مردی که می‌خواهد فرمان برلین را عوض کند

نویسنده: ژانت سوس، پژوهشگر کمیته مطالعات روابط فرانسه و آلمان (Cerfa) در موسسه روابط بین‌الملل فرانسه (Ifri) است که به طور خاص روی اتحادیه اروپا و روابط فرانسه و آلمان کار می‌کند.

دیپلماسی ایرانی: آرزوی اروپایی فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان این است که آلمان را که مدت‌ها مردد به نظر می‌رسید، به یک بازیگر پیشرو در اتحادیه اروپا (EU) تبدیل کند. برای این منظور، او متعهد شده است که به «رأی آلمان» پایان دهد، پدیده‌ای که پارادوکس کشوری را که هم ضروری و هم اغلب در تصمیم‌گیری‌های اروپایی غایب است، به تصویر می‌کشد.

تردید آلمان، که اغلب ریشه در اختلاف داخلی ائتلاف دارد، در بروکسل به تأخیرها، رأی‌های ممتنع قابل توجه و فرسایش تدریجی اعتماد بین شرکایش منجر شده است. این عدم قطعیت که در سال‌های اخیر بدتر شده، اعتبار آلمان را تضعیف کرده و به فلج شدن تصمیم‌گیری اتحادیه اروپا کمک کرده است. برای رسیدگی به این موضوع، دولت مرتس سازوکارهای جدیدی را در برلین معرفی کرده است که برای افزایش انسجام در سیاست‌گذاری اروپایی آلمان طراحی شده‌اند.

به طور اساسی، دستور کار اروپایی فریدریش مرتس بر دو ستون نزدیک به هم استوار است: حاکمیت و رقابت اروپایی. دولت او با هدف جلوگیری از عقب افتادن اتحادیه اروپا از ایالات متحده و چین، مقررات‌زدایی از بار اداری و یک استراتژی صنعتی متمرکز بر نوآوری، انرژی و بازار واحد را ترویج می‌دهد.

با این حال، در عمل، ماه‌های اول دولت CDU/CSU-SPD نشان داده که وعده پایان دادن به رویه «رأی آلمان» هنوز با تنش‌های حزبی و رویه‌ای مواجه است. این تنش‌ها همچنان به رأی‌های ممتنع تاکتیکی، تلاش برای دور زدن کانال‌های هماهنگی و رقابت بین وزارتخانه‌ها منجر می‌شود.

در صحنه اروپا، مرتس به مشارکت فرانسه و آلمان، مثلث وایمار و سایر قالب‌های گروه‌های کوچک متکی است. رویکرد بین‌دولتی‌تر او، هم انتظارات برای رهبری شفاف‌تر آلمان و هم نگرانی‌های کشورهای عضو را که از رویکرد بیش از حد قاطع «اولویت با آلمان» نگران هستند، تشدید می‌کند. با این حال، با نزدیک شدن به سال ۲۰۲۷، (زمانی که آلمان ریاست دوره‌ای اتحادیه اروپا را بر عهده می‌گیرد) فرصت برای شکل‌دهی به یک دستور کار پایدار اروپایی، به ویژه با فرانسه، همچنان محدود و نامشخص است.

منبع: ایفری / تحریریه دیپلماسی ایرانی/۱۱