سید علی موجانی گفت: ایران به دنبال جنگ نیست، اما در دفاع از خود تردید نخواهد کرد. تجربههای تاریخی نشان داده است که بیثباتی گسترده، بهویژه در منطقهای حساس مانند خاورمیانه، پیامدهایی فراتر از پیشبینیهای اولیه خواهد داشت.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه امروز پیش روی ماست، فرجام دیپلماسی تعهدمحور کلاسیک است. باید با واقعبینی تمام اذعان کرد که جهان سیاست به عصر پسا-تضمین وارد شده است؛ دورهای که در آن توافقها، شکننده و بهغایت لغزان منعقد میشوند.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران ستون نظم خاورمیانه و عامل توزانبخش قدرت درون آن است؛ بیثباتی و تهدید علیه ایران، تمام منطقه را بیثباتی خواهد کشاند؛ حقیقتی که هاکان فیدان به دقت آن را گوشزد کرد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ در دکترین سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا و رژیم صهیونسیتی، نه آخرین مرحلهٔ دیپلماسی، بلکه هدفی است که با پوشش دیپلماسی برای فریب و غافلگیری طرف مقابل، برای آنها جنگ این گونه تعریف شده است.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: سفر عراقچی به لبنان این پیام را به طرفهای منطقهای داد که ایران همچنان در لبنان عنصری تاثیرگذار و بازیگری موثر است که به این سادگیها نمیتوان آن را کنار زد، حتی اگر تحت شدیدترین فشارهای داخلی و خارجی باشد نیز باز هم آن اندازه قدرت دارد که بتواند بازیگری موثر خود را داشته باشد.
ادامه مطلب
حسین نصیری می نویسد: در طول سالهای سپریشده صاحبنظران وطنخواه و آشنایان با سیاست خارجی فراوانی با ادبیاتی شاید متفاوت، پیوسته و با تأکید تکرار کردهاند که رسالت و وظیفه اصلی هر حکومتی، حفظ امنیت و آرامش کشور و ملت تحت امر خود است و در مثال اکنون ما، جلوگیری مؤثر از بروز درگیری و حمله نظامی جنایتکارانه اسرائیل و آمریکا به ایران بعید میدانم شخصی دلبسته ایران و جمهوری اسلامی باشد و در درستی این مفهوم تردید کند!
ادامه مطلب
جلال خوش چهره می نویسد: دیپلماسی قفل شده میان تهران و واشنگتن گرفتار در فضای مهآلود است. در این فضا چه گمانهایی را میتوان تصور کرد؟ آیا در وضعی که نه تهران و نه واشنگتن _و به تبع آن غرب _ از درک یکدیگر پرهیز میکنند، نقطه تقابل مستقیم دوباره نزدیک است؟ یا عقلانیت پرهیز از تکرار رویارویی، بر هرگونه احتمال دیگر سنگینی میکند؟ اینجا آنچه اهمیت دارد، مراقبت از محاسباتی است که کمترین اشتباه درآن به شعلهور شدن دوباره جنگی میانجامد که چگونگی پایان آن، برای هیچیک از طرفها روشن نیست.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پایان گفتوگو، لزوما به معنای شروع جنگ یا سقوط به خشونت - چنان که اغلب در دوگانه سازیهای سادهانگارانه تصویر میشود - نیست، بلکه میتواند به معنای انتقال از قلمرو گفتمان به قلمرو کنش اخلاقیِ متعهد باشد.
ادامه مطلب
مجید افشانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مطابق سند ۲۰۲۵، دولتمردان ژاپن برگزاری نشستها و ارائه تفسیرهای خبری برای عموم مردم توسط اندیشکدهها و متخصصان را به منظور عمق بخشیدن به ادراک عمومی از مسائل دیپلماتیک، امنیتی و دیدگاههای دولت ضروری میدانند و باور دارند که افزایش شناخت و درک عمومی از این طریق، میتواند اثربخشی دیپلماسی رسمی را افزایش دهد.
ادامه مطلب
محسن شریف خدائی می نویسد: بازدارندگی در روابط بینالملل همواره بهعنوان یکی از ابزارهای اصلی برای جلوگیری از جنگ و حفظ ثبات جهانی مطرح بوده است. در دوران جنگ سرد، این مفهوم بیش از هر چیز با زرادخانههای هستهای و تهدید متقابل تعریف میشد.
ادامه مطلب
جلال خوش چهره در یادداشتی می نویسد: اکنون باید در نقد و نظرها به دستگاه دیپلماسی با حفظ منطق واقعگرایی، شریک منصف مشکلات هزارتویی بود که این دستگاه با آن روبروست. فراموش نکنیم نقد سیاست خارجی و دستگاه دیپلماسی دولتهای جمهوری اسلامی نه تنها امروز بلکه از دهههای گذشته، سکه روز بوده است.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: دیپلماسی فرهنگی امروزه به عنوان یک اصل اساسی و تأثیرگذار در عرصه روابط بینالملل مورد پذیرش قرار گرفته است و سیاستمداران جهان، راه برون رفت از مشکلات بشری را حاکمیت فرهنگ در مناسبات بین المللی میدانند. عرصه دیپلماسی و خصوصا دیپلماسی فرهنگی یکی از عرصه هایی است که تحلیل و بررسی آن لازمه برنامهریزی و تصمیمسازی برای تنظیم مناسبات رفتاری سیاست خارجی است.
ادامه مطلب
مصطفی اعلایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: قاعدتاً هیچ حاکمیت ملی و مردمسالاری تمایلی برای جنگیدن برای بقا ندارد و نمیخواهد ملت خود را درگیر ایستایی در پیشرفت و توسعه کند. اما نکته مهم اینجاست که این سیاستها و راهبردها هستند که کشورها را در مسیر توسعه قرار میدهند. و بالعکس، این سیاستها و راهبردهای حاکمیتی هستند که خواسته یا ناخواسته آنها را بهسوی حرکت برای بقا سوق میدهند و آنها را در تله حرکت دایرهوار و عقبماندگی در قالب اقتدار مبتنی بر افقهای غیر واقعی سوق میدهند.
ادامه مطلب
مجتبی لشکربلوکی در یادداشتی مینویسد: جامعهشناسان آلمانی کریستوفر داس و الیور کسلر میگویند بسیاری از نادانستههای ما ناشی از محدودیت شناختی نیست، بلکه برآمده از انتخاب سیاسی یا روانی ماست.
ادامه مطلب
غلامرضا مصدق در یادداشتی مینویسد: همانطور که گاهی ستیز اقدامی در جهت منافع ملی است، همانطور هم سازش به موقع در جهت منافع ملی خواهد بود. نه ستیز باید تابو باشد و نه سازشِ منطبق با منافع ملی.
ادامه مطلب
اعظم ملایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: وبسایت ویژوال کپیتالیست، که بر ارائه دادهها، آمار و اطلاعات مالی، اقتصادی، فناوری و جهانی به صورت بصری و گرافیکی تمرکز دارد، نموداری را بر اساس دادههای تحقیقات مایکروسافت تهیه کرده که نشان می دهد در حال حاضر ۴۰ شغل به طور ویژه در معرض حذف شدن و نابودی توسط هوش مصنوعی هستند.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مذاکره فقط متن و عدد نیست. مدیریت فشارهای رسانهای و روانی نیز نقشی حیاتی دارد. تهدید به ترک میز، اعمال فشار اقتصادی، حملات سیاسی و تاکتیکهای فرسایشی، ابزارهای رایج طرفهاست. تیمی که آرامش خود را حفظ کند، زبان بدنش را مدیریت کند و واکنش هیجانی نداشته باشد، میتواند قواعد بازی را بازتعریف کند.
ادامه مطلب
محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا روایت روسی روابط بینالمللی، میتواند برای اکثریت جهان، به تعبیر خود روسها، جذاب باشد؟ جواب چندان روشن نیست.
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مخاطب جهانی دیگر بیننده نیست؛ داور است. اینجا دیگر مسئله فقط قدرت نظامی یا اقتصادی نیست، بلکه قدرت روایت است. هر کشوری که بتواند در میدان روایتها اعتبار بسازد، در میدان سیاست هم دست بالا را دارد. و شاید به همین دلیل است که دیپلماسی در عصر ما، بیش از هر زمان دیگری، به رشتهی ما نزدیک شده است: روابط بینالملل نه فقط علمِ قدرت، بلکه علمِ روایت قدرت است.
ادامه مطلب
محمد فاضلی در یادداشتی مینویسد: در فردای دو دوران مقاومت و دیپلماسی، وضع اقتصاد، جامعه، محیطزیست، امنیت و ... از هر آنچه بیست سال پیش وجود داشت، بدتر است. اکنون عصر پساماشه است، بازگشتهایم به وضعیتی که ۱۵ سال پیش وجود داشت، بدون آن منابع، بدون آن میزان درآمد نفتی، آب، سرمایه اجتماعی، و ...؛ در حالی که انبوهی از ناترازیها ما را در بر گرفتهاند.
ادامه مطلب
جلال خوش چهره در یادداشتی می نویسد: "مسعود پزشکیان" پیش از شروع سفر به نیویورک و شرکت در هشتادمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سخن روشنی را بر زبان آورد؛ این که با زورگویی و قلدری غربیها نمیتوان کنار آمد، اما با حضور در نشست نمایندگان جامعه بینالمللی آیا خواهد توانست رویکرد "پیروزی _ شکست" آنان را دچار چالش کند؟ آیا ورزیدگی سیاسی هیئت دیپلماتیک ایرانی میتواند از ایده "مصالحه _ پیروزی" نزد نمایندگان جامعه جهانی، قدرتمندانه دفاع و آن را تبیین کند؟ رخدادهایی که در زمان نزدیک به وقوع میپیوندد، روشن خواهد کرد که کدام رویکرد در این ماراتن سخت حرف آخر را میگوید.
ادامه مطلب
کتاب «هنر اجبار» نوشته رید بی. سی. پالی توضیحی تازه برای موفقیت - و شکست - درخواستهای اجباری در سیاست بینالملل ارائه میدهد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در عرصه بینالمللی، آمریکا تلاش میکند حمله خود را توجیه کند و با اعمال تحریمها ایران را منزوی کند، اتحادیه اروپا بر حفظ برجام و میانجیگری برای کاهش تنش تأکید دارد، روسیه و چین با محکومیت شدید حمله از ایران در مجامع بینالمللی حمایت میکنند و به دنبال کاهش نفوذ آمریکا در منطقه هستند، و کشورهای منطقه رویکردهای متفاوتی دارند، از حمایت عربستان سعودی و اسرائیل گرفته تا ایفای نقش میانجیگری توسط ترکیه.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با این حال، فرهنگ راهبردی نخبگان ایرانی اعم از نخبگان سیاسی، نظامی و امنیتی که حول محور سهگانه «استقلال»، «مقاومت» و «انقلابیگری» ساخته و درونی شده است، یک چارچوب هویتی و هنجاری قدرتمند مبتنی بر تجربه تاریخی زیسته ارائه میدهد که کنشهای راهبردی جمهوری اسلامی را در مواجهه با چالشهای خارجی معنادار میسازد.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تکلیف در عرصه بین المللی چیست؟ آیا نظام کنونی بین المللی که تجسم اندیشه پروتستانتیسم است را باید قبول کرد یا باید به دنبال شکلی متفاوت بود؟ آیا اخلاقیات را - همان طور که پروتستانتیسم به فرد می سپارد - باید به کشور ها سپرد و تنها برای پایبندی آن ها به اصول تلاش کرد؟ این اصول را باید در چارچوب قوانین بین الملل تعریف کرد یا باید در چارچوب «قانون جنگل» دنبال کرد؟
ادامه مطلب
کیکاوس پورایوبی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شک و تردیدی در آن نیست پشت این ترفندهای دیپلماسی، آمریکا در حال برنامهریزی و تدوین دیدگاههای استراتژیک برای عملیات اجرایی آینده خود در منطقه است؛ محاصره تمامجانبه ایران در عرصههای بین المللی از طرق مختلف، فشارهای فزاینده و آسیبهای متعدد به لحاظ اقتصادی، سیاسی، مالی و پولی، انزوای بین المللی و حتی اقدام نظامی.
ادامه مطلب
سیاست خارجی ترکیه در دوران رجب طیب اردوغان را نمیتوان بدون در نظر گرفتن اصل پراگماتیسم درک کرد. دولت آنکارا در دو دهه گذشته، با وجود آنکه بارها از «دفاع از آرمان فلسطین» و «مخالفت با اشغالگری» سخن گفته، عملاً در بسیاری از مقاطع به حفظ و حتی گسترش روابط اقتصادی و سیاسی با رژیم صهیونیستی ادامه داده است. دادههای منتشر شده نشان میدهد که در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، علیرغم جنگ تمامعیار اسرائیل در غزه، روزانه چندین کشتی حامل فولاد، سیمان و حتی مواد منفجره از بنادر ترکیه راهی سرزمینهای اشغالی شدهاند.
ادامه مطلب
شقایق متقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: میتوان گفت که نقش هوش مصنوعی در حوزه سیاست خارجی ترکیبی از فرصت ها و تهدیدهاست. از یک سو، فناوری هوش مصنوعی به شفاف تر شدن تصمیمات، پیش بینی دقیق بحران ها و افزایش کارایی سیاستگذاری کمک قابل توجهی میکند. از سوی دیگر، فناوری هوش مصنوعی میتواند به تشدید رقابتهای تسلیحاتی، پیچیدهتر شدن جنگهای اطلاعاتی و افزایش وابستگی فناورانه منتهی میشود.
ادامه مطلب
ماندانا تیشهیار در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: کتاب شاهنامه که در حدود یک هزار سال پیش توسط شاعر نامدار ایرانی، فردوسی توسی سروده شده، یکی از شاهکارهای زبان و ادب فارسی به شمار می رود. این کتاب روایتگر آداب و رسوم، ویژگی های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و نظامی جوامع گوناگون و نیز روابط و مناسبات میان ایرانیان با یکدیگر و با مردمان دیگر سرزمین ها است.
ادامه مطلب
ما، جمعی از پیشکسوتان سیاست خارجی، با اعتماد به توانمندیهای ملت سر افراز و نظام جمهوری اسلامی ایران، بر این باوریم که با جسارت دیپلماتیک، میتوان رویکرد سیاست خارجی کشور را بر پایه تمرکز بر حفظ امنیت و توان ملی و اولویت بخشیدن به جایگاه توسعه و پیشرفت، با تعامل سازنده و تاکید بر منافع ملی و عقلانیت راهبردی باز تعریف کرد و نقش مؤثری در حل مشکلات، چالشها و ارتقای جایگاه ایران در منطقه و جهان ایفا کرد.
ادامه مطلب