دلیل حمایت بیت آیت الله سیستانی از تظاهرات چیست؟

مرجعیت و پوست اندازی سیاسی عراق

۰۴ بهمن ۱۳۹۸ | ۱۴:۰۰ کد : ۱۹۸۸۹۸۲ اخبار اصلی خاورمیانه
علی موسوی خلخالی در یادداشتی می نویسد: اقعیت این است که در طول سال های گذشته عملکرد مناسبی را از سوی دولت های حاکم بر عراق ندیده ایم. کمبود خدمات، نبود اقتدار کافی نزد دولت مرکزی که در طول این سال ها اثرات آن را در پرونده های گوناگون دیده ایم، فساد گسترده که تا مغز استخوان دولت عراق نفوذ کرده، همگی سبب شدند تا نارضایتی عمومی از وضعیت جاری به حد اعلا برسد. این مساله دلیل اصلی اعتراض های عمومی طی ماه های اخیر بوده که این روزها وارد فاز تازه ای شده است.
مرجعیت و پوست اندازی سیاسی عراق

سید علی موسوی خلخالی، سردبیر دیپلماسی ایرانی

دیپلماسی ایرانی: این روزها مرجعیت عالی عراق بیش از هر جریان و گروهی سیاسی در عراق دغدغه آینده این کشور را دارد. وانگهی، از آنجا که مرجعیت در مظان این اتهام است که از دولت های گذشته حمایت کرده و این دولت ها در افکار عمومی عراق عملکرد مناسبی نداشته اند و نتوانسته اند رضایت عمومی را جلب کنند، خود نیز در وضعیت نامناسب پیش آمده عراق موثر است. با وجود این که آیت الله سیستانی از سال 2010 تا کنون در اعتراض به عملکرد ناموفق احزاب و جریان های سیاسی و دولت های حاکم بر این کشور از استقبال از آنها خودداری کرده و حاضر به دیدار با آنها نشده اما همچنان بیت وی متهم است که در دوره های مختلف حامی جریان ها یا دولت های خاص بوده است. مثلا در افکار عمومی عراق این گونه شایع است که نخست وزیری عادل عبدالمهدی با موافقت پشت پرده مقتدی صدر با بیت آیت الله سیستانی انجام شد. یا حتی قبل از آن، رضایت آیت الله سیستانی و تلاش های ایشان و بیت او سبب شد تا حیدر العبادی به جای نوری مالکی نخست وزیر شود. 

واقعیت این است که در طول سال های گذشته عملکرد مناسبی را از سوی دولت های حاکم بر عراق ندیده ایم. کمبود خدمات، نبود اقتدار کافی نزد دولت مرکزی که در طول این سال ها اثرات آن را در پرونده های گوناگون دیده ایم، فساد گسترده که تا مغز استخوان دولت عراق نفوذ کرده، همگی سبب شدند تا نارضایتی عمومی از وضعیت جاری به حد اعلا برسد. این مساله دلیل اصلی اعتراض های عمومی طی ماه های اخیر بوده که این روزها وارد فاز تازه ای شده است.

ناگفته نماند از همان سال گذشته، قبل از انتخاب دولت عادل عبدالمهدی، و مشارکت پایین مردم در انتخابات سراسری عراق که شاهد اعتراض ها در تابستان به وضعیت برق بودیم، پیش بینی می شد که اعتراض های سنگینی پیش رو باشد و مردم از وضعیت چنان ببرند که دیگر کسی جلودارشان نباشد. مثلا سید عمار حکیم، رئیس جریان حکمت ملی بارها در سخنرانی های خود و همچنین در دیدار با مقام های سیاسی عراقی هشدار می داد که اگر به خواسته های مردم رسیدگی نشود و خدمات لازم به آنها ارائه نشود و رضایتشان جلب نشود، مردم اعتراضات سنگینی را آغاز خواهند کرد که چه بسا نتوان خط پایانی برای آن متصور بود. این هشدار را بیش از همه بیت مرجعیت به گروه های سیاسی عراقی می داد. در خطبه های نماز جمعه، نماینده مرجعیت بارها نسبت به لزوم انجام اصلاحات گسترده قبل از آن که مردم به ستوه آیند، تاکید می شد اما گوش شنوایی وجود نداشت. انتخاب عادل عبدالمهدی، به عنوان یک فرد پاکدست که سابقه روشنی هم در دوره مبارزات علیه دیکتاتوری صدام حسین داشت هم در دوران تصدی وزارت نفت و دارایی عملکرد خوبی از خود نشان داده بود اتفاقا به همین دلیل بود. عملکرد عبدالمهدی در حدود یک سال دوره صدارتش  عملکرد مناسبی بود، وی کارهای زیربنایی بسیار مهمی در عراق انجام داد که می توان ادعا کرد در طول تاریخ عراق بی سابقه بوده، مثلا در همین دوره کوتاه دولت او، عراق به خودکفایی در بسیاری از محصولات کشاورزی از جمله گندم و جو رسید، برای نخستین بار در تاریخ عراق، برای این کشور ذخایر آبی برای فصل های خشکسالی تعریف کرد، تلاش های گسترده ای در زمینه مبارزه با فساد سیستماتیک احزاب سیاسی انجام داد و برای عراق در معادلات منطقه ای تعریف تازه ای ارائه کرد و نقطه ثقلی به آن داد؛ اما دولت او دو مشکل بزرگ داشت که کار را به قطع حمایت مرجعیت از او و استعفایش کشاند، یکی تقسیم دولت میان دو جریان اصلی مجلس یعنی ائتلاف بنا به رهبری هادی عامری و جریان سائرون به رهبری مقتدی صدر بود، و دیگری مساله عدم اقتدار دولت بود که در نزد افکار عمومی این گونه وانمود شد که توانایی اداره کشور در مقاطع بحرانی را ندارد. در مورد دلیل اول، اگرچه هادی عامری تلاش فزاینده ای برای کمک به دولت می کرد اما زیاده خواهی های جریان صدر سبب شد تا دولت بیش از همیشه در معرض سهمیه بندی های سیاسی قرار بگیرد. درباره دلیل دوم نیز باید گفت که آغاز تظاهرات مدنی در عراق که به تدریج از حالت مدنی خارج شد و به درگیری های مسلحانه و موج بازی قدرت های خارجی انجامید، محکی بود برای دولت عراق که متاسفانه نتوانست آن طور که شایسته و بایسته است از پس آن برآید و در عین پرداخت هزینه های بسیار سنگین سیاسی و اجتماعی و اقتصادی که هنوز هم ادامه دارد، نتواند افکار عمومی را قانع کند که دست از اعتراض بردارند. 

در تمامی این مدت مرجعیت تحولات را به دقت زیر نظر گرفته است. مرجعیت می گوید حالا که من در مظان اتهام حمایت از دولت های ناکارامد هستم، خودم نزد افکار عمومی می روم و صفحه ای را می گشایم که رضایت عمومی مردم را کسب کند. این مساله در حقیقت اصلی ترین دلیل حمایت آیت الله سیستانی از معترضان است که در بیانیه های مختلف خود به ویژه در تریبون های نماز جمعه بر آن تاکید کرده است. در حقیقت مرجعیت تلاش دارد وضعیتی به وجود آورد که احزابی که در طول این سال ها صرفا به پیشبرد اهداف حزبی خود اهتمام ورزیده اند و وقعی به خواسته های مردمی نگذاشته اند را وادار کند تا تن به اصلاحات بدهند و کشور به سمت یک پوست اندازی واقعی پیش رود، هر چند که این پوست اندازی دردناک و سخت باشد./روزنامه شرق

کلید واژه ها: تظاهرات عراقمرجعیت عراقعراقاعتراضات عراقآیت الله سیستانی


( ۳ )

نظر شما :

ابراهیم قدیمی ۰۵ بهمن ۱۳۹۸ | ۰۲:۲۱
اینگونه که بنظرمیرسد احزاب شیعی عراق تجمع هائی از علاقمندان سیاسی باجهت های مختلف ونا همسو میباشندکه پایه های مردمی ضعیفی دارند.خود تنوع احزاب نشان دهنده نامردمی ومحفلی بودن احزاب است.تشیع نیز بعلت غیر متمرکز بودن مراجع ضمن داشتن امتیازی برای تشیع از مدیریت واحد یک جامعه بسیار پیوسته امروزی کمبودهائی دارد.گرچه ایت اله سیستانی مقام مرجعیت عظمی دارند . عراق یک جامعه تشیع با اکثریت مطلق مانند ایران نیست حتی اگر کردها را جدا تصور کنیم.با علاقمندی امریکا از انتقال از سوریه به عراق با شکست تصورات حضور در سوریه باپشت گرمی به عراق مشکلی بر مشکلات عراق اضافه شد.ناتوانائیهای خدمات ونیازهای معیشتی عمومی پس از رنج بسیار بالای مردم عراق در پی حمله امریکا وتخریب زیر بناهای اقتصادی ، اجتماعی ، خدماتی عراق وایجاد داعش علاقمندی به مداخلات سیاسی امریکا وعربستان واسرائیل پس از ناکامی نسبی درسوریه عراق را وارد فاز جدیدی از نا ارامیهای این بار سیاسی ونه نظامی کرد. خطرناکترین شعاری که امروزه داده میشود انحلال حشدالشعبی وادغام ان در ارتش عراق است. حشدالشعبی یک ارتش نیست نیروی مردمی مردم عراق از شیعه وسنی با اکثریت شیعی درعراق است.( اگر نیست باید باشد). که در دنبال مبارزه نظامی با داعش بودند فرصتی در ارائه خدمات وسازماندهی نیازهای مردمی وزیر ساخت ها قرارنگرفتند. عراق با ساختارهای دولتی وخصوصی کهبیشتر منفعت خواه شخصی اند و جدا از تفکر انقلابی نمی توانددربراورده شدن نیازهای مردمی موفق باشد.عراق نه با انحلال بلکه توسعه شبکه انقلابی حشدالشعبی از نظامیگری به بخش خدمات عمومی ومردمی موفق خواهد شد.امروزه بیشتر ز هر زمان به حشدالشعبی نیاز است. حشدالشعبی گروهی منحصرا شیعی نیست گرچه شیعیان اکثریت قابل توجه دارند.حشد لشعبی باید اچار فرانسه مردم عراق از شیعه وسنی باشد.کردهاکه ارکستر جداگانه خودرا با پیش مرگه وسازمانها واحزاب وقبایل متنوع کردی با سمفونی نوشته شده توسط دیگران جدا از مردم عراق میزنند.جناب بارزانی ها غیر از این است؟
ابراهیم قدیمی ۰۵ بهمن ۱۳۹۸ | ۰۴:۲۲
واقعیت این استکه دولت گذشته عراق گرچه مقبولیت عمومی نداشت ولی با نیروی انقلابی سرنگون نشد. با حضور نیروی خارجی با کمک کشورهای عربی حوزه خلیج فارس سرنگون شد . مدتی هم نیروی خارجی حاکمیت کرد. دولت ها نیز تا حدودی نظر نیروهای خارجی را در سازماندهی ها رعایت میکردند. به بخش های بوروکرات وناسالم خصوصی دولتی نظر داشتند.با پیدایش داعش نیاز به یک نیروی انقلابی مردمی بوجودامد که در دفع داعش موثر هم بود.حشد الشعبی ان نیروی انقلابی است.به حشدالشعبی فرصت فعالیت در بازسازی عراق هم بعلت مشغله نظامی وهم بعلت سیستم بوروکراتیک دولتی وخصوص هم نداشته وهم ندادهاند.حشد الشعبی نیروی انقلابی راستین مردم عراق است.