بغداد برای یک نقش بزرگ منطقه ای خیز بر می دارد

سفر عبدالمهدی به تهران با پشتوانه اروپایی

۰۱ مرداد ۱۳۹۸ | ۰۹:۰۰ کد : ۱۹۸۵۰۶۹ اخبار اصلی خاورمیانه
علی موسوی خلخالی: «احسان الشمری»، رئیس اندیشکده سیاسی عراقی پیشتر تاکید کرده بود، سفر عادل عبدالمهدی به تهران با هدف آماده‌سازی بسترهای لازم برای برگزاری کنفرانسی بین‌المللی با نظارت اتحادیه اروپا در بغداد به منظور حل و فصل بحران موجود میان ایالات متحده امریکا و ایران و انجام گفت‌وگو بر سر سرنوشت توافق هسته‌ای انجام می شود. البته که موضع ایران در قبال برجام روشن است، اما گویا عبدالمهدی پیشنهادهایی دارد که مورد حمایت طرف اروپایی است. قرار است نخست وزیر عراق این پیشنهادها را با طرف ایرانی در میان بگذارد و زمینه برگزاری چنین نشستی را در نزدیک ترین زمان ممکن فراهم کند. شاید سفر یوسف بن علوی، وزیر امور خارجه عمان که قرار است شنبه آینده به تهران سفر کند هم در همین رابطه قابل ارزیابی باشد.
سفر عبدالمهدی به تهران با پشتوانه اروپایی

دیپلماسی ایرانی: عادل عبدالمهدی، نخست وزیر عراق دیروز دوشنبه در سفری از قبل اعلام نشده وارد تهران شد. سفری ناگهانی که در سایه تحولات دو هفته اخیر منطقه رنگ و بوی متفاوتی به خود می گیرد. سفر عبدالمهدی به ایران از دو زاویه قابل بررسی است، یکی از بعد داخلی و دیگری از بعد خارجی. 

از بعد داخلی؛ عبدالمهدی در حالی به تهران سفر می کند که با چالش های جدی داخلی روبه روست. دولت او از این که در رفع مشکلات عدیده خدمات اجتماعی کُند عمل می کند، مورد انتقاد است و تحرکات جریان های سیاسی علیه وی شدت گرفته است. کارشناسان از همان روز اول هشدار می دادند اگر عبدالمهدی اقتدار یک نخست وزیر قابل را از خود نشان ندهد با چالش های جدی مواجه خواهد شد. بی شک عبدالمهدی از لحاظ قابلیت و توانایی یکی از بهترین نخست وزیرهای عراق بعد از سقوط حکومت رژیم بعث است اما پاشنه آشیل او در طول این مدت کندی در پیشبرد امور به ویژه در مسائل خدمت رسانی و نشان دادن اقتدار یک نخست وزیر قابل است. اکنون چند سالی است که عراق شاهد تظاهرات اعتراضی نسبت به کمبود خدمات در اوج گرمای تابستانی است. معمولا در این فصل درجه گرما به بالاترین حد خود می رسد و کمبود برق شهروندان را به ستوه می آورد. این مساله سبب می شود تا مردم تظاهرات کنند. امسال هم همین اتفاق افتاده است. آخرین نمونه آن تظاهرات روز جمعه گذشته بود که جریان حکمت ملی عراق برای آن فراخوان داده بود. 

از بعد خارجی؛ عبدالمهدی از سوی امریکایی ها به شدت تحت فشار است تا تحریم های واشنگتن ایران را رعایت کند. امریکایی ها چندی پیش مجبور شده بودند با اکراه معافیت های عراق بر سر تحریم های ایران را تمدید کنند اما از عراقی ها مدت زمانی را برای بی نیازی از واردات گاز و برق از ایران خواسته بودند. چیزی که عراقی ها هیچ گاه جدی نگرفته و اقدامی هم برای آن انجام نداده اند. دولت عراق همچنان به همکاری با دولت ایران در دور زدن تحریم ها و مراودات اقتصادی اش با آن ادامه می دهد.

عبدالمهدی تاکنون در برابر فشارهای امریکایی ها به خوبی مقاومت کرده و اجازه نداده است تحریم ها در روابطش با ایران خللی ایجاد کند. تا آنجا که سفر او در هفته گذشته به واشنگتن برای بار چهارم لغو شد. امریکایی ها به صراحت دلیل مخالفت با این سفر را خودداری عبدالمهدی از همراهی با تحریم های ایران اعلام کرده اند. سفر عبدالمهدی به تهران می تواند به نوعی دهن کجی به امریکایی ها باشد، آن هم در حالی که این روزها مخالفت با سیاست های یکجانبه گرایی امریکا هزینه سیاسی برای کشورها ندارد و بلکه برعکس خریداران بسیاری پیدا کرده است. 

از سوی دیگر سفر عبدالمهدی به ایران در ادامه سفر فدریکو موگرینی، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا به بغداد قابل ارزیابی است. عبدالمهدی مدتی است برای کاهش تنش بین ایران با ایالات متحده نقش میانجیگری را آغاز کرده است. شاید بتوان گفت اولین کشوری که در این قامت وارد میدان شد عراق بود. ایران از این نقش عراق استقبال می کند چرا که معتقد است امنیت منطقه را باید کشورهای خود منطقه تامین کنند و میانجیگری برای کاهش تنش ها نیز باید توسط کشورهای خود منطقه دنبال شود. 

در عین حال این سفر با موضوع نفتکش ها به ویژ توقیف نفتکش ایرانی توسط انگلیس و توقیف نفتکش انگلیسی توسط ایران هم زمان شده است. عادل عبدالمهدی ساعاتی قبل از ترک بغداد به سمت تهران تماسی از پنی موردانت، وزیر دفاع انگلیس داشت. می تواند این تماس با سفر عبدالمهدی به ایران مرتبط باشد.

و نکته ای که از همه مهمتر به نظر می رسد؛ «احسان الشمری»، رئیس اندیشکده سیاسی عراقی پیشتر تاکید کرده بود، سفر عادل عبدالمهدی به تهران با هدف آماده‌سازی بسترهای لازم برای برگزاری کنفرانسی بین‌المللی با نظارت اتحادیه اروپا در بغداد به منظور حل و فصل بحران موجود میان ایالات متحده امریکا و ایران و انجام گفت‌وگو بر سر سرنوشت توافق هسته‌ای انجام می شود. البته که موضع ایران در قبال برجام روشن است، اما گویا عبدالمهدی پیشنهادهایی دارد که مورد حمایت طرف اروپایی است. قرار است نخست وزیر عراق این پیشنهادها را با طرف ایرانی در میان بگذارد و زمینه برگزاری چنین نشستی را در نزدیک ترین زمان ممکن فراهم کند. شاید سفر یوسف بن علوی، وزیر امور خارجه عمان که قرار است شنبه آینده به تهران سفر کند هم در همین رابطه قابل ارزیابی باشد./اعتماد

کلید واژه ها: عادل عبدالمهدیایران و عراقایران و اروپاایران و امریکاعراق و امریکا


( ۳ )

نظر شما :

حسین کاظمی ۰۱ مرداد ۱۳۹۸ | ۰۹:۴۲
وارد شدن کشورهایی چون عراق و ترکیه و عمان در پرونده ایران نشان از ضعیف بودن سیگنال در بهبود شرایط و احتمال تفاهم بین اروپایی ها و ایران است سفر المهدی را نمی توان به تنهایی دید سفر او را در کنار زدن پایگاه حشدالشعبی توسط اسرائیل در خاک عراق و دعوت روزنامه نگار عراقی برای بازدید از اسرائیل دید شاید او و وزیر خارجه عمان که او نیز به احتمال فراوان همین روزها وارد تهران خواهد شد مشکل رفع توقیف کشتی های ایرانی و انگلیسی را حل کنند امابدون شک قابلیت آنها برای حل پرونده ایران و آمریکابیشتر از شینزو آبه نیست و کماکان ایران و آمریکا به سوی تقابل و درگیری بیشتر حرکت میکنند
تندیس ۰۲ مرداد ۱۳۹۸ | ۱۳:۱۰
رفع مشکلات جاری بین ایران و امریکا لباسی است که برای قامت عبدالمهدی بسیار گشاد و بلند است . ذوب یخهای منجمد در مناسبات ایران و امریکا مسئله ای نیست که با پادرمیانی طرفهای ثالث صورت پذیرد بلکه اراده دوطرف درگیر را برای حل و فصل اختلافات میطلبد و این بندچهل ساله برپای روابط دو کشور چون کوه یخی نیست که اکثر حجم آن در بستر دریا جاخوش کرده باشد بلکه چون حبابی است که تلنگری را برای ترکیدن میطلبد و اولین تلنگر شکستن تابوهاست . در هر دوکشور اراده های مصممی هستند که روابط دو کشور را ذنب لایغفر دانسته و معتقدند باید ماهیت دوطرف تغییر کند و بقولی ایران امریکایی شود و امریکا حزب اللهی تا روابط سر بگیرد در حالی که ما با کپی های برابر با اصل امریکا چون انگلیس و فرانسه و امثالهم روابط و دیالوگ داریم اما فکر میکنیم امریکا متفاوت از اینها است در حالی که اینها قدرتشان در حد خودشان است اما شیطان بودنشان اصلا متفاوت با امریکا نیست بلکه شیاطینی هستند با قدرت کمتر . در دنیای دیپلماسی با شیطان هم میتوان گفتگو کرد اما از مرزهای اصولی مبتنی بر حکمت و عزت عدول نکرد . ایا قدرتهایی چون چین و روسیه امریکایی هستند که با امریکا مراودات دیپلماتیک دارند ، خیر انها در جنگ اقتصادی و سیاسی بسر میبرند اما منافع خود را نیز دنبال میکنند . عمر یک ملت را مصروف منازعات بی سرو ته کردن و کمر یک جامعه را در اینگونه منازعات شکستن جای تامل دارد ایا وقتش نرسیده بدون ترس از ذلت و با صدای بلند حرفهایمان را بدون واسطه بزنیم و در معاملات صریح و بدون پرده پوشی با هم کار کنیم . اری فقط یک تلنگر کافی است