محمدجواد حق شناس در یادداشتی می نویسد: شاید مهم‌ترین نکته برای زمامداران کاخ سفید، تفاوت بنیادین میان شکست یک سپاه، سقوط یک حکومت و پایان حیات تاریخی یک ملت باشد. قدرت نظامی می‌تواند تأسیسات را ویران کند و موازنه میدان نبرد را تغییر دهد، اما به‌تنهایی قادر نیست حافظه تاریخی و احساس تعلق یک ملت را از میان ببرد.
ادامه مطلب
احسان هوشمند در یادداشتی می‌نویسد: امروزه پس از نزدیک به پنج دهه، زمان این ارزیابی فرارسیده تا با نگاهی به تجربه پنج دهه گذشته درباره مناسبات ایران و آمریکا به جمع‌بندی پرداخت. در این دوره حدود پنج دهه‌ای، آورده‌ها و هزینه‌های این وضعیت برای ایران چه بوده و کفه ارزیابی و ترازو برای کدام‌یک از آورده‌ها، زیان‌ها و هزینه‌ها سنگینی می‌کند؟
ادامه مطلب
محمدجواد حق شناس در یادداشتی می‌نویسد: آیا می‌توان از اختلاف واشنگتن با دانمارک بر سر گرینلند، یا سخنان ترامپ درباره کانادا، نتیجه گرفت که آمریکاییان با مردم این کشورها دشمنی تاریخی و تمدنی دارند؟ روشن است که چنین استنتاجی از واقعیت‌های موجود به دست نمی‌آید. پس چرا باید اختلافات امروز ایران و آمریکا را در چارچوب ستیزی چندهزارساله توضیح داد؟
ادامه مطلب
علی رحیمی‌پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ایران و متحدان منطقه‌ای‌اش (حملات مستمر انصارالله به تأسیسات آرامکو و بازدارندگی علیه کشتیرانی دریای سرخ) با ابزارهای کم‌هزینه، عدم‌قطعیت پرهزینه ایجاد می‌کنند؛ منطق راهبردی‌شان نه پیروزی نظامی، بلکه تحمیل تدریجی «خون‌ریزی» است تا هزینه‌های امنیتی و فشار تورمی طرف مقابل تحمل‌ناپذیر شود.
ادامه مطلب
محمدجواد حق‌شناس در یادداشتی می‌نویسد: آیا روبیو از تاریخ برای شناخت جهان امروز بهره می‌گیرد یا با انتخاب بخش‌هایی از گذشته، برای سیاست کنونی آمریکا پشتوانه‌ای تاریخی و اخلاقی می‌سازد؟
ادامه مطلب
وی در مورد احتمال آغاز جنگ گفت: جنگ هم اکنون وجود دارد. محاصره خودش بخشی از جنگی است که علیه ایران وجود داشته است. حتما در هر وضعیتی باید برای همه سناریوها آماده بود. بقایی در مورد احتمال خروج اورانیوم از کشور وجود دارد، گفت: خیر.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: کشورهایی که مستقیماً در میدان نبرد حضور ندارند نیز ممکن است هزینه جنگ را بپردازند؛ نه لزوماً با از دست دادن سرزمین یا نیروی نظامی، بلکه با افزایش هزینه واردات، اختلال در دسترسی به مواد اولیه، تغییر مسیرهای تجاری و بالا رفتن ریسک سرمایه‌گذاری.
ادامه مطلب
ترس از اینکه بازگشت به جنگ همه‌جانبه چه چیزی را به همراه خواهد داشت، موجی از دیپلماسی را به راه انداخته است.
ادامه مطلب
محمدمهدی مظاهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: حضور هیئت‌های عالی‌رتبه از کشورهای عضو «توافقنامه دفاع مشترک مکه» در تهران نشان‌دهنده تغییر پارادایم کشورهای عربی از اتکای صرف به آمریکا به سمت «مدیریت منطقه‌ای» و تعامل مستقیم با تهران است.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: شواهد نشان می‌دهد که ایالات متحده پس از سال‌ها پیروی از راهبرد موازنه از راه دور، اینک مهار توان منطقه‌ای ایران را به مدار تصادم نزدیک‌تر کرده است.
ادامه مطلب
رهبر انقلاب در این دیدار، «آمادگی رزمی هوشمندانه برای مقابله پرقدرت با دشمنان» را از الزامات «بازدارندگی حداکثری» دانستند و مقرر کردند هر سطح و نوعی از تهدید باید با پاسخ فوری و اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی روبرو شود.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ابهام فزاینده در روابط بین‌الملل که بیشتر بر مؤلفه‌های قانون زور بنیان شده، سه‌گانه جنگ – آتش‌بس – صلح را به دوگانه جنگ و آتش‌بس کاهش داده است.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بر اساس برنامه اعلام‌شده، نشست سران اپک قرار است روزهای ۱۸ و ۱۹ نوامبر در شنژن برگزار شود. اما فارغ از اینکه این نشست در نهایت برگزار شود یا نه، یک پرسش مهم برای ایران مطرح است: اگر قدرت‌های بزرگ در حال گفت‌وگو درباره نظم امنیتی آینده جهان باشند، جایگاه ایران در این نظم کجاست؟
ادامه مطلب
رئیس‌جمهور آمریکا از متحدان خود خواست برای مقابله با بحران انرژی از ذخایر راهبردی‌شان استفاده کنند، اما هم‌زمان رهبران اروپایی را که جنگ را فاجعه‌ای تمام‌عیار می‌دانند و حاضر نشدند برای نجات او وارد عمل شوند، مورد انتقاد قرار داد و به حاشیه راند.
ادامه مطلب
مهرداد احمدی شیخانی در یادداشتی می نویسد: عقل می‌گوید وقتی این همه سال گفته‌اید ایران نه، بعد آیا در یک شب می‌توان همه مسائل را حل کرد؟! البته، حل مسئله راه دارد و راهش پذیرفتن آن است که مشکل منطقه، در خود منطقه و با مساعدت کشورهای منطقه حل شود و نه با آویزان شدن به کشوری در آن‌سوی جهان که یک ناو هواپیمابر دائمی به نام اسرائیل در منطقه کاشته که ربطی به منطقه ندارد و فقط جنگ و کشتار راه می‌اندازد.اگر این را متوجه نشوید، داستان نه تنها تمام نمی‌شود که تازه شروع شده است.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می نویسد: جنگ می‌شود یا نمی‌شود و اگر می‌شود چه زمانی و با چه ابعادی؟ این سؤال پرتکراری است که طی ۱۷ ماه گذشته پیوسته ذهن هر ایرانی، ازجمله فعالان اقتصادی را به خود مشغول کرده و موجب تعلیق و بلاتکلیفی همه‌جانبه شده است.
ادامه مطلب
نویسنده: رابین اف. لیرد منبع: دیفنس اینفو
ادامه مطلب
محسن پاک‌آیین در یادداشتی می‌نویسد: اینکه آمریکایی‌ها به دنبال وادار کردن ایران به تسلیم بوده یا از تغییر نظام سیاسی کشور سخن می‌گویند، به همین نگاه ایدئولوژیک و تمدنی بازمی‌گردد. آن‌ها تصور می‌کنند تمدن ایران ظرفیت‌ها و امتیازاتی دارد که می‌تواند در آینده برای موجودیت هژمونیک آمریکا چالش‌برانگیز باشد و می‌توان گفت بخشی از سیاست‌های آمریکا در مسیر تضعیف تمدن ایرانی ـ اسلامی و موجودیت ایران قرار دارد.
ادامه مطلب
سخنگوی وزارتخارجه در مورد میزبانی ایران از مقامات سه کشور منطقه گفت: همانطور که معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی اعلام کردند، تهران میزبان مقام‌های کشورهای عربستان، پاکستان و ترکیه است و ابتکار این نشست در جریان سفر عاصم منیر به تهران مطرح شد. اینکه کشورهای منطقه به دنبال ایجاد تامل در مورد سازوکارهای امنیت منطقه ای بر مبنای مصالح خودشان باشند امر مبارکی است. این نشست می‌تواند در راستای کارهای بیشتر باشد. ما سالهاست تاکید داریم که امنیت منطقه جز با کشورهای منطقه لحاظ نخواهد شد. قرار است در جریان دیدارهایی که این سه مقام با رییس جمهور و دبیر شورای عالی داشته باشند صحبت شود. این اولین جلسه است و باید دستور کارش مورد بررسی قرار گیرد. به طور کلی چنین نشستی نمی‌تواند بدون در نظر داشتن پیامدهای ناشی از تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی لحاظ شود.
ادامه مطلب
محمد طاهری در یادداشتی می نویسد: سفر احتمالی پزشکیان به مسکو را نمی‌توان صرفاً حضوری تشریفاتی در یک اجلاس اقتصادی دانست. دیدار احتمالی با پوتین می‌تواند فرصتی برای بررسی نتایج این تماس‌ها و ارزیابی مواضع واشنگتن باشد.
ادامه مطلب
رابین اف. لیرد می‌نویسد: جنگ هنوز نتیجه استراتژیکی که با نتیجه نظامی مطابقت داشته باشد، به همراه نداشته است. جمهوری اسلامی از سرنگونی جان سالم به در برد و نشان داده است که می‌تواند هزینه‌هایی را بر بازارهای جهانی انرژی، کشورهای خلیج فارس و نیروهای آمریکایی تحمیل کند.
ادامه مطلب
در قاعده کلی بی‌توجهی رأی‌دهندگان امریکایی به سیاست خارجی، دو استثنای مهم وجود دارد که هر دو در سال جاری صدق می‌کنند. نخست، زمانی که تصمیم‌های دولت مستقیما بر زندگی روزمره مردم تأثیر می‌گذارد، آنان به مسائل خارجی توجه نشان می‌دهند. دوم، زمانی که انتخاب‌های سیاست خارجی، تصویری از توانایی رئیس‌جمهور در ایفای نقش فرمانده کل نیروهای مسلح ارائه می‌دهد.
ادامه مطلب
رابین اف. لیرد در تحلیلی می‌نویسد: تحلیلگران اکنون دو اردوگاه را می‌بینند: یک خط اسرائیل – امارات متحده عربی که متعهد به رویارویی است و یک گروه سعودی – پاکستان – ترکیه – مصر که به پذیرش و ایجاد تعادل با ایران مایل است. درسی که کشورهای خلیج فارس گرفته‌اند این است که ایران خطرناک است. به این نتیجه نرسیده‌اند که باید پشت سر واشینگتن صف بکشند.
ادامه مطلب
وزیر امور خارجه کشورمان در فایننشال تایمز نوشت: اگر شواهد روشنی از تمایل صادقانه آمریکا برای دستیابی به راه‌حلی عادلانه و عزتمندانه با هدف پایان دادن دائمی به این مناقشه مشاهده کنیم، ایران آماده است بار دیگر به دیپلماسی فرصت دهد. رئیس‌جمهور ترامپ هنگام ورود به این جنگ، درباره ایران دچار محاسباتی اشتباه شد. تکرار آن اشتباه در شرایط کنونی، تنها به پیامدهایی به‌مراتب دردناک‌تر منجر خواهد شد.
ادامه مطلب
بقایی در تشریح آخرین وضعیت روابط ایران و آمریکا اظهار کرد: اینکه مقامات آمریکایی اظهارات ضدونقیض مطرح کنند، موضوع جدیدی نیست. آنچه را تأمین‌کننده منافع کشور می‌دانستیم، در قالب‌هایی روشن و از طریق قطر به آمریکا منعکس کردیم. خواسته‌های ما روشن بود، اما پیامی که از طرف آمریکا دریافت شد، ناکافی بود. ما همچنان بر اساس همان هفت مطالبه رفتار می‌کنیم و موضوع جدیدی مطرح نشده است.
ادامه مطلب
شواهد نشان می دهد که ایران استراتژی نیابتی خود را در پاسخ به تهدیدها و فشارهای نوظهور منطقه ای تطبیق می دهد.
ادامه مطلب
آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: به نظر هدف ترامپ در قبال ایران را نمی‌توان صرفاً این دانست که: ایران را نابود کنیم یا با ایران توافق کنیم. هدف عملی‌تر احتمالاً این است: ایران را به نقطه‌ای برسانند که هزینه ادامه وضع موجود برای تهران از هزینه دادن امتیازات راهبردی بیشتر شود. این همان جایی است که تفاوت ترامپ دوم با "فشار حداکثری" دوره اول آشکار می‌شود.
ادامه مطلب
توافق در مورد گازوئیل میان روسیه و امریکا لزوماً به معنای یک معامله سیاسی گسترده‌تر نیست و همچنین انتقال موضع ایران به معنای دستیابی به توافق نیست.
ادامه مطلب
عباس آخوندی در یادداشتی می‌نویسد: بار دیگر، بر تپه‌ای در آتن، «خشم و شور و غرور» جوهر تمدن نامیده شد و با ستایش اسکندر و کورتس در جهت جبران تحقیری که متحمل شدند، ایرانیان را «فرقه مرگ» خواندند. این نوشته پاسخ به آن سخنان نیست، چون آن سخنان بیش از آنکه پرسشی تاریخی باشند، ابزار سیاست روز برای روایت‌سازی‌اند. اما فرصتی است برای پرسشی کهن‌تر: ستایش یک تمدن یعنی چه؟ و ایران را با کدام معیار باید ستود؟
ادامه مطلب
حمید ابوطالبی در یادداشتی می‌نویسد: وقتی جنایت و کشتار از حدِ توجیه عقلانی می‌گذرد، فلسفه به خدمتِ استمرارِ جنایات و استقرارِ «دروغِ بزرگ» درمی‌آید.
ادامه مطلب