آغاز نقش تخریبی امریکا؟!

خروج از سوریه، بازی ترامپ برای تقابل با ایران

۳۰ آذر ۱۳۹۷ | ۱۲:۰۰ کد : ۱۹۸۰۷۲۰ خاورمیانه انتخاب سردبیر
نویسنده خبر: نصرت الله تاجیک
نصرت الله تاجیک در یادداشتی برای دبپلماسی ایرانی می نویسد: اگرچه تصمیم ترامپ لذای خروج از سوریه علاوه بر مخالفت هائی در دولت، کنگره، حزب جمهوری خواه و حتی کردها، سعودی ها، رژیم صهیونیستی و با اعلام نارضایتی هم پیمانانی چون انگلیس و فرانسه همراه است و بعید به نظر میرسد به این سرعت صورت پذیرد، بلکه بیشتر احتمالا یک بازی روانی با افکار عمومی و جابجائی نیرو خواهد بود برای تمرکز بر موضوعات خاص و ویژه و از جمله مقابله با سیاست های منطقه ای ایران تا بازگشت کامل نیروها به آمریکا.
خروج از سوریه، بازی ترامپ برای تقابل با ایران

دیپلماسی ایرانی - منطقه در آستانه تحولات و احتمالا" درگیری هائی است و این توئیت ترامپ در زمینه خروج نیروهای نظامی اش از سوریه که حتی بدون هماهنگی با مسئولین دفاعی و سیاست خارجی دولتش منتشر شده است می تواند به وخامت اوضاع دامن بزند! این بازی جدید ترامپ که قبلا اعلام کرده بود نیروهای آمریکائی در صورت خروج سایر نیروهای نظامی از سوریه خارج خواهند شد را اگر مانند گذشته چرخش یک صد و هشتاد درجه ای نداشته باشد باید با بدبینی به آن نگریست و ممکن است که یا بخشی خارج شوند و یا حتی خروج نیرو به عنوان ترک سوریه توسط آمریکا نبوده و شاید بیشتر به صورت پایگاه هوائی استفاده شود تا زمینی. زیرا ترامپ، مواضع، عملکرد و اهدافش به کنار، آمریکا نه نفوذی در سوریه دارد و نه اهرم سازنده ای برای اعمال قدرت! و حتی مهمتر از این دو انگیزه، اراده و برنامه برای ایفای نقش مثبت و سازنده در این کشور نداشته و نهایتش ممکن است قدرت تخریبی داشته باشد که هم نشان داده برای تامین حداکثری امنیت رژیم صهیونیستی ابائی در استفاده از این اهرم و جا انداختن این رویکرد ندارد و تا کنون نیز از پیگیری هر گونه روند تخریبی کوتاهی نکرده و هم اعلام اتمام مبارزه با داعش از سوی ترامپ هم لطیفه ائی بیش نیست. همان گونه که با رویکرد تخریبی روابط امریکا با اروپا و آسیا را تخریب کرده و روابط بین المللی و نقش سازمان های تخصصی سازمان ملل در موضوعات مختلف و حتی همین مذاکرات صلح در سوریه را به اضمحلال کشانده است. 

اگرچه این تصمیم ترامپ علاوه بر مخالفت هائی در دولت، کنگره، حزب جمهوری خواه و حتی کردها، سعودی ها، رژیم صهیونیستی و با اعلام نارضایتی هم پیمانانی چون انگلیس و فرانسه همراه است و بعید به نظر می رسد به این سرعت صورت پذیرد بلکه بیشتر احتمالا یک بازی روانی با افکار عمومی و جابه جائی نیرو خواهد بود برای تمرکز بر موضوعات خاص و ویژه و از جمله مقابله با سیاست های منطقه ای ایران تا بازگشت کامل نیروها به آمریکا. زیرا تحلیلگران اقتصادی نشانه های خوبی برای اقتصاد آمریکا در سال آینده نمی بینند و ترامپ هم به دنبال کم کردن هزینه های دولت آمریکاست، اما این تنها انگیزه وی برای بیرون بردن نزدیک دو هزار نیروی نظامی اش از ده پایگاه نظامی آموزشی و تدارکاتی اش در شمال شرق و شرق سوریه نبوده، بلکه قصد دارد با این عقب نشینی نیروهای آموزش دیده کرد و عربی که با هلی برد از مناطق دیگر از جمله ادلب به این مناطق اورده را فعال کرده که در صورت تحقق باید منتظر دور جدیدی از درگیری ها و ایجاد اختلاف بین کشورهای درگیر در این منطقه باشیم. 

اما کشورهائی که به وزن سوریه و موقعیت ژئوپلیتیکی اش در منطقه و در همسایگی رژیم صهیوینستی در کنار معضلات بی ثباتی و نا امنی در این کشور و همچنین به اثرات آن بر امنیت و توسعه کشورهای منطقه و فرا منطقه ای واقف هستند باید راه دیگری برگزینند. راهی که اجازه ندهند ترامپ برای منافع و بهره برداری شخصی و یا به کار انداختن چرخ کارخانجات و یا شرکت های تسلیحاتی آمریکا و به قیمت بهم خوردن توازن ژئوپلیتیکی، جابجائی نیروی انسانی و تخریب محیط زیست، نیروهای موثر منطقه ائی را به بازی بگیرد. از این منظر تاخیر در ایجاد ثبات و امنیت و بازسازی سوریه با هر انگیزه و به هر دلیلی و از سوی هر طرفی که دنبال شود حاصلی جز به عقب انداختن توسعه کشورهای منطقه و گسترش ناامنی و بی ثباتی ندارد. زیرا قضیه سوریه درست است که در این کشور شروع و توسط آمریکا و همپیمانانش همچون عربستان، قطر و ترکیه از طریق جنگجویان نیابتی دامن زده شده اما در این کشور نه ختم میشود و نه اثراتش محدود می گردد. از این منظر کشورهائی که از تاثیرات تحولات سرزمینی و میدانی سوریه اسیب پذیر هستند باید در فرایند سوریه نقش مثبت و سازنده تری ایفا نمایند. در این راستا کشورهائی که در سوریه زمین را به دولت این کشور و حامیانش واگذار کرده اند، نه تنها نباید مسئولیت خود را لوث کنند، بر عکس باید هم عواقب سیاست های غلط خود را بپذیرند و هم با تامین مالی پروژه های توسعه و نوسازی و مخصوصا بهبود شاخص های توسعه نیروی انسانی را در دستور کار خویش قرار دهند تا در یک روند زمانی مشخص و با برنامه ریزی مدون و بومی سازی دموکراسی سیستم سیاسی اجتماعی متوازنی که پاسخگوی تمامی نیازهای مردم، جامعه و اقلیتهای قومی مذهبی سوریه باشد را پایه گذاری کنند.

سوال اصلی مرحله کنونی در روند سر و سامان دادن به مسائل سوریه برای تحقق صلح و ثبات باید این باشد که چرا و با چه انگیزه ائی آمریکا و هم پیمانانش نه تنها سرزمین سوریه بلکه روح و روان مردم این کشور شخم زده شد و دستاورد آن چی بوده؟ آیا آنچه که در این هفت سال در این کشور به وقوع پیوست کمکی به توسعه این کشور و تعمیق دموکراسی و تحقق حکمرانی خوب کرده است یا خیر؟ آیا مردم سوریه الان توانمند تر از گذشته برای آغاز روند نوسازی در این کشور هستند و یا جراحات وارده بر اثر کشتار، مهاجرت، بی خانمانی و اوارگی مردم آنچنان زخم عمیقی بر پیکیر این جامعه وارد کرده که تا سالیان دراز هیچ قشری از این جامعه امکان تاثیر گذاری بر روند توسعه سیاسی اجتماعی این کشور را ندارد. در نتیجه آنچه که در این روزها در سوریه قابل مشاهده است تفوق قدرت سخت بر قدرت نرم بوده و بانی اصلی این تغییر موازنه نیز آمریکا و هم پیمانانش هستند که الان با سیاست فرار به جلو نمی خواهند مسئولیت عواقب اقدامات خود را بپذیرند!  

اما دولتهای حامی حکومت سوریه نیز مسئولیتی کمتر از آنها و مخالفین مسلح حکومت این کشور ندارند. حامیان حکومت سوریه باید روند نظامی را در مناطقی که در حاکمیت دولت قرار گرفته است را متوقف و با آغاز روند سیاسی، نهاد سازی و بالا بردن نسبت مشارکت پذیری مردم سوریه و تولید قدرت نرم حاصل از این روند و نهادینه کردن مصالحه سیاسی به جای رو در روئی نظامی، کاهش تاثیرات ناشی از جنگ های نیابتی و دخالت نیروهای خارجی و از بین بردن اختلافات احتمالی آنها در دوران پس از جنگ با تروریسم به حکومت قانونی این سرزمین برای سر و سامان دادن به امور جامعه و مردم این کشور جنگ زده از طریق جلب کمکهای مالی کشورهای ثروتمند، اروپا، آسیا و سازمانهای تخصصی منطقه ائی و بین المللی و منابع داخلی سوریه کمک کنند! انشاالله.

نصرت الله تاجیک

نویسنده خبر

نصرت الله تاجیک (متولد 1332 تهران)، سیاستمدار، دیپلمات، نویسنده، فعال و زندانی سیاسی پیش از انقلاب سال 1357 است. وی سفیر اسبق ایران در اردن بوده است. وی همچنین ...

اطلاعات بیشتر

کلید واژه ها: سوریهخاورمیانهدونالد ترامپ


( ۸ )

نظر شما :

Zab ۳۰ آذر ۱۳۹۷ | ۱۲:۵۸
اول روز قبل از شروع مذاکرات برای برجامچای من این را به طریقی دیگر عرض کردم و برای خبر گذاری فارس نوشتم که این راه به نا کجا آباد ها میرود حتی از کلمه سال ۲۰۰۳ عراق هم استفاده کردم ولی گوش شنوا نبود.حالا هم بعد از مرگ سهراب نوش دارو هیچ ارزشی ندارد.فقط آن اسلحه خوش قیافه ام ۱۶ بن لادن را که یک بار عکسش را نشان دادید را برای من نگه دارید و یک بلیط رفت که برگردم.اگر بدرد هم نخورم بخاطر سن و سال که میتوانم پشت یک ضد هوای دو لول یا چهار لول بشینم و تا موقع کشته شدن فقط پدال را فشار دهم و شلیک کنم.
Aa ۳۰ آذر ۱۳۹۷ | ۱۳:۰۶
حالا که میدانید نقشه امریکا این است چرا بعضی از مسئولین محترم و رسانه ها از برجام موشکی و برجام اقتصادی یعنی حرف میزنند.من نمیدانستید تنها چیزهای که تا به امروز جلو حمله آمریکا را گرفته همان موشکها هستند
Aa ۳۰ آذر ۱۳۹۷ | ۱۳:۱۸
حالا که میدانید نقشه امریکا این است چرا بعضی از مسئولین محترم و رسانه ها از برجام موشکی و برجام اقتصادی یعنیFATF حرف میزنند.مگر نمیدانید تنها چیزهای که تا به امروز جلو حمله آمریکا را گرفته همان موشکها هستند
امیر ۳۰ آذر ۱۳۹۷ | ۱۳:۴۸
اگر به روند سیاست داخلی آمریکا توجه کنیم تحلیل دیگری برای خروج از سوریه وجود دارد: یکی از مهم ترین قول های انتخاباتی ترامپ، عهد به پایان دادن به جنگ های آمریکا در خاورمیانه بود. بخش زیادی از مردم عادی از حضور نظامی و جنگ های مستمر در خاورمیانه عصبانی و خسته هستند. هر چند که طبقه نخبه آمریکایی بدلیل تصوری که از منافع ملی آمریکا و امنیت ملی اسرائیل دارند از این حضور استقبال می کنند. ترامپ پس از به دست گرفتن قدرت سعی کرد که این قول انتخاباتی را فراموش کند چرا که وابستگی های او به یهودیان آمریکایی، تعهد او به حمایت از سعودی ها در برابر ایران و مخالفت طبقه نخبه با خروج از خاور میانه، حتی درون تشکیلات کاخ سفید، به او اجازه نمی داد به این وعده وفا کند. ولی با رخداد های اخیر و اتهامات متعدد قضایی علیه او که بی تردید او و خانواده اش را در معرض تهدید جدی قرار داده است انتخابات آتی در سال ۲۰۲۰ اهمیتی فراتر از انتخاب مجدد پیدا کرده و بنظر می رسد تنها راه ترامپ برای در امان ماندن از دادگاه و زندان است. این جاست که نقش وعده های انتخاباتی و طرفداران عصبانی در حال ریزشی که ترامپ را به دلیل عمل نکردن به قول های انتخاباتی به خیانت متهم می کنند روشن تر می شود. توجه کنید که ترامپ تصمیم خروج از سوریه و افغانستان را بدون مشورت گیری از فرماندهان نظامی و بدون توجه به سیاست اعلام شده توسط دیپلومات های دولتی (جیمز جفری، بولتون و ...) گرفته است. این نشان می دهد که این نه یک تصمیم سیاسی استراتژیک سیاست خارجی بلکه یک تصمیم بر اساس سیاست داخلی برای توقف ریزش حامیان و رآی دهندگان عادی و افزایش شانس انتخاباتی است. پافشاری در عدم امضای بودجه موقتی دولتی پس از اعتراض محافظه کاران سرشناش و اصرار بر لحاظ شدن بودجه دیوار مرزی، حتی به قیمت تعطیلی دولت، گواه دیگری بر تقلای ترامپ برای بدست آوردن مجدد دل رآی دهندگانی است که او را علیرغم تمامی پیش بینی ها به ریاست جمهوری رساندند.
عین الله ۳۰ آذر ۱۳۹۷ | ۱۴:۰۷
ما که نفهمیدیم چی شد آخرش. ! اگر آمریکا بگه که میخاد در سوریه بمونه از همه آه و فغان در میاد اگر هم بگه میخاد بره باز همه موضع میگیرن‌.
خسرو ۰۱ دی ۱۳۹۷ | ۱۴:۳۰
امریکا با این حرکت ، ترکیه را خشنود میکند نیروهای پ ی د(پژاک ) را بسوی ایران روان میکند
رضوی ۰۱ دی ۱۳۹۷ | ۲۲:۵۱
چیزی که امروز در امریکا صورت گرفته .یک واقعه عجیبه هست .واون در گیری رقباس .اونها به شدت درگیرند .اما بی سرو صدا اتش زدن کالیفرنیا .کشتن یهودیها .وقتل خاشقچی .و...همگی در راستای رقبا در حذف ترامپه .سریال امریکا ادامه داره .واحتمال حذف امریکا بسیار بالاس .واین .در واقع هم حوبه وهم خطرناک .zgtikg
ذره بین ۰۲ دی ۱۳۹۷ | ۰۰:۱۱
نگاهی به کشورهایی که روزی جبهه مقاومت را میساختند بباندازبد , عراق و سوریه ویران ,لیبی داغان , یمن در حال مرگ و غزه محاصره و لبنان بی ثبات شده است . حالا دیگر بیشتر به فکر راه های بازسازی این جبهه هستند تا راه های ایجاد مقاو مت . از آنهمه شعار خروجی صفر بار آمده است , آیا وقت آن نیست که طرحی نو دراندازیم ؟