امیر نیکرویان نوشت: مذاکرات امروزی که دستگاه دیپلماسی کشور درگیر آن است، امتداد روزمرگیهای دیپلماتیک گذشته یا یک پرونده عادی در بایگانی وزارت خارجه نیست. این بار مسئله صرفا تحریمهای اقتصادی، درصد غنیسازی اورانیوم، مکانیسم ماشه یا رزومه فلان دیپلمات نیست.
ادامه مطلب
نیما عظیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نام ماکیاول و ننگ ماکیاول، هردو در بستری شکل گرفته که او جسورانه به «دفاع از امرِ ملّی» برخاست.
ادامه مطلب
سیدمصطفی هاشمیطبا نوشت: حتی اگر مذاکرات نیمبند امروز با پادرمیانی پاکستان به ثمر بنشیند و مثلا آمریکا صلحنامه امضا کند (که با بازیهای دیپلماسی آنها بعید است) اسرائیل و به تبع آن برخی همسایگان وابسته به اسرائیل خواهند گفت ما که امضا نکردهایم و مستقل هستیم و به دنبال اجرای سیاستهای توسعهطلبانه و محو یا تسلیم ایرانیان هستند. در اینجا باید گفت مگر ما با آمریکا و سایر قدرتها موافقتنامه برجام را امضا نکردیم و آمریکا آن را منتفی دانست و به بهانههای واهی به حمله نظامی روی آورد. پس هر موافقتنامهای، مجددا احتمال انتفاء از سوی دشمنان را دارد.
ادامه مطلب
احسان هوشمند نوشت: ملت ایران در دوره ۱۲ ماه پیش بیش از گذشته شرایط بغرنج و دشواری را پشت سر گذاشته و با چالشهای پیچیده و غمانگیزی دستوپنجه نرم کرده است. حملات اسرائیل و سپس آمریکا به ایران در خردادماه گذشته موجب شد تا خسارات درخور توجهی به کشور وارد و موجب شود تا در کنار دیگر خسارات، فضای کسبوکار افرون بر مشکلات پیشین با مشکلات عدیده بیشتری دست به گریبان شود.
ادامه مطلب
کیومرث اشتریان نوشت: اگر انسجام فکری داشته باشید، میتوانید از توییتهای آشفته ترامپ بهرهبرداری کنید و سیاست رسانهای خود را در توییتر ساماندهی کنید. ترامپ با هذیانهای توییتری خود فضای آشفتهای را برای شما میسازد که ممکن است باعث پریشانی اجتماعی شود.
ادامه مطلب
پس از ۱۴ ساعت مذاکرات نفسگیر میان هیئت نمایندگی ایران با نمایندگی ایالات متحده آمریکا، این دور از مذاکرات به نتیجه و توافق طرفین منجر نشد. گذشت ۴۰ روز از جنگی پرهزینه و با تلفات درخورتوجه غیرنظامیان و تخریب زیرساختها و خسارات واردآمدن به ابنیه و آثار تاریخی، مدارس و بیمارستانها و دیگر مراکز غیرنظامی در نهایت منجر به اعلام آتشبسی شد که با ابتکار عمل پاکستان به آغاز مذاکرات و سپس مذاکرات رودرروی مقامات بلندپایه آمریکا و ایران منجر شد.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بجای پرداخت به حاشیه ها سوال این است که در نگاه کلی از اظهارات آقای ظریف باید حمایت کرد یا آنرا به باد انتقاد گرفت. الان زمانه جسارت و صراحت لهجه است. ما به عنوان ایران به واسطه تفاوت ظرفیت ها ، شرایط و....در جنگ از عهده آمریکا و اسرائیل بر نخواهیم آمد. همچنان که از عهده عراق در نگاه آرمانی برنیامدیم. شعار را به خدمت شعور در آورده و نه با احساس، بلکه با عقلانیت جنگ و... را مدیریت کنیم.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دیپلماسی همراه با فشار، الگو و راهبردی است که در آن مذاکره زیر سایه تهدید مستمر شکل میگیرد. در چنین چارچوبی، گفتوگو نه پایان منازعه که جزئی از سازوکار مدیریت آن محسوب میشود. ترامپ نیز با تکیه بر همین رویکرد، چانهزنی تحت تهدید را به اوج رساند؛ تلاشی برای گرفتن امتیازهای حداکثری در پی فشارهای حداکثری پیش از آنکه گزینه نظامی به اجرا درآید.
ادامه مطلب
سید علی موجانی گفت: ایران به دنبال جنگ نیست، اما در دفاع از خود تردید نخواهد کرد. تجربههای تاریخی نشان داده است که بیثباتی گسترده، بهویژه در منطقهای حساس مانند خاورمیانه، پیامدهایی فراتر از پیشبینیهای اولیه خواهد داشت.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه امروز پیش روی ماست، فرجام دیپلماسی تعهدمحور کلاسیک است. باید با واقعبینی تمام اذعان کرد که جهان سیاست به عصر پسا-تضمین وارد شده است؛ دورهای که در آن توافقها، شکننده و بهغایت لغزان منعقد میشوند.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران ستون نظم خاورمیانه و عامل توزانبخش قدرت درون آن است؛ بیثباتی و تهدید علیه ایران، تمام منطقه را بیثباتی خواهد کشاند؛ حقیقتی که هاکان فیدان به دقت آن را گوشزد کرد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ در دکترین سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا و رژیم صهیونسیتی، نه آخرین مرحلهٔ دیپلماسی، بلکه هدفی است که با پوشش دیپلماسی برای فریب و غافلگیری طرف مقابل، برای آنها جنگ این گونه تعریف شده است.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: سفر عراقچی به لبنان این پیام را به طرفهای منطقهای داد که ایران همچنان در لبنان عنصری تاثیرگذار و بازیگری موثر است که به این سادگیها نمیتوان آن را کنار زد، حتی اگر تحت شدیدترین فشارهای داخلی و خارجی باشد نیز باز هم آن اندازه قدرت دارد که بتواند بازیگری موثر خود را داشته باشد.
ادامه مطلب
حسین نصیری می نویسد: در طول سالهای سپریشده صاحبنظران وطنخواه و آشنایان با سیاست خارجی فراوانی با ادبیاتی شاید متفاوت، پیوسته و با تأکید تکرار کردهاند که رسالت و وظیفه اصلی هر حکومتی، حفظ امنیت و آرامش کشور و ملت تحت امر خود است و در مثال اکنون ما، جلوگیری مؤثر از بروز درگیری و حمله نظامی جنایتکارانه اسرائیل و آمریکا به ایران بعید میدانم شخصی دلبسته ایران و جمهوری اسلامی باشد و در درستی این مفهوم تردید کند!
ادامه مطلب
جلال خوش چهره می نویسد: دیپلماسی قفل شده میان تهران و واشنگتن گرفتار در فضای مهآلود است. در این فضا چه گمانهایی را میتوان تصور کرد؟ آیا در وضعی که نه تهران و نه واشنگتن _و به تبع آن غرب _ از درک یکدیگر پرهیز میکنند، نقطه تقابل مستقیم دوباره نزدیک است؟ یا عقلانیت پرهیز از تکرار رویارویی، بر هرگونه احتمال دیگر سنگینی میکند؟ اینجا آنچه اهمیت دارد، مراقبت از محاسباتی است که کمترین اشتباه درآن به شعلهور شدن دوباره جنگی میانجامد که چگونگی پایان آن، برای هیچیک از طرفها روشن نیست.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پایان گفتوگو، لزوما به معنای شروع جنگ یا سقوط به خشونت - چنان که اغلب در دوگانه سازیهای سادهانگارانه تصویر میشود - نیست، بلکه میتواند به معنای انتقال از قلمرو گفتمان به قلمرو کنش اخلاقیِ متعهد باشد.
ادامه مطلب
مجید افشانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مطابق سند ۲۰۲۵، دولتمردان ژاپن برگزاری نشستها و ارائه تفسیرهای خبری برای عموم مردم توسط اندیشکدهها و متخصصان را به منظور عمق بخشیدن به ادراک عمومی از مسائل دیپلماتیک، امنیتی و دیدگاههای دولت ضروری میدانند و باور دارند که افزایش شناخت و درک عمومی از این طریق، میتواند اثربخشی دیپلماسی رسمی را افزایش دهد.
ادامه مطلب
محسن شریف خدائی می نویسد: بازدارندگی در روابط بینالملل همواره بهعنوان یکی از ابزارهای اصلی برای جلوگیری از جنگ و حفظ ثبات جهانی مطرح بوده است. در دوران جنگ سرد، این مفهوم بیش از هر چیز با زرادخانههای هستهای و تهدید متقابل تعریف میشد.
ادامه مطلب
جلال خوش چهره در یادداشتی می نویسد: اکنون باید در نقد و نظرها به دستگاه دیپلماسی با حفظ منطق واقعگرایی، شریک منصف مشکلات هزارتویی بود که این دستگاه با آن روبروست. فراموش نکنیم نقد سیاست خارجی و دستگاه دیپلماسی دولتهای جمهوری اسلامی نه تنها امروز بلکه از دهههای گذشته، سکه روز بوده است.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: دیپلماسی فرهنگی امروزه به عنوان یک اصل اساسی و تأثیرگذار در عرصه روابط بینالملل مورد پذیرش قرار گرفته است و سیاستمداران جهان، راه برون رفت از مشکلات بشری را حاکمیت فرهنگ در مناسبات بین المللی میدانند. عرصه دیپلماسی و خصوصا دیپلماسی فرهنگی یکی از عرصه هایی است که تحلیل و بررسی آن لازمه برنامهریزی و تصمیمسازی برای تنظیم مناسبات رفتاری سیاست خارجی است.
ادامه مطلب
مصطفی اعلایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: قاعدتاً هیچ حاکمیت ملی و مردمسالاری تمایلی برای جنگیدن برای بقا ندارد و نمیخواهد ملت خود را درگیر ایستایی در پیشرفت و توسعه کند. اما نکته مهم اینجاست که این سیاستها و راهبردها هستند که کشورها را در مسیر توسعه قرار میدهند. و بالعکس، این سیاستها و راهبردهای حاکمیتی هستند که خواسته یا ناخواسته آنها را بهسوی حرکت برای بقا سوق میدهند و آنها را در تله حرکت دایرهوار و عقبماندگی در قالب اقتدار مبتنی بر افقهای غیر واقعی سوق میدهند.
ادامه مطلب
مجتبی لشکربلوکی در یادداشتی مینویسد: جامعهشناسان آلمانی کریستوفر داس و الیور کسلر میگویند بسیاری از نادانستههای ما ناشی از محدودیت شناختی نیست، بلکه برآمده از انتخاب سیاسی یا روانی ماست.
ادامه مطلب
غلامرضا مصدق در یادداشتی مینویسد: همانطور که گاهی ستیز اقدامی در جهت منافع ملی است، همانطور هم سازش به موقع در جهت منافع ملی خواهد بود. نه ستیز باید تابو باشد و نه سازشِ منطبق با منافع ملی.
ادامه مطلب
اعظم ملایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: وبسایت ویژوال کپیتالیست، که بر ارائه دادهها، آمار و اطلاعات مالی، اقتصادی، فناوری و جهانی به صورت بصری و گرافیکی تمرکز دارد، نموداری را بر اساس دادههای تحقیقات مایکروسافت تهیه کرده که نشان می دهد در حال حاضر ۴۰ شغل به طور ویژه در معرض حذف شدن و نابودی توسط هوش مصنوعی هستند.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مذاکره فقط متن و عدد نیست. مدیریت فشارهای رسانهای و روانی نیز نقشی حیاتی دارد. تهدید به ترک میز، اعمال فشار اقتصادی، حملات سیاسی و تاکتیکهای فرسایشی، ابزارهای رایج طرفهاست. تیمی که آرامش خود را حفظ کند، زبان بدنش را مدیریت کند و واکنش هیجانی نداشته باشد، میتواند قواعد بازی را بازتعریف کند.
ادامه مطلب
محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا روایت روسی روابط بینالمللی، میتواند برای اکثریت جهان، به تعبیر خود روسها، جذاب باشد؟ جواب چندان روشن نیست.
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مخاطب جهانی دیگر بیننده نیست؛ داور است. اینجا دیگر مسئله فقط قدرت نظامی یا اقتصادی نیست، بلکه قدرت روایت است. هر کشوری که بتواند در میدان روایتها اعتبار بسازد، در میدان سیاست هم دست بالا را دارد. و شاید به همین دلیل است که دیپلماسی در عصر ما، بیش از هر زمان دیگری، به رشتهی ما نزدیک شده است: روابط بینالملل نه فقط علمِ قدرت، بلکه علمِ روایت قدرت است.
ادامه مطلب
محمد فاضلی در یادداشتی مینویسد: در فردای دو دوران مقاومت و دیپلماسی، وضع اقتصاد، جامعه، محیطزیست، امنیت و ... از هر آنچه بیست سال پیش وجود داشت، بدتر است. اکنون عصر پساماشه است، بازگشتهایم به وضعیتی که ۱۵ سال پیش وجود داشت، بدون آن منابع، بدون آن میزان درآمد نفتی، آب، سرمایه اجتماعی، و ...؛ در حالی که انبوهی از ناترازیها ما را در بر گرفتهاند.
ادامه مطلب
جلال خوش چهره در یادداشتی می نویسد: "مسعود پزشکیان" پیش از شروع سفر به نیویورک و شرکت در هشتادمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سخن روشنی را بر زبان آورد؛ این که با زورگویی و قلدری غربیها نمیتوان کنار آمد، اما با حضور در نشست نمایندگان جامعه بینالمللی آیا خواهد توانست رویکرد "پیروزی _ شکست" آنان را دچار چالش کند؟ آیا ورزیدگی سیاسی هیئت دیپلماتیک ایرانی میتواند از ایده "مصالحه _ پیروزی" نزد نمایندگان جامعه جهانی، قدرتمندانه دفاع و آن را تبیین کند؟ رخدادهایی که در زمان نزدیک به وقوع میپیوندد، روشن خواهد کرد که کدام رویکرد در این ماراتن سخت حرف آخر را میگوید.
ادامه مطلب
کتاب «هنر اجبار» نوشته رید بی. سی. پالی توضیحی تازه برای موفقیت - و شکست - درخواستهای اجباری در سیاست بینالملل ارائه میدهد.
ادامه مطلب