همزمان با افزایش تنشها میان واشنگتن و تهران برخی کشورهای عضو شورای همکاری مخالفت خود با اقدام نظامی امریکا علیه ایران را اعلام کردند. کارشناسان بر این باورند که هرگونه اقدام نظامی میتواند پیامدهای زیادی برای کشورهای شورای همکاری به دنبال داشته باشد که اولین تهدید، امنیت دریانوردی و انرژی به ویژه در تنگه هرمز است.
ادامه مطلب
طی دهه گذشته، حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه برای مدیریت ریسک، اجتناب از درگیری و استفاده از حضور خود برای بازدارندگی به جای عملیات پایدار، تنظیم شده بود. آنچه اکنون مشاهده میکنیم، یک بازتنظیم است که در آن آمریکا خود را برای حفظ آزادی عمل تحت شرایط منطقهای رو به تنش آماده میکند.
ادامه مطلب
مقامات ایرانی هشدارهای جدی دادهاند که در صورت صدور مجوز حمله توسط ترامپ، علیه اهداف آمریکایی و اسرائیلی تلافی خواهند کرد.
ادامه مطلب
معصومه علیانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسئله امروز صرف پیش بینی وقوع جنگ نیست، بلکه سنجش کیفیت تصمیم گیری در شرایطی است که بازیگران ناچارند میان فشار، بازدارندگی و امتیازدهی توازن برقرار کنند.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس اصول بنیادین حقوق بینالملل و حقوق مخاصمات مسلحانه، صرف آغاز شلیک گلوله معیار شروع جنگ نیست. ایجاد تهدید قریبالوقوع، محاصره نظامی، استقرار آرایش تهاجمی و نمایش قدرت نظامی در مجاورت مرزهای یک کشور، میتواند آغاز عملی مخاصمه تلقی شود.
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونتها انجام میشود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط میشود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط میشود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمیداند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت میکنند و کسانی که از آن حمایت میکنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال میتوانند هم بهراحتی به چرخهای از خشونت منجر شوند که میتواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجهی نامشخص علیه یک نظام آسیبدیده و در تنگنا قرار گرفته، میتواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بیثبات کند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فرض کنیم اگر یک ناو هواپیمابر در فاصله یکهزار کیلومتری سواحل دشمن بایستد، هواپیماها مجبورند مسافت رفت و برگشت ۲هزار کیلومتری را فقط تا سواحل طی کنند لذا با محدودیت نفوذ در خاک دشمن خود مواجه میشوند. لذا آنها مجبورند هرچه بیشتر به سواحل دشمن نزدیک شوند (۳۰۰ – ۲۰۰ کیلومتر) که در اینصورت با پدافند و آفند دریایی دشمن مواجه میشوند. لذا تهاجم جنگندهها از ناوهای هواپیمابر تنها در صورتی شروع میشود که پدافند هوایی و دریایی قبلا سرکوب شده باشد و ناوها بتوانند با اطمینان بیشتری به سواحل نزدیک شوند.
ادامه مطلب
همانطور که گاهی اوقات در خاورمیانه اتفاق میافتد، اتفاق غیرمنتظرهای رخ داد. همزمان با اینکه ایران با ناآرامیهای گسترده ناشی از تورم بالا و نارضایتی عمومی مواجه شد، نتانیاهو، که مدتها طرفدار سرسخت جنگ با ایران بود، از این موضع خود عقبنشینی کرد.
ادامه مطلب
عابد اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر صحنه را از منظر منطق سرد و محاسبهگر قدرت بنگریم، روشن میشود که مانع اصلی در برابر هرگونه اقدام نظامی مستقیم در کوتاهمدت، نه صرفاً موازنه تسلیحاتی متعارف، بلکه عنصری پیچیدهتر و تعیینکنندهتر است: «هزینههای غیرقابل محاسبه ناشی از ابهام».
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران نه با یک دشمن واحد، بلکه با یک آرایش سیال از فشارها مواجه است: نهادی، نیابتی، شناختی و ژئوپلیتیکی.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ در دکترین سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا و رژیم صهیونسیتی، نه آخرین مرحلهٔ دیپلماسی، بلکه هدفی است که با پوشش دیپلماسی برای فریب و غافلگیری طرف مقابل، برای آنها جنگ این گونه تعریف شده است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: قرار گرفتن ایران در وضعیت تک گزینهای دیپلماسی زور که از سوی برخی سیاستگذاران و سیاستمداران غربی با عنوان "مذاکره، تنها راه حل بحران ایران" یا "مذاکره تنها گزینه روی میز" آنرا توصیف میکنند، برسازی دوگانه زورمدارانه "یا مذاکره و توافق یا جنگ" است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نویسنده سطور اعتقاد دارد، علائمی از همین سند یعنی سند امنیت ملی امریکا ۲۰۲۵ نشان می دهد احتمال حمله امریکا به ایران در سال ۲۰۲۶ گزینه ای جدی در سیاست خارجی امریکاست.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: عُقلای سیاسی، اُمرای نظامی، علمای دانشگاهی و قُدمای حکمرانی باید بنشینند و تفکر کنند که برای بقای کشور، کدام تفکر را برای ادامه نحوه حکمرانی برگزینند.
ادامه مطلب
معاون حقوقی و بینالمللی وزارت خارجه ایران با بیان این که « امکان دسترسی به تاسیسات بمباران شده وجود ندارد» گفت: تمام تاسیسات هسته ای ایران که مورد حمله رژیم صهیونسیتی و آمریکا قرار گرفتند ، تحت نظارت شدید آژانس بینالمللی انرژی اتمی بودند.
ادامه مطلب
انعطافپذیری برای مهاجمان نیز مهم است. استفاده اسرائیل از بستههای حمله ترکیبی نشاندهنده تمایل به انعطافپذیری بود. در مقابل، VKS انعطافپذیری عملیاتی کمی نشان داد. عملکرد آشکار روسیه در حمله به اهداف به ترتیب دریافت شده و عدم هدفگیری پویا، اثربخشی تاکتیکهای پاپآپ پراکنده اوکراین را افزایش داد. خلبانان VKS نشان ندادند که میتوانند در حین پرواز به طور مؤثر به ظهور ناگهانی یک تهدید یا فرصت جدید واکنش نشان دهند.
ادامه مطلب
محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پس از آنکه در این بیش از دو سال جنگ خونبار، اسرائیل جمهوری اسلامی را به عنوان مسئول اصلی «طوفان الاقصی» معرفی کرد، در حینی که پس از ۱۰ سال تعلیق قطعنامهها، به اسنپ بک رسیدهایم، اسرائیل و حماس به صلح رسیدند! این صلح که حمایت جهانی را در بر دارد، درست نقطه متقابل موضع جهان در برابر جمهوری اسلامی (با بازگشت تحریمهای ناشی از قطعنامههای قبل از ۲۲۳۱) است. حال نه تنها از لحاظ وجهه بینالمللی، همه چیز برای حمله به جمهوری اسلامی و رویای دیرینهی نتانیاهو مهیاست، بلکه هزینههای جنگهای پراکنده با سایر اعضای جبهه مقاومت کمتر شده و امکان تمرکز بر جنگ تازه با ایران بیشتر است.
ادامه مطلب
وحید افراسیابان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از منظر روانشناسی، شگفتانهها همانند جرقههاییاند که سوگیریهای ذهنی را فعال میکنند و میتوانند مسیر تصمیمگیری را بهناگاه تغییر دهند.
ادامه مطلب
تاریخ نشان میدهد که تغییر تنها عامل ثابت در امور انسانی است و ثمرات پیروزی نظامی اغلب کوتاه مدت هستند. در پی جنگ ۱۲ روزه، سوال کلیدی این است که آیا ایالات متحده و اسرائیل میتوانند با محدود کردن (اگر نگوییم خلع سلاح) حزبالله، ایجاد ثبات در سوریه و انعقاد یک توافق هستهای گستردهتر و بهتر با ایران، دستاوردهای نظامی اخیر را به دستاوردهای سیاسی پایدار تبدیل کنند. اگر چنین نشود، رویدادهای ژوئن ۲۰۲۵ میتواند آغاز مرحله جدیدی در کارزار طولانی یا در بدترین حالت، آغاز فصلی خطرناکتر در یکی از بیثباتترین درگیریهای خاورمیانه باشد.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فرزندان ایران سزاوارند که فردا را نه با ترس از جنگ، که با رؤیای ساختن وطن در سر داشته باشند.
ادامه مطلب
امیر مقدمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حالا بسیاری از ایرانیها، حتی آنهایی که پیشتر طرفدار تعامل با غرب بودند، آمریکا را نهفقط بهعنوان یک قدرت خارجی، بلکه بهعنوان تهدیدی مستقیم علیه استقلال و امنیت ملی میبینند.
ادامه مطلب
رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با توجه به مجموعه شرایط موجود میتوان گفت که احتمال وقوع جنگ مستقیم جدید میان ایران و آمریکا و اسرائیل در کوتاهمدت پایین است.
ادامه مطلب
علی منصوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سوالی که مطرح میشود این است رژیم در جنگ آینده کجا را مورد ضربه قرار خواهد داد؟ طبیعی است نقاط قوت را. نقاط ضعف (مدیریت ناکارآمد) که مطلوب رژیم است. رژیم در طول نبرد دوازده روزه، مراکز و مجامعی را مورد ضربه قرار داد که نقاط قوت بودند.
ادامه مطلب
محمدمهدی مظاهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در مقطع کنونی، منافع ایران و کشورهای عرب حوزه خلیج فارس به ویژه عربستان، در یک راستا قرار گرفته است؛ امنیت و ثبات در خلیج فارس! در این راستا لازم است تا رایزنی ها و گفت و گوهای منطقه ای بار دیگر برای ساختن تابآوری و کمک به ایجاد نظم منطقهای پایدارتر از سر گرفته شده و از عربستان سعودی و سایر قدرتهای متوسط نوظهور این منطقه خواسته شود که نفوذ خود را به ابتکار عمل برای صلح و امنیت تبدیل کنند و در کنار ایران، مانع درگرفتن جنگی دیگر در خلیج فارس شوند.
ادامه مطلب
ایران میتواند در صورت تمایل، رآکتورها و برنامههای تحقیقاتی خود را در عرض چند ماه بازسازی کند، اما ما نمیتوانیم اعتماد لازم برای همکاری بینالمللی در زمینه عدم اشاعه را به این راحتی بازسازی کنیم.
ادامه مطلب
مرکز امارات للسیاسات در مقاله خود ارزیابیهای اسرائیل از تأثیر جنگ بر قابلیتهای هستهای ایران را بررسی میکند و سیاستهای بالقوه اسرائیل در قبال آن را در آیندهای قابل پیشبینی ترسیم میکند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چه بخواهیم و چه نخواهیم باید بپذیریم که همه ضرباتی که در جنگ ۱۲ روزه خوردیم، همه اینها شکست در جنگ شناختی و پذیرفتن القائات و توهمات دشمن در امر بازدارندگی بوده است. آنچه آسیبپذیری کشور را چند برابر کرده، فریب افکار مدیران ارشد کشور بوده است نه کارکنان عادی دولتی و نظامی و عامه مردم. باید فکری به حال آن کرد که اگرچه دیر شده ولی باز هم فرصت جبران هست.
ادامه مطلب
ایالات متحده باید رویکرد خود را حول محور عمل متقابل استراتژیک تغییر دهد. اهداف اصلی سیاست خارجی ایران، عدم دخالت خارجی در سیاست داخلی آن (از جمله تهدیدهای بیثباتسازی نظام) و ادغام مجدد اقتصادی و دیپلماتیک جهانی، با منافع ایالات متحده ناسازگار نیستند. توافق هستهای هنوز امکانپذیر است، اما تنها در صورتی که مبتنی بر راهحلهای معتبر و مبتنی بر بدهبستان باشد. تهران تسلیحاتی شدن را متوقف میکند و فعالیتهای بیثباتکننده منطقهای خود، یعنی حمایت از شبهنظامیان نیابتی را متوقف میکند. در عوض، واشنگتن عدم مداخله ایالات متحده و متحدانش را تضمین میکند و از ادغام مجدد مرحلهای در جامعه بینالمللی حمایت میکند. راستیآزمایی کلیدی است، اما عمل متقابل نیز همین طور است. فشار بدون انگیزه، یک تحریک است، نه یک استراتژی.
ادامه مطلب
تشدید اختلافات بین نهادهای نظامی و سیاسی اسرائیل ریشه در شکست امنیتی ۷ اکتبر ۲۰۲۳، فشارهای جنگهای چندجبههای (از جمله جنگ ۱۲ روزه با ایران در ژوئن ۲۰۲۵) و سیاستهای نتانیاهو برای حفظ قدرت دارد. عیال زامیر، رئیس ستاد کل ارتش، به دلیل اختلافات با کابینه بر سر استراتژی غزه و توهینهای وزرای راستگرا، در آستانه استعفا یا برکناری قرار دارد.
ادامه مطلب
این در حالی است که بسیاری از اندیشکده ها از جمله کارنگی و سی اس آی اس (CSIS) وقوع جنگ تمام عیار را کمترین احتمال ممکن در وضعیت کنونی میدانند و بر این اعتقادند که در صورت نقض آتشبس کنونی میان ایران و اسرائیل یا انجام حملات جدید اسرائیل و آمریکا به ایران، تهران ممکن است به سمت غنیسازی تسلیحاتی یا حملات گسترده به اهداف منطقهای حرکت کند.
ادامه مطلب