امیرحسین عسگری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: منطق راهبردی ایجاب میکند که تهران به جای مدیریت صرف بحران، به دنبال طراحی ابتکاری دیپلماتیک باشد که بتواند از موقعیت دشوار کنونی، فرصتی برای بازتعریف روابط با غرب و کاهش هزینههای تقابل بسازد.
ادامه مطلب
وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مقایسه رفتاری در مناقشه تایوان بین امریکا و چین میتواند کمککننده به رفتار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در رابطه با امریکا باشد.
ادامه مطلب
به نظر میرسد کابینه دوره دوم ترامپ نسبت به دوره اول او در برابر غرایز ریاست جمهوری مقاومت کمتری داشته است. در حالی که هشدارهایی در مورد تلافیجویی و تشدید تنشهای منطقهای ارائه شد، اما به یک مانع نهادی قاطع تبدیل نشد. در مقایسه با دولت اول ترامپ، جایی که چهرههایی مانند جیمز متیس، اچ. آر. مک مستر و جان کلی گهگاه به عنوان نیروهای تعدیلکننده عمل میکردند، به نظر میرسد ساختار دوره دوم از نظر ایدئولوژیکی بیشتر با غرایز رئیس جمهوری همسو بوده و کمتر مایل به بهچالش کشیدن مستقیم ترجیحات استراتژیک اوست.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی مینویسد: قبلا هم گفتهایم که اکثر جنگهای نامتقارن در نتیجه خطای محاسباتی به شکست آنجامیده است. خودکامگان جنگافروز، عناصر قدرت نظامی و اقتصادی را با فرمولهای ریاضی محاسبه میکنند.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جریانهای رسانهای، بر این باور هستند که تقابل نظامی جاری با ایران، فراتر از یک درگیری منطقهای، میتواند به زوال سیستم پترودلار، فروپاشی زنجیره تأمین جهانی و تغییر رتبه قدرتهای بزرگ منجر شود؛ سناریویی که در آن، تنگه هرمز به نقطه عطف گذار از جهان تکقطبی به چندقطبی ایفای نقش میکند.
ادامه مطلب
در ۳۹ روز عملیات هوایی و موشکی قبل از آتشبس، نیروهای آمریکایی به شدت از هفت مهمات تاماهاوک (Tomahawk)، جسم (JASSM )، پیآراسام (PrSM)، اسام۳ (SM-۳)، اسام۶ (SM-۶)، تاد (THAAD) و پاتریوت (Patriot) استفاده کردند. برای چهار روز از این مدت، ایالات متحده ممکن است بیش از نیمی از موجودی قبل از جنگ را مصرف کرده باشد. بازسازی این هفت نوع مهمات به سطح قبل از جنگ، با تحویل موشکهای در حال ساخت، از یک تا چهار سال طول خواهد کشید.
ادامه مطلب
حسن عبدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسئله ایران برای آمریکا و غرب را میتوان نه یک چالش مقطعی، بلکه یک پرسش کلیدی در نظم شبکهای جهان دانست. جهان آینده بر محور گرهها، مسیرها و اتصالها شکل میگیرد و ایران یکی از این گرههای ناگزیر است. تعیین نقش ایران در معماری جدید، برای بسیاری از بازیگران اهمیت حیاتی دارد.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: کمال خرازی سیاست را با سروصدا پیش نمیبرد. مردی بدون حاشیه بود؛ یعنی در زمانی که دیگران برای دیدهشدن به جدال و جنجال متوسل میشدند، ایشان راهِ متفاوتی را برمیگزید: راهِ کار دیپلماتیک.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شکاف پنهان در اقتصاد دفاع در میدان نبرد، فاصله میان هزینه تهاجم و دفاع چنان عمیق شده که خود بهتنهایی توان بازتعریف ساختار قدرت را دارد.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اعتراف ترامپ به علل شلیک سنگین موشکهای بالستیک به عنوان علت عقبنشینی ناو آمریکایی، باید عامل درس تکرار این گونه عملیاتها در پاسخ به حملات دشمنانی باشد که دارند روی سرزمین سوخته ایران تمرکز میکنند. اگر به این آرزو فرصت ندهیم و نگذاریم دیر شود، آتشبس و پیروزی نزدیک خواهد شد.
ادامه مطلب
فرهاد وفایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از آثار و دستاوردهای ماندگار تجاوزات صهیونی – آمریکایی اخیر، آشکار شدن بیش از پیش میزان خباثت، دشمنی و عناد جهان سلطه، لابیهای صهیونیستی و غالب دولهای دستنشانده منطقه با ملت رشید ایران و آرمانهای منطقهای و جهانی آن است.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله تنها تلاشی برای فهم بهتر رفتار این عده از افراد است تا در آینده بتوان با تمهیدات لازم از بروز چنین رفتارهایی جلوگیری کرده و یا حداقل در کنار واکنش جمعی بتوان پاسخی عقلانی برای بهبود شرایط یافت. همچنین، بررسی این موضوع از جهتی دیگر حائز اهمیت است و آن شناخت تاکتیکهای دشمن همچون «نگه داشتن سایه جنگ بر کشور» است که برای آسیب زدن به جبهه ما به کار میبرد. با مطالعه وضعیت کنونی میتوان به اهداف دشمن پی برد و با آگاهی فردی و دسته جمعی با این اهداف مقابله کرد.
ادامه مطلب
با اقدام زودهنگام و بزرگ، به نظر میرسد ایران درسهایی از درگیریهای قبلی آموخته است. ایران و اسرائیل ابتدا در سال ۲۰۲۴ از مرز درگیری آشکار بین دو کشور عبور کردند و در آوریل و اکتبر درگیریهای مستقیمی داشتند. سپس، ایالات متحده در جنگ دوازده روزه ژوئن ۲۰۲۵ به اسرائیل پیوست. این درگیریها با تشدید محدود، تلافیجویانه، مدت زمان کوتاه و پایان از پیش تعیینشده مشخص میشدند. این بار متفاوت است. حتی قبل از شروع درگیری، تهران اعلام کرد که جنگ دوازده روزه را تکرار نخواهد کرد. به نظر میرسد ایران که با تهدید تغییر رژیم مواجه است و به جلوگیری از حملات آینده مصمم است، به سمت تشدید بیحد و حصر درگیریها رو آورده است.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بارها دلسوزان این سرزمین فریاد زدند که تفکیک میان تل آویو و واشینگتن در امور استراتژیک خطاست. فارغ از ملاحظات دوجانبه میان آمریکا و اسرائیل، این کشور پادگانی، مستحکمترین پایگاه آمریکا در جهان بوده است و خواهد بود.
ادامه مطلب
سید احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به نظر می رسد امریکا و رژیم اسرائیل در کنار ارتکاب جنایت جنگی از طریق هدف قرار دادن غیرنظامیان، به صورت عامدانه و با قصد خاص، حملات به آثار تاریخی و اموال فرهنگی ایران را در دستور کار قرار داده اند.
ادامه مطلب
علی حسین رضایان قیه باشی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکایی ها چون قدرت اقتصادی و نظامی جهان هستند انتظار دارند همه برده و مطیع آنان باشد این در حالی است که ابراهام لینکلن، رئیس جمهوری وقت امریکا، در سال ۱۸۶۲ علیه برده داری و تبعیض علیه سیاهان جنگید و برای همیشه قانون برده داری را لغو کرد. امریکایی ها نمی خواهند به تمدن ها و تاریخ باشکوه کشورهای جهان احترام بگذارند و استقلال آنها را به رسمیت بشناسند. چون امروز ابرقدرت جهان هستند رئیس جمهوری یک کشور (ونزوئلا) را شبانه می دزدند، رئیس جمهوری کشور دیگر (اوکراین) را برای آنکه به سازش وادارند تحقیر می کنند، کشور دیگر (کانادا) را یکی از ایالات خود می دانند، کشورهای عرب منطقه را گاو شیرده می نامند، در کشور دیگر (عراق) اولتیماتوم می دهند فلانی نمی تواند کاندیدای نخست وزیری باشد، به اروپا می گویند جزیره گرینلند را به آمریکا تقدیم کند، از ظالم و کودک کش و متجاوز حمایت می کنند و مظلوم را محکوم و تنبیه می کنند. در این جنگل بی قانون مردی نیست از اینها بپرسد شما چکاره ملت ها و دولت ها هستید؟
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: دفاع موزاییکی نه تنها یک دکترین نظامی، بلکه یک بیانیه سیاسی مبنی بر عدم تسلیم در برابر تهدیدات پیشگیرانه است و اهداف اصلی آن، بقا و حفظ توان عملیاتی در بلندمدت است.
ادامه مطلب
ترامپ هنوز هم ممکن است به ایران حمله کند. او پیش از این خود را در موقعیت دشواری قرار داده، درگیر یک تقویت نظامی گسترده و تهدید به اقدام شده است، قبل از اینکه بداند آیا میتواند به آن عمل کند یا با چه خطری مواجه میشود. برای رئیس جمهوری که به ویژه نگران جلوگیری از ضعیف به نظر رسیدن است، عقبنشینی در حال حاضر ممکن است غیرممکن باشد.
ادامه مطلب
چگونه به اینجا رسیدیم؟ پاسخ در همگرایی سه موضوعی نهفته است که زمانی متمایز بودند اما اکنون در هم آمیخته شدهاند: زرادخانه موشکی ایران، برخورد خشونتآمیز نظام در داخل کشور و برنامه هستهای حلنشده آن
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تاریخ نشان میدهد که پیروزی بیرونی، در صورت بیتوجهی به ظرفیت و بنیانهای داخلی قدرت، میتواند به فرسایش درونی و سقوط کشورها بینجامد.
ادامه مطلب
تجربه استراتژیک خلیج فارس نشان میدهد که بزرگترین خطر در بحرانهای منطقهای کمتر در وقوع جنگ و بیشتر در عادیسازی لفاظیهای قبل از آن نهفته است. وقتی گفتمان رویارویی به امری عادی تبدیل میشود، خویشتنداری استراتژیک تضعیف میشود و حاشیه محاسبات اشتباه گسترش مییابد. با این حال، ارزیابی هوشیارانه از پویاییهای فعلی نشان میدهد که اکثر بازیگران کلیدی تشخیص میدهند که هزینههای جنگ امروز بسیار فراتر از هرگونه دستاورد استراتژیک قابل قبول است.
ادامه مطلب
اخیراً، رسانههای ترکمنستان با استناد به پلتفرم نظارت بر پرواز FlightRadar۲۴ گزارش دادند که هواپیماهای ترابری نیروی هوایی ایالات متحده C-۱۷A Globemaster III و MC-۱۳۰ Super Hercules در منطقهای نامعلوم از ترکمنستان فرود آمدهاند. محل دقیق فرود رسماً اعلام نشده است.
ادامه مطلب
سید محمد عیسینژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: این نوشتار میکوشد با شناسایی و تحلیل مجموعهای از پیشرانهای تعیینکننده، چارچوبی تحلیلی برای فهم بهتر آینده روابط ایران و آمریکا و ارتقای کیفیت تصمیمسازی راهبردی ارائه دهد. از این رو در ادامه به معرفی و تبیین پیشرانهای کلیدی پرداخته خواهد شد.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دیدبانی عرصه دیپلماسی منطقهای نشان میدهد، ترکیه، عراق، عربستان، قطر، عمان و مصر، کنشگران صلح یا بازدارنده جنگ هستند و اسرائیل آشکار و برخی از زیرقدرتها در منطقه، به صورت پنهانی، کنشگران جنگ و یا شتابدهندگانِ جنگ محسوب میشوند. منافع و انگیزههای هر یکی از این کنشگران چیست؟
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۲ روزه نشان داد که این اشتباهات تا چه حد مخرب بود و آمریکا در روز آخر مستقیما وارد جنگ شد و همه سایتهای اتمی ایران را یک شبه ویران کرد. این آش به حدی شور شده که امروزه حتی اروپا هم برای ایران خط و نشان میکشد و به سهم خود در آتشافروزی و تحقیر هرچه بیشتر ایران سعی دارد چراکه آنها هم از محدودیت برد موشکی و عدم دسترسی به خاک اروپا و عدم وجود سلاح اتمی ایران اطلاع و اطمینان دارند.
ادامه مطلب
مقامات ایرانی هشدارهای جدی دادهاند که در صورت صدور مجوز حمله توسط ترامپ، علیه اهداف آمریکایی و اسرائیلی تلافی خواهند کرد.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: در حالی که تنش میان ایران و امریکا در اوج است و به نقطه جوش نزدیک میشود و تهران به تهدیدهای نظامی واشینگتن پاسخهای تند و صریح میدهد، احتمال موفقیت مذاکرات پیش رو چقدر میتواند باشد؟ از شکل و محتوای مذاکرات پیش رو چه میتوان برداشت کرد؟
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رفتار و گفتار رافائل گروسی، رئیس آژانس انرژی اتمی، پیرامون پرونده هستهای ایران در یکسال اخیر را میتوان گونهای همسازی او با سیاست تهاجمی دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا برشمرد که در محورهای زیر قابل تحلیل است:
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونتها انجام میشود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط میشود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط میشود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمیداند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت میکنند و کسانی که از آن حمایت میکنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال میتوانند هم بهراحتی به چرخهای از خشونت منجر شوند که میتواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجهی نامشخص علیه یک نظام آسیبدیده و در تنگنا قرار گرفته، میتواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بیثبات کند.
ادامه مطلب
ناظرانی که با شفق نیوز مصاحبه کردند، گفتند که این لفاظیهای فزاینده پیامهای متعددی را در بر دارد: تقویت روحیه در داخل ایران، هشدار به ایالات متحده و اسرائیل مبنی بر اینکه هرگونه درگیری میتواند دامنه گستردهتری داشته باشد، و نشان دادن محدودیتهای اقتدار سیاسی و ظرفیت دولت برای کنترل تسلیحات به دولتهای فعلی و آینده عراق.
ادامه مطلب