توافق در مورد گازوئیل میان روسیه و امریکا لزوماً به معنای یک معامله سیاسی گسترده‌تر نیست و همچنین انتقال موضع ایران به معنای دستیابی به توافق نیست.
ادامه مطلب
صابر گل‌عنبری در یادداشتی می‌نویسد: نتانیاهو و ترامپ به صورت جدی به یک اقدام نظامی دیگر می‌اندیشند چه با مشارکت دو طرف و چه فقط اسرائیل.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره می‌گوید: بعد از سه رویارویی مستقیم باید طرفین را در برابر سه پرسش قرار داد؛ نخست اینکه دو طرف چه به‌دست آوردند؟ دوم چه چیزی را از دست دادند و سوم اینکه آیا ادامه این منازعه ارزش دارد یا نه؟ اگر رویکرد مذاکراتی را در نظر بگیریم قاعدتاً باید به سه نکته توجه کنیم. آیا دو طرف به مذاکره به عنوان تاکتیک نگاه می‌کنند یا استراتژی؟ اگر راهبرد استراتژیک در دستور کار باشد قاعدتاً باید تصمیم قاطعی برای حل تضاد‌ها در مذاکرات داشته باشند.
ادامه مطلب
وی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی مبنی بر اینکه گفته می‌شود احیای توافق قاهره که میان وزیر امور خارجه کشورمان با مدیرکل آژانس قبل از آغاز جنگ در قاهره حاصل شد، به عنوان یک راه حل برای شکست بن‌بست فعلی مذاکرات غیرمستقیم ایران و امریکا مطرح شده است، آیا این موضوع را تایید می‌کنید؟ گفت: «توافق قاهره که فعلاً بخشی از تاریخ است، طرف‌های مقابل فرصت آن را واقعاً قدر ندانستند. اگر خاطرتان باشد، آن توافق با هدف جلوگیری از اسنپ‌بک بود. پیش از آن هم بین سه کشور اروپایی تفاهم شده بود که این اتفاق نیفتد، منتها خودشان این فرصت را از بین بردند. در مورد جزئیات مذاکرات، ببینید، ما الان در مرحله‌ای نیستیم که بخواهیم درباره آن بحث‌ها صحبت کنیم. من قبلاً توضیحات لازم را در مورد طرح هفت‌روزه خدمتتان ارائه دادم.»
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: در پی انتقادات گسترده از ترامپ به خاطر امضای یادداشت تفاهم و مسیر راحتی که برای خروج او از آن توافق فراهم شد، ظاهرا اکنون ترامپ خواستار توافق متفاوتی است که هر امتیازی از جانب آمریکا را به دریافت امتیازی در مورد برنامه هسته‌ای از جانب ایران موکول کند. ایران ظاهرا با چنین فرمولی موافق نیست؛ چرا‌که معنای آن بی‌ارزش‌شدن کارت تنگه است.
ادامه مطلب
واشینگتن نمی‌تواند تعیین کند که ایران در نهایت کدام یک از این سناریوها را دنبال می‌کند، اما سیاست‌هایش می‌تواند بر جذاب‌تر شدن مسیر برای تهران تأثیر بگذارد.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: به نظر می‌رسد که با اعلام ترامپ در شنبه گذشته مبنی بر اینکه «آنها پیشنهادی دادند، اما من آن را رد کردم»، فعلا این پنجره بسته شده باشد. البته آقای عراقچی گفت که ایران همچنان منتظر پاسخ از کانال میانجیگران است.
ادامه مطلب
سخنگوی دستگاه دیپلماسی ایران در پاسخ به سوالی درباره حمایت احتمالی وزارت خارجه از طرح مجلس شورای اسلامی برای خروج احتمالی از ان‌پی‌تی گفت: این بحث در محافل سیاسی و نخبگانی ایران بسیار جدی است. ایران به عنوان عضو ان‌پی‌تی از سال ۱۹۷۰ تاکنون، به عنوان طرفی که کاملاً به تعهدات خود پایبند بوده، به بدترین وجه مورد تعرض نظامی قرار گرفته؛ دانشمندانش ترور شده‌اند و تأسیسات هسته‌ای‌اش مورد حمله قرار گرفته است. این پرسش جدی مطرح است که اگر قرار است کشوری در معاهده منع اشاعه حضور دارد، باید بتواند از مزایای آن بهره‌مند شود و از حقوق خود استفاده کند، نه اینکه برعکس، مدام در معرض فشار، تهدید و حمله نظامی باشد. بنابراین این پرسش، پرسش جدی‌ای است.
ادامه مطلب
درک گزینه های سیاست خارجی آینده ایران مستلزم نگاه به گذشته است. رهبران ایران به طور فزاینده ای جنگ ایران و عراق، جنگ ۱۲ روزه ۲۰۲۵ و جنگ ۲۰۲۶ را نه به عنوان رویارویی های منزوی، بلکه به عنوان مراحل متوالی مبارزه طولانی با ایالات متحده و اسرائیل بر سر بقای نظام به تصویر می کشند. اینکه ناظران خارجی با این دیدگاه موافق باشند یا نه مهم نیست. آنچه اهمیت دارد این است که این روایت در فرهنگ راهبردی ایران جا افتاده است و احتمالاً سیاست خارجی آن را مدت‌ها پس از فروکش کردن درگیری فعلی شکل خواهد داد.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دیپلماسی در این پرونده هنوز زنده است؛ تنها نیازمند زبانی تازه برای بیان همان حقایق قدیمی. و شاید در همین نیاز به «زبان تازه»، کلید درک تحولات آینده نهفته باشد: نه متن، بلکه روایت.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: در شرایطی که فعالیت شورای امنیت در مورد تحریم‌های قبلی ایران با مشکل جدی مواجه است، امید غرب این است که با ارجاع مجدد پرونده ایران به شورای امنیت که در اوایل سپتامبر توسط شورای حکام آژانس انجام شد، فشار بیشتری را بر چین و روسیه در شورای امنیت وارد کند.
ادامه مطلب
با وجود خسارات سنگین نظامی و زیرساختی ناشی از عملیات «خشم حماسی» در اوایل سال ۲۰۲۶ و ترور برخی مقامات ارشد، توانمندی هسته‌ای ایران به عنوان اهرم اصلی چانه‌زنی راهبردی تهران دست‌نخورده باقی مانده است.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: هدف اعلام‌شده سیاست فشار، تغییر رفتار جمهوری اسلامی است. اما هرچه هزینه‌های اقتصادی، نظامی و سیاسی ادامه وضعیت موجود افزایش پیدا کند، یک پرسش مهم‌تر مطرح می‌شود: اگر تهران عقب‌نشینی نکند، چه گزینه‌ای برایش باقی می‌ماند؟
ادامه مطلب
علی رضوان‌پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ اقتصادی ترامپ علیه ایران، ابزاری تهاجمی برای تغییر رفتار ایران و مهار نفوذ منطقه‌ای آن است. این سیاست‌ها اگرچه فشارهای سنگینی بر اقتصاد ایران وارد کرده، اما نتایج مورد انتظار ترامپ را به‌طور کامل محقق نکرده است.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: کاخ نشین کنونی واشنگتن این بار می‌خواهد تهران را با درک تجربه آنچه از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون میان دو طرف رخ داده، در برزخ انتخاب «منافع حیاتی» و یا «بقا» قرار دهد.
ادامه مطلب
الیوت آبرامز در یادداشتی می‌نویسد: در کنار مذاکرات احتمالی بر سر اوکراین، مذاکره با ایران جدی‌ترین آزمون سیاست خارجی دولت ترامپ است. در نهایت، پرداختن به حقایق با زبان مبهم غیرممکن خواهد بود: ایران یا تنگه هرمز را کنترل خواهد کرد یا نخواهد کرد. اگر این کار را انجام دهد، ایران عملاً ایالات متحده را از خلیج فارس بیرون خواهد کرد و تأثیر زیادی بر هر کشور خلیج فارس و کل خاورمیانه خواهد داشت.
ادامه مطلب
وی در مورد وجود کانال ارتباطی از مسیر اربیل نیز گفت: این موضوع، از شگردهای جنگ روانی و رسانه‌ای است و در راستای القای اختلاف بین ارکان تصمیم‌گیری در جمهوری اسلامی ایران مطرح می‌شود و تردید نکنید که این موضوع از روی استیصال مطرح شده است.
ادامه مطلب
تا همین اواخر، منطق مذاکرات نسبتاً سرراست به نظر می‌رسید: توقف تشدید نظامی، تضمین ایمنی کشتیرانی و بازگرداندن نفتکش‌ها از طریق تنگه. اکنون اوضاع متفاوت به نظر می‌رسد. ایران به دنبال مدلی است که در آن نقش ویژه‌اش در تنظیم ترافیک از طریق هرمز دیگر صرفاً نتیجه جغرافیا یا قدرت نظامی نباشد، بلکه عملاً به رسمیت شناخته شود.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اکنون در شرایطی که جنگ میان ایران از یک سو و آمریکا و اسرائیل از سوی دیگر، با هدف اعلامی مقابله با برنامه هسته‌ای ایران وارد مرحله نظامی شده است، تنگه هرمز به مهم‌ترین ابزار ایران برای انتقال هزینه‌های جنگ از سطح منطقه‌ای به سطح جهانی تبدیل شده است.
ادامه مطلب
ایران با یک تصمیم سیاسی، یکی از جدی ترین اختلالات را در بازارهای جهانی انرژی در سال های اخیر ایجاد کرده است.
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، ورای روایت‌ها و داوری‌ها، یک واقعیت سیاسی بنیادین را آشکار کرد: در لحظه خطر مرز اصلی سیاست نه میان خطوط سیاسی قدرت طلب، بلکه میان آنان است که در کنار ایران ایستاده‌اند (ای ایران بخوان) و نه آنان که با سکوت، تردید، توجیه یا همراهی، به متجاوز میدان دادند.
ادامه مطلب
تفاهم‌نامه ژوئن و برنامه اقدام مشترک (JPOA) سال ۲۰۱۳، نمونه‌های کاملاً مشابهی نیستند؛ با این حال، محدود بودن عامدانه مفاد و دقت و جزئی‌نگری سنجیده‌شده در تنظیم توافق اخیر می‌تواند برای واشنگتن و تهران، در شرایطی که هر دو در حال بررسی امکان آغاز دور جدیدی از مذاکرات مستقیم هستند، درس‌های محتاطانه و ارزشمندی به همراه داشته باشد.
ادامه مطلب
سید رضا تقوی‌نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این که ما بخواهیم تمام آسیب‌هایی که آمریکا از اوایل انقلاب تاکنون به صورت مستقیم و غیر مستقیم به ما وار کرده را در میدان مذاکرات مربوط به تنگه هرمز جبران کنیم منبعی جز بینش سیاسی ضعیف، یا اهداف شوم سیاسی ندارد؛ چرا که آسیب های انسانی، اقتصادی، اجتماعی و... که صرفا آمریکا از جنگ ۱۲ روزه تاکنون به کشور ما وارد کرده نه در یک توافق که در چندین توافق بین‌المللی نیز به طور کامل قابل جبران نیست.
ادامه مطلب
محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ اکنون در بزرگترین آزمون خود قرار گرفته است. او باید توافقی چنان سترگ انجام دهد که روایت این توافق، با اختلاف بتواند روایت رسانه‌های منتقد را مهار کند.
ادامه مطلب
داود مرادیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در سیاست خارجی، کشورها همیشه به دلیل کمبود قدرت شکست نمی‌خورند؛ گاه به دلیل نادرست فهمیدن واقعیت شکست می‌خورند. آنها ممکن است توان رقیب را بیش از اندازه بزرگ یا کوچک ببینند، نیت او را اشتباه بخوانند، یا تصور کنند که طرف مقابل همان‌گونه رفتار خواهد کرد که خود انتظار دارد.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ، مردی که یک روز فریاد جنگ و روز دیگر نوید صلح سر می‌دهد در کنار غیر قابل پیش‌بینی بودن، با به بازی گرفتن مرگ و زندگی، صلح و جنگ، درصدد است پیروز از میدانی خارج شود که خویش از دلایل به بن‌بست کشیدن آن بوده است.
ادامه مطلب
روح الله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: یکی از علل مهم حاکم شدن وضعیت گفته شده بر جنگ میان ایران و آمریکا را باید مشخص نبودن هدف نهایی هر کدام از طرفین از جنگ با دیگری دانست.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در مصاحبه سه ساعته با جوروگان، تقریباً از هر دری سخن گفته شده ولی هیچ‌کدام از آنها بدون حساب و کتاب نیست؛ از مسائل مهاجرت، کارگری، مناسبات اجتماعی و طیف‌های درونی حزب جمهوریخواه گرفته تا مباحث سیاست خارجی و البته جنگ با ایران.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بدون شک در جهان امروز تنها زبان قابل فهم برای ایالات متحده و اسرائیل زبان زور و آتش است؛ همان زبانی که اکنون ایران به خوبی با آن سخن می‌گوید.
ادامه مطلب
محمدجواد ظریف در مقاله‌ای در نشریه فارن افرز نوشت: ایالات متحده بار دیگر حملات علیه ایران را آغاز کرده است. یادداشت تفاهمی که تهران و واشنگتن ماه گذشته در سوئیس به آن دست یافتند، پس از هفته‌ها که به مویی بند بود، سرانجام فروپاشید. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده در ۱۷ تیرماه گفت: «فکر می‌کنم تمام شد. من دیگر نمی‌خواهم با [ایران] سروکار داشته باشم.»
ادامه مطلب