بی اعتمادی پاشنه آشیل دولت روحانی

چرا افکار عمومی وعده های دولت را نمی پذیرد؟

۲۸ آبان ۱۳۹۸ | ۱۰:۰۰ کد : ۱۹۸۷۵۹۴ اخبار اصلی اقتصاد و انرژی
چرا با وجود پیشنهادهای مادی دولت به مردم و در حالی که افزایش نرخ بنزین بر اساس محاسبات و واقعیت های اقتصادی، آن هم در برهه کنونی اجتناب ناپذیر است، افکار عمومی با دولت همراه نمی شود و وعده های آن را نمی پذیرد؟ چرا دادن پول که این بار حدود ۴ برابر یارانه قبل است، با استقبال عمومی مواجه نمی شود و مردم را راضی نمی کند؟
چرا افکار عمومی وعده های دولت را نمی پذیرد؟
User Image

نویسنده : سید علی موسوی خلخالی

روزنامه نگار، مترجم و سردبیر دیپلماسی ایرانی.

مطالب بیشتر

دیپلماسی ایرانی: دولت تلاش بسیاری کرد تا با افزایش سه برابری بنزین جلوی هیجانات اجتماعی را بگیرد و مردم را قانع کند که افزایش قیمت بنزین ارتباطی با گرانی ها ندارد و با این کار قیمت کالاها – که همین الآن هم برای شهروندان بسیار گران است – گران نمی شود. دولت حتی وعده دادن یارانه به مردم کرده و گفته است که از خانواده های دو نفره تا پنج نفره به بالا 75 هزار تومان تا 205 هزار تومان یارانه می دهد. در مقایسه با یارانه ای که دولت و دولت قبل از آن به مردم می داد و 45 هزار تومان بود، این رقم بسیار بیشتر است. اما بر خلاف انتظار دولت این وعده با استقبال عمومی مواجه نشده و شاهدیم که کشور شاهد یک تنش اجتماعی ناشی از بحران به وجود آمده افزایش قیمت بنزین است.

چرا با وجود پیشنهادهای مادی دولت به مردم و در حالی که افزایش نرخ بنزین بر اساس محاسبات و واقعیت های اقتصادی، آن هم در برهه کنونی اجتناب ناپذیر است، افکار عمومی با دولت همراه نمی شود و وعده های آن را نمی پذیرد؟ چرا دادن پول که این بار حدود 4 برابر یارانه قبل است، با استقبال عمومی مواجه نمی شود و مردم را راضی نمی کند؟

واقعیت این است که تحریم های یکجانبه ایالات متحده که در دوره ترامپ به مراتب سخت تر و شدیدتر از دوره اوباماست، فشارهای سنگینی را بر دولت تحمیل کرده که سرریز این فشارها به جامعه منتقل شده است. در پی این تحریم ها بسیاری از مراودات اقتصادی و تجاری دولت با خارج مختل شده که بارزترین آن مشکل دولت در فروش نفت، مهمترین منبع درآمدی دولت، است. در پی این فشارها قیمت ارز نسبت به یک سال و نیم گذشته به شدت افزایش یافته و به دنبال آن به هزینه های جاری دولت نیز به شکل سرسام آوری افزوده شده و همچنین تورم شدیدی به وجود آمده است. دولت برای جبران بخشی از منابع مالی که در پی تحریم از دست داده، به دنبال کاستن از هزینه های جاریش است، از جمله در بخش انرژی و مهمترین آن بنزین. اما مباحث اقتصادی، به ویژه بعد از آغاز تحریم های یکجانبه امریکا علیه ایران که واشنگتن تلاش دارد روز به روز بر شدت آن بیفزاید، سبب شده است تا مقبولیت اجتماعی دولت روز به روز کاهش یابد. به نظر می رسد دولت قبل از بازگشت تحریم های یکجانبه امریکا تصور نمی کرد، فشارهای اقتصادی تا این اندازه بر آن فشار بیاورد، برای همین تصوری از وضعیت کنونی نداشت و برنامه ای هم برای آن تدارک ندیده بود. در حال حاضر مقبولیت اجتماعی دولت به قدری پایین آمده که حتی وعده هایی که گمان می کند می تواند توجه مردم را جلب کند، نیز نظر مردم را جلب نمی کند. 

نگاه بدبینانه جامعه به دولت سبب شده است تا مطالبه خود را به شیوه های اعتراض های خشونت آمیز دنبال کند، چرا که احساس می کند دولت درد آن را احساس نمی کند. دولت در توجیه افکار عمومی و جلب اعتماد اجتماعی تا اندازه بسیاری ناموفق بوده است. دولت باید بپذیرد مشکلات خود را برای مردم با زبان خود آنها بیان کند. این را هم درک کند که فشارهای اقتصادی به قدری بر مردم شدید است که تاب و تحملشان روز به روز کمتر می شود. 

بدیهی است در شرایطی که مقبولیت اجتماعی دولت به شدت پایین آمده باشد و اعتماد عمومی به آن به حداقل ممکن رسیده باشد هر گونه عمل جراحی اقتصادی با نارضایتی اجتماعی مواجه شود.

در تمامی کشورهایی که دولت ها به سمت واقعی کردن قیمت های انرژی گام برداشته اند، مشکلاتی از این دست به وجود آمده است، در مصر در زمان رهبری حسنی مبارک هنگامی که دولت تصمیم گرفت یارانه برای سوخت را لغو کند، آشوب های اجتماعی سنگینی به وجود آمد. یا در اردن، همین چند ماه پیش بود که دولت با افزایش قیمت بنزین با تظاهرات سراسری رو به رو شد. بنابراین آن چه در پی افزایش قیمت بنزین در ایران شاهدیم چیز تازه ای نیست و در بسیاری از کشورها سابقه داشته است. اما تفاوت در این است که هیچ کشوری مثل ایران تحت چنین فشار تحریمی نبوده و با چنین وضعیتی اقدام با چنین کار حساسی نکرده است. اگرچه می توان گفت اگر دولت هم اقدام به این کار کرده از روی ناچاری و مشکلات شدید اقتصادی بوده است.  

کلید واژه ها: حسن روحانیقیمت بنزینافزایش قیمت بنزیناعتمادسازیاعتماد عمومی


( ۱۶ )

نظر شما :

سجاد ۲۸ آبان ۱۳۹۸ | ۱۴:۵۱
بااهدای سلام و تشکر از مطلب خوبتان؛ بلکه باید اضافه کنم به نظر می سد مردم به شخص رئیس جمهور "مشکوک" هستند؛ خصوصا بعد از سخنرانی یزد. از رئیسی تا سپاه و مجلس و چپ و راست حتی رهبری همه دارند از اجرای طرح حمایت می کنند تا آنچه احتمالا برای شکاف در کشور خواب دیده شده خنثی شود! مساله خیلی بالاتر از "بی اعتمادی مردم به وعده های دولت" است. / زنده باشید/ یاعلی
بولدوزر ۲۸ آبان ۱۳۹۸ | ۱۹:۲۷
آنچهبه نظر می رسد عدم توافق مسئولین بر سر چگونگی و نحوه تعامل ایران با جهان و بهدتبع آن تلاش برخی برای برهم زدن نظم و ثبات کشور به منظور متقاعد کردن طرف مقابل به شکننده بودن اوضاع کشور و راضی کردن به پذیرش نطر طرف مقابل است، وگرنه چگونه است که اشخاصی که سالها کار امنیتی کرده اند نمک به زخم مردم بپاشد و بگوید هر کس بیکار است خودش مقصر است؟ و تغییر شبانه قیمت چرا؟ و عدم اجرای حتی یک طرح جمع آوری اراذل و اوباش قبل از اجرای چنین برنامه ای چگونه توجیه می شود؟
خسرو ۲۸ آبان ۱۳۹۸ | ۲۰:۰۴
در تمام دنیا وقتی چنین بحرانی ایجاد شود دولتها سراغ انتخابات میروند تا خواسته مردم را بدانند و پیاده کنند ،اگر در ایران هم انتخابات ریاست جمهوری همراه انتخابات مجلس در اسفند ماه برگزار شود ، مردم با انتخاب رییس جمهور جدید و برنامه های جدید امیدوارتر می شوند وضمنا از فشار های تحریم هم کاسته میشود
سلجوقی ۲۸ آبان ۱۳۹۸ | ۲۲:۵۱
سلام چون شبکه باز مجازی اجازه تشخیص اخبار درست غلط را نمیدهد باید شبکه اینترنت رایگان داخلی درکشور فعال نمود تا اخبار صحیح دولت دراختیار ملت قرار گیرد‌ .
ابراهیم قدیمی ۲۸ آبان ۱۳۹۸ | ۲۳:۴۶
افکار عمومی را دولت اداره نمی کند ودسترسی دولت به سیستم های اطلاع رسانی چه نشریات وچه صدا وتصویر چه تجمع هایحزبی و مردمی با مردم بسیار بسیار محدوداست. تصور من ان است که رئیس جمهورو خط رئیس جمهورامکانات صحبت با مردم را ازادانه وبراحتی ندارند. بخاطر دارم زمانی که علی امینی نخست وزیر بود صحبت های بسیار بسیارطولانی با مردم از طریق مختلف داشت که رادیو انرا پس از اخبار پخش میکرد. اخبار ساعت هشت شب بلافاصله پس از اتمام اخبار دو بعد از ظهر می امد.طول مدت صحبت ایشان گاهی شش ساعت بود. از طرف دیگر مردم دسترسی بسیارزیادی به بنگاههای خبر ی تبلیغاتی غیر دولتی داخلی وخارجی دارندکه نه در جهت دولت است ونه حکومت ..مطمئنا با وجود تحریم ها وضعیت اقتصادی مردم مناسب نمی باشد.دولت حدود پنج سال است قیمت بنزین را ثابت نگهداشته است.در این مدت قیمت تمام اقلام بیش از سه برابر شده است واعتراضی هم نبوده است.تجمع نارضایتی ها از وضعیت اقتصادی ناشی از تهیه و تولید وتوزیع نامناسب زمانی که با ازدیادقیمت بنزین توسط دولت توام میشود کاسه کوزه ها را برسر دولت میشکند.هزینه ازدیاد قیمت بنزین چند درصد از هزینه خانواده است ؟ حد اکثرسه تا پنج در صد.پرداخت هزینه بیشر برای سوخت در حمل ونقل شهری وخارج شهری توسط افراد شاغل در این شغل راه حل ساده ای دارد. ازدیادقیمت حمل ونقل که سود رسان هم هست. برخی از فاز تحریمی با توجه به نارضایتی ها وارد فاز عملیاتی شده اند.
خشایار ۲۹ آبان ۱۳۹۸ | ۰۱:۰۹
شما به خوبی میدانید قیمت بنزین بهانه است مردم ناراضی از وضع موجود هستند چه در بعد سیاست داخلی چه خارجی و مورد دیگه اینکه برجام خوب بود به شرطی که مذاکرات ادامه پیدا میکرد و به شرکت های امریکایی هم امتیازاتی داده میشد نه اینکه در را فقط به روی شرکت های چینی یا بعضی شرکت های اروپایی باز میکردیم و در اخر مشکلات ایران حل نخواهد شد تا زمانی که دیدگاهمان را نسبت به شرایط امروز دنیا و جامعه ایران باز کنیم با افکار عقب مانده و بسته نمیشه جامعه 80 میلیونی ایران را در قرن 21 اداره کرد