ایران ونزوئلا نیست جدید
ترامپ تا کجا حاضر است پیش برود؟ ترامپ ممکن است بتواند با ایران به عنوان یک استثنا در سند استراتژی دفاع ملی رفتار کند، نه به عنوان آزمایشی برای آن.
ادامه مطلب
ترامپ تا کجا حاضر است پیش برود؟ ترامپ ممکن است بتواند با ایران به عنوان یک استثنا در سند استراتژی دفاع ملی رفتار کند، نه به عنوان آزمایشی برای آن.
ادامه مطلب
اگرچه ترامپ علاقه کمی (یا هیچ علاقهای) به تلاش برای گذار دموکراتیک ابراز نکرده، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، که مدتهاست از طرفداران تغییر رژیم در کوبا و ونزوئلاست، پس از حمله به کنگره، طرح کلی یک برنامه سه مرحلهای گستردهتر را ارائه داد: ثبات، بهبود و در نهایت گذار سیاسی – اما هیچ جدول زمانی ارائه نکرد. در واقع، ایجاد حمایت از حقوق بشر، احیای نهادهای دموکراتیک و ایجاد فضای سیاسی منجر به انتخابات معتبر برای دادن نقش معنادار به ونزوئلاییها در تعیین آینده خود و ایجاد پایه جدیدی از حاکمیت قانون که به جذابتر شدن سرمایهگذاریهای جدید در کشور کمک میکند، ضروری است. برای وقوع چنین تغییر سیاسی چه چیزی لازم است؟
ادامه مطلب
این همگرایی تشدید رسانهای، سیگنالهای نظامی و مانورهای دیپلماتیک نشان میدهد که مرحله فعلی مربوط به اعلام جنگ نیست، بلکه مربوط به مدیریت احتمال آن است.
ادامه مطلب
کیوان محلهای در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله در پی آن است تا با بررسی سیاستهای دوران ترامپ، نشان دهد که این دوره را باید حلقهای مهم و شتابدهنده در گذار به یک نظم چندقطبی جدید دانست، نظمی که در آن قدرت میان بازیگران متعدد و متنوعی توزیع شده است.
ادامه مطلب
بقایی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی که نظرش درباره اظهارات متناقض دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا که یک بار ایران را تهدید میکند و بار دیگر صحبت از مذاکره با ایران میزند، در حالی که به نظر میرسد اظهارات رسانهای او بیشتر جنبه تحریک افکار عمومی برای تحت فشار گذاشتن کشورمان است، وزارت امور خارجه در این رابطه چه راهکاری دارد، گفت: «با اطلاعرسانی دقیق و تبیین واقعیات و روشن کردن این موضوع که ورود به هر گونه درگیری در منطقه ما کل منطقه را دچار مشکل خواهد کرد باید با این فشارها مقابله کرد. من بارها گفتهام اگر آتش یک جایی را بگیرد قابل مهار نخواهد بود. بنابراین باید مهار کارزارهایی که در فضای رسانه برای القای ضعف در منطقه ما برای کشاندن امریکا وجود دارد رسوا کرد و نشان داد که همه هم و غم این محافل برآورده کردن مطامع رژیم صهیونیستی در منطقه است.»
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رفتار و گفتار رافائل گروسی، رئیس آژانس انرژی اتمی، پیرامون پرونده هستهای ایران در یکسال اخیر را میتوان گونهای همسازی او با سیاست تهاجمی دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا برشمرد که در محورهای زیر قابل تحلیل است:
ادامه مطلب
محسن شریف خدایی نوشت:پیشنهاد اخیرواشنگتن به هند و چین برای جایگزینی نفت ایران و روسیه با نفت ونزوئلا، در امتداد همان راهبردی باشد که سالهاست در قبال تهران دنبال میشود: کاهش حداکثری درآمدهای نفتی، محدود کردن عمق راهبردی ایران در خلیج فارس و دریای عمان، و در عین حال باز نگه داشتن «دیپلماسی و مذاکره» برای واداشتن تهران به پذیرش توافقی جدید. این ترکیبِ ظاهراً متناقض از فشار و دعوت، در واقع قلب چیزی است که در ادبیات روابط بینالملل «دیپلماسی اجباری» نامیده میشود؛ یعنی استفاده همزمان از تهدید و امکان توافق، برای تغییر رفتار طرف مقابل بدون رفتن به جنگ تمامعیار.
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونتها انجام میشود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط میشود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط میشود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمیداند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت میکنند و کسانی که از آن حمایت میکنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال میتوانند هم بهراحتی به چرخهای از خشونت منجر شوند که میتواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجهی نامشخص علیه یک نظام آسیبدیده و در تنگنا قرار گرفته، میتواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بیثبات کند.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدون شک، دوران ترامپ در تاریخ روابط بینالملل نقطهعطفی است که هیچگاه نمیتوان آن را نادیده گرفت. او با اقدامات خود، بسیاری از اصول کهن دیپلماسی و حقوق بینالملل را به چالش کشیده و بهطور واضح ساختارهای جهانی را دگرگون کرده است.
ادامه مطلب
محمدحسین عمادی می نویسد:جهان امروز در یکی از پرتنشترین و بیثباتترین مقاطع چند دهه اخیر خود قرار دارد. از جنگ اوکراین و پیامدهای ژئوپلیتیک آن گرفته تا بحران غزه، تشدید رقابت آمریکا و چین، فروپاشی نظم اقتصادی پس از جهانیسازی کلاسیک و بازگشت سیاست قدرت به صحنه روابط بینالملل، همگی نشاندهنده گذار از نظمی قدیمی به وضعیتی نامطمئن و پرمخاطرهاند.
ادامه مطلب
مصونیت در برابر انتقام ایران چیزی نیست که دولت امریکا بتواند در حال حاضر به آن اطمینان داشته باشد، اگرچه نمیتوان یک قمار خطرناک را رد کرد.
ادامه مطلب
سید محمد عیسینژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: سند استراتژی امنیت ملی اخیر آمریکا یک گسست رادیکال از سنتهای پیشین و چرخش بهسوی قرائتی تهاجمی از «رئالیسم جکسونی» است. با بررسی این سند پیشبینی میشود در سال ۲۰۲۶ که مصادف با ۲۵۰ امین سالگرد استقلال آمریکا و برگزاری جام جهانی فوتبال در آمریکای شمالی است، واشینگتن تلاش خواهد کرد با تکیه بر این دکترین انقباضی، جایگاه خود را در برابر چالشهای درونی و خارجی بازتعریف کند؛ لذا، آمادگی برای مقابله با «فشار اقتصادی و نظامی سخت» در میدان و «فریب استراتژیک نرم» در فضای شناختی، ضرورتی حیاتی برای صیانت از منافع ملی است.
ادامه مطلب
در حالی که این روزها شاهد افزایش تنش و اوجگیری دوباره نگرانیها از احتمال درگیری نظامی میان ایران و آمریکا هستیم و کماکان گزینه جنگ روی میز است، ناگهان قطبنمای دیپلماسی به سمت ترکیه چرخید؛ چرخشی معنادار که نگاهها را از فضای تهدید و ناوهای جنگی، به آنکارا و ظرفیت میانجیگرانه این کشور معطوف کرد. اکنون ترکیه در موقعیتی قرار گرفته که میتواند یکی از حساسترین منازعات جاری در منطقه را از لبه تقابل نظامی، به مسیر گفتوگو بازگرداند؛ مسیری باریک، پرریسک و زمانمند که هر خطای محاسباتی در آن میتواند هزینههای سنگینی بهدنبال داشته باشد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ادعای ترامپ بر الحاق گرینلند، که جزیرهای خودگردان و بخشی از پادشاهی دانمارک است، از منظر حقوق بینالملل و اصول ناتو کاملاً مردود است. ناتو به عنوان ائتلافی مبتنی بر دفاع مشترک و احترام به حاکمیت ملی، این اقدام را تهدیدی مستقیم علیه یکی از اعضای خود تلقی میکند.
ادامه مطلب
این روزها فضای سیاست خارجی پیچیدهتر از هر زمان دیگری است و ما با نوعی «روزشمار» و حتی «ساعتشمار» بحران مواجهیم؛ وضعیتی که در آن، همزمان نشانههای فزایندهای از تشدید فشار نظامی، ابهام در تصمیمگیری سیاسی و تلاشهای پراکنده برای فعالسازی کانالهای دیپلماتیک دیده میشود. تحرکات اخیر آمریکا در منطقه، اظهارات متناقض دونالد ترامپ درباره ایران و همزمانی آن با پیامهای غیررسمی دیپلماتیک، تصویری سیال و پرریسک از شرایط کنونی ترسیم کرده است؛ تصویری که در آن، هیچ سناریویی را نمیتوان به طور کامل منتفی دانست؛ از آغاز مذاکرات تا شروع جنگ دوباره.
ادامه مطلب
عابد اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر صحنه را از منظر منطق سرد و محاسبهگر قدرت بنگریم، روشن میشود که مانع اصلی در برابر هرگونه اقدام نظامی مستقیم در کوتاهمدت، نه صرفاً موازنه تسلیحاتی متعارف، بلکه عنصری پیچیدهتر و تعیینکنندهتر است: «هزینههای غیرقابل محاسبه ناشی از ابهام».
ادامه مطلب
علی رضوانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سند راهبرد امنیت ملی دونالد ترامپ به وضوح اعلام میکند که «روزهایی که ایالات متحده مانند اطلس، تمام نظم جهانی را بر دوش میکشید، به پایان رسیده است.»
ادامه مطلب
علیرضا رجائی می نویسد: واکنش نخبگان سیاسی در مناطق مختلف جهان، از آمریکای لاتین تا آسیا و اروپا، نشان میدهد این رویکرد بیش از هر زمان دیگری به «قانون جنگل» نزدیک شده است؛ وضعیتی که بسیاری آن را با تعابیری مانند «روانپریشی قدرت»، «زیادهخواهی افسارگسیخته» و حتی «جنون سیاسی» توصیف میکنند.
ادامه مطلب
در زمانی که واشینگتن به طور فزایندهای بر رقابت فناوری با چین متمرکز است، به نظر میرسد که برخی از متحدان نزدیک ممکن است رویکرد متنوعتری را در مورد حوزههای فناوری در نظر بگیرند.
ادامه مطلب
رضا حاجیمحمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: گرینلند برای ترامپ، نه فقط یک سرزمین یخی، بلکه کلید فرمانروایی بر آینده قطب شمال و تأمین امنیت بلندمدت ایالات متحده در برابر رقبای شرقی است.
ادامه مطلب
تلاش برای یافتن انگیزههای عقلانی و منطقی در پس پرده تصمیم احتمالی امریکا برای آغاز جنگی فراگیر علیه ایران، راه به جایی نخواهد برد و به نتایج واقعی منجر نخواهد شد.
ادامه مطلب
همزمان با انتشار جزئیات اولیهای از توافق احتمالی میان دولت ترامپ و گرینلند، دبیر کل ناتو هم در مواضعی کمسابقه رویکرد دولت آمریکا در قبال این جزیره استراتژیک را تأیید کرد. جزئیات منتشرشده درباره گرینلند نشان میدهد این توافق صرفا یک موضوع سیاسی یا نمادین نیست، بلکه بستهای چندلایه با ابعاد امنیتی، اقتصادی و ژئوپلیتیک را در بر میگیرد.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ، اروپا را نه یک بار، چندین مرتبه در لفظ و عمل تحقیر کرد. از پافشاری بر واگذاری سرزمینی از طرف اوکراین به روسیه، تا تحقیر علنی رئیسجمهور اوکراین در کاخ سفید مقابل دوربینها، ترامپ نه فقط عظمتی به آمریکا نبخشیده، بلکه جهان را نگران رفتار احساسی کرده است.
ادامه مطلب
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در واکنش به رفتارهای اخیر آمریکا و اروپا، با یادآوری خروج یکجانبه واشنگتن از برجام در دوره نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ، تأکید کرد کشورهای اروپایی با تبعیت از این اقدام و حتی همراهی با آن، امروز با همان منطق یکجانبهگرایانه مواجه شدهاند.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا نه فقط ناتو را منحل نکرد بلکه کشورهای تازه استقلال یافته شرق اروپا و منطقه بالتیک را نیز به عضویت این پیمان در آورد تا از این پیمان به عنوان یک بازوی نظامی علیه کشورهایی که تسلیم آمریکا نمی شوند، استفاده کند.
ادامه مطلب
امروز بیستم ژانویه ۲۰۲۶ است. یک سال پیش و در چنین روزی دونالد ترامپ به کاخ سفید بازگشت تا ملتهبترین یا حداقل، یکی از ملتهبترین دورههای روابط آمریکا و ایران پس از انقلاب را رقم بزند. در مقام قیاس، بیشک آنچه در سال ۲۰۲۵ یعنی یک سال اول دولت دوم ترامپ بر ایران گذشت، کاملا متفاوت از تحولاتی بود که در دولت نخست او طی سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ بر ایران حادث شد.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چگونه میتوان این حرکت بینالمللی آمریکا را تجزیه و تحلیل کرد؟ در پاسخ ابتدا باید چگونگی سازمانهایی که آمریکا از آنها خارج شده را بررسی کرد و سپس باید به نگرش پشت این اقدام توجه کرد و سرانجام تعارض نگرش آمریکا که در پی فرمانبرداری جهانی است را با حکمرانی جهانی و ماهیت کار سازمانهای بینالمللی مورد مداقه قرار داد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایدئولوژی ترامپ، ترکیبی از ارزشهای سنتی و مذهبی، قومگرایی و نژادپرستی است. این ایدئولوژی بر این باور استوار است که برخی ارزشها و هنجارها، همیشگی و یکتا هستند و هرگونه تغییر در این ارزشها، یک امر خطرناک است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: باید توجه داشت که شورش، استقلالخواهی و تأکید بر حاکمیت ملی جزو لایتجزای فرهنگ سیاسی کشورهای آمریکای لاتین بوده است و لذا همانگونه که استعمارکشی، با مقاومت و مخالفت روبرو بود، استعمار لخت شده فعلی هم، راهی دشوار در پیش خواهد داشت.
ادامه مطلب
عملیات امریکا علیه ونزوئلا و بازداشت رئیس جمهور آن، پیامی به دشمنان واشینگتن است مبنی بر اینکه آماده تحمیل اراده سیاسی و امنیتی خود با هر هزینهای است حتی اگر نیاز به تعرض به قوانین بینالمللی و قواعد نظم جهانی باشد.
ادامه مطلب