شکاف تشدید شده بین عربستان سعودی و امارات متحده عربی در سالنهای سیاسی منامه طنینانداز شده و تهدیدی برای تعریف مجدد وفاداریها، وابستگیها و ثبات داخلی بحرین است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: عادی سازی روابط کشورهای اسلامی با اسرائیل، در یک دهه اخیر و با مدیریت دولت ایالات متحده امریکا با رهبری دونالد ترامپ به گونهای پیش میرود که میتواند ایران را به یک دولت مداخلهگر در روابط بینالملل میان اسرائیل و دیگر کشورها تبدیل کند.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بدون آگاهی و شناخت تحولات سیاسی،اجتماعی و بین المللی اواسط قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم در رابطه با مسئله فلسطین و اعراب نمی توان به درک صحیحی از ریشه های بحران در خاورمیانه کنونی نائل آمد. فضای امنیتی و روانی خاورمیانه با گذشت بیش از هفت دهه از موجودیت رژیم صهیونیستی ،همچنان متاثر از تشکیل دولت اشغالگر اسرائیل است.به همین جهت شناخت این رژیم و آگاهی از سیاست ها و راهبردهای آن بسیار ضروری می باشد. رژیم صهیونیستی به دنبال توسعه راهبرد امنیتی از شامات به منطقه خلیج فارس است تا از کشورهای عرب خلیج فارس به عنوان سپر امنیتی در برابر ایران استفاده کند .کشورهای عربی دنباله رو سیاست های غرب از اراده و استقلال رأی برخوردار نیستند و گوش به فرمان ایالات متحده آمریکا هستند . در بحرین و امارات منحده عربی خانواده خاصی از صد سال پیش در آنجا حکومت میکنند و تصمیمگیریها در خصوص مسائل کشور و روابط خارجی بصورت خانوادگی و فردی است و مردم هیچ نقشی در تصمیم گیری ندارند.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این یادداشت با رویکرد تحلیلی–تطبیقی، ابتدا پویاییهای کل منطقه را و سپس مورد خاص قزاقستان را بررسی میکند تا نشان دهد چگونه تغییر در معادله ژئواقتصادی مسیرهای شمالی میتواند ساختار روابط منطقهای را بازتعریف کند. تمرکز اصلی بر ابعاد نرمافزاری، فناوری و ترانزیتی این نفوذ است که مسیرهای آینده روابط منطقهای را تعیین خواهد کرد.
ادامه مطلب
سیروس حاجیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از منظر انتقادی، میتوان گفت که پیوستن قزاقستان به پیمان ابراهیم بیش از آنکه حرکتی به سوی صلح باشد، تلاشی است برای تبدیل شدن به بخشی از معماری جدید قدرت در اوراسیا.
ادامه مطلب
حسامالدین حجتزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ونس که در جلسه ترامپ با رهبران آسیای مرکزی حضور داشت، تصمیم توکایف برای پیوستن به پیمان ابراهیم را یک «سیگنال» توصیف کرد. میتوان گفت که سیگنال مورد اشاره ونس، فقط برای رهبران کشورهایی همچون عربستان، سوریه یا لبنان ارسال نشده است، بلکه سران دیگر کشورهای آسیای مرکزی را نیز عملاً به پیوستن به پیمان ابراهیم به مثابه مقدمه اجرای گام به گام پروژه خاورمیانه جدید فرامیخواند.
ادامه مطلب
محمد گلافروز در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از منظر ژئوپلتیکی، پیوستن قزاقستان به طرح ابراهیم را می توان فراتر از یک توافق دیپلماتیک دانست. به این دلیل که آسیای مرکزی از قدیم تاکنون به عنوان منطقه ای سرشار از منابع انرژی، موقعیت ژئواستراتژیک و پیوندهای تاریخی با روسیه، در صحنه رقابت قدرت های بزرگ قرار گرفته است.
ادامه مطلب
پیوستن قزاقستان به پیمان ابراهیم را میتوان هشداری جدی برای سیاست خارجی ایران دانست. این تحول نشان میدهد در حالی که تهران بیشترین تمرکز خود را بر پروندههای خاورمیانه و بحرانهای سنتی مانند غزه، یمن یا برجام گذاشته، در حاشیه شمالی کشور آرایش جدیدی از قدرت در حال شکلگیری است.
ادامه مطلب
کان خاطرنشان کرد که شانس نخستوزیر برای امضای توافقنامه با ریاض «معقول» تلقی میشود، در حالی که شانس او برای امضای توافقنامهای مشابه با جاکارتا «کم» به نظر میرسد. این گزارش میافزاید که نتانیاهو تنها به عادیسازی روابط با یکی از این دو کشور راضی خواهد بود و در حال حاضر به چیزی کمتر از آن رضایت ندارد.
ادامه مطلب
سید احمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با تمسک به ریسمان لایزال الهی و تکیه بر اصول عزت، حکمت و مصلحت، باید شرایط را به گونهای پیش برد که دشمن از خیال امکان دستیابی به اهدافش از طریق تهدید و فشار مایوس شده و بفهمد که تنها راه تعامل با ایران، تجدیدنظر در روش تحکمی خود و توجه به خواستههای این ملت بزرگ است.
ادامه مطلب
اینجا سؤال اساسی و سرنوشتساز مطرح میشود: پس از سوریه، کدام کشور منطقه هدف تجاوز نظامی یا اشغال خواهد بود؟ آیا میتوان برای جاهطلبیهای سیریناپذیر این رژیم حد و مرزی متصور شد؟ اظهارات و اقدامات اخیر نخستوزیر این رژیم در راستای اجرای طرح توسعهطلبانه و تجاوزکارانه برای چیزی که «اسرائیل بزرگ از نیل تا فرات» نامیده میشود، صرفاً ادعایی گذرا نیست، بلکه اعلام صریح و مستقیم سیاستی و استراتژیای است که به نقض حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و امنیت کشورهای مستقل منطقه، از جمله سوریه، اردن، مصر، لبنان و حتی کویت، عراق و عربستان سعودی، منجر میشود. این ادعای خطرناک، نقض آشکار منشور سازمان ملل متحد و قواعد آمره حقوق بینالملل است و بهوضوح نیات تجاوزکارانه این رژیم برای تسلط بر کل جهان اسلام را افشا میکند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: روند ۸۰ سال روابط اسرائیل و اعراب از یک دشمنی فراگیر، اشغال سرزمین و جنگهای خسارتبار تا روابط اقتصادی و تجارت پنهان که گذاری ایمن و کم هزینه به عادی سازی روابط سیاسی و شکوفایی دیپلماسی عبری و عربی را در برگرفته، هنر جنگ قرن ۲۱ و بقا در جهان برآشفته کنونی است که بر اساس مشارکت اقتصادی و تجاری دو دشمن پیشین و دو شریک امروز نمایان و تفسیر میشود.
ادامه مطلب
نگرانی اصلی کشورهای خلیج فارس این است که «دکترین سلاح بلند» اسرائیل – حمله پیشگیرانه به دشمنان در چندین عرصه – دیگر صرفاً دفاعی تلقی نمیشود، بلکه به عنوان راهبردی با هدف تجزیه منطقهای در نظر گرفته میشود. در ایران، این به معنای حمله نه تنها به زیرساختهای نظامی، بلکه به زندانها و پایگاههای شبهنظامی و همچنین تلاش برای ایجاد ناآرامی در مناطق اقلیتنشین مانند خوزستان، بلوچستان و مناطق کردنشین بوده است. الگوی مشابهی در سوریه نیز پدیدار شده، جایی که اسرائیل عملیات در مناطق با اکثریت دروزی را تحت عنوان حفاظت از اقلیتها توجیه کرده است. رهبران خلیج فارس نگرانند که اگر این دکترین عادی شود، در نهایت میتواند در مورد سایر کشورهای شکننده – حتی عراق یا خود عربستان سعودی – نیز اعمال شود.
ادامه مطلب
احمد قاسمزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پیوستن قزاقستان به پیمان ابراهیم در وهله اول نشاندهنده تغییر در سیاست خارجی چندوجهی این کشور خواهد بود، بهگونه ای که برخلاف رویه متعادل قزاقستان در سیاست خارجی، این تصمیم میتواند کفه ترازو را به نفع ایالات متحده سنگینتر کند و به طور بالقوه الهامبخش دیگر کشورهای آسیای مرکزی برای پیوستن به این توافق باشد.
ادامه مطلب
سیدعباس عراقچی و نعمت اله مظفرپور در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می نویسند که نسل کشی غزه قدرت نرم و جایگاه اخلاقی و سیاسی غرب به ویژه اروپا را شدیداً فرسایش داده و باعث گشایش های قابل توجه برای سایر قطب های قدرت از جمله چین، روسیه و قدرتهای میانی خواهد شد. غزه به امواج جدید ضد غرب گرایی دامن خواهد زد.
ادامه مطلب
محمدمهدی مظاهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: یکی از دلایل بی نتیجه بودن نشست کشورهای اسلامی، تفاوت رویکرد آنها به پیمان ابراهیم و آشتی سیاسی با اسرائیل است؛ در حالی که ایران و سایر اعضای جبهه مقاومت، عادی سازی روابط با اسرائیل را خیانت به آرمان فلسطین و دلیل زیاده خواهی های اسرائیل در سالهای اخیر می دانند، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نمی خواهند در مواجهه با این جنگ، تمامی پلهای پشت سر خود را خراب کرده و روابطشان را با آمریکا و حتی رژیم اسرائیل کاملا تیره و سرد کنند در نتیجه سیاست یکی به میخ و یکی به نعل را در پیش گرفته اند و می کوشند از حد لفاظی و سخنرانی های آتشین فراتر نروند.
ادامه مطلب
غنی مجیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: آنچه میتواند ناتوی – ابراهیمی را خنثی و یا اینکه توازن استراتژیک در خاورمیانه شکل دهد، تشکیل پیمان منطقهای سوریه – عراق – عربستان – ایران – مصر است که هم از توانایی نظامی و اقتصادی و سیاسی سنگینی در منطقه برخوردارند و هم این پیمان میتواند در چانهزنی در عرصه سیاسی و اقتصادی جهانی مستقل عمل کند و زمینهساز شکلگیری یکی از قطبهای قدرت در جهان چند قطبی آینده شود.
ادامه مطلب
پنجشنبه هفته گذشته بود که الی کوهن، وزیر امور خارجه اسرائیل سفارت خود را در شهر عشقآباد، پایتخت ترکمنستان افتتاح کرد. فاصله این شهر (عشقآباد، پایتخت ترکمنستان) با مرز ایران ۱۷ کیلومتر است که جادهای به طول ۴۵ کیلومتر، عشقآباد را به گذرگاه مرزی ایران متصل میکند. مراسم افتتاح سفارت اسرائیل در عشقآباد با حضور وزیران امور خارجه دو طرف برگزار شد.سفرای امارات، اوکراین و آمریکا از جمله میهمانان این مراسم بودند.
ادامه مطلب
قاسم محب علی در گفت وگویی بیان داشت:شرایط برای بنیامین نتانیاهو یا هر فردی که در اسرائیل به عنوان نخست وزیر جدید انتخاب شود بسیار ایده آل است، چرا که آمریکا و دولت بایدن بارها طی یک ماه گذشته عنوان داشته اند که فعلاً تمایلی به مذاکره با ایران برای احیای برجام ندارند و حتی آن را از اولویتهای دستور کار سیاست خارجی خود هم خارج کرده اند.
ادامه مطلب
مهدی مطرنیا در گفت وگویی تصریح کرد که ائتلاف عربی - عبری در حال یافتن جایگاه و موقعیت ویژه خود در منطقه خاورمیانه و تحولات غرب آسیا است. این ائتلاف عربی - اسرائیلی در تلاش است که نوعی محاصره ایران در منطقه را به رهبری ایالات متحده آمریکا با مدیریت اسرائیل و همچنین حمایت و پشتیبانی مالی، تسلیحاتی و نظامی کشورهای عربی منطقه شکل دهد.
ادامه مطلب
سیدعلی سقائیان در گفت وگویی تصریح کرد که مهمترین مسئله به خاستگاه ژئوپلتیک خود ایران و فلات ایران باز می گردد. ما در رابطه با موقعیتی که داریم به «یک فرابرتری» و «فرادستی» ژئوپلتیک رسیده ایم. همانطور که در سوال نخست اشاره کردید علاوه بر اینکه ایران جزئی از خاورمیانه به شمار میرود در کنار منطقه قفقاز جنوبی، آسیای جنوبی و آسیای میانه قرار دارد. هر کدام از این مناطق ژئوپلتیکی دارای بافت مکانی و اقتضائات اقتصادی، سیاسی، دیپلماتیک، فرهنگی، تمدنی و حتی نظامی، امنیتی و دفاعی خود هستند. این ویژگی فرابرتری و فرادستی ژئوپلتیکی ایران را هیچ کدام از کشورهای منطقه ندارد.
ادامه مطلب
علی نوری پور در گفت وگویی عنوان داشت که دولت آمریکا سعی دارد با احیای برجام و رفع نگرانی های خود، اسرائیل و کشورهای منطقه خلیج فارس در خصوص پرونده فعالیتهای هستهای، آن را به نقطه ثقلی برای رفع نگرانی دیگر در خصوص توان موشکی، پهبادی، نفوذ منطقه و ... در قالب همان برجام ۲،۳،۴ و ... بدل کند. پس دولت بایدن با احیای برجام به دنبال رفع نگرانی کلی از تمام تحرکات ایران است تا زمینه برای همکاری مشترک با کشورهای منطقه شکل گیرد. به واقع آمریکا به دنبال ورود مستقیم به مسائل منطقه نیست.
ادامه مطلب
محسن فائزی در گفت وگویی اذعان داشت: هرچند که این اواخر ادبیات و لحن مقامات اسرائیل در خصوص ایران قدری تند تر شده است و این مسئله به نظر من متاثر از وضعیت نابسامان داخلی در حوزه اقتصادی و معیشت است، اما من بسیار بعید می دانم که اسرائیل جرات و توان دست بردن به ماشه و جنگ با ایران را داشته باشد. حتی اکثر طرح هایی که برای حمله به ایران وجود دارد حول همان خرابکاری و ترور می چرخد نه چیزی بیشتر از آن.
ادامه مطلب
حسین اکبری، معاون دبیر کل مجمع جهانی بیداری اسلامی در گفت وگویی تاکید کرد که بن سلمان سعی دارد با تعریف یک راهبرد جدید، برنامه جدی با هدف احیا و ترمیم سیاستهای منطقهای در دستور کار قرار دهد. حتی در این راهبرد جدید سعی می کند رابطه خود را با جمهوری اسلامی ایران نیز ترمیم کند
ادامه مطلب
عبدالرضا فرجی راد در گفتوگو با دیپلماسی ایرانی تشریح کرد که اگر بخواهیم مقایسهای در خصوص نفوذ اسرائیل در ساختار نظامی و اطلاعاتی جمهوری آذربایجان با دیگر کشورهای همسایه داشته باشیم بی شک باکو در مقام اول قرار می گیرد. یعنی حتی بعد از اجرایی شدن پیمان ابراهیم و آشکارساز و عادی سازی روابط دیپلماتیک بحرین و امارات با اسرائیل و حتی با وجود روابط و مناسبات آنکارا با تل آویو در ابعاد مختلف و در عین حال همکاری های مخفی اقلیم کردستان و کردها با اسرائیل، هیچ کدام به اندازه نفوذ اسرائیل در جمهوری آذربایجان برای ما تهدیدزا نیست. لذا اگر ما در طول سال های گذشته مدارا با جمهوری آذربایجان را کنار میگذاشتیم و حساسیت های فعلی را پیرامون نفوذ اسرائیل به مقامات باکو گوشزد میکردیم و یا در صورت عدم توجه جمهوری آذربایجان به این نگرانی های ایران، اقدامات قاطعی را انجام میدادیم کار به اینجا کشیده نمیشد که اسرائیل در سایه نفوذ امنیتی، اطلاعاتی و نظامی خود در جمهوری آذربایجان بتواند از خاک این کشور برای انجام عملیاتهای تروریستی، خرابکارانه، جاسوسی، سرقت اسناد و ایجاد ناامنی علیه منافع جمهوری اسلامی ایران عمل کند.
ادامه مطلب