جهان دوباره به رقابت هستهای بازمیگردد
پس از سه دهه خلع سلاح هستهای پس از جنگ سرد، که طی آن زرادخانههای آمریکا و روسیه بیش از ۸۰ درصد کاهش یافت، سلاحهای هستهای در حال بازیابی اهمیت خود هستند.
ادامه مطلب
پس از سه دهه خلع سلاح هستهای پس از جنگ سرد، که طی آن زرادخانههای آمریکا و روسیه بیش از ۸۰ درصد کاهش یافت، سلاحهای هستهای در حال بازیابی اهمیت خود هستند.
ادامه مطلب
لی جیانان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چین و ایران نهتنها شرکای راهبردی جامع، بلکه دوستانی با سرنوشتی بههمپیوستهاند. از استقبال گسترده ایرانیان از برنامههای «جشن بهار» چین گرفته تا نقش مؤثر مؤسسههای کنفوسیوس در پیوند فرهنگی دو ملت؛ از تعمیق همکاریهای انرژی تا هماهنگی در عرصههای چندجانبه، دو کشور همواره در موضوعات مربوط به منافع حیاتی یکدیگر، در کنار هم ایستادهاند.
ادامه مطلب
رویکرد هند به چین این را میآزماید که آیا وابستگی متقابل نامتقارن به کشورها گزینههای استراتژیکی میدهد که اقتصادهای عمیقتر یکپارچه فاقد آن هستند. قرار گرفتن هند بر اساس واردات با حداقل حضور شرکتها در چین، استراتژیهایی را فراهم میکند که برای سایر کشورها که شرکتهایشان در شبکههای تولید چین جاسازی شدهاند، بسیار پرهزینه است.
ادامه مطلب
ارتش چین اعلام کرده است با هدف سنجش «آمادگی رزمی» و نیز ارسال «هشداری جدی» علیه هرگونه تحرک استقلالطلبانه از سوی تایوان، یگانهای زمینی، دریایی، هوایی و موشکی خود را جهت برگزاری مجموعهای از مانورهای نظامی در اطراف این جزیره بسیج کرده است. این رزمایشها پس از آن انجام میشود که پکن خشم خود را نسبت به فروش تسلیحات ایالات متحده به این جزیره و همچنین اظهارات سانائه تاکایچی، نخستوزیر ژاپن، درباره احتمال مداخله توکیو در صورت اقدام نظامی چین علیه تایوان ابراز کرد.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست روسیه و چین در خاورمیانه، یک رقص دیپلماتیک ظریف روی طناب باریک منافع متضاد است. آنها با موفقیت توانستهاند نظم تکقطبی آمریکا در منطقه را به چالش بکشند، اما نه با ایجاد یک «ناتوی شرقی»، بلکه با ایجاد شبکهای تودرتو از شراکتهای دوجانبه که بر مبنای منافع اقتصادی و همگراییهای مقطعی استوار است.
ادامه مطلب
حامد نقیلو می نویسد: چین پای ادعاهای امارات را امضا کرد تا پرونده جزایر سهگانه از سطح ادعاهای تکراری در منطقه به سطح مناقشه جهانی ارتقا یابد. معنای این امضا روشن است؛ حتی قدرتهای بزرگ حاضرند حاکمیت ایران را در معاملههای ژئوپلیتیک خرج کنند. پاسخ ایران نیز باید به همان اندازه روشن باشد؛ هر امضا و هر همراهی باید به هزینهای محسوس و بازدارنده بدل شود تا هیچ بازیگری نتواند تمامیت سرزمینی ایران را به کالای قابل معامله تبدیل کند.
ادامه مطلب
در دو دهه اخیر، شرق آسیا قدم به قدم به یکی از متراکمترین مناطق جهان از نظر حضور نظامی، رقابت تسلیحاتی و تنشهای هویتی تبدیل شده است. در مرکز این تحولات، چینِ در حال صعود و ژاپنِ در حال بازتعریف نقش امنیتی خود قرار دارند، دو قدرتی که تاریخ پرتنش، اقتصاد عمیقا درهمتنیده و محیط امنیتی شکنندهای آنها را بههم گره زده است.
ادامه مطلب
محمود اشرفی می نویسد: ملیگرایان روسیه همواره بر تمایلات ملیگرایانه خود تأکید داشتهاند. احساسی ملی که براساس آن سرزمین روسیه مستقل از اروپاست. شیوه سوسیالیستی و جهانوطنی حاکم در اتحاد جماهیر شوروی سابق نیز گاه پررنگ و زمانی کمرنگ خودنمایی میکرد. در اتحاد جماهیر شوروی سابق، حاکمیت روسها بر همه جمهوریها با قومیتهای گوناگون، از ازبک گرفته تا تاتار، چشمگیر بود.
ادامه مطلب
کمیسیون سال گذشته خودروهای برقی ساخت چین را با عوارض جدید جریمه کرد، اما به جای اینکه خودروسازان را از بازار اروپا بیرون کند، برندهای چینی با عرضه خودروهای هیبریدی پلاگین که در بین مصرفکنندگان اروپایی محبوب هستند، این عوارض را دور میزنند. طبق دادههای اشمیت اتوموتیو، سه مدل از ۱۵ مدل برتر پلاگین امسال، برندهای چینی هستند.
ادامه مطلب
کنترل تسلیحات هستهای در طول سال ۲۰۲۵ همچنان در حال فروپاشی بود. گسترش آزمایشهای موشکی هستهای و متعارف توسط قدرتهای بزرگ، نگرانیهای جدی در مورد تشدید تنشها ایجاد کرد. در همین حال، زرادخانه چین همچنان در حال گسترش بود، در مسیری که میتوانست تا پایان دهه حداقل به اندازه روسیه یا ایالات متحده موشکهای بالستیک قارهپیما داشته باشد. در عین حال، مجموعهای از رویدادهای خارقالعاده، تعادل استراتژیک شکننده را تضعیف کرد.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مواضع چین در منطقه، بهویژه در حمایت از ادعاهای امارات، نه صرفاً یک اقدام سیاسی منفرد بلکه بخشی از سیاست خارجی مبتنی بر ثبات، پیشبینیپذیری و مدیریت ریسک است. این رویکرد نشان میدهد که بازیگران بزرگ جهانی چگونه با ارزیابی ریسکها و فرصتها، روایتها را شکل داده و زمینهی عملیاتی کردن آنها را فراهم میکنند.
ادامه مطلب
دولت چین از سال ۲۰۱۷ هوش مصنوعی را به اولویت ملی تبدیل کرده و با برنامههایی مانند "نسل جدید هوش مصنوعی" و ابتکار تازه "AI Plus"، ادغام این فناوری را در بخشهای کلیدی اقتصاد تا سال ۲۰۲۷ هدفگذاری کرده است.
ادامه مطلب
امیرحسین عسگری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحولات اخیر میان پکن و توکیو، برخلاف ظاهر ملتهب شبکههای اجتماعی یا غوغای رسانههای منطقه، یک ریشه ساده و دمدستی ندارد. ماجرای تهدید سرکنسول چین در اوساکا صرفاً آخرین حلقه از زنجیرهای است که سالهاست در حال شکلگیری است؛ زنجیرهای که در آن فشارهای داخلی، دغدغههای امنیتی، تغییرات ژئوپلیتیکی و بازی قدرتهای بزرگ دستبهدست هم دادهاند تا شرق آسیا را در یکی از شکنندهترین وضعیتهای چند دهه اخیر قرار دهند.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بررسی رفتار سه بازیگر اصلی—چین، ایالات متحده و کشورهای خلیج فارس—به خوبی نشان میدهد که رقابت بر سر آفریقا پیچیدهتر از یک دوگانه ساده «استثمار یا توسعه» است و در واقع ترکیبی از فرصتها و تهدیدها را در دل خود دارد.
ادامه مطلب
رزمایشهای فاششدهی ایالات متحده نشان میدهد که چین میتواند ناو هواپیمابر جرالد آر. فورد را در درگیری احتمالی با تایوان غرق کند.
ادامه مطلب
شاهد-۱۳۶ به طور گسترده مورد تقلید قرار میگیرد زیرا با ارائه قابلیت حمله دقیق دوربرد با قیمت واحد پایین، که با قطعات موجود در بازار و فرآیندهای تولید ساده حاصل میشود، جنگ مقرون به صرفه را تغییر شکل میدهد. مقرون به صرفه بودن آن امکان استقرار در تعداد زیاد را فراهم میکند و حملات اشباع را ممکن میسازد که واحدهای مدافع را به استفاده از رهگیرهای گرانقیمت مجبور میکند و یک مبادله اقتصادی نامطلوب برای مدافع ایجاد میکند.
ادامه مطلب
سید رضا تقوینژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعیت این است که ظهور یک اجماع فراحزبی نوین علیه چین، ایران را از یک «تهدید اصلی» و یک محور راهبردی مستقل، به یک «مسئله منطقهای ثانویه» تبدیل کرده است.
ادامه مطلب
احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با توجه به حضور کشورهای مختلف در رزمایش مشترک ضد تروریسم سهند ۲۰۲۵ می توان آن را یک رزمایش بزرگ بین المللی خواند که این موضوع، اهمیت آن را دوچندان می کند به دلیل آنکه پس از انقلاب اسلامی ایران برای اولین بار است که رزمایشی در این سطح بین المللی در ایران برگزار میشود.
ادامه مطلب
احمد رشیدینژاد می نویسد: تنشها در دریای کارائیب هر روز شدت میگیرد و ایالات متحده و ونزوئلا در آستانه یک رویارویی تازه قرار گرفتهاند. اوایل آگوست، رئیسجمهور آمریکا فرمانی صادر کرد که به پنتاگون اجازه میدهد برای مقابله با کارتلهای مواد مخدر و گروههای «تروریستی»، از نیروی نظامی استفاده کند. این فرمان ادامه فشارهای چندساله واشنگتن علیه دولت نیکلاس مادورو است؛ فشارهایی که شامل تحریمهای گسترده، فشار سیاسی و حمایت از خوان گوایدو به عنوان رئیسجمهور قانونی ونزوئلاست.
ادامه مطلب
این مجموعه با استفاده از دادههای جمعآوریشده در آن گزارشها، بینشهای کلیدی را برجسته میکند و بر چگونگی تقویت همکاری CRINK توسط چین و روسیه و چگونگی تسریع همسویی بین این چهار کشور توسط جنگ روسیه در اوکراین تمرکز دارد.
ادامه مطلب
انتظار میرود این کشورها تا سال ۲۰۴۰ نیمی از تولید ناخالص داخلی جهان را تشکیل دهند. رشد آسیا محدود به حوزه اقتصادی نبوده است. کشورهای بزرگ آسیایی، به ویژه چین، هند و ژاپن، جنبشهای سیاسی و ایدئولوژیک داخلی موازی را پرورش دادهاند و مدلهای حکمرانی جایگزین را پیشنهاد کردهاند که بر تمرکز دولت، کارایی بوروکراتیک و رنسانس فرهنگی برای مقابله با مدلهای لیبرال غربی تأکید دارند.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایالات متحده تلاش دارد با پیوندزدن اقتصاد و امنیت، نهتنها فاصله خود را با چین حفظ کند، بلکه رهبری نظم آینده اقتصاد جهانی را نیز بازسازی کند. نظم جدید بهجای تلاش برای جهانسازی یکپارچه، بر ایجاد زنجیرههای تأمین امن، کنترل فناوریهای کلیدی و مدیریت رقابت استراتژیک استوار است.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رقابت میان ایالات متحده و جمهوری خلق چین در زمینه هوش مصنوعی، تنها یک جدال فناورانه نیست؛ بلکه رویارویی بر سر بازتعریف ثروت، قدرت اقتصادی و نفوذ راهبردی در جهان دیجیتال به شمار میآید.
ادامه مطلب
حامد نقیلو می نویسد: هر بار که میانجیها میان ایران و آمریکا پا به میدان میگذارند، بحران نه آرام میگیرد و نه راهحلی مییابد، بلکه به ابزاری تازه برای چانهزنی و نمایش قدرت تبدیل میشود. آنچه در پشت پرده «تلاش برای صلح» رخ میدهد، درواقع کوششی برای دستیابی به امتیاز، تحکیم جایگاه و نمایش نفوذ است.
ادامه مطلب
امیر سعید مومن در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فعال شدن مکانیسم ماشه، بحث خروج ایران از NPT را دوباره به سطحی راهبردی بازگردانده و این پرسش را پیش میکشد که چین و روسیه چگونه با چنین تصمیمی مواجه خواهند شد. برخلاف تصور رایج، منافع راهبردی این دو قدرت ایجاب میکند نه در صف فشار، بلکه در مسیر همراهی با ایران قرار گیرند.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: اگر وضعیت کنونی را بنبست بدانیم که تمامی شواهد نشان میدهد هست، تعمیق آن یا خروج از آن، بدون در نظر گرفتن دیگر عوامل ممکن نیست. اگر جنگهای خاورمیانه از سر گرفته شوند یا اسرائیل و امریکا و اروپا برای رسیدن به اهدافشان به تشدید تنشها تا رسیدن به نقطه جوش رو آورند، بیشک بدون در نظر گرفتن دیگر عوامل ممکن نیست، عواملی که میتواند به جنگ روسیه در اوکراین یا مصالحه آن در این کشور، تشدید تنش چین با جامعه غربی و همچنین در نظر گرفتن شبکه تعاملات بینالمللی ایران در منطقه و فرامنطقه مرتبط باشد.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: در آستانه مذاکرات با رئیسجمهور چین، ترامپ به پنتاگون دستور داد تا آزمایشهای هستهای را «بر مبنای برابر» با چین و روسیه از سر بگیرد و این امر منجر به تغییر عمدهای در سیاست چند دههای ایالات متحده شد.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رهبران واشینگتن و پکن، هوش مصنوعی را به عنوان یک فناوری مخرب میبینند که میتواند بخشهای مختلف اجتماعی را حتی بیشتر از رایانههای دیجیتال و اینترنت مختل کند.
ادامه مطلب
فرید زکریا در یادداشتی مینویسد: دونالد ترامپ عاشق بازیکردن با «قواعد چین» است. او ظاهراً شیفته قدرت شی جینپینگ است؛ قدرتی شخصی، متمرکز و مبتنی بر تصمیمگیریهای اختیاری. در دور دوم ریاست جمهوری، او تهدید به اعمال تعرفههای سراسری کرده، شخصاً در زنجیره تأمین نیمههادیها مداخله داشته، سهام دولتی در شرکت اینتل را خواستار شده، برای فروش تراشههای انویدیا به چین امتیازهای ویژه تعیین کرده (و پانزده درصد سهم برای دولت آمریکا برداشته) و در ماجرای فروش تیکتاک نقش «بانکدار» را بازی کرده است.
ادامه مطلب
لی جیانان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: قمار پرریسک تاکایچی در دامن زدن به تنشهای خارجی – به ویژه مسئله تایوان – نه تنها ناکامیهای داخلیاش را پنهان نمیکند، بلکه ژاپن را به سمت انزوای اقتصادی و بیثباتی بیشتر سوق میدهد.
ادامه مطلب