حمایت تمام قد برای حفظ قدرت
ترامپ در کمپ نتانیاهو
صابر گل‌عنبری در یادداشتی می‌نویسد: ترامپ تاکید کرد که ماندن نتانیاهو در قدرت برای تداوم همکاری علیه ایران ضروری است.
ادامه مطلبامریکا و اسرائیل
یادداشت اختصاصی روزنامه‌نگار روس برای دیپلماسی ایرانی
یک اپستین دیگر، اما در عین حال دوست و متحد ترامپ
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: طبق تحقیقات جاناتان کارل، روزنامه‌نگار، بوریس اپستین اکنون ۴۴ سال دارد و در مسکو متولد شده است. اپستین به همراه اریک، پسر ترامپ، در دانشگاه جورج تاون تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۶ برای کمپین ریاست جمهوری جمهوری‌خواهان کار کرد، اما پس از انتخابات ۲۰۲۰ به مشاوری واقعاً نزدیک تبدیل شد. او وقتی ترامپ به عنوان اولین رئیس جمهور سابق تاریخ که چهار بار متهم شد، در دادگاه‌ها او را همراهی کرد. از آن زمان، بوریس به مشاور حقوقی ارشد ترامپ تبدیل شده است.
ادامه مطلب
سفیر امریکا در هند کیست؟
رابط پررمز و راز روسیه با ترامپ
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سرجیو گوروخوفسکی (گور)، «مدیر پرسنل کاخ سفید» است. سوالاتی در مورد اصالت او حتی در داخل دولت آمریکا مطرح شده است. اطلاعات اندک است، جز اینکه او در تاشکند متولد شده و مادرش یهودی است و در «اسرائیل» زندگی می‌کند.
ادامه مطلب
نماینده ویژه سابق ترامپ تحلیل می‌کند
پایگاه‌های امریکایی در منطقه بلای جان سربازان
الیوت آبرامز در یادداشتی می‌نویسد: پایگاه‌های ایالات متحده در منطقه اکنون هدف حملات ایران است که به کشته شدن دست‌کم هفده نظامی آمریکایی، مجروح شدن حدود پانصد نفر دیگر و تلفات میلیاردها دلاری تجهیزات منجر شده است. این یک مشکل جغرافیایی است.
ادامه مطلب
کشورهای عربی غافلند یا خود را به خواب زده‌اند
بازتولید ساختار قدرت جهانی بر مدار اسرائیل بزرگ
احمد رشیدی نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اتحادیه اروپا به دلیل وابستگی انرژی، چین به خاطر کریدورهای دریایی جاده ابریشم، و روسیه به دلیل از دست دادن سهم خود در بازار انرژی، همگی در معرض فشار قرار می‌گیرند و آمریکا و اسرائیل به عنوان هسته مرکزی یک کارتل فراگیر انرژی و ترانزیت ظاهر می‌شوند. پرسشی که حامیان منطقه‌ای باید از خود بپرسند این است که آیا پرورش «هیولایی استراتژیک» با اشتهای سیری‌ناپذیر سرزمینی، سرانجام به امنیت آنان خواهد انجامید یا آنان نخستین قربانیانی خواهند بود که له می‌شوند.
ادامه مطلب
داده‌ها چه می‌گویند
گسست ایدئولوژیک امریکا و اسرائیل، توهم یا واقعیت؟!
سیروس حاجی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی استدلال می‌کند که تقاطع محدودیت‌های مادی انباشت سرمایه در آمریکا (بحران بدهی و بازتولید ناپذیری رفاه) و دگرگونی ایدئولوژیک درون‌زا در اسرائیل (تسلط صهیونیسم مذهبی)، بنیان‌های اپیستومولوژیک ائتلاف سنتی را در هم شکسته است. گذار کنونی در روابط آمریکا و اسرائیل، فراتر از یک دگرگونی در «سیاست خارجی» است؛ این پدیده، تجلی بارز یک «بحران ارگانیک» در ساختار هژمونی غرب است. داده‌های میدانی و نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهند که «استثنای اسرائیل» دیگر یک ثابت هنجاری در نظم بین‌المللی نیست، بلکه به یک «بار مادی و نمادین نامطلوب» در رقابت‌های قدرتی درون‌ایالاتی تبدیل شده است.
ادامه مطلب
اختارها و روندها تغییر می‌کنند؟
نقطه عطف روابط امریکا و اسرائیل
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در کنار سخنان ونس، صحنه نظامی لبنان و تداوم عملیات رژیم صهیونیستی بعد از امضای تفاهم‌نامه ایران و آمریکا و توئیت‌ها و پیام‌های شخصی ترامپ در مورد نتانیاهو، پرسشی جدّی و قابل ملاحظه را به ذهن متبادر می‌کند و آن اینکه روابط آمریکا و اسرائیل چگونه قابل تجزیه و تحلیل است؟
ادامه مطلب
الگویی که برای فرار از مشکلات داخلی در پیش گرفته‌اند
بقای رهبران ناامید در چشم انداز جنگ ایران
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بقا و اقتدار، انگاره هر سیاستگذار و حکمران در نظام جهانی است. انگاره‌ای که برای بقا و اقتدار خود به هر ابزار، تاکتیک و سیاستی متوسل شده، هزینه‌های سنگین بر خود و دیگر بازیگران وارد می‌کنند. بخش مهمی از این همبستگی بقا و اقتدار را می‌توان با عنوان الگوی راهبران ناامید در بسیاری از کشورها دید و ترسیم کرد.
ادامه مطلب
نگاهی به تغییر راهبرد آمریکا و اسرائیل علیه ایران
کم‌کاری ما در جنگ نرم علیه دشمن
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: واقعیت این است که ما هرچند در زمینه جنگ سخت، خوب عمل کرده و پیشرفت چشمگیری داشته ایم اما در زمینه عملیات نرم، کوتاهی و کم کاری کرده ایم و لذا برای مقابله با دشمن مجبور به قطع اینترنت شده ایم، که هرچند لازم بوده اما عوارض خود را نیز داشته است.
ادامه مطلب
پیوند قدرت سخت، قدرت مالی و قدرت نهادی
تسلیحات، دلار و سازوکار وتو در شورای امنیت
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌کوشد نشان دهد که چرا هم‌زمانی این سه مؤلفه، صرفاً یک حمایت دوجانبه نیست بلکه به تولید نوعی محرک‌های پایدارِ مصونیت ساختاری انجامیده که پیامدهای آن هم برای بازیگران منطقه‌ای و هم برای معماری حقوقی نظم بین‌الملل قابل رصد است.
ادامه مطلب
نگرشی بر مذاکرات لبنان و اسرائیل در پیچ تاریخی تحولات خاورمیانه
دیپلماسی در دامِ هژمونی
سیروس حاجی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مشارکت دولت لبنان در دور دوم مذاکرات مستقیم با اسرائیل (آوریل ۲۰۲۶)، در ادبیات رسمی به مثابه «بازیابی حاکمیت» تفسیر می‌شود؛ این نگاشت بر پایه نظریه‌های وابستگی ساختاری، استدلال می‌کند که این روند در عمل نوعی «عقب‌نشینی تاریخی» از موضع کنشگری مستقل است. این فرآیند نشان می‌دهد که دولت لبنان، نه به عنوان یک کنشگر مقتدر، بلکه به عنوان «وکیل مدافعِ مضطر» یا «پوشش قانونی» برای مدیریت پیامدهای تقابل نظامیِ حزب‌الله وارد مذاکره شده است. نقش تعیین‌کننده حزب‌الله به عنوان بازیگر غیردولتی مسلح، تمامی فضای دیپلماتیک را به یک «دیکته از بالا» تبدیل کرده است؛ جایی که مذاکره نه ابزاری برای حل مناقشه، بلکه مکانیزمی برای مشروعیت‌بخشی به واقعیت‌های تغییر یافته میدانی و ادغام اجباری لبنان در ترتیبات هژمونیک آمریکایی – اسرائیلی است.
ادامه مطلب
احتمال شکل‌گیری پیمان نظامی جدید
حمله امریکا به ایران و گسست در ناتو
بر اساس ارزیابی‌های بررسی‌شده توسط دارک باکس، این درگیری در نهایت ممکن است در خدمت یک هدف استراتژیک بسیار گسترده‌تر باشد: بازسازی معماری امنیتی غرب و ظهور بالقوه یک اتحاد نظامی جدید برای جایگزینی یا به حاشیه راندن سازمان پیمان آتلانتیک شمالی.
ادامه مطلب
تجاوز نظامی آمریکا و اسراییل علیه ایران:
"ابرسیاست" در مقابل سیاست "مرد دیوانه"
سید حمداله اکوانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سیاست مرد دیوانه تنها زمانی به نتیجه می‌رسد که یک طرف کاملا عقلانیت خود را از دست بدهد و به جنگی تمام‌عیار وارد شود که برای هر دو طرف فاجعه‌بار است. ترامپ به دنبال آن است که ایران را به چنین اشتباهی وادارد. اما راهبرد ایران – که می‌توان آن را در چارچوب ابرسیاست تعریف کرد – دقیقاً در مقابل این دام قرار می‌گیرد: ابتدا با تغییر میدان نبرد از «جنگ نظامی» به «جنگ قیمت‌ها»، و در صورت لزوم، با تغییر منطق از «بازدارندگی محدود» به «بازدارندگی مبتنی بر نابودی متقابل».
ادامه مطلب
لزوم جلوگیری از سوء استفاده دیگران
آقای ترامپ به خود آیید
سید وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آقای ترامپ آیا هیچ اندیشیده‌اید که در تحلیل آیندگان از دوره شما؛ چه ارثیه سیاسی به جا خواهید گذاشت؟ در کنار اختلافاتی که با جمهوری اسلامی ایران دارید به سیاست کلان در خاورمیانه فکر کنید و لطفا بر این باور باشید که با زور نمی‌توان جای ظالم و مظلوم را تغییر داد.
ادامه مطلب
پارادایم «ریاضت استراتژیک»
کالبدشکافی مانیفست ۲۰۲۵ امنیت ملی آمریکا و غافلگیری شناختی ایران
سید محمد عیسی‌نژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: سند استراتژی امنیت ملی اخیر آمریکا یک گسست رادیکال از سنت‌های پیشین و چرخش به‌سوی قرائتی تهاجمی از «رئالیسم جکسونی» است. با بررسی این سند پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۲۶ که مصادف با ۲۵۰ امین سالگرد استقلال آمریکا و برگزاری جام جهانی فوتبال در آمریکای شمالی است، واشینگتن تلاش خواهد کرد با تکیه بر این دکترین انقباضی، جایگاه خود را در برابر چالش‌های درونی و خارجی بازتعریف کند؛ لذا، آمادگی برای مقابله با «فشار اقتصادی و نظامی سخت» در میدان و «فریب استراتژیک نرم» در فضای شناختی، ضرورتی حیاتی برای صیانت از منافع ملی است.
ادامه مطلب
بی‌بی ظاهرا آنچه می‌خواست نگرفت
سفر نه چندان موفق نتانیاهو به واشینگتن
مهم‌ترین نکته‌ای که از نشست ترامپ ـ نتانیاهو در فلوریدا بیرون آمد این بود که هیچ معامله ساده و مستقیم میان واشنگتن و اسرائیل در خاورمیانه وجود ندارد. اسرائیل همچنان فضای مانور خود را حفظ کرده است، اما پیام اصلی دیدار فلوریدا تداوم وضعیت موجود منطقه‌ای بود.
ادامه مطلب
معنای صلح ترامپ این است؟
آغاز سال جدید با حمله امریکا به ونزوئلا
این حملات، که ظاهراً عملیاتی برای تغییر رژیم بودند، پس از حملات دیگری در روز کریسمس انجام شد، زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، حملات هوایی به نیجریه و سومالی و حمله پهپادی سیا به ونزوئلا را تصویب کرد.
ادامه مطلب
اسرائیل نگران است
نقش تعیین‌کننده اف-۳۵ در آینده معادلات خاورمیانه
در مرکز این تغییر، یک سوال بسیار نمادین وجود دارد، اینکه آیا عربستان سعودی در نهایت ممکن است به F-۳۵، پیشرفته‌ترین جنگنده رادارگریز جهان و هواپیمایی که اسرائیل مدت‌هاست آن را برای حفظ برتری نظامی کیفی خود در خاورمیانه ضروری می‌داند، دسترسی پیدا کند.
ادامه مطلب
فلسفه در دیپلماسی:
آیا گفت و گو همیشه خوب است؟
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: پایان گفت‌وگو، لزوما به معنای شروع جنگ یا سقوط به خشونت - چنان که اغلب در دوگانه سازی‌های ساده‌انگارانه تصویر می‌شود - نیست، بلکه می‌تواند به معنای انتقال از قلمرو گفتمان به قلمرو کنش اخلاقیِ متعهد باشد.
ادامه مطلب
اعمال فشار جدیدی در کار است؟
پشت پرده دعوت دوباره ترامپ از نتانیاهو برای دیدار در کاخ سفید
رئیس جمهور امریکا در تماس تلفنی با نخست وزیر اسرائیل از وی برای سفر به واشنگتن دعوت به عمل آورده و مشاوران ترامپ بر این باورند که وقت آن رسیده نتانیاهو را تحت فشار قرار دهند تا شاید با توبیخ وی و فشار وارد کردن به آن، به برخی خواسته‌های رئیس جمهور امریکا تن دهد.
ادامه مطلب
درس‌های آموخته شده و استراتژی‌های بازدارندگی آینده
تحولات دکترین امنیتی اسرائیل پس از جنگ ایران
این مقاله این تحولات را از طریق یک روش‌شناسی مقایسه‌ای که گفتمان نظامی اسرائیل را با ارزیابی‌های میدانی ترکیب می‌کند، تجزیه و تحلیل می‌کند و پیامدهای آنها را برای محیط منطقه‌ای پیش‌بینی می‌کند.
ادامه مطلب
از واشینگتن تا ریاض و آنکارا مخاطب بودند
پیام‌های دیدار نتانیاهو از جنوب سوریه
انتخاب جنوب سوریه توسط نتانیاهو، جایی که نیروهای اسرائیلی از زمان سقوط رژیم اسد در دسامبر گذشته چندین موقعیت را اشغال کرده‌اند و در مناطق متعدد مجاور ارتفاعات جولان، از بخش شمالی فلات تا استان درعا به سمت مرز اردن و سوریه در جنوب، گسترش می‌یابد، سوالات زیادی را در مورد زمان و اهداف آن مطرح کرده است.
ادامه مطلب
صلح یا قدرت؟
خوانش انتقادی پیوستن قزاقستان به پیمان ابراهیم
سیروس حاجی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: از منظر انتقادی، می‌توان گفت که پیوستن قزاقستان به پیمان ابراهیم بیش از آنکه حرکتی به سوی صلح باشد، تلاشی است برای تبدیل شدن به بخشی از معماری جدید قدرت در اوراسیا.
ادامه مطلب
پروژه نفاق
چرا سناریوسازی‌های نخ‌نما، روابط ریشه‌دار ایران و مکزیک را خدشه‌دار نمی‌کند؟
پارسا جعفری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: خبرسازی اخیر در مورد طرح ترور در مکزیک، نه اولین و نه آخرین تلاش برای ایجاد شکاف میان ملت‌های مستقل، به ویژه در آمریکای لاتین، نخواهد بود. این یک پروژه شکست‌خورده برای کشاندن مکزیک به جبهه ضد ایرانی و تضعیف مواضع مستقل آن در قبال فلسطین بود. اما موضع منصفانه و عادلانه دولت مکزیک و انکار صریح این سناریو، نشان داد که دوران تحمیل اراده از سوی قدرت‌های بزرگ به پایان رسیده است.
ادامه مطلب
تأملی بر پیوستن قزاقستان به «پیمان ابراهیم»
چرا نباید پیوستن قزاقستان به پروژه مشترک ترامپ ـ نتانیاهو را کم اهمیت دانست؟
حسام‌الدین حجت‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ونس که در جلسه ترامپ با رهبران آسیای مرکزی حضور داشت، تصمیم توکایف برای پیوستن به پیمان ابراهیم را یک «سیگنال» توصیف کرد. می‌توان گفت که سیگنال مورد اشاره ونس، فقط برای رهبران کشورهایی همچون عربستان، سوریه یا لبنان ارسال نشده است، بلکه سران دیگر کشورهای آسیای مرکزی را نیز عملاً به پیوستن به پیمان ابراهیم به مثابه مقدمه اجرای گام به گام پروژه خاورمیانه جدید فرامی‌خواند.
ادامه مطلب
نفوذ اسرائیل بر سیاست خارجی ترامپ در خاورمیانه
واشینگتن چقدر از تل‌آویو دیکته‌پذیر است
آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: برخی متفکران سیاسی، مانند جان میرشایمر و استیون والت در کتاب معروف‌شان «لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا» (۲۰۰۷)، استدلال می‌کنند که لابی‌های حامی اسرائیل، مانند کمیته امور عمومی آمریکا – اسرائیل (AIPAC)، نقش قابل توجهی در شکل‌دهی به تصمیم‌گیری‌های واشینگتن ایفا می‌کنند.
ادامه مطلب
پیوستن قزاقستان به توافقنامه ابراهیم
نشانه ژئوپلتیکی از بازترسیم موازنه قدرت در آسیای مرکزی
محمد گل‌افروز در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: از منظر ژئوپلتیکی، پیوستن قزاقستان به طرح ابراهیم را می توان فراتر از یک توافق دیپلماتیک دانست. به این دلیل که آسیای مرکزی از قدیم تاکنون به عنوان منطقه ای سرشار از منابع انرژی، موقعیت ژئواستراتژیک و پیوندهای تاریخی با روسیه، در صحنه رقابت قدرت های بزرگ قرار گرفته است.
ادامه مطلب
ریشه‌یابی آشوب‌طلبی آمریکایی در جهان معاصر
چرا ترامپ از مدار جنگ خارج نمی‌شود؟
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: یکی از پیشران‌های اصلی در وقوع پرشتاب تحولات در منطقه راهبردی خاورمیانه، تشدید فرایندها برای ساخت نظمی نوین در عرصه نظام بین‌المللی است. جنگ اقتصادی میان چین و آمریکا که در دولت دونالد ترامپ شکلی عینی‌تر و پر تنش‌تر به خود گرفته، از تغییرات بنیادین در پیشران‌های نظم‌ساز در عرصه بین‌المللی نشان دارد به طوری که شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهوری چین نیز از ضرورت باز تعریف مولفه‌های هنجاری و نیز بازطراحی ساختاری نظم بین المللی بر اساس خوانش چینی سخن به میان آورده است.
ادامه مطلب
با این دیپلماسی واشینگتن ضربه می‌خورد
رویکرد پراکنده و فردی، سیاست امریکا در غرب آسیا
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: برخلاف دوره‌های پیشین که سیاست خارجی آمریکا حول محور برنامه‌ریزی بلندمدت، تحلیل‌های جامع امنیتی و دیپلماسی ساختاریافته می‌چرخید، این دوره بیشتر متکی بر واکنش‌های آنی، تصمیم‌گیری‌های سریع و اولویت‌های شخصی رئیس‌جمهوری است که اغلب فاقد هماهنگی با بدنه کارشناسی و نهادهای رسمی سیاست خارجی است. این رویکرد باعث شده که سیاست آمریکا در غرب آسیا به جای دنبال کردن اهداف کلان و پایدار، بیشتر بر حسب شرایط و موقعیت‌های گذرا شکل گیرد و انسجام و ثبات همیشگی را از دست بدهد.
ادامه مطلب
تنها راه حفظ آتش‌بس غزه
اگر ترامپ صلح می‌خواهد، باید با راست افراطی اسرائیل بجنگد
نظرسنجی‌ها نشان می‌داد بیشتر مردم اسرائیل با چنین طرح اشغالگرانه‌ای مخالف‌اند، اما نتانیاهو برای حفظ قدرت خود، وابسته به همین اقلیت رادیکال بود و مدام برای رضایت آنها تصمیم می‌گرفت. هرچه جنگ در غزه طولانی‌تر شد و اسرائیل بیشتر در این سرزمین فرو رفت، راست افراطی خود را به تحقق رؤیایش نزدیک‌تر می‌دید.
ادامه مطلب