پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله تلاشی است برای درک دینامیک قدرت در دنیای آیندهای که تحولات و کشمکش قدرت در نظام سرمایهداری میتواند خالق آن باشد.
ادامه مطلب
نوروز پورمند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مقاومت، تنها گزینه بقاست. باید این واقعیت را صریح گفت: مقاومت انتخابی سخت است، اما تسلیم انتخابی مرگبار است. ملتهایی که ایستادند، شاید زخم برداشتند؛ اما آنهایی که نایستادند، برای همیشه زخمی شدند.
ادامه مطلب
کامران یگانگی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فناوری بلاکچین با ماهیت غیرمتمرکز و تغییرناپذیر خود، امکان ایجاد سامانههای قابل اعتماد و شفاف را در زنجیره تأمین و مبادله انرژی فراهم میآورد.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس اسناد بینالمللی چون کنوانسیون حقوق کودک، دولتها موظفاند که مصالح عالیهی کودک را در صدر تصمیمگیریهای خود قرار دهند. آیا میتوان از مصالح عالیه سخن گفت، بیآنکه دسترسی کودک به غذای کافی، داروی مناسب، آموزش باکیفیت و زیست در امنیت روانی و اقتصادی را تضمین کرد؟
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: مقاله حاضر، تاکیدی است بر اینکه ذهنیت تحلیلی در عرصه سیاست خارجی چیزی شبیه به قدم زدن در جنگل است که در آن نمی توان صحبت از نظم یا اعتماد کرد. حال، تاکیدی که این نوشتار بر آن استوار است این است که چنین قدم زدنی نه مانند حرکت در روز روشن بلکه همچون قدم زدن در جنگلی تاریک است که هر گونه «غیر قابل انتظار» قابل انتظار است. ذهنیت یک اندیشمند سیاست خارجی یا یک دیپلمات باید به گونه ای باشد که انتظار هر گونه اتفاق پیش بینی و برای آن آمادگی (و در شرایط مطلوب، برنامه ریزی) وجود داشته باشد، چرا که نقطه ثقل حرکت فکری وی نداشتن هیچ گونه انتظار یا همان انتظار غیر قابل انتظار باید باشد.
ادامه مطلب
حسن فتاحی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: درک درست از آینده روابط بینالملل به یک درک بوستر از محیط آینده دنیا (Foresight) نیازمند است تا به شیوهای سیستمی بیابیم که چه چیزی احتمالاً ادامه دارد و چه چیزی تغییر می کند. آینده پژوهی مطالعه احتمالات آینده با تجزیه و تحلیل روندهای فعلی (Insight) و تاریخی (Hindsight) است. با این حال آینده پژوهی حرکت از حال به آینده نیست بلکه حرکت از آینده به زمان حال است. آینده پژوهان سعی میکنند دیدگاهی سیستمی یا کل نگر به دست آورند. آنها دیدگاه خود را بر چندین رشته مختلف، عمدتاً بر روی مقولههای STEEP استوار میکنند. STEEPمخفف این عبارت است: Social, Technological, Economic, Environmental and Political.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: نباید از یاد برد که حقوق همیشه نظامی هنجاری است که تضمین کننده اعتقادات موجود در جامعه است بنابراین در حقوق بینالملل نیز تا زمانی که اندیشهای وارد مجموعه «جامعهی بینالمللی» نشده باشد نمیتواند در نظام حقوق بینالملل برای خود جایی باز کند.
ادامه مطلب
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: پیشران های تغییر هر یک در جای خود به نوعی به صورت منفرد و یا به صورت ترکیبی و دست جمعی، در حال شکل دهی روندهایی هستند که تحلیل وضعیت و پیش بینی آینده را دشوار و بلکه غیرممکن ساخته است. مشکل اینجاست که برآوردها نشان می دهد که این شرایط و اوضاع هر روزه سخت تر و پیچیده تر خواهد شد و برنامه ریزی حاکمیت ها و مدیران را برای شکل دهی آینده ای که باید در فضایی پرابهام صورت پذیرد، دشوارتر خواهد ساخت.
ادامه مطلب
محمود سریع القلم در یادداشتی می نویسد: بررسی رتبههای ایران نشان میدهد که در مجموع، رتبه بندی کل کشور زیر ۵۰ درصد است. در بخشهای حمل و نقل، صنایع مبتنی بر فناوریهای جدید، آموزش مهارت های نوین، هزینههای تحقیق و توسعه و جذب متخصص، اقدامات فراوانی باید صورت پذیرد.
ادامه مطلب
مجتبی لشکربلوکی در یادداشتی می نویسد: می توان سه گانه معنوی «انتظار، نجات، موعود» را با امیدواری بدون زمان و اقدام در دایره امکان ترکیب کرد. حال ایران ما خوب نیست. جهان نیز از جنگ، تنش و ظلم و تجاوز رنج میبرد (=واقعیت های تلخ) اما می توان امیدوارانه در دایره امکان آنچه می توانیم، انجام دهیم و سعی کنیم جهان را اندکی فقط اندکی بهتر از آنچه تحویل گرفته ایم تحویل دهیم. هیچ کدام از کارهای ما گم نمی شوند. جهان بی حافظه نیست. هر کنشی که امروز انجام می دهم با زنجیره بی نهایتی از روابط علت معلولی به پایان جهان متصل است. می توان با همین خرده اقدامات و انتظار فعال در پایان زیبای جهان و آینده مطلوب ایران حضور داشت.
ادامه مطلب
احسان صادقی چیمه در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در میان نگاه متفاوت و متکثر قدرتهای اروپایی و نخبگان آنها در قبال مساله چین، مناظراتی پیرامون این موضوع شکل گرفته است که این کشور در نظام بینالمللی هم میتواند بازیگری بهدنبال دگرگونی و تحول بزرگ و در واقع خواستار تحولات کلان و انقلابی در سطح نظم و نظام بینالمللی باشد و هم میتواند سیستم موجود را مورد پذیرش قرار دهد و در چارچوب سیستم موجود به تعقیب منافع خود بپردازد. بروز و ظهور این دو رفتار کاملا متفاوت بستگی به تشخیص منافع چین توسط رهبران آن و انتخاب چگونگی برخورد با تحولات بیرون از مرزهای چین است. ضمن آنکه نوع برخورد قدرتهای اصلی از جمله آمریکا و قدرتهای اروپایی با چین و احترام به منافع این کشور و بهرسمیت شناختن آن میتواند در انتخاب میان این دو رفتار از طرف چین موثر باشد.
ادامه مطلب