نیروهایی که امریکا به منطقه گسیل داشته فاقد تفنگداران دریایی، نیروهای عملیات ویژه (SOF) برای حملات یا عملیات زمینی و لجستیک برای یک کمپین هوایی گسترده است. همچنین بسیار کوچکتر از آن چیزی است که ایالات متحده در سالهای ۱۹۹۱ و ۲۰۰۳ علیه عراق برای عملیاتهای رزمی بزرگ و تغییر رژیم استفاده کرد.
ادامه مطلب
ترامپ روز پنجشنبه با تعیین جدول زمانی برای حملات، ریسکها را افزایش داد، اما همچنین اظهار داشت که دیپلماسی هنوز امکانپذیر است.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این پرسش همچنان پابرجاست که چگونه اپستین با چنین سابقهای توانست در حلقههای بسته سیاست، اقتصاد و حتی نهادهای علمی و فرهنگی آمریکا و اروپا رفتوآمد داشته باشد، بیآنکه نظارت مؤثری مانع ادامه فعالیتهای او شود؟
ادامه مطلب
اسرائیل کشورهایی با وحدت ملی گسترده و ساختارهای مرکزی قوی در منطقه نمیخواهد. استراتژی آن در لبنان، عراق و سوریه این فرض را اثبات میکند.
ادامه مطلب
طبق شایعات، جنجالهای جلسه چهارشنبه گذشته در کاخ سفید بسیار پرشور بود، زیرا نتانیاهو آشفته شد، اما ترامپ کوتاه نیامد. این در حالی است که مفسران پیشبینی میکردند ترامپ، مانند بسیاری از رهبران جهان امروز، در برابر باجگیری موساد بر سر ماجرای اپستین آسیبپذیر است.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی مینویسد: رفتار امریکاییها در حالی که همچنان بر تشدید تهدید نظامی با افزودن جنگافزارهای جدید در پایگاههای خود در منطقه اصرار دارند، جدیت آنها را نسبت به تداوم مذاکرات زیر سوال میبرد.
ادامه مطلب
تجربه استراتژیک خلیج فارس نشان میدهد که بزرگترین خطر در بحرانهای منطقهای کمتر در وقوع جنگ و بیشتر در عادیسازی لفاظیهای قبل از آن نهفته است. وقتی گفتمان رویارویی به امری عادی تبدیل میشود، خویشتنداری استراتژیک تضعیف میشود و حاشیه محاسبات اشتباه گسترش مییابد. با این حال، ارزیابی هوشیارانه از پویاییهای فعلی نشان میدهد که اکثر بازیگران کلیدی تشخیص میدهند که هزینههای جنگ امروز بسیار فراتر از هرگونه دستاورد استراتژیک قابل قبول است.
ادامه مطلب
محمد قراچورلو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: باتوجهبه تجربیات مذاکرات ۲۰۱۵ که به امضای برجام منتهی شد و مذاکرات نیمهکاره سال جاری، مسیرهای اعتماد برای دولت ایران کاهش یافته است. در این نوشتار ضمن بررسی شرایط مؤثر در این مذاکره به روشهای اعتمادساز جهت ضمانت اجرا خواهیم پرداخت.
ادامه مطلب
محمدحسین عمادی نوشت: کاهش و قطع گسترده کمکهای خارجی آمریکا در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ، صرفا تغییر یک سیاست بودجهای یا اداری نبود، بلکه نشانهای عمیق از تغییر نگاه واشنگتن به قدرت، نقش جهانی و مسئولیت بینالمللی خود به شمار میآید.
ادامه مطلب
او در سخنرانی بسیار موردِ انتظار خود در کنفرانس سالانه امنیتی مونیخ، گفت که ایالات متحده به ایجاد یک نظم جهانی جدید مصمم است و افزود: «اگرچه ما آمادهایم که در صورت لزوم این کار را به تنهایی انجام دهیم، ترجیح ما این است و امیدواریم که این کار را با شما، دوستانمان در اروپا، انجام دهیم». او گفت که ایالات متحده و اروپا «به هم تعلق دارند.»
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در منطقه بزرگ و راهبردی اورآسیا، روسیه دومین قدرت نظامی دنیا در سرزمین ویرانشده اوکراین، با مجموعه ممالک اروپای غربی به مدت حدود چهار سال در جنگ است و تمام رفاه و رونق و امنیت هفتاد هشتاد سالۀ قاره را به خطر انداخته است. در غرب آسیا، آمریکای لاتین، شرق دور، گرین لند، قطب شمال و سایر مناطق همه درصدد نفوذ، تغییر مرزهای جغرافیایی، طمعورزی و دستبردهای علنی به منابع و ذخائر، تسلیح بیمحابا، پرکردن زرادخانهها و برهم زدن قواعد و نظامات مستقر چندین دههای پس از جنگ جهانی هستند. اینک میز بازیِ نابرابرِ چیده شده، بیش از همه توسط میزبان، ایالات متحده، بههم زده میشود.
ادامه مطلب
درک لیبرت، نویسنده، در کتاب خود که در سال ۲۰۰۶ با عنوان «جرأت و فتح: عملیات ویژه و سرنوشت ملتها، از آشیل تا القاعده» منتشر شد، نسبت به این وسوسه هشدار میدهد و خاطرنشان میکند که سوءاستفاده از عملیات ویژه، آنها را «در خط مقدم مدیریت سالهای پس از جنگ قرار میدهد و هزینه شخصی سردرگمیهای بوروکراتیک و بیکفایتی در سطح کابینه را میپردازد».
ادامه مطلب
این منطقه در حاشیه تعامل ژئوپلیتیکی ایالات متحده قرار دارد. بنابراین، اجرای TRIPP به راهحلهای عملی و بازگشت به سیاست واقعگرایانه نیازمند است تا از اقدامات متقابل تهاجمی سایر قدرتهای منطقهای جلوگیری شود.
ادامه مطلب
عقل سلیم میگوید که هرچه خواستههای ترامپ حداکثریتر باشد، احتمال پذیرش تهران کمتر است. در این صورت، بنابراین، احتمال رویارویی نظامی بیشتر میشود. از سوی دیگر، هرچه ترامپ انعطافپذیرتر باشد، احتمال همکاری تهران بیشتر میشود و در نتیجه، احتمال جنگ کمتر میشود.
ادامه مطلب
ری تکیه در یادداشتی مینویسد: تیم مذاکره کننده ایران سعی میکند خلاق باشد. این کشور تلاش میکند تا خطوط قرمز خود، از جمله عدم توقف غنیسازی و عدم توافق بدون کاهش تحریمها، را حفظ کند و در عین حال برخی از خواستههای ایالات متحده را نیز بپذیرد. مذاکرات، همانطور که ایران اصرار داشته، به موضوع هستهای محدود شده است.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دپیلماسی ایرانی مینویسد: ادامه و تقویت مذاکرات میان ایران و آمریکا از اهمیت ویژهای برخوردار است. ترامپ اخیراً تأکید کرده که مسیر گفتوگو هنوز باز است و امکان انجام آن به شکل مستقیم یا از طریق میانجیگری کشورهای سوم وجود دارد. این پیام اهمیت ویژهای دارد، زیرا نشاندهنده تمایل آمریکا به یافتن راهحل دیپلماتیک است، هرچند اختلافات اساسی هنوز پابرجا هستند.
ادامه مطلب
مقامات ایرانی هشدارهای جدی دادهاند که در صورت صدور مجوز حمله توسط ترامپ، علیه اهداف آمریکایی و اسرائیلی تلافی خواهند کرد.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: علی رغم این که گروههای سیاسی عراقی انتظار داشتند این بار انتخاب نخستوزیر و تشکیل دولت آینده آسانتر از دورههای پیشین باشد و با توجه به انسجامی که در میان گروههای سیاسی چارچوب هماهنگی وجود دارد، راه تشکیل دولت هموارتر باشد، شاهدیم که همچنان صحنه سیاسی عراق پیچیده است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سند استراتژی دفاعی آمریکا که اخیراً منتشر شده، تمرکز را بر امنیت سرزمین آمریکا و نیمکره غربی و مناطق پیرامونی آمریکا قرار میدهد. در این سند، تهدیدات آمریکا در مقایسه با سند پیشین تفاوتهای قابل ملاحظهای مشاهده میشود.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکای لاتین از منظر تاریخی همواره بخشی از حوزه نفوذ سنتی ایالات متحده تلقی شده است. از دکترین مونرو تا دوران جنگ سرد، این منطقه نهتنها بهعنوان یک حیاط خلوت ژئوپلیتیک، بلکه بهمثابه سپری امنیتی برای هژمونی آمریکا عمل میکرد.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: در حالی که تنش میان ایران و امریکا در اوج است و به نقطه جوش نزدیک میشود و تهران به تهدیدهای نظامی واشینگتن پاسخهای تند و صریح میدهد، احتمال موفقیت مذاکرات پیش رو چقدر میتواند باشد؟ از شکل و محتوای مذاکرات پیش رو چه میتوان برداشت کرد؟
ادامه مطلب
سید وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آقای ترامپ آیا هیچ اندیشیدهاید که در تحلیل آیندگان از دوره شما؛ چه ارثیه سیاسی به جا خواهید گذاشت؟ در کنار اختلافاتی که با جمهوری اسلامی ایران دارید به سیاست کلان در خاورمیانه فکر کنید و لطفا بر این باور باشید که با زور نمیتوان جای ظالم و مظلوم را تغییر داد.
ادامه مطلب
ترامپ تا کجا حاضر است پیش برود؟ ترامپ ممکن است بتواند با ایران به عنوان یک استثنا در سند استراتژی دفاع ملی رفتار کند، نه به عنوان آزمایشی برای آن.
ادامه مطلب
اگرچه ترامپ علاقه کمی (یا هیچ علاقهای) به تلاش برای گذار دموکراتیک ابراز نکرده، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، که مدتهاست از طرفداران تغییر رژیم در کوبا و ونزوئلاست، پس از حمله به کنگره، طرح کلی یک برنامه سه مرحلهای گستردهتر را ارائه داد: ثبات، بهبود و در نهایت گذار سیاسی – اما هیچ جدول زمانی ارائه نکرد. در واقع، ایجاد حمایت از حقوق بشر، احیای نهادهای دموکراتیک و ایجاد فضای سیاسی منجر به انتخابات معتبر برای دادن نقش معنادار به ونزوئلاییها در تعیین آینده خود و ایجاد پایه جدیدی از حاکمیت قانون که به جذابتر شدن سرمایهگذاریهای جدید در کشور کمک میکند، ضروری است. برای وقوع چنین تغییر سیاسی چه چیزی لازم است؟
ادامه مطلب
این همگرایی تشدید رسانهای، سیگنالهای نظامی و مانورهای دیپلماتیک نشان میدهد که مرحله فعلی مربوط به اعلام جنگ نیست، بلکه مربوط به مدیریت احتمال آن است.
ادامه مطلب
کیوان محلهای در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله در پی آن است تا با بررسی سیاستهای دوران ترامپ، نشان دهد که این دوره را باید حلقهای مهم و شتابدهنده در گذار به یک نظم چندقطبی جدید دانست، نظمی که در آن قدرت میان بازیگران متعدد و متنوعی توزیع شده است.
ادامه مطلب
بقایی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی که نظرش درباره اظهارات متناقض دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا که یک بار ایران را تهدید میکند و بار دیگر صحبت از مذاکره با ایران میزند، در حالی که به نظر میرسد اظهارات رسانهای او بیشتر جنبه تحریک افکار عمومی برای تحت فشار گذاشتن کشورمان است، وزارت امور خارجه در این رابطه چه راهکاری دارد، گفت: «با اطلاعرسانی دقیق و تبیین واقعیات و روشن کردن این موضوع که ورود به هر گونه درگیری در منطقه ما کل منطقه را دچار مشکل خواهد کرد باید با این فشارها مقابله کرد. من بارها گفتهام اگر آتش یک جایی را بگیرد قابل مهار نخواهد بود. بنابراین باید مهار کارزارهایی که در فضای رسانه برای القای ضعف در منطقه ما برای کشاندن امریکا وجود دارد رسوا کرد و نشان داد که همه هم و غم این محافل برآورده کردن مطامع رژیم صهیونیستی در منطقه است.»
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رفتار و گفتار رافائل گروسی، رئیس آژانس انرژی اتمی، پیرامون پرونده هستهای ایران در یکسال اخیر را میتوان گونهای همسازی او با سیاست تهاجمی دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا برشمرد که در محورهای زیر قابل تحلیل است:
ادامه مطلب
محسن شریف خدایی نوشت:پیشنهاد اخیرواشنگتن به هند و چین برای جایگزینی نفت ایران و روسیه با نفت ونزوئلا، در امتداد همان راهبردی باشد که سالهاست در قبال تهران دنبال میشود: کاهش حداکثری درآمدهای نفتی، محدود کردن عمق راهبردی ایران در خلیج فارس و دریای عمان، و در عین حال باز نگه داشتن «دیپلماسی و مذاکره» برای واداشتن تهران به پذیرش توافقی جدید. این ترکیبِ ظاهراً متناقض از فشار و دعوت، در واقع قلب چیزی است که در ادبیات روابط بینالملل «دیپلماسی اجباری» نامیده میشود؛ یعنی استفاده همزمان از تهدید و امکان توافق، برای تغییر رفتار طرف مقابل بدون رفتن به جنگ تمامعیار.
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونتها انجام میشود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط میشود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط میشود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمیداند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت میکنند و کسانی که از آن حمایت میکنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال میتوانند هم بهراحتی به چرخهای از خشونت منجر شوند که میتواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجهی نامشخص علیه یک نظام آسیبدیده و در تنگنا قرار گرفته، میتواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بیثبات کند.
ادامه مطلب