مهدی نوربخش در یادداشتی می نویسد: اگرچه منوچن و پامپیو اعلام کردهاند که فشار حداکثری در مورد ایران ادامه پیدا میکند، اما آنها و همه میدانند که این سیاست در مورد ایران با شکست روبهرو شده است.
ادامه مطلب
محمد مرندی در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی بر این نکته تاکید دارد: در آمریکا چیزی به نام فشار بیشتر بر ایران وجود ندارد. لذا اگر کاخ سفید و تل آویو بخواهند از مسیر آژانس برنامه خود را پیش ببرند، دیگر باید برجام را یک باره کنار گذاشت. البته در این میان اروپایی ها تبعات منفی آن را بسیار خوب درک می کنند. لذا از هر تلاشی برای حفظ آن و عدم سیاسی کردن پرونده هسته ای ایران جلوگیری خواهند کرد.
ادامه مطلب
اگرچه ترامپ از فشار حداکثری حمایت کرده اما اخیرا به سمت دیپلماسی روی آورده و همواره به لزوم گفت وگو با ایران پرداخته است. به گفته برخی مقامات ارشد آمریکا، بولتون از اسرائیلی ها شنیده که ظریف به نشست جی ۷ دعوت شده و ترامپ او را در جریان نگذاشته است.
ادامه مطلب
اکبر قاسمی در یادداشتی می نویسد: چنانچه بخواهیم ارزیابی دقیق تری ارائه کنیم یکدندگی بولتون نتوانست در برابر تکبر و شفیتگی ترامپ نمره قبولی را برای ادامه همکاری با ترامپ فراهم کند. محصول این انباشت اختلافات در یک سال و اندی موجب، ازدست دادن پست و موقعیت بولتون در آخرین بازی شطرنج حساس بین خانواده ترامپ و پمپئو را پدیدار کرد تا ترامپ همچنان طیف مجیزگویان و بله قربان گویان او که شامل طیفی از نزدیکان او همچون پمپئو و منوچین که به نحوی شگرف در پیاده سازی افکار او، خدمات شایانی را انجام می دهند را بر بولتون ترجیج دهد.
ادامه مطلب
مایکل پریجنت، عضو موسسه هادسون با بیان این که ترامپ "اهرم سازی" را می فهمد، گفت: ترامپ در گفت وگو با کره شمالی و اکنون با طالبان این توانایی را نشان داد. "او فقط برای رسیدن به یک توافق حاضر نیست با هرچیزی موافقت کند. او می فهمد که اگر توافقی را خیلی زیاد بخواهد به یک توافق بد خواهد رسید."
ادامه مطلب
ترامپ هیچ یک از این اقدامات را نجام نداد و بنابراین با توجه به شکست فشار حداکثری اکنون وظیفه اصلی دولت آمریکا این است که از وخیم تر شدن اوضاع و کشاندن ایالات متحده به جنگ پیشگیری کند. دیپلماسی اگر ممکن باشد همیشه مورد استقبال قرار می گیرد اما اکنون اجتناب از جنگ باید اولویت نخست آمریکا باشد.
ادامه مطلب
امیر موسوی در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی بر این باور است: اکنون جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت به چنان قدرتی در حوزه سیاسی و میدانی رسیده است که علاوه بر تاثیرگذاری در تحولات جاری می تواند اقتضائات سیاسی سرزمینهای اشغالی را هم تحت الشعاع قرار دهد و باعث شکست و یا پیروزی نتانیاهو شوند؛ چنان که اکنون پرونده ایران می تواند باعث شکست دونالد ترامپ در انتخابات سال ۲۰۲۰ در ایالات متحده آمریکا شود. این نشان میدهد که میزان اهمیت ایران و نفوذ جمهوری اسلامی و محور مقاومت در منطقه غرب آسیا و حتی در مناسبات جهانی تا چه اندازه جدی است.
ادامه مطلب
احد رضایان قیه باشی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: حذف جان بولتون نتیجه بده بستان داخلی بین جمهوری خواهان و دموکرات ها است، حتی به نظر می رسد این مسئله حاصل یک بده بستان درون حزبی بین جمهوری خواهان است و ارتباط زیادی به تحولات بین ایران و آمریکا ندارد.
ادامه مطلب
تشدید تنش توسط تهران، قابل پیش بینی بود اما مخاطره آمیز هم هست چرا که می تواند به جنگی منطقه ای بیانجامد که هیچ کس خواهان آن نیست. اما از سوی دیگر، تهران را از اهرمی دیپلماتیک برخوردار می کند تا اروپا را وادار کند که سازوکاری موثر برای تجارت و خرید نفت از ایران فراهم آورد. همچنین به کاخ سفید علامت دهد که ادامه فشار حداکثری اش، هزینه زیادی روی دستش می گذارد.
ادامه مطلب
حشمت الله فلاحت پیشه در گفت وگو با دیپلماسی ایرانی پیرامون گام سوم ایران در کاهش تعهدات برجامی بر این نکته تاکید دارد: گام سوم ایران در کاهش تعهدات برجامی بیش از آن که پیام و هشداری برای ایالات متحده آمریکا باشد، اخطار تهران برای اروپایی ها بود، در صورتی که مطمئنا باید پیام جدی تر و هشدار قاطع جمهوری اسلامی ایران در کاهش تعهدات برجامی برای آمریکا مخابره شود.
ادامه مطلب
احمد بخشایش اردستانی در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی بر این نکته تاکید دارد: دونالد ترامپ سعی می کند در قالب بازیگری فرانسه برگ های برنده ایران را از تهران بگیرد. یعنی خط اعتباری ۱۵ میلیارد دلاری در ازای توان هسته ای، برجام، توان موشکی و دیپلماسی منطقه ایران باید مورد مذاکرات قرار گیرد.
ادامه مطلب
آنچه پمپئو تلاش می کند قانع کردن ترامپ برای انتخاب او به سمت معاونت ریاست جمهوری در انتخابات ۲۰۲۰ است. یعنی مایک پنس کنار برود و او به عنوان معاون رئیس جمهور معرفی شود. و اگر پیروز شد، دوباره خودش را برای انتخابات ریاست جمهوری نامزد می کند.
ادامه مطلب
امیرعلی ابوالفتح در گفت وگو با دیپلماسی ایرانی بر این باور است: به نظر نمی رسد که تحرکات، مناسبات و ارتباطات جدی اخیر ایران و فرانسه بتواند یک خروجی و دستاورد ملموسی را در پی داشته باشد. چون مادامی که ایالات متحده آمریکا موافقت خود را با تلاش های فرانسه اعلام نکند و در آن حضور نداشته باشد، نمی توان هیچ موفقیتی برای این تکاپوهای الیزه انتظار داشت.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی می نویسد: نکته مهم در اینجا این است که حتی مکرون هم با پیشنهادهای خود در نهایت همه چیز را منوط به رضایت امریکا کرده است. آیا این چیزی جز تحقیر تمام و کمال اروپا نیست که نمی تواند بدون امریکا کاری از پیش ببرد؟ آیا برای اروپا تحقیرآمیز نیست که حتی در عمل به وعده ها و تعهداتش نیز باید به اذن امریکا باشد، حتی اگر حقوق و منافع اروپا در میان باشد؟
ادامه مطلب
بهاء الدین بازرگانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ضرورت غیرقابل اجتناب است که راه های تعاملیِ برون رفت از فشارها و مخاطرات با فراست، واقع بینی و فرصت سنجی، یافته شود که زمان به سود کشور جریان ندارد. همزمان باید راهبرد "مقاومت" نیز تعیین شود، ساختارهای اساسی و عملیاتی آن طراحی و آفت ها و فسادزدگی ها با صلابت و عدالت سرکوب و اعتماد آسیب دیده مردم اعاده شود.
ادامه مطلب
محمدرضا فرقانی در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی بر این نکته تاکید دارد: اگر گفته های اخیر دونالد ترامپ بعد از این توافقات نسبی در خصوص عدم خروج کامل نیروهای نظامی آمریکایی و خارجی از افغانستان صحت داشته باشد که به نظر من هم امکان ندارد این نیروها مخصوصا نیروهای نظامی آمریکایی به طور کامل از خاک این کشور خارج شوند، یقیناً هیچ توافقی با طالبان میسر نخواهد شد.
ادامه مطلب
فریدون مجلسی در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی پیرامون تلاش های کاخ الیزه برای القای احتمال دیدار روسای جمهوری ایران و آمریکا بر این نکته تاکید دارد: دیگر اگر چه هماهنگی های دیپلماتیک و سیاسی میان دونالد ترامپ و امانوئل مکرون وجود دارد، اما نمی توان از شکاف های گسترده سیاسی و دیپلماتیک پاریس و واشنگتن در مسائل گوناگون، به خصوص برجام چشم پوشی کرد. اتفاقاً همین شکاف ها و اختلاف دیدگاه سبب شده است که مکرون در سایه کم تحرکی لندن و برلین به دنبال پیگیری منافع خود با ارتقاء جایگاه و وزن سیاسی کاخ الیزه در این بحران باشد. البته در این راستا رئیس جمهوری فرانسه به دنبال افزایش تنش و درگیری با کاخ سفید و شخص دونالد ترامپ نیست.
ادامه مطلب
سید محسن امامیفر در یادداشتی مینویسد: در واقع هرگونه اقدام راهبردی در سیاست خارجی باید به صورت یک تصمیم واحد از سوی حاکمیت اعلام و دنبال شود.
ادامه مطلب
مهدی مطهرنیا در گفت و گو با دیپلماسی ایرانی تصریح کرد: اساساً فرانسه، نه به عنوان یک بازیگر و در چارچوب یک تلاش دیپلماتیک به منظور میانجیگری در تنش ایران و ایالات متحده آمریکا که به عنوان بخشی از پازل تکمیلی نقشه علیه تهران عمل می کند. به این واسطه که شرایط برای محدود کردن دیپلماتیک ایران شکل بگیرد.
ادامه مطلب
محمد فاضلی در یادداشتی می نویسد: ماجرای ما و آمریکا بعد از برجام، یک رویداد بزرگ سیاسی است. اما این تجربه به شرطی به یک تجربه پربرکت جمعی تبدیل خواهد شد که هر یک از بازیگران دامن خود را به تجربه بیالاید، خیس شود و خود را بازآفرینی کند. ظرفیت بازآفرینی را هنگامی میتوان افزایش داد که بازیگران از خیال تحقق یک هدف بزرگ در زمان کوتاه دست بردارند.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی مینویسد: دو سفر فشرده «محمد جواد ظریف» به محل اجلاس سران گروه هفت و اظهارات مقامهای ایرانی در تمایل به راهحلهای دیپلماتیک، توپ را به زمین دولت امریکا انداخته است. «دونالد ترامپ» در بیاریتس نه تنها درباره ایران، بلکه دیگر مسائلی که خود به وجود آورنده آنها بوده در اقلیت قرار دارد؛ مسائلی چون تجارت جهانی، و سیاستهای یکجانبهگرا که سبب ازهمپاشی اجماع اروپا ـ امریکا در بسیاری از مسائل بینالمللی و منطقهای شده است.
ادامه مطلب