پیونگ‌یانگ قدرت خود را به رخ می‌کشد

زیر دریایی استراتژیک هسته‌ای کره شمالی

۱۱ دی ۱۴۰۴ | ۱۵:۰۰ کد : ۲۰۳۶۹۹۵ اخبار اصلی آسیا و آفریقا
در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، رسانه دولتی کره شمالی، KCNA، گزارش داد که کیم جونگ اون از ساخت یک «زیردریایی موشکی هدایت‌شونده استراتژیک با سوخت هسته‌ای» به وزن ۸۷۰۰ تن در یک کارخانه کشتی‌سازی داخلی بازدید کرده است.
زیر دریایی استراتژیک هسته‌ای کره شمالی

نویسنده: تئومان اس. نیکانچی دارای مدرک علوم سیاسی، سیاست تطبیقی و بین‌المللی و روابط بین‌الملل و دیپلماسی از دانشگاه‌های برجسته بلژیک است و تحقیقات خود را بر رفتار استراتژیک روسیه، فناوری دفاعی و جنگ مدرن متمرکز کرده است. او تحلیلگر دفاعی در شرکت Army Recognition است و در صنعت دفاعی جهانی، تسلیحات نظامی و فناوری‌های دفاعی نوظهور تخصص دارد.

دیپلماسی ایرانی: رسانه‌های دولتی کره شمالی می‌گویند کیم جونگ اون از ساخت یک «زیردریایی موشکی هدایت‌شونده استراتژیک با سوخت هسته‌ای» به وزن ۸۷۰۰ تن در یک کارخانه کشتی‌سازی داخلی دیدن کرده و تصاویری از بدنه بزرگ آن را منتشر کرده است. اگر این زیردریایی موشکی هسته‌ای واقعی و عملیاتی باشد، نیروی هسته‌ای کره شمالی را در دریا قابل بقاتر  و ردیابی متحدان را پیچیده‌تر می‌کند و خطرات ثبات بحران را در اطراف شبه جزیره کره افزایش می‌دهد.

در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، رسانه دولتی کره شمالی، KCNA، گزارش داد که کیم جونگ اون از ساخت یک «زیردریایی موشکی هدایت‌شونده استراتژیک با سوخت هسته‌ای» به وزن ۸۷۰۰ تن در یک کارخانه کشتی‌سازی داخلی بازدید کرده است. طبق گزارش KCNA و عکس‌های منتشر شده همراه با آن، این کشتی قرار است به عنوان یک زیردریایی تهاجمی هسته‌ای استراتژیک در برنامه‌های نوسازی نیروی دریایی این کشور عمل کند. تصاویر، بدنه بزرگی را روی یک گهواره ساختمانی با آستر ضد خوردگی قرمز نشان می‌دهند که نشان‌دهنده پروژه‌ای است که فراتر از مرحله مفهومی پیشرفت کرده اما هنوز در دست ساخت است. خبرگزاری مرکزی کره شمالی (KCNA) این زیردریایی را هسته‌ای توصیف می‌کند، هرچند وجود و بلوغ هیچ راکتور دریایی از سوی منابع آزاد تأیید نشده است. ظهور چنین پلتفرمی نشان‌دهنده حرکت به سمت یک بخش دریایی و پایدارتر از نیروهای هسته‌ای کره شمالی است که پیامدهای بالقوه‌ای برای بازدارندگی و ثبات بحران در شبه جزیره کره دارد.

زیردریایی در حال ساخت با چندین ویژگی خارجی متمایز که در تصاویر رسمی قابل مشاهده است، مشخص می‌شود. برجسته‌ترین آنها یک بادبان کشیده و بلند است که بخش قابل توجهی از خط بالایی بدنه را اشغال می‌کند و به نظر می‌رسد حداقل پنج پوشش لوله پرتاب عمودی را در خود جای داده است. برخی از نماها فضایی را برای ردیف دوم احتمالی نشان می‌دهند که می‌تواند مجموع لوله‌ها را به ده عدد برساند. این لوله‌ها ممکن است با موشک بالستیک پرتاب شونده از زیردریایی Pukguksong-XA که توسط کره شمالی در نمایشگاه توسعه دفاع ملی – ۲۰۲۵ رونمایی شد، مرتبط باشند، اگرچه این احتمال رسماً تأیید نشده است. این دریچه‌ها به طور کلی با چیدمان‌های مورد استفاده برای SLBMها یا موشک‌های کروز پرتاب عمودی در زیردریایی‌های دارای موشک بالستیک و موشک‌های هدایت‌شونده در جاهای دیگر سازگار هستند، اما پیکربندی دقیق و ترکیب موشک‌ها هنوز به طور مستقل قابل تأیید نیست. یک دهانه مستطیلی کوچک در قسمت بالایی بادبان که ممکن است به عنوان دریچه یا اگزوز برای گازهای تولید شده در طی مراحل پرتاب سرد عمل کند، اگرچه هدف دقیق آن هنوز مشخص نیست.

در امتداد پهلوها، یک ساختار تو رفته بلند قابل مشاهده است که شبیه یک آرایه سونار تطبیقی است که تا اطراف قسمت میانی بدنه امتداد یافته و احتمالاً مکمل یک سونار استوانه‌ای بزرگ در قسمت جلویی است. قسمت جلویی همچنین علائمی مطابق با شش لوله اژدر افقی را نشان می‌دهد که ظرفیت اژدرهای سنگین و احتمالاً موشک‌های ضد کشتی را فراهم می‌کند. عدم وجود سوراخ‌های قابل مشاهده در لبه‌ها و سطح بیرونی عموماً صاف، نشان دهنده طراحی تک بدنه یا نیمه تک بدنه است که برای کاهش نیروی پسای هیدرودینامیکی و نویز صوتی در نظر گرفته شده است.

در بالای بادبان، عکس‌ها چندین دکل با ظاهر مدرن را نشان می‌دهند، از جمله چیزی که به نظر می‌رسد یک پریسکوپ نوری غیرسنتی و دکل‌های پشتیبانی الکترونیکی و ارتباطی یکپارچه باشد. وجود این دکل‌های نوری و ارتباطی یکپارچه و در عین حال، عدم وجود دکل لوله تنفس دیزلی کلاسیک که معمولاً در زیردریایی‌های معمولی دیده می‌شود، پیکربندی‌ای که در صورت نصب نهایی چنین راکتوری با طراحی پیشرانه هسته‌ای سازگار خواهد بود.

از منظر توسعه‌ای، به نظر می‌رسد این پروژه بر اساس گام‌های قبلی کره شمالی در ایجاد قابلیت موشکی دریایی بنا شده است. طراحی محفظه موشک، دوشاخه‌ای را که در زیردریایی شماره ۸۴۱ هیرو کیم کون اوک با موتور متعارف تعبیه شده بود، به یاد می‌آورد؛ یک بدنه تبدیل‌شده از کلاس رومئو با وزن حدود سه هزار تن که مجموعه‌ای از پرتابگرها را در پشت بادبان اضافه کرده است. با این حال، به نظر می‌رسد که این پلتفرم جدید ۸۷۰۰ تنی به عنوان یک زیردریایی استراتژیک هدفمند ساخته شده است تا یک زیردریایی تبدیل‌شده، با شکل بدنه، جابجایی بزرگتر، طول بادبان و حجم داخلی بهینه‌شده در اطراف حامل موشک و سیستم‌های صوتی.

توصیف خبرگزاری کره شمالی از این شناور به عنوان یک «زیردریایی استراتژیک با موشک هدایت‌شونده هسته‌ای» نشان می‌دهد که پیونگ یانگ قصد دارد آن را به یکی از برنامه‌های کلیدی مشخص‌شده در برنامه‌های توسعه دفاعی خود تبدیل کند. برخی ارزیابی‌های کره جنوبی همچنین گمانه‌زنی می‌کنند که این طرح می‌تواند برای یک رآکتور نسبتاً کوچک با استفاده از سوخت بسیار غنی‌شده در نظر گرفته شده باشد که به طور بالقوه فواصل طولانی بین سوخت‌گیری را ممکن می‌سازد، اگرچه هنوز هیچ مدرک مستقلی برای اثبات این ادعا وجود ندارد و هیچ نشانه‌ای عمومی مبنی بر اینکه یک رآکتور دریایی آزمایش‌های خود را به پایان رسانده است، وجود ندارد.

اگر پیشرانه هسته‌ای گزارش‌شده در نهایت محقق شود، این زیردریایی مزایای تاکتیکی ارائه خواهد داد که فراتر از زیردریایی‌های موشکی دیزل-الکتریک موجود کره شمالی است. یک راکتور دریایی، عملیات زیرآبی پایدار را بدون نیاز به غواصی مکرر امکان‌پذیر می‌کند و در نتیجه، قابلیت بقا در برابر نظارت هوایی و سطحی و همچنین تجهیزات جنگ ضد زیردریایی را بهبود می‌بخشد. یک باتری پنج تا ده لوله موشک بالستیک دریایی یا کروز، همراه با شش لوله اژدر، به این سکو پتانسیل انجام ماموریت‌های استراتژیک و متعارف را می‌دهد، از گشت‌های بازدارنده هسته‌ای گرفته تا حمله به اهداف منطقه‌ای و عملیات‌های انکار دریایی در آب‌های مورد مناقشه. سونار پهلو و آرایه بزرگ دماغه که از شکل بدنه استنباط می‌شود، می‌تواند برد شناسایی بهتری را در برابر کشتی‌های سطحی و زیردریایی‌ها فراهم کند و به کشتی اجازه دهد تا هم به عنوان سکوی پرتاب و هم به عنوان یک گره حسگر در وضعیت دریایی کره شمالی عمل کند. این مزایا در این مرحله به جای اثبات، در حد احتمال هستند و به عملکرد نهایی راکتور، حسگرها و سلاح‌های ادغام‌شده در طرح نهایی بستگی دارند.

ظهور چنین زیردریایی، حتی اگر در ابتدا نزدیک به آب‌های داخلی فعالیت کند، پس از عملیاتی شدن، برنامه‌ریزی دفاعی منطقه‌ای را پیچیده خواهد کرد. مکان‌یابی و پیشگیری از یک نیروی هسته‌ای مستقر در دریا ذاتاً دشوارتر از واحدهای موشکی ثابت زمینی است، به این معنی که کره جنوبی، ژاپن و ایالات متحده باید منابع اضافی را برای نظارت مداوم ضد زیردریایی در اطراف شبه جزیره کره و احتمالاً دورتر اختصاص دهند. در عین حال، یک زیردریایی بزرگ در مقایسه با نیروهای موشکی مستقر در زمین کره شمالی، تنها افزایش محدودی در افزونگی ارائه می‌دهد. یک نیروی بازدارنده معتبر مستقر در دریا به چندین بدنه، خدمه آموزش دیده و پشتیبانی لجستیکی پایدار نیاز دارد. بنابراین، پروژه فعلی نشان دهنده گامی اولیه به سوی چنین وضعیتی است، نه تکمیل آن.

در صورت تکمیل و به خدمت گرفته شدن، چنین زیردریایی بزرگ حامل موشک، یک تغییر کیفی عمده در قابلیت‌های دریایی کره شمالی را نشان خواهد داد. ترکیب محفظه موشکی قابل توجه، سونار گسترده، تسلیحات اژدر شش لوله‌ای و پیشرانه هسته‌ای ادعایی، به جاه‌طلبی برای به‌کارگیری یک دارایی استراتژیک آماده گشت‌زنی به جای یک پلتفرم آزمایشی صرف اشاره دارد. بسیاری از سوالات فنی، از جمله بلوغ راکتور، اثر آکوستیک بدنه و ویژگی‌های موشک‌های در نظر گرفته شده برای حمل، همچنان بی‌پاسخ مانده‌اند. با این وجود، این پروژه در حال حاضر نشان می‌دهد که کره شمالی در تلاش است تا بخشی از توانایی هسته‌ای خود را در دریا مستقر کند و برنامه‌ریزی امنیتی منطقه‌ای باید حضور احتمالی یک زیردریایی ۸۷۰۰ تنی استراتژیک با موشک‌های هدایت‌شونده در آب‌های شمال شرقی آسیا را در نظر بگیرد.

منبع: آرمی رکوگنیشن (Army Recognition) / تحریریه دیپلماسی ایرانی/۱۱

کلید واژه ها: کره شمالی زیردریایی های هسته ای زیردریایی بمب اتم زیردریایی اتمی زیردریایی موشکی کره شبه جزیره کره هسته پیشرانه هسته موشک


نظر شما :