ،که مشابه اش را به دیگر اقوام انجام داده اید؟ پس مشکل اصلی وپان اصلی آنهایی هستند که میخواهند تمام اقوام ایرانی را از هویت واقعی بدور کنند وزبان وفرهنگشان را نابود،کنند پس ادعای دوستی شما با تالشیان هم نه بخاطر ترمیم زخمهای قومیتیست بلکه بخاطر نابودی وآسمیله کردن در بافت قومی پانفارسهاست، « که در واقع خود پانفارسها از استحاله وآسمیله دهها قوم نامتجانس در عرض صد سال اخیر بوجود آمده وهیچ گونه اصالت قومی ندارد، یعنی هر کسی از ایل وتبارش رانده شده ،فردایش تبدیل به پانفارس شده»،::،،،،،،،،ومحمد خان هم که ترکها را متهم به فروش وطن به ترکیه میکند،اولا در تاریخ ترکهای ایران چنین کاری نشده ،وحتی ترکان ایرانی باعث تداوم موجودیت ایران هستند،واین نادرشاه افشار بود که افغانها را از ایران بیرون کرد،،،،،،،وشاه اسماعیل صفوی وسپاه قزلباشش بود که مقابل عثمانی ها جنگیدند «« آنموقع ها هیچ اثری از قوم متمدن آریایی پانفارس خبری در میان نبود»»یعنی نشسته بودند کنار زانوی زنان وشعر میبافیدند.،ومنقل را دم میکردند.ولی این ترکان بودند که در جنوب توسط قشقاییها ودلیر مردشان رییس علی دلواری تنگستانی بودند که با انگلیسی ها میجنگیدند،وشاه عباس صفوی بود که با پرتقالیها میجنگید،وآقا محمد خان قاجار بود که با گرجیان وارمنیان میجنگید،واین نادر وتیمور ومحمود ترکتبار بودند که هند را فتح وغنایمشان را به ایران میآوردند،که پشتوانه خزانه مملکت هنوز هم کوه نور وغنایم نادر شاه است،،پس شما تازه وارد میدان شده اید وبه آن سبب است که دست وپایتان بهم میپیچد،واقوام ایران را بر هم دشمن میکنید،چون در طول تاریخ شما کشورداری نکرده اید،تا یاد بگیرید، وعلت عصابانیتتان هم از اینجاست که نمدانید چکار کنید ،ومیترسید ،موقعیتتان که بناحق اشغال کرده اید ،با وجود اقوام دیگر به خطر بیافتد وبه آن خاطر سعی در نابودی اقوام ایرانی دارید ،وچون لیاقت وکاردانی مدیریت ایرانرا ندارید ،چاره را در نابودی اقوام میدانید وبه آن دلیل به هر قومی یک انگی میچسبانید،،مثلا برای بلوچها،عربها،کردها،ترکها،....هر کدام را به بهانه ای در صدد نابودیشان هستید، به نظر من بهتر است مثل قدیم که شعر میبافتید همچنان به شعر بافی خودتان مشغول شوید واقوام ایرانی خودشان بهتر میدانند چه کار کنند،مثل هزاران سال پیش،،وشما کاسه داغتر از آش نشوید‌
علی ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۲۰:۳۰
سیاست حمایت از جنایتکاران و اشغالگران هیچ گاه در خط مشی جمهوری اسلامی ایران نبوده است برعکس حمایت از مظلومان و مسلمانان جهان سیاستی همواره تاکید شده از سوی مقامات ارشد نظام وقانون اساسی کشور بوده است ولی در برخورد با این مسئله سیاست فوق فراموش شده است . بیشتر کنکاوی کنیم سیاست جمهوری اسلامی باید گرفتن طرف حق در این موضوع باشد یعنی با یک کاوش ساده می توان فهمید که کشوری که صد سال پیش وجو نداشته نمی تواند ادعای ارضی داشته باشد.از آن گذشته ارمنستان به عنوان کشور اشغالگر بارها در قطعنامه های مختلف سازمان ملل اشغالگر نامیده شده است وباید به مرزهای خود بازگردد .یک موضوع دیگر این است که آذربایجان به عنوان کشور ی مسلمان آن هم از نوع شیعه بیشتر باید مورد حمایت جمهوری اسلامی باشد مورد دیگر هم نژادی ملت تورک آذربایجان با تورکهای آذربایجان ایران است . اینهمه دلیل وجود دارد که ایران پشتیبان آذربایجان باشد نه ارمنستان .
مسعود ۱۰ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۵:۰۴
ارمنستان و آدربایجان در دوران پادشاهان نالایق قاجار جزو ممالک محروسه ی ایران بود و شایسته بو بعد از فروپاشی شوروی به آغوش مام میهن باز می گشتند ؛ لیکن این نشد و لیکن تنها راه حل این اختلافات این است که هردو کشور به اصل خویش بازگردند و جزو خاک ایران شوند و در آن صورت هیچ مشکلی باقی نمی ماند و ایران اسلامی مدیریت آن نواحی را به دست میگیرد
رضا ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ | ۰۰:۱۶
ایران با کسی دوست است که دشمن اصلی اش با او رابطه و قرار داد های اطلاعاتی ونظامی دارد <<< و آن هم آذربایجان است >>> استراتژی ایران باید میانجی گری و متوازن سازی نبرد باشد اما در این حال کمک به ارمنستان در تجهیزات موشکی و پدافندی و الخصوص پهپاد باشد ..... اسراییل در برنامه ریزی که برای قفقاز کرده خیلی جلو تر از ما است ..... جایی که ممکن است گل بخوریم (که وقت بوده بخوریم مثل : پهباد اسرائیلی که در نطنز ساقط شد ) .. درست است که آمریکا کمک های خیلی کم به ارمنستان می کند اما ناچیز است ... اما در مقابل آذربایجان انواع تجهزیات موشکی .ارتباطی و پهپادی از اسرائیل تحویل گرفته و می گیرد ..... همین آذربایجان کمک شایانی به ترور شهدای(دانشمندان) هسته ایی به رژیم صهیونیستی و آمریکا کرد .....الان وقت تصمیم گیری و استراتژی ایران برای شکست و برون راندن اسرائیل از جبهه مهم قفقاز است .... وآن هم با کمک به ارمنستان محقق می گردد
خسرو ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۴:۰۷
کامنت منو حذف کردید ، ولی با نادیده انگاشتن نظرات منطقی ، به افکار نژاد پرستانه و تجزیه طلبانه و افراطی خدمت می کنید ، سه برابر جمعیت جمهوری آذربایجان ، در ایران و تبعه ایران و شیعه آذربایجانی زندگی می کنند یعنی آذربایجان اصلی ماتبعه های ایرانی هستیم ، یعنی مدعی دعوای قره باغ ما هستیم ، قره باغ سرزمین اسلامی با مردمان شیعه ایرانی بوده است ، چگونه می توانید واقعیت های عینی را کتمان کنید ؟ به خاطر توهم وترس از تجزیه ، از ظالم (ارمنستان و روسیه ) حمایت می کنید ، در حالی که جمهوری های آ ذربایجان و ارمنستان باید به سرزمین مادر ملحق شوند کامنت ها را خواندم نظرات افراطی ، دشمنان دوستی و صلح بین مسلمانان به وفور یافت می شود ، سردبیر محترم به هوش باشد
كامران ۱۲ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۲:۳۶
حساب ملت ها از حساب دولت ها جداست، اقایونی که روابط نظامی جمهموری اذربایجان را بهانه ای برای عقده گشایی از ملت اذربایجان قرار داده اید!!! این ننگ بزرگ همیشه در تاریخ این مملکت خواهد بود یک میلیون نفر از مردم اذربایجان اواره و بسیاری کشته و سلاخی شدند، انوقت بعضی ها که خود را مسلمان میدانند از ارمنستان جنایتکار حمایت میکنند،این ارامنه بوده اند که در طول ۲۰۰ سال اخیر با کمک روسیه خبیث دست به قتل وعام و پاکسازی قومی زده اند،، بعد از اشغال روس و کمک ارامنه به متجاوزان طی سالیان به تدریج دست به پاکسازی قومی زدند.همین شهر ایروان پایتخت فعلی ارمنستان یک شهر مسلمان نشین بود، جنایات ارامنه در اذربایحان و قفقاز در جنگ جهانی اول و فتل و عام مردم هنوز از خاطر مردم پاک نشده ، هر چند سانسور عجیبی در این مورد در کشور وحود دارد . و این گام سوم ارامنه در قره باغ و هفت شهرستان اطراف ان مرحله جدیدی است، گیریم که قره باغ مثلا ارمنی نشین باشد ، (که در واقع ارامنه هم به تدریج به انجا کوچانده شده اند)وضع ان ۷ شهرستان اطراف چگونه هست ، از بازگرداندن انها هم سر باز میزنند، و در حال مسکون کردن انها توسط مهاجران ارمنی از سوریه و جاهای دیگر هستند. دقیقا جا پای اسرائیل گذاشته اند و از همان روش ها استفاده میکنند، اسرائیل قفقاز !!! ما اذربایجانی های ایران هم از امثال علیف و دار و دسته اش دل خوشی نداریم اما این مسئله هیچ توجیهی برای عدم حمایت از مردم مطلوم ادربایجان نیست، ارمنستان هم مثل اسرائیل مورد حمایت همه جانبه شرق و غرب است، هم روسیه و هم کشورهای غربی ، و مظلومیت در این است که ما نشسته و تماشا میکنیم ،
كامران ۱۲ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۴:۵۵
اینهمه با ارمنستان مدارا شد دیدیم که در ارتباط با اسرائیل بسیار پیشرو تر از اذربایجان شد و قصد تاسیس سفارت در خاک فاسطین اشغالی دارد، امریکا ازمایشگاههای بیولوژیک در انجا تاسیس کرد و تمامی حسابها و کانالهای مالی با ایران به دستور امریکا را قطع کرد و ....
کوروش ۱۲ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۸:۴۲
ایران دلیلی برای حمایت از آذربایجان ندارد. این کشور به پایگاه صهیونیسم و پان ترکیسم تبدیل شده است و اینها باید در قفقاز به شدت سرکوب شوند. دست ارمنیها درد نکند که این کار لااقل در مورد پانترکها را به بهترین شکل انجام می‌دهند و البته اگر ما چالاکتر بودیم و درگیر این بازی‌های به ظاهر مذهبی و در واقع قوم گرایانه نمی‌شدیم همین رابطه کنونی ارمنستان با اسرائیل هم شکل نمی‌گرفت. افسوس که گویا بعضی از آقایان فراموش کردند که پدر الهام علیف همان چند رزمنده ایرانی را هم در زمان جنگ قره باغ به خاطر شیعه بودن و ریش داشتن اخراج کرد ولی مجاهدین افغان و تندروهای اسلامی در آنجا ماندند و همه با هم شکست خوردند.
كامران ۱۲ مرداد ۱۳۹۹ | ۲۰:۲۷
کوروش جان باز عقده گشایی کردی ، از جنایت و تجاوز و اشغال حمایت میکنی صرفا به دلیل عقاید فاشیستی خودت، این مسئله انسانی که توسط تمامی سازمانهای بین المللی تایید شده و مقامات کشور نیز به ان اذعان دارند چه جای نفرت پراکنی است؟!! ۳/۴ اذربایجانی ها در ایران زندگی میکنند و قطعا حامی برادران خود هستند هر چند دستگاه دیپلماسی ما در مورد قره باغ اشتباه عمل کرده اما قطعا روزی اصلاح خواهد شد و منجمله که صدای اعتراض در داخل ایران به این اشتباه بلند شده ، و شرمندگی این داستان برای بعضی ها که به ظاهر ژست ایرانی دارند خواهند ماند هر چند که در ایرانی و مسلمان بودن اینها باید شک داشت.
مجتبی ۱۲ مرداد ۱۳۹۹ | ۲۳:۰۷
تا جنگی پیش میاد در قفقاز یک عده معلوم حال خود و بقیه گول میزند و دم از شیعه میزند در حالی که جوانان آنها بشدت گرایش پان‌ترکی و ذاتا ضد ایرانی هستند و یک عده در ایران هم تحت تاثیر گرایشات قومی در پازل ترکیه آذربایجان و اسراییل هستند مگر فراموش کردند در نخجوان پایگاه پهبادی اسراییل و ترور دانشمندان هسته ای نقش داشته چرا مسیولان نظام این ها را تشریح نمی کند خدا میداند چرا
کوروش ۱۳ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۲:۵۴
اسم ایران قبل از هر قوم و گروهی می آید. اینکه شما فکر می‌کنید چون ما جمعیت آذری داریم باید به هر قیمت از به اصطلاح جمهوری آذربایجان (که در واقع یک کشور سلطنتی و خانوادگی است) حمایت کنیم، خیالی باطل بیش نیست. جالب است اینطور استدلالها را در مورد بقیه ندارید. اگر اینطور باشد باید چون شیعه هستیم از فلسطینی‌های سنی هم حمایت نمی‌کردیم به خاطر مخالفت با اسد، یا باید از استقلال اقلیم کردستان هم در مقابل عراق عربی حمایت میکردیم چون جمعیت قابل توجهی هم کرد در کشور داریم. ولی منافع ملی حرف اول را می‌زند. ضمنا هیچ جای دنیا جز در آذربایجان و ترکیه جنگ قره باغ را به گردن ارمنی‌ها نمی اندازند. این بحران را خود آذربایجان با اخراج ارمنی‌های باکو و نخجوان شروع کرد اما در منطقه قره باغ به علت جمعیت زیاد ارمنی‌ها ورق برگشت. موضع کشور ما هم واضح است که چطور این مساله اتفاق افتاده است. و باز هم جالب است که شما این جنگ را به موازین بین المللی ارجاع می‌دهید ولی در مورد نسل کشی ارامنه که اتفاقا یکی از ریشه های همین بحران بوده است و تعداد زیادی از کشورها آن را قانونا به رسمیت شناخته اند و در کشور خود ما هم هر سال مراسم آن برگزار می‌شود کاری به سازمان‌های بین المللی ندارید چون اینجا مجرم ترکیه است! مغلطه و استاندارد دوگانه شما را نجات نمی‌دهد عزیز و مردم هم آگاه تر از این سفسطه ها هستند.
كامران ۱۳ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۷:۴۸
کوروش جان ارمنی ،این تویی که مغلطه میکنی جنایات شما ثبت شده است و فقط مختص جمهوری اذربایجان نیست در ایران و عثمانی هم خیانت و جنایت کردید، شما در دربار عثمانی جایگاه رفیعی داشتید اما به دلیل جنایت و خیانت شما و کمک به متجاوزین روس دولت عثمانی شما رو طرد کرد. برای ایجاد بهانه برای اعمال کثیفتان داستان جعلی کشتار ارامنه را درست کردید، تا با مظلوم نمایی پیش اربابان شرقی و غربی تان و کاسه لیسی بهانه داشته باشید.چرا دولت ارمنستان پیشنهاد دولت ترکیه را برای باز کردن ارشیو اسناد دو طرف و مطالعه انها توسط ناظران را نمیپذیرد و امتناع میکند!!!؟؟؟ تنها دلیل اینه که رسوای عالم میشید
کوروش ۱۳ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۹:۳۵
من ارمنی نیستم عزیز. شیعه هستم و در تهران ساکنم. متاسفانه توهمات روان پرشینانه پان ترکیسم اثرات زیادی روی یک عده گذاشته است. این سوالات را از دوستان ارمنی تان که در آنکارا و استانبول هم کم نیستند بپرسید. کاسه لیس کسانی مثل شما هستند که کف پای اردوغان را میبوسید اما همان اردوغان شما را پول ارمنی‌ها می‌فروشد و الهام جان را هم مثل گاو شیرده میدوشد. خدا همه بیماران روانی را شفا دهد انشالله. کشور ما ترکیه و آذربایجان نیست که این ادبیات سخیف را به کار ببرید اما وقتی به کار بردید مطمئن باشید محکمتر جوابتان داده خواهد شد.
كامران ۱۴ مرداد ۱۳۹۹ | ۰۹:۲۲
اقای کوروش اگر واقعا شیعه ایرانی هستی هی از زبان ارامنه یا گروهای ترور کرد صحبت نکن!! در هر متنی که مینویسی همیشه از انها نام میبری دلایل و توجیهات خودت رو بنویس، در ضمن یک مسلمان واقعی هیچوقت صلاح و اینده منطقه اسلامی که درون ان هستیم را به چنتا اختلاف سیاسی بین کشور ها نمیفروشه و از انها جهت ایجاد تفرقه استفاده نمیکنه!! بخواهی نخواهی اذربایجان و ترکیه همسایه های ایران هستند، بزرگترین همکاری ها و پروژه های اقتصادی با انها در حال اجراست و بخواهی نخواهی بخش بزرگی از هموطنان تو ترک هستند. حالا خودت ببین صلاح ایران در چیه؟ در ایجاد دشمنی با انها یا دوستی و همکاری ،سیصد سال است در مرز ایران و عثمانی حتی یک تیر به سوی طرف مقابل شلیک نشده است در حالی که در جهان چندین جنگ ویرانگر اتفاق افتاده است .
مجتبی ۱۴ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۵:۰۰
کامران و خسرو و هر ......چرا تا حرفی میشود از ترکیه رگ گردن با میکنید مگر منکر جنایات عثمانی ها در حمله به تبریز و ایران هستید آیا مردم و نظام ترکیه مثل شماها در باره ایران صحبت یا قضاوت میکند چرا اربابتان تا میرود بحرین میگویید باید جلوی امپراتوری پارسی بگیریم فقط کافیه رسانه های ترکی ببینی که علیه ایران چه میکند میز گرد میگیرند روزنامه بنی شفیق وابسته به حزب حاکم با نویسنده متوهمش ابراهیم کاراگول چقدر به ایران افترا زده و تقریبا نیمی از مردم ترکیه چه مذهبی و چه سکولار دید مثبتی ندارند و همیشه این روزنامه در صدد توجیه لشکر کشی و تجاوز است مثل شما اما با القاب مذهبی و قومی مگر لبنان دوست دارد مورد تجاوز اسراییل و همسایه او باشد اگر حامی جنایات و توجیه ترکیه هستید مستقیم اشاره کنید تا بدانیم زیر القاب اسلام و تررررررک پنهان نشوید وسلام
كامران ۱۴ مرداد ۱۳۹۹ | ۲۰:۱۳
ذهن کوتاه شما به این مسائل نمیرسد دوست عزیز ، مطمئن باش مسئولین کشور نسبت به این مسائل هوشیار و اگاه هستند هر چند در بین رقابت های منطقه ای بین ایران و ترکیه اصطکاک هایی هم پیش می اید. و در عین حال که هر دو کشور ممکن است اشتباهاتی کرده باشند اما در بلند مدت هوشیار هستند. نشان بارز این داستان کردهای سوریه دیدیم همین ابتدا مستقیما رفتند و قرار داد نفتی با امریکا امضا کردند. با چه مجوزی؟؟!!! از این به بعد رفتار تند تر ایران رو هم در این زمینه خواهیم دید. تا حالا باهاشون مماشات میشد . در زمینه های دیگر هم همین گونه خواهد شد و رفتار ایران و ترکیه به همگرایی بیشتر سوق خواهد یافت. چون خطر واقعی چیز دیگریست .پس انقدر دشمنی بیجا با ترکیه را ترویج نکنید که اگر سر هر کدام از این دو کشور برود سر دیگری هم خواهد رفت والسلام
امیر ۱۶ مرداد ۱۳۹۹ | ۱۹:۴۹
خیلی وقت است ترکیه نقش رفیق دزد قافله بازی میکند اگر چشمانتان بسته اید چیزی عوض نمیشود در سوریه عراق لیبی و..... اگر در قماری مطمین نباشد پیروز است معاملگری میکند مثل توافق با روسیه در لیبی و سوریه و...
ناشناس ۰۲ شهریور ۱۳۹۹ | ۰۳:۵۳
این مردک‌ جامی هم شورش رو دراورده. آخه موش چیه که کله پاچه ش چی باشه؟ در کل آذربایجان، تالش ها ۵درصد هم نیستند. تالش گشتاسپی دیگه چه مزخرفیه؟ یک جمهوری با ۳۰۰هزار نفر که نه نفت دارد نه گاز. مشخصه که این مزدوران از بیان این صحبت ها نفع میبرند و خواهان فتنه هستند. مثل مجتبی که درحال زنده کردن کینه ی عثمانی هست درحالی که ترکها(چه در ترکیه چه در ایران و چه در آذربایجان) امروز بیدار شدند که جنگهای عثمانی و صفوی و تفرقه ی مذهبی بیهوده و برادرکشی بود و ما باید این اتفاقات تلخ گذشته را جبران کنیم. بدبختانه نژادپرستی پارسی همیشه از تفرقه های قومی (تئوری آریایی و نژاد برترو هیتلریسم) و مذهبی(تفرقه ی شیعه و‌سنی) در جهت فتنه و شرارت سود برده است.