علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران امروز نه یک تماشاگر که یکی از کانونهای اصلی این «جنگ پراکنده» است. فشار حداکثری اقتصادی، تحریک ناآرامیهای داخلی، فعالسازی گروهکهای مرزی و تلاش برای انزوای منطقهای، همه وجوه مختلف یک استراتژی یکپارچه فرسایشی هستند.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: انکار مشکلات داخلی، تنها فرصتهای اصلاح را از دست میدهد و دشمنان خارجی را جسورتر میکند.
ادامه مطلب
بنیاد هابیلیان در یادداشتی که در اختیار دیپلماسی ایرانی گذاشته است، مینویسد: چرا این گروهک با سماجت بر یک راهبرد شکستخورده پافشاری میکند؟ پاسخ در یک ضرورت حیاتی نهفته است: بقا. ویتنامیسازی امروز برای منافقین، یک انتخاب تاکتیکی نیست، بلکه تنها راه زنده ماندن سازمان است.
ادامه مطلب
مقابله با تروریسم یک وظیفه جمعی و یک تعهدی است که همه کشورهای منطقه دارند. این که این تحولات به چه معناست واقعیت این است که تا زمانی که ناامنی و اشغال کشورها در منطقه وجود داشته باشد زمینه برای رشد گروههای تکفیری مهیاست. این باید یک نگرانی مشترک برای همه کشورهای منطقه باشد. ترکیه کشور همسایه ماست و روابط دیرینه و نزدیک با آن داشتهایم. ما از دیرباز با ترکیه در مبارزه با تروریسم همکاری داشتهایم. اخیرا هم مقامات ارشد دفاعی ترکیه از ایران دیدن کرده بودند. بنابراین همکاریهای امنیتی با تروریسم مسبوق به سابقه است و برای حفظ امنیت و ثبات در منطقه باید با قوت ادامه پیدا کند.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این سخنان، رهبر انقلاب از نقطهای کاملاً معنادار و حسابشده وارد بحث میشوند. نه از سیاست روز شروع میکنند، نه از اعتراضات و نه حتی از جنگ ۱۲ روزه. نقطه آغاز، امیرالمؤمنین علی(ع) است. این انتخاب، در ظاهر، آئینی و مناسبتی به نظر میرسد، اما در باطن، چارچوبی نظری برای فهم وضعیت امروز جامعه ایران فراهم میکند. این چارچوب، نسبت جامعه با عدالت، اعتراض و کنش اجتماعی را روشن میسازد. در واقع، بخش نخست سخنان، معیار را میسازد و بخش دوم، میدان ابتلا را نشان میدهد. بدون فهم این پیوند، تحلیل بخش مربوط به اعتراضات اخیر ناقص و گاه وارونه خواهد بود.
ادامه مطلب
ایشان انگیزه قوی ملت ایران را عامل نگرانی بدخواهان دانستند و افزودند: یکی از ابزارهای دشمن و بعضی افراد ناباب یا غافل در کارزار جنگ نرم، انکار داشتهها و تواناییهای ملت ایران است چرا که غفلت از تواناییهای ملی، زمینهساز تحقیر و تسلیم در برابر دشمن خواهد شد.
ادامه مطلب
احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شکی نیست که یکی از ابزارهای نظام سلطه برای اجرای طرح اسرائیل بزرگ و تجزیه خاورمیانه (غرب آسیا) با محوریت ایران، ایجاد بحران های تصنعی قومی از طریق ترویج نابردباری و نفرت پراکنی میان شهروندان است؛ در این روند فوتبال به دلیل جایگاه بی بدیل خود در بین مردم بویژه جوانان به عنوان یک بستر مناسب دیده می شود؛ در واقع، پدیده نفرت پراکنی در فوتبال یک موضوع موردی یا مقطعی نبوده بلکه محصول یک فرایند برنامه ریزی شده است که اهداف شومی در پی آن، دنبال می شود.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۲ روزه به وضوح جای خالی برخی فناوریها را در ایران نشان داد. فناوریهایی که حدود ۴۰ سال در ایران روی آن سرمایهگذاری شده و ادعاهایی هم مطرح شده بود ولی در روز مبادا هیچ خبری از آنها نبود.
ادامه مطلب
بقایی گفت: فرایندی که بخواهد تهدیدی علیه کشور دیگر باشد نیز با قوانین و تعهدات بینالمللی مغایرت دارد. از رژیم صهیونیستی که ماهیتا این گونه عمل میکند و اعتنایی به تعهدات بینالمللی ندارد، انتظاری نمیرود، اما از کشورهای دیگری که خود را پایبند به اصول بینالمللی میدانند انتظار داریم که به فرایندی وارد نشوند که علیه کشوری دیگر تهدید باشد.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: جنگ های ترکیبی از پیچیدهترین انواع جنگ ها در عرصه بین المللی هستند که از سوی کشورهای غربی خصوصا ایالات متحده آمریکا به کارگرفته میشوند. جنگهای ترکیبی که خود طیف وسیعی از جنگهای نوین را در بر میگیرد، میتوان از مقولههایی دانست که شناخت و سیاستگذاری دفاعی در برابر آن در راستای ارتقای امنیت ملی لازم و ضروری است؛ امنیتی که این روزها خود به مفهومی چند وجهی در عرصه بینالملل تبدیل شده و محافظت از همه ابعاد عینی و ذهنی آن از وظایف اصلی حکومتهاست.
ادامه مطلب