عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از مهم ترین درس های رویداد یفتل، ضرورت بازنگری در نگاه مقاومت به مقوله جغرافیاست. جغرافیا به خودی خود مزیت آفرین نیست، مگر آنکه به درستی در خدمت یک راهبرد قرار گیرد.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چین، هند، پاکستان، ایران و روسیه هر یک این منطقه را بخشی از محاسبات امنیتی و راهبردی خود میدانند. از همین رو، بدخشان بار دیگر به کانون کشمکش قدرت در منطقه تبدیل شده است.
ادامه مطلب
زنان از ترس و وحشت خانهنشین شدهاند؛ این حرف را زنی ۲۲ساله و معلم در هرات میزند که حالا برای رفتن به مکتب پا سست میکند و میگوید هر بار هنگام خروج از خانه میترسد که نتواند دوباره به آنجا برگردد.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طالبان با ایجاد یک دیوار بزرگ دیجیتالی، میکوشند تمامی زمینههای بروز مخالفت، شورش، نفوذ اطلاعاتی و اطلاعرسانی درباره ماهیت و عملکرد نظام خود را محدود سازند. این دیوار دیجیتالی در واقع تلاشی است تا این گروه با آسودگی بیشتری به بقای خود ادامه دهد و هرگونه جریان آزاد اطلاعات را مهار کند.
ادامه مطلب
آنچه از ۹ اسفند در قالب حملات ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران آغاز شد، صرفا یک درگیری نظامی معمول نیست، بلکه مصداقی روشن از تهاجمی نامشروع و خارج از چارچوبهای پذیرفتهشده بینالمللی است؛ تهاجمی که نه بر پایه دفاع، بلکه بر مبنای برتریطلبی و تحمیل اراده به کشورها شکل گرفت.
ادامه مطلب
یک ماه پس از آغاز تجاوز به ایران، اینک صحنه نبرد آشکارتر پیش رویمان قرار گرفته است: شدت حملات تروریستی به ایران، به خصوص در روزهای اخیر، احتمالا رکورد بمباران یک کشور در خاورمیانه را در جنگهای معاصر جابهجا کرده است. حالا آمریکا و رژیم صهیوفاشیسم اسرائیل نه فقط مناطق مسکونی و زیرساختهای عمومی بلکه چندین دانشگاه ایران را هم بمباران کردهاند. هدف صیهوفاشیستهای اسرائیلی حتی از بمبارانهای بیهدف نیز روشن است: جنگ مدام و بیپایان در خاورمیانه.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه اکنون در افغانستان جریان دارد، صرفاً بحران دولت یا ایدئولوژی نیست؛ بلکه تجسم میدانی برخورد دو دکترین بزرگ است: "دکترین نونازیسم ناتویی" در برابر " دکترین تمدنی اوراسیایی".
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با وارد شدن تاجیکستان به پرونده افغانستان، حکومت طالبان که کمکهای هفتگی واشینگتن را دریافت میکند و تمایل آشکاری به اطاعت از سیاستهای آمریکا دارد، تحت فشار مستقیم قرار خواهد گرفت تا در ساختار قدرت خود تجدیدنظر کند.
ادامه مطلب
مهسا مژدهی نوشت: ژانویه سال ۲۰۲۶، در میان بحرانهای عظیم در جهان همچون دستگیری نیکلاس مادورو رئیسجمهور ونزوئلا، تهدید ایران به حمله نظامی و ادامه مرگبار جنگ اوکراین، طالبان در افغانستان فرصت را مغتنم دانست تا با تبیین اصولنامه جزایی محاکم با همان قانون جزای جدید، شهروندان را وحشتزده و جهان را حیرتزده کند.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طالبان در نقطهای حساس از تاریخ خود ایستادهاند: یا باید تحریک طالبان پاکستان را تحویل اسلامآباد دهند و به سمت تقویت داعش و القاعده حرکت کنند تا بخشی از پروژه بیثباتسازی منطقهای غرب شوند، یا با تغییر اولویتها، بازی دوگانهای میان هند و محور شرق آغاز کنند.
ادامه مطلب
احمد ذوالفقاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شواهد تجربی نشان میدهند که در بسیاری از موارد—بهویژه در کشورهایی با نهادهای ضعیف و وابستگی به کمک خارجی—این کمکها نه تنها بازار سالم اقتصادی نمیسازند، بلکه میتوانند چالش های رقابتی و ساختاری ایجاد کنند که خود موانع جدید توسعه هستند.
ادامه مطلب
اولیا جلالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: غرب با انبوهی از سلاح و تجهیزات، به نام مبارزه با تروریسم وارد افغانستان شد؛ بیست سال این سرزمین را در اشغال خود نگه داشت و در پایان، قدرت را به نیرویی بدوی، خشن و غیر بومی، همچون یهودیان، سپرد. بیش از ۸۰ میلیارد دلار تجهیزات نظامی در اختیار شان قرار داد و همچون مدل اسرائیل، کمکهای مالی منظم به این گروه سرازیر شد و کماکان این وضعیت ادامه دارد.
ادامه مطلب
علیرضا رجائی می نویسد: در نگاه نخست، افغانستانِ امروز تصویری متناقض از خود ارائه میدهد؛ از یک سو گزارش بانک جهانی از رشد ۴.۳درصدی اقتصاد در سال ۲۰۲۵ حکایت دارد و کابل برای میزبانی نشست مهم منطقهای «اکو» آراسته میشود و از سوی دیگر، گزارش تکاندهنده یوناما از «بحران چندبعدی در تمام ابعاد زندگی» پرده برمیدارد؛
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سناریوی جنگ میان طالبان و پاکستان، هرچند از منظر تسلیحاتی و ساختاری نامتقارن است، اما توانایی ایجاد بحرانهای چندبعدی را دارد؛ طالبان با منابع اندک و گزینههای محدود، در برابر پاکستان که مجموعهای از کارتهای اطلاعاتی، نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک را در اختیار دارد، در موضع ضعفی قرار گرفته است.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: حضور گستردهتر آمریکا در منطقه در گرو دستیابی به توافقی تعیینکننده با مسکو است؛ توافقی که اگر حاصل شود، زمینه را برای وارد کردن ضربه راهبردی بعدی بر پیکره چین فراهم خواهد ساخت.
ادامه مطلب
مهدی سهرابی در معرفی کتاب خود توسط موسسه انتشارات عرفان منتشر شده است مینویسد: وجه تمایز این کتاب در آن است که با تجمیع دادههای میدانی، دادههای دانشگاهی و ... میتواند چراغ راهی را فراروی شناخت بهتر افغانستان، اهمیت ژئوپلیتیکی آن و نیز شناخت و فهم عمیقتر حکّام فعلی آن، یعنی امارت اسلامی، روشن کند. نگارش این کتاب که در اختیار خوانندگان محترم قرار دارد، در مرداد ۱۴۰۴ پایان یافته و مطالب آن تا این تاریخ، قابلیت استناد دارد.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چرخش دراماتیک طالبان به سوی تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان، از عمق نگرانی این گروه نسبت به انزوای چندجانبه از سوی همسایهها پرده برمیدارد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بگرام فراتر از یک پایگاه نظامی ساده است؛ مرکز ثقل بازی قدرتهای بزرگ، آزمون سیاستهای منطقهای و نماد نقطه تماس میان منافع ملی، امنیتی و سیاسی داخلی و بینالمللی است.
ادامه مطلب
در شرایطی که پاکستان بهصورت رسمی وارد وضعیت جنگی شده و خطر گسترش خشونتها به مرزهای شرقی ایران جدی است، تعجیل در ورود دیپلماسی ایرانی به میدان، ضرورتی امنیتی و نه صرفاً سیاسی و دیپلماتیک تلقی میشود. تداوم انفعال، ممکن است ایران را در برابر تحولات ناگهانی در جنوب شرق، در موضع واکنشی قرار دهد.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این نشست، روسیه تلاش کرد تا در میانهٔ رقابت سخت شرق و غرب، با نمایش یک همگرایی نوپا اما حسابشده، طرح تازهای از «امنیت اورآسیایی» را به نمایش بگذارد. پیام مسکو روشن بود: بازیگران فرامنطقهای، بهویژه ایالات متحده، نباید گمان کنند که افغانستان همچنان میدان بیهزینهای برای بازگشت و مدیریت بحران از دور باقی مانده است.
ادامه مطلب
سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران و محمد اسحاقدار، وزیر امور خارجه پاکستان، طی تماسی تلفنی به بررسی روابط دوجانبه و تحولات منطقهای و بینالمللی پرداختند. عراقچی ضمن تأکید بر اهمیت روابط دیرپا و دوستانه دو کشور، بر عزم ایران برای توسعه مناسبات در حوزههای مختلف تأکید کرد.
ادامه مطلب
اختلافات فزاینده بین کابل و اسلام آباد منجر به تشدید خصومتهای مرزی و نقض مکرر تمامیت ارضی و حاکمیت بین متحدان سابق شده است. در همین حال، هند با رژیم افغانستان به صورت عملگرایانه برخورد میکند و احتیاط را با دیپلماسی واقعگرایانه ترکیب میکند.
ادامه مطلب
نوید فاضلی گفت: «چابهار، تنها بندر ایران در اقیانوس هند است که میتواند توازن ژئواستراتژیک جدیدی را در منطقه ایجاد کند و جایگاه ایران بهعنوان بازیگر مرکزی اقتصاد منطقه را تثبیت نماید.»
ادامه مطلب
نویسنده: عبدالناصر نورزاد
ادامه مطلب
در شرایطی که فضای بیاعتمادی میان اسلامآباد و کابل در حال گسترش است، ایران میتواند نقش «میانجی واقعگرا» را ایفا کند؛ نقشی که نه از سر مداخله، بلکه از منظر مسئولیت امنیتی و منطقهای تعریف میشود. آینده صلح و ثبات در شرق ایران، به موفقیت چنین ابتکاراتی وابسته است؛ ابتکاراتی که اگر با تدبیر و هماهنگی نهادهای منطقهای همراه شود، میتواند از شعلهور شدن دوباره جنگی جلوگیری کند که تبعاتش بهسرعت از مرزها فراتر میرود.
ادامه مطلب
در تازهترین تحولات خاورمیانه و به نقل از منابع عراق، رجب طیب اردوغان اعلام کرده است که در ازای صادرات روزانه نیممیلیون بشکه نفت از اقلیم کردستان عراق، یک میلیارد مترمکعب آب از سدهای ترکیه به سوی عراق رها خواهد شد. این توافق، در ظاهر معاملهای اقتصادی بین اربیل و آنکارا است اما در عمق خود، بخشی از استراتژی کلان ترکیه برای استفاده از آب به عنوان ابزار فشار ژئوپلیتیکی محسوب میشود که شاید بیشترین و جدیترین آثار مخربش بر ایران بوده است که متأسفانه کماکان ادامه دارد.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعیت این است که سفر خلیلزاد به کابل صرفاً یک مأموریت دیپلماتیک نبود؛ بلکه بازگشت آرام و حسابشده واشینگتن به قلب بازی قدرت افغانستان است، با لبخندی دیپلماتیک اما نقشهای ژرف و چندلایه.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پاکستان در چند دهه گذشته بهای سنگینی برای حفظ و توسعه زرادخانه هستهای خود پرداخته است. در دورههای فقر و انزوا، کمکهای مالی عربستان حیات سیاسی اسلامآباد را تضمین میکرد و از دل همین وابستگی، توافقی نانوشته شکل گرفت: هرگاه ریاض در معرض تهدید قرار گیرد، اسلامآباد نوعی حمایت بازدارنده ارائه میدهد.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حملات اخیر پاکستان بر اهداف خاص در کابل، تاکتیکی امنیتی و بخشی از روند پیچیدهای برای اغفال و مهار صفآرایی چین، روسیه، ایران و بهویژه هند است.
ادامه مطلب
بازگشت به بگرام تنها یک تصمیم نظامی نیست؛ نمادی از بازگشت ژئوپلیتیکی آمریکا به صحنهای است که تصور میشد از آن خارج شده است. اگر این طرح عملی شود، برای ایران نهتنها چالشی امنیتی، بلکه هشداری راهبردی خواهد بود؛ نشانهای از اینکه در بازی جدید قدرت در اوراسیا، شرق کشور نیز دیگر حاشیه امن نخواهد بود.
ادامه مطلب