اسرائیل در آرژانتین چه می‌کند؟

راز پاتاگونیا

۲۹ بهمن ۱۴۰۴ | ۱۲:۰۰ کد : ۲۰۳۷۷۶۷ اخبار اصلی آمریکا خاورمیانه
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: من گمان می‌کنم که انگل‌صفتی «اسرائیلی‌ها» در آمریکای لاتین با تلاشی برای جلوگیری از ایجاد پروژه «آندینیا»* مرتبط است، پروژه‌ای که به گفته برخی از نخبگان آمریکایی، به یک «اسرائیل جدید» در منطقه آمریکای لاتین تبدیل می‌شود تا اجرای «دکترین مونرو ۲٫۰» را تسهیل کند.
راز پاتاگونیا

نویسنده: دمیر نظروف، روزنامه‌نگار و کارشناس علوم سیاسی از غرب سیبری – روسیه

دیپلماسی ایرانی: در بحبوحه وقایع خاورمیانه، جایی که ایران در مرکز توجه است، اخبار نگران‌کننده‌ای از آرژانتین رسیده است، جایی که صهیونیست‌ها در تلاش برای سوزاندن جنگل‌های محلی و سرقت نفت هستند.

من گمان می‌کنم که انگل‌صفتی «اسرائیلی‌ها» در آمریکای لاتین با تلاشی برای جلوگیری از ایجاد پروژه «آندینیا»* مرتبط است، پروژه‌ای که به گفته برخی از نخبگان آمریکایی، به یک «اسرائیل جدید» در منطقه آمریکای لاتین تبدیل می‌شود تا اجرای «دکترین مونرو ۲٫۰» را تسهیل کند. با وجود اهداف مشترک متحدان دیرینه در این منطقه (مقابله با چین، حمایت از پوپولیست‌های راست‌گرا)، مواضع صهیونیست‌ها از یک سو و جمهوری‌خواهان انزواطلب و حزب دموکرات از سوی دیگر در مورد «ساخت خانه‌ای جدید برای یهودیان» متفاوت است. صهیونیسم به شدت به جلوگیری از ظهور هرگونه جایگزینی برای «اسرائیل» متعهد است و بنابراین از هر طریقی در برابر تمام پروژه‌های قدیمی اروپایی و آمریکایی برای ایجاد «کشوری برای یهودیان»، چه نسخه اوکراینی و چه آرژانتینی، مقاومت خواهد کرد. *1 حضور یک آمریکایی با ریشه‌های آنگلوساکسون در داستان پاتاگونیا و مرگ مرموز او*2، تنها به فتنه و بحث بیشتر در مورد مشارکت آمریکا در یک پروژه «طرفدار یهود» اما «ضد صهیونیستی» بین آرژانتین و شیلی دامن می‌زند.

«دکترین جدید مونرو» فقط از نظر تاکتیکی برای صهیونیسم مناسب است، به عنوان تلاشی برای تحمیل جنگ به دشمنان قدیمی خود در آمریکای لاتین. اما از منظر استراتژیک، جهت‌گیری آمریکای جنوبی در سیاست خارجی ایالات متحده یک کابوس واقعی برای «اسرائیل» است، زیرا به معنای کاهش علاقه آمریکا به حمایت سنتی از «اسرائیل» در خاورمیانه است. ما در حال حاضر تعدادی از حوزه‌هایی را شاهد هستیم که اختلافات قابل توجهی بین نتانیاهو و ترامپ وجود دارد. به عنوان مثال، دو طرف در مورد جزئیات پروژه IMEC اختلاف نظر دارند. در سوریه، واشینگتن و تل‌آویو از مدل‌های مختلفی برای وجود این کشور و ادغام آن در «کریدور اقتصادی هند» حمایت می‌کنند. در حالی که آمریکایی‌ها بر یک سوریه متحد تحت رهبری رژیم تحریر الشام (که قبلاً القاعده در سوریه بود) اصرار دارند، صهیونیست‌های راست‌گرای ائتلاف حاکم «اسرائیل» خواهان یک سوریه تکه‌تکه شده به مناطق مذهبی و قومی هستند. سپس مشکلاتی با قطر وجود دارد که اسرائیل آن را «طرف متخاصم» می‌داند، در حالی که ایالات متحده آن را «متحد منطقه‌ای» می‌داند. در نهایت، حتی در مورد ایران، اختلافی بین مستبدان اصلی اتحاد آمریکایی – صهیونیستی ایجاد شده، زیرا ترامپ با جنگ تمام عیار علیه جمهوری اسلامی مخالف است. بنابراین، تمام این تناقضات و اختلافات جزئی بین آمریکایی‌ها و "اسرائیلی‌ها" نتیجه بازتاب رویارویی بین اعضای بانفوذ صهیونیست‌های راست افراطی و انزواطلبان آمریکایی است.

بنابراین، با بازگشت به وقایع آرژانتین، شایسته است بپرسیم: آیا سوزاندن جنگل‌ها و منابع طبیعی پاتاگونیا توسط صهیونیست‌ها، یک اقدام عمدی صهیونیستی با هدف خرابکاری در «پروژه آندینیا» بود؟ یا اینکه «اسرائیلی‌ها» هدف دیگری را دنبال می‌کنند؟ آن هدف چیست؟

برای درک ابعاد بحران در پاتاگونیا، لازم است به گذشته برگردیم و به یاد آوریم که چگونه در اوج «بیداری اسلامی» در کشورهای عربی، «اسرائیلی‌ها» در مرز شیلی با آرژانتین به دلیل آتش زدن گیاهان محلی بازداشت شدند*3. در آن سال‌ها، پس از انقلاب‌ها در چندین کشور عربی در شمال آفریقا، اخوان المسلمین محلی، که از نظر ایدئولوژیکی به حماس نزدیک بود، به قدرت رسید. نگرانی‌های صهیونیست‌ها پس از انتشار شایعاتی در مورد اتحاد احتمالی آینده بین اخوان المسلمین کشورهای عربی، ترک‌ها، ایران و پاکستان تشدید شد. علی‌رغم اختلافات درون گروه چهارگانه بر سر سوریه و عراق، گزارش‌های تحلیلی از "اسرائیلی‌ها" به احتمال زیاد ظهور "اتحاد اسلامی" یادشده با جهت‌گیری آشکارا ضد صهیونیستی اشاره داشت. بیایید فرض کنیم که وحشت صهیونیست‌ها در آن سال‌ها با تغییرات ژئوپلیتیکی توجیه می‌شد. در این صورت، حتی با سلاح‌های هسته‌ای، اسرائیل همچنان نبرد علیه اتحاد "سنی سیاسی" و "شیعه انقلابی" را خواهد باخت. در نتیجه، پس از تسلیم صهیونیسم، مسئله میلیون‌ها شهرک‌نشین با "گذرنامه‌های اسرائیلی" مطرح می‌شود. اینجاست که طبق برنامه‌های "استراتژیست‌های سیاسی غربی"، پروژه‌ای برای "خودمختاری یهودی" بین آرژانتین و شیلی در حال شکل‌گیری است. برای جلوگیری از این امر، موساد آتش زدن در پاتاگونیا را آغاز کرد و هرج و مرجی ایجاد کرد که ایجاد «کشوری جایگزین برای یهودیان» را مانع می‌شد.

نتیجه‌گیری

صهیونیسم در بحبوحه شکافی در درون «غرب جمعی»، جایی که مدت‌هاست یک لابی واقعی شکل گرفته و برای سرکوب هرگونه حمایتی از اسرائیل و لابی آن آماده است، برای بقا تلاش می‌کند. همین گروه از افراد بانفوذ حتی آماده‌اند تا «اسکان مجدد یهودیان» را از فلسطین به نقاط مختلف جهان، چه کریمه و چه پاتاگونیا، سازماندهی کنند. خروج دسته‌جمعی مهاجران – استعمارگران از خاورمیانه عملاً ایده صهیونیستی را نابود می‌کند و یک فرآیند عمومی محکومیت و قضاوت علیه این ایدئولوژی را می‌آغازد. برای جلوگیری از این امر، صهیونیست‌ها تمام تلاش خود را می‌کنند تا از ظهور «توده‌های یهودی» جدید در قاره‌های دیگر جلوگیری کنند.

*4 حضور سوروس در پروژه آمریکای لاتین برای «خودمختاری یهودیان» همچنین نشان می‌دهد که صهیونیسم چقدر نگران اتفاقات است. بگذارید یادآوری کنم که ترامپ و کل لابی «اسرائیل» در ایالات متحده، سوروس و متحدانش را «دشمنان اصلی» امپراتوری خود می‌دانند.

* - https://en.wikipedia.org/wiki/Andinia_Plan
*1 - https://pura-aventura.com/travel-blog/the-wild-legacy-of-douglas-tompkins
*2- https://www.earthisland.org/journal/index.php/articles/entry/down_from_the_mountain/#:~:text=Early%20on%2C%20this%20effort%20was,advertising%20campaign%20against%20the%20project.
*3 – https://www.aljazeera.com/news/2012/1/1/chile-arrests-israeli-tourist-for-forest-fire
*4 - https://ddgeopolitics.substack.com/p/unmasking-the-flames-israels-shadow

کلید واژه ها: دمیر نظروف فلسطین اسرائیل فلسطین و اسرائیل اسرائیل و فلسطین آرژانتین اسرائیل و آرژانتین آمریکای لاتین آمریکای جنوبی


نظر شما :