رابین اف. لیرد در تحلیلی می‌نویسد: تحلیلگران اکنون دو اردوگاه را می‌بینند: یک خط اسرائیل – امارات متحده عربی که متعهد به رویارویی است و یک گروه سعودی – پاکستان – ترکیه – مصر که به پذیرش و ایجاد تعادل با ایران مایل است. درسی که کشورهای خلیج فارس گرفته‌اند این است که ایران خطرناک است. به این نتیجه نرسیده‌اند که باید پشت سر واشینگتن صف بکشند.
ادامه مطلب
جنگ نشان داد که نیروهای موشکی و پهپادی خود ایران می توانند با هدف قرار دادن کشورهای خلیج فارس و قطع صادرات انرژی منطقه از طریق تنگه هرمز، تأثیر بسیار بیشتری داشته باشند. هدف این رویکرد مستقیم، پیروزی متعارف نیست، بلکه ایجاد بازدارندگی است.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: به این نبرد تاریخی باید هم جنگ انقلابی نام داد چرا که نقطه عطفی در تاریخ بوده است، نه فقط در تاریخ ملی بلکه در تاریخ جهانی. ایران ثابت کرد که می توان در برابر نیرومندترین ارتش های جهان ایستاد و پیروز شد.
ادامه مطلب
منصور جهانی در روزنامه «دی وِلت» آلمان نوشت: ایرانیان برای فرهنگِ خود، بیش از ملت‌های غربی ارزش قائل‌اند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ، مردی که یک روز فریاد جنگ و روز دیگر نوید صلح سر می‌دهد در کنار غیر قابل پیش‌بینی بودن، با به بازی گرفتن مرگ و زندگی، صلح و جنگ، درصدد است پیروز از میدانی خارج شود که خویش از دلایل به بن‌بست کشیدن آن بوده است.
ادامه مطلب
محمد سالاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تله‌ای که روسیه هنوز گرفتار آن است و آمریکا و اتحادیه اروپا عقبه لجستیک آن هستند در غرب آسیا با سیاست رژیم صهیونیستی برای آمریکا به وجود آمده است.
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بخش بزرگی از توطئه جهانی شکسته شده و این حاصل ایستادگی این ملت بزرگ و فرزندانش در صحنه‌های مختلف است. باید مواظب مکر دشمنان قدرتمند و قسم خورده بود، باید توجه داشت که دیپلماسی ادامه جنگی است در پشت میز و گلوله‌های آن دربازی کلمات نهفته است و مثل جنگ سخت از قواعدی پیروی می‌کند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ‌های دوگانه ۱۴۰۴ علیه ایران، نشان داد که دشمنان منطقه‌ای و جهانی، دهه‌ها برای چنین تهاجمی برنامه‌ریزی و تمرین داشتند. بنابراین نامیدن این جنگ‌ها با عنوان ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، گونه‌ای ساده‌سازی راهبرد دشمنان و گرفتاری ایران در مرداب سیاست تهاجمی دیگر بازیگران نظام جهانی است.
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این نوشتار قضاوتی را در پیروزی یا شکست ارائه نخواهد داد، اکثراً متکی بر نظرات کارشناسی غیر ایرانی و البته به مضمون است، اگر دنبال معرفی پیروز این جنگ هستیم باید این قاعده را بپذیریم که آغاز کننده جنگ به اهداف اعلامی خود رسیده یا برعکس، قضاوت با مخاطبی است که این نوشتار را منتقدانه مورد مطالعه قرار می‌دهد.
ادامه مطلب
کیمیا ملکیان اصفهانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تحولات امنیتی سال‌های اخیر—از حملات پهپادی و موشکی تا بی ثباتی در مسیرهای دریایی—به امارات یادآوری کرد که حتی بازیگران ثروتمند نیز می توانند در خط مقدم ریسک قرار گیرند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اروپا از این پس تهدید ایران را بالای سر خود احساس خواهد کرد به‌طوری‌که همانند کشورهای عربی به اصلاح رفتار خصمانه خود علیه ایران مجبور خواهد شد.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آنچه تشیع را به یک کنشگر تأثیرگذار در عرصه سیاست جهانی رفعت مقام بخشید از درون‌مایه‌های گفتمانی و مؤلفه‌های معرفتی آن برمی‌خیزد. از این رو، برای فهم دقیق‌تر آنچه امروز در جنگ رمضان در حال خودنمایی است موجب شده تا بزرگترین قدرت اقتصادی، نظامی، فناورانه و سیاسی جهان را با گذشت بیش از یک ماه از آغاز یک جنگ تمام‌عیار، در دستیابی به اهداف خود ناکام گذاشته را باید در این خواستگاه معرفتی جست‌وجو کرد.
ادامه مطلب
فقط زمان مشخص خواهد کرد که آیا ایران ظرفیت مقاومت خود را بیش از حد و عزم مخالفان خود را دست کم می‌گیرد یا خیر. با این حال، آنچه امروز مشخص است این است که تهران استراتژی خود را تا بن دندان اجرا می‌کند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: پیروزی نسبی ایران در جنگ ۴۰ روزه اسفند ۱۴۰۴ اسرائیل و ایالات متحده امریکا را می‌توان در چارچوب همین تک بیت حماسی و راهبرد همسازی میدان و خیابان با نقش آفرینی زنان ایرانی بررسی کرد.
ادامه مطلب
تهدیدات ناشی از تهران و بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای، چهره امنیت در خاورمیانه را دگرگون ساخته است اما برای مقابله با این تهدیدات، تمام کشورهای عربی مسیر واحدی را برنگزیده‌اند.
ادامه مطلب
علی رحیمی‌پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد«: از منظر آینده‌پژوهی، هدف اصلی ما در این یادداشت، پویش محیطی تحولات، تحلیل روندهای متقابل و در نهایت تدوین سناریوهایی برای آینده نظم منطقه‌ای و جهانی است.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ رمضان را می‌توان فراتر از یک بحران نظامی، به‌عنوان لحظه‌ای برای بازاندیشی در نسبت ایران با نظم جهانی دانست. این رخداد پرسشی بنیادین را پیش روی سیاست خارجی ایران قرار داده است: آیا امنیت و پیشرفت در چارچوب اعتماد به سازوکارهای موجود بین‌المللی قابل تحقق است، یا باید الگوی تازه‌ای از خوداتکایی و استقلال راهبردی شکل گیرد؟
ادامه مطلب
حسین اصبغی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تسلط اقتصادی چین بر یکی از بحرانی ترین نقاط جهان و پیشی گرفتن اقتصاد این کشور از آمریکا و مخاطرات مربوط به افول ایالات متحده در سلسله مراتب قدرت و حاکمیت جهانی، مهمترین دلایل تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران به شمار می‌رود.
ادامه مطلب
اگرچه «دفاع موزاییکی» ایران اغلب در روش‌های جنگی آن برجسته می‌شود، اما نباید از استراتژی «دفاع غیرعامل» آن نیز غافل شد.
ادامه مطلب
مقصود عهدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی مقابل آمریکا و اسرائیل علاوه بر حفظ تمامیت ارضی خود به نوعی جلوی فروپاشی و تجزیه سایر کشورهای منطقه در آینده را نیز گرفته است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: انتخاب الگوی مدیریت بحران بسیار فراتر از الگوی مقابله با بحران است، زیرا مقابله با بحران به بستر پیشابحران و ابزارها، تاکتیک‌ها و سیاست‌های بیشماری می‌پردازد که منابع فراوان در دسترس است و می‌توانند شکلگیری بحران را کاهش یا برطرف سازند، اما الگوهای مدیریت بحران به شرایط درون بحران و پسابحران یا همان فاجعه می‌پردازد که سیاستگذاری را بسیار سخت و بسیاری از ابزارها و منابع را نابود کرده است.
ادامه مطلب
تحلیلگرانی که اصرار دارند تضعیف ایران یک ترفند هوشمندانه برای مقابله با چین است، در واقع اصل مطلب را نمی‌فهمند.
ادامه مطلب