مداخله روسیه در ایران امروز و واقعیت هایی تلخ

اقدامات عجیب آقای سفیر روسیه در تهران

۱۹ فروردین ۱۴۰۱ | ۱۴:۰۰ کد : ۲۰۱۱۰۱۰ آسیا و آفریقا انتخاب سردبیر
مینو کمالی و حسام الدین حجت زاده در یادداشتی مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در سال گذشته خورشیدی، به موازات تمایل نظام به حمایت آشکار از سیاست روسیه در تحولات بین المللی، لوان جاگاریان، سفیر فدراسیون روسیه در تهران بارها به اقدامات تحریک آمیزی دست زد که شائبه مداخله نماینده پوتین در امور داخلی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و زیرسؤال بردن استقلال کشور را به شکل جدی به ذهن ایران دوستان متبادر ساخته است.
اقدامات عجیب آقای سفیر روسیه در تهران

نویسنده ها: مینو کمالی، روزنامه نگار پیشکسوت و کارشناس رسانه و حسام الدین حجت زاده، دکترای تاریخ و تمدن ملل اسلامی و کارشناس روابط بین الملل

دیپلماسی ایرانی: روسیه در طول تاریخ یکی از پرفراز و نشیب ترین روابط را با ایران داشته است. این روابط در اغلب موارد برای ایرانیان بسیار ناخوشایند و پرهزینه بوده که بدترین آن، تحمیل قراردادهای ننگین گلستان، ترکمنچای و آخال و و جدایی بیش از دو میلیون کیلومتر مربع از بهترین سرزمین های واقع در شمال غربی و شمال شرقی ایران به دست تزارهای روس بود. در دو دهه اخیر با آغاز دور جدیدی از توسعه طلبی روسیه به رهبری ولادیمیر پوتین که نمونه هایی از آن را در حملات ارتش روسیه و مزدوران مورد حمایت آن به گرجستان و اوکراین می توان ملاحظه کرد، سیاست جمهوری اسلامی ایران به طور مشخص حفظ بی طرفی و عدم حمایت علنی از طرفین درگیری بوده است. 

در سال گذشته خورشیدی، به موازات تمایل نظام به حمایت آشکار از سیاست روسیه در تحولات بین المللی، لوان جاگاریان، سفیر فدراسیون روسیه در تهران بارها به اقدامات تحریک آمیزی دست زد که شائبه مداخله نماینده پوتین در امور داخلی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و زیرسؤال بردن استقلال کشور را به شکل جدی به ذهن ایران دوستان متبادر ساخته است. مهمترین مصادیق بارز عدول سفیر روسیه از وظایف دیپلماتیک خود عبارتند از:

عکس یادگاری جنجال برانگیز با سفیر بریتانیا

اولین اقدام تحریک آمیز و خارج از عرف دیپلماتیک جاگاریان در مرداد 1400 بازمی گردد. وی در حالی که کرملین و غرب بر سر مسائل مختلفی از جمله نقض گسترده حقوق بشر در روسیه و جاه طلبی های سرزمینی پونین اختلاف داشته و دارند، همراه با سایمون شرکلیف، سفیر بریتانیا در بالکن سفارت روسیه در تهران عکس یادگاری گرفتند. مکان و حالت نشستن این دو یادآور عکس یادگاری معروف رهبران شوروی، بریتانیا و آمریکا (استالین، چرچیل و روزولت) به عنوان اشغالگران ایران در اوج جنگ جهانی دوم در همان بالکن بود. جاگاریان و سفیر پیشین بریتانیا در سال 2017 نیز در پله های سفارت روسیه عکس مشترک مشابهی انداخته بودند که با واکنشی مواجه نشد. اما این بار، وزارت امور خارجه ایران با یک روز تأخیر و زیر فشار رسانه ها با انتشار بیانیه ای، اقدام توهین آمیز سفرای روس و بریتانیا را محکوم کرد و این رفتارها را سبب جریجه دار شدن غرور ملی ایرانیان دانست و به آن اعتراض کرد.

حضور بر سر قبر گریبایدوف

الکساندر گریبایدوف، افسر روسیه تزاری که یک سال پس از انعقاد عهدنامه ترکمنچای به خاطر تلاش برای ربودن دو بانوی مسلمان گرجی به دست مردم خشمگین تهران در سال 1244 ق./ 1829 م. به طرز فجیعی کشته شد، نزد ایرانیان شخصی منفور و نماد استعمار روس تلقی می شود. حدود دویست سال پس از قتل گریبایدوف، سفیر روسیه در تهران در بهمن 1400 به ناگاه بر سر مزار او حضور یافت و به این فرد ادای احترام کرد. جاگاریان وقتی با واکنش پراکنده بعضی مقامات نظام و بسیاری از رسانه های ایرانی مواجه شد، با وقاحت گفت گریبایدوف برای شما (ایرانیان) دشمن است و برای ما (روس ها) شاعر و دیپلمات!

اوامر سفیر روسیه خطاب به رسانه های ایرانی و واکنش های محدود 

به نظر می رسد بارزترین مصداق نقض حاکمیت ملی و دخالت در امور داخلی ایران در سال های اخیر، در اسفند 1400 رخ داده است. جاگاریان در یک نشست خبری که ظاهراً با هماهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزارت امور خارجه در سفارت روسیه برگزار شد، از رسانه ها و روزنامه نگاران ایرانی خواست (یا به تعبیر بهتر به آنها امر کرد) که در مورد تجاوز نظامی روسیه به اوکراین از تعبیر "عملیات ویژه نظامی" به جای لفظ "تجاوز" استفاده کنند! وی همچنین تلویحاً به رسانه های ایرانی دستور داد تا به "رادیوهای بیگانه" (اصطلاحی که در صدا و سیما و رسانه های رسمی داخلی در مورد رادیو و تلویزیون های مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران به کار می رود) گوش ندهند.

در این میان، تکته مهم و قابل تأمل این است که یک ماه پس از فرمایش های سفیر روسیه در تهران، فقط انگشت شمار حقوق دانان، سیاست پیشه گان و تنی چند از روزنامه نگاران آزاده نسبت به اظهارات آمرانه و مداخله جویانه  او واکنش نشان داده اند و سکوتی مرگبار بر جامعه رسانه ای ایران حاکم بوده که هم تعجب برانگیر و هم دردآور است. دریغ از یک بیانیه اعتراضی مشترک یا تجمع در برابر وزارت امور خارجه یا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. به‌راستی رسانه ها و مطبوعات ایرانی را چه شده که به سفیر یک دولت متجاوز، در اوج جنگ با کشور دیگری، در قامت یک سانسورچی یا مقام ارشد حکومتی نظام به آنها امر می کند که "این کار را نکنید" و "این گونه تیتر بزنید"؛ ایشان هم شاید از ترس عواقب مخالفت با دستورات جاگاریان، مهر سکوت بر دهان زده اند و اغلب از سیاست رسمی نظام در حمایت عملی از روسیه در جنگ اوکراین پیروی می کنند؟

کلید واژه ها: لوان جاگاریان روسیه ایران ایران و روسیه سفیر روسیه در تهران سفیر روسیه در ایران عکس سفیر روسیه الکساندر گریبایدوف سفارت روسیه


( ۲۰ )

نظر شما :

ناشناس ۱۹ فروردین ۱۴۰۱ | ۱۴:۳۹
لعنت بر این روسیه که پایتختش شده است محل امن گروهی های تجزیه طلب . سفیرش در اعتراضهای خیابانی دیده می شود . تحریممان کرده اند .‌به اوپوزیسون خارج کشور شبکه ی تلویزیونی داده اند . به امول ایران در بانکهای مسکو دستبرد می زنند . نام خلیج فارس را تغییر می دهند . روسیه ازت بدم میاد . می فهمی . ازت متنفررررررم .
از تبریز ۱۹ فروردین ۱۴۰۱ | ۱۶:۳۰
فایل صوتی ظریف آن را بیرون ریخت پس چرا آقایان لطف کردند و 10 تن اورانیوم غنی شده را دودستی تحویل روسها دادند و حال این آقا شد عُمر یا نه عکس را که با سفیر بریتانیا مشترک انداخته فقط یقه اینها را گرفتیم و اصلا و ابدا اگر به انگلیس لکه ای بچسبانیم آیا همین انگلیس نبود که کشتی ما را توقیف کرده بود همه یشان دشمن اند اما این کجا و آن کجا لااقل روسها به خاطر پول حاضر شدند نیروگاه هسته ای ما را تکمیل کنند اما غربی ها آنقدر از ایران اسلامی متنفرند که هرگز با چند برابر پول هم این کار را نمی کردند
صهیب بابایی توسکی ۱۹ فروردین ۱۴۰۱ | ۱۶:۵۵
بعد از پایان جنگ اوکراین، کشور بعدی که می تواند مورد حمله واقع شود، یکی از کشورهای قفقاز است. آذربایجان و گرجستان درخواست عضویت به ناتو داده اند. یکی از این دو کشور دیر یا زود مورد حمله روسیه قرار خواهد گرفت که شدیدا با منافع ملی و امنیت و هویت ایران در تضاد است.
مهرداد ۱۹ فروردین ۱۴۰۱ | ۲۱:۴۳
سر سپردگی این چیزها را هم دارد دیگر.
من ۲۰ فروردین ۱۴۰۱ | ۱۰:۵۵
روسها خیز برداشتن واسه اشغال ایران..!!
ابراهیم قدیمی ۲۰ فروردین ۱۴۰۱ | ۱۶:۵۳
یکی از مشکلات ما دراین است که زمانی که حادثه ای را تحلیل سیتسی میکنیم۔همه مشگلات را تقصیرگردن طرف دیگر میاندازیم خود را مغبون میپنداریم۔در مناقشات ما توان نغییر طرف مقابل را نداریم۔ما توان تغییر خودمان را داریم۔مابجا انکه بدگوئی به این وان کنیم باید عملکرد خود را تصحیح کنیم واز عملکرد با اشتباه خود در گذشته اموزش ببینیم۔۔متاسفانه دید ملی گرائی وعقیده گرائی ما انچنان بالاست که اجازه تحلیل منطقی وبی نظر خود را در موردخودمان نمی دهیم۔جنگ عراق شد صدام جنگ طلب بود۔جنگ ایران روس بود روسها مقصر بودند۔تحریم ها شدیم و پولها مان بلوکه وضبط شد مریکائی ها ا مقصر بودند۔شش سال در تجریم هستیم انهامقصرند۔ما انها را تحلیل نباید بکنیم ۔ما خودمان را در رابطه با انها باید تحلیل کنیم۔ما خودمان را میتوانیم تغییر دهیم نه انها را۔تحلبل سیاسی برخی اوقات وحتی بیشتر زمانهاخط غلط دادن به طرف مقابل است۔من در بیشتر تحلیل های سیاسی اروپائی اسرائیلی اینگونه روش را میبینم۔اینگونه برخوردها نه تحلیل سیاسی است نه ارائه اطااعات لازم برای مسیئولان است۔نوعی بدگوئی غیر سیاسی است۔
ابراهیم قدیمی ۲۰ فروردین ۱۴۰۱ | ۱۷:۰۶
حمله به یک سفارت خانه وکشتار در حدود نود دیپلمات و کارمند سفارتخانه مطمئنا اشتباه بوده است۔ما پس ازحدود دویست سال از جنگهای ایران روس را نه با دید ناسیوناایستی وضدیت با روس بلکه با واقعیات تاریخی حادثه را تحلیل کنیم تا نتایج مثبتی برای کادر ویپلماسی باشد۔بد گوئی به این کان هیچگونه با سیاسی ندارد۔اگر ما با اینگونه مسکلات بدرستی برخورد وتحلیل کرده بودیم حوادث مشابه وزیان های مشابه را نداشتیم۔
ابراهیم قدیمی ۲۰ فروردین ۱۴۰۱ | ۱۷:۱۹
من نمی دانم ان دوخانم که همسران اصف الدوله بودند ازاد شدند یا خیر۔امکان داشت فقط ان دو خانم را ازاد کنیم۔این را می دانم در قرار داد ترکمانچای بندی راجع به نوعی از این خانم ها بوده است۔ ایا شامل انهامیشده با خیر را نمی دانم ۔چرا انها در زمان قرار داد توجه نکردند۔