رئیس جمهور دونالد ترامپ اکنون یک توافق تاریخی با نخست وزیر فنلاند، الکساندر استاب، برای ساخت حداکثر ۱۱ کشتی یخشکن جدید با همکاری صنعت کشتیسازی فنلاند امضا کرده است.
ادامه مطلب
رئیس جمهور ترامپ عدم تعادل تجاری را یک وضعیت اضطراری ملی اعلام کرده است. او ادعا میکند که قانون اختیارات اقتصادی اضطراری بینالمللی یا IEEPA مصوب سال ۱۹۷۷ – قانونی که کلمه "تعرفه" را ذکر نمیکند – به او قدرت کامل و بدون محدودیت برای وضع تعرفهها برای مقابله با آن وضعیت اضطراری میدهد. او از این اختیار ادعایی برای مجازات برزیل – که با آن مازاد تجاری داریم – استفاده کرده، زیرا دولت فعلی در حال پیگرد قانونی متحدی است که او نیز در دزدیدن یک انتخابات سعی داشته است.
ادامه مطلب
مسلم عباسیفر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با وجود آنکه ترامپ در اظهاراتش نیجریه را «کشوری بیآبرو» توصیف کرد، بولا احمد تینوبو، رئیس جمهوری نیجریه نیز تلاش کرد از شدت تنشها بکاهد و افزود، ما این سخنان را به معنای واقعی نمیپذیریم، زیرا میدانیم دونالد ترامپ نظر مثبتی نسبت به نیجریه دارد. مطمئنم وقتی دو رهبر با یکدیگر دیدار کنند، نتایج بهتری در راستای هدف مشترک ما برای مبارزه با تروریسم حاصل خواهد شد.
ادامه مطلب
باور اشتباه اسرائیل مبنی بر اینکه برتری استراتژیک دائمی بر دشمنان خود ایجاد کرده است، تقریباً مطمئناً به انجام اقدامات تحریکآمیز فزایندهای منجر خواهد شد که مستقیماً اهداف کاخ سفید را به چالش میکشد.
ادامه مطلب
غلامرضا مصدق در یادداشتی مینویسد: همانطور که گاهی ستیز اقدامی در جهت منافع ملی است، همانطور هم سازش به موقع در جهت منافع ملی خواهد بود. نه ستیز باید تابو باشد و نه سازشِ منطبق با منافع ملی.
ادامه مطلب
سعیدرضا طاهرخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از بارزترین ویژگیهای ترامپ، تمرکز شدید بر خود و جایگاه شخصی است. تحلیلگران شخصیت او را در چارچوب نظریه خودشیفتگی (Narcissistic Personality) بررسی کردهاند. این ویژگی باعث میشود او به شدت به تمجید و توجه رسانهها حساس باشد و در بسیاری از سخنرانیها و شبکههای اجتماعی، جایگاه شخصی و موفقیتهای خود را برجسته کند.
ادامه مطلب
آنطور که توسط چندین رسانه خبری مهم گزارش شده است، ماهها پس از مراسم تحلیف ترامپ در ژانویه، بحثهای داخلی، طرفداران قدیمی تغییر رژیم – به رهبری وزیر امور خارجه مارکو روبیو – را در مقابل مقاماتی که طرفدار توافق مذاکرهای با کاراکاس بودند، از جمله ریچارد گرنل، فرستاده ویژه رئیس جمهوری، قرار داد. در نیمه اول سال ۲۰۲۵، مذاکرهکنندگان دست بالا را داشتند: گرنل با مادورو ملاقات کرد و توافقهایی را برای باز کردن بخشهای گسترده نفت و معدن ونزوئلا به روی شرکتهای آمریکایی در ازای اصلاحات اقتصادی و آزادی زندانیان سیاسی منعقد کرد. اما تا اواسط ژوئیه، روبیو با تغییر چارچوب، ابتکار عمل را پس گرفت.
ادامه مطلب
برای تضمین استقلال در یک سیستم جهانی که در آن قوانین رو به زوال هستند و قدرتهای مسلط به صورت معاملهای عمل میکنند، شرکا باید فراتر از «ریسکزدایی» لفظی به تابآوری عملی روی آورند.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکای ترامپ، ناراضی از موقعیت جهانی آمریکاست و میخواهد هژمونی جهانی را برقرار کند، اما این تجدیدنظرطلبی با همه آسیبها و تخریبها به هژمونی جهانی آمریکا منجر نخواهد شد.
ادامه مطلب
سید رضا قزوینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اواخر شهریور ماه امسال بود که رویترز اعلام کرد ایالات متحده آمریکا با قرارداد گازی میان عراق و ترکمنستان به دلیل آنکه براساس آن قرار بود بخشی از این گاز به عنوان حق ترانزیت در اختیار ایران قرار بگیرد مخالفت کرده است.
ادامه مطلب
شی همچنین سیاست خارجی کماهمیت دنگ مبنی بر «پنهان شو و منتظر بمان» را کنار گذاشته و رویکردی را در پیش گرفته است که میتوان آن را «نمایش و حرکت» نامید. این تغییر نیز ناشی از شکستهای محسوس مدلهای اقتصادی به رهبری غرب در پی بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ است.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحول سیاستهای تجاری آمریکا از دهه ۲۰۱۰ تاکنون، از جمله در دو دولت متوالی بایدن و ترامپ دوم، نشان میدهد که «لیبرالیسم اقتصادی» دیگر نه دکترین، بلکه ابزاری در خدمت راهبرد قدرت ملی است.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از پیشرانهای اصلی در وقوع پرشتاب تحولات در منطقه راهبردی خاورمیانه، تشدید فرایندها برای ساخت نظمی نوین در عرصه نظام بینالمللی است. جنگ اقتصادی میان چین و آمریکا که در دولت دونالد ترامپ شکلی عینیتر و پر تنشتر به خود گرفته، از تغییرات بنیادین در پیشرانهای نظمساز در عرصه بینالمللی نشان دارد به طوری که شی جینپینگ، رئیسجمهوری چین نیز از ضرورت باز تعریف مولفههای هنجاری و نیز بازطراحی ساختاری نظم بین المللی بر اساس خوانش چینی سخن به میان آورده است.
ادامه مطلب
اصلاحات، رشد اقتصادی و فضای تنفس ژئوپلیتیکی را به همراه داشت، اما فساد، بیعدالتی و نابرابری را نیز به همراه داشت. هیچ بخشی به وضوح بیشتر از بخش املاک و مستغلات، اختلال عملکرد سیاسی و اقتصادی در هم تنیده چین را نشان نمیدهد، به طوری که قیمتها در این بخش به اوج بیسابقهای رسیدند، اما از سال ۲۰۲۱ به شدت کاهش یافتهاند.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعیت این است که سفر خلیلزاد به کابل صرفاً یک مأموریت دیپلماتیک نبود؛ بلکه بازگشت آرام و حسابشده واشینگتن به قلب بازی قدرت افغانستان است، با لبخندی دیپلماتیک اما نقشهای ژرف و چندلایه.
ادامه مطلب
برخی از محافظهکاران برجسته ایالات متحده با شک و تردید عمیقی به دولت لی جائه میونگ نگاه میکنند و به نظر میرسد دونالد ترامپ، رئیس جمهور، پیش از سفر رئیس جمهور لی در اواخر ماه اوت، این شک و تردیدها را تکرار کرد. در حالی که اولین اجلاس آنها به طور گسترده به عنوان یک موفقیت تلقی میشد، انتظارات واشینگتن اکنون به طور قابل توجهی بالاتر است.
ادامه مطلب
وقتی شی ناگهان به کنترلهای سختگیرانه همهگیری چین پایان داد و کشور را در اواخر سال ۲۰۲۲ بازگشایی کرد، وال استریت بحثی در مورد اینکه آیا اقتصاد چین دوباره رونق خواهد گرفت یا خیر، مطرح نکرد، بلکه در مورد اینکه نمودار مسیر صعودی بهبود اقتصادی شبیه کدام حرف الفبا - V یا W - خواهد بود، بحث کرد. وقتی اقتصاد دچار رکود شد، برخی در واشینگتن به این نتیجه رسیدند که نقطه مقابل این است: چین به اوج خود رسیده، ساختار حاکمیتی آن شکست خورده است و نسبت به ایالات متحده شروع به افول خواهد کرد.
ادامه مطلب
اگرچه پیشبرد روابط ژاپن در جنوب شرقی آسیا بسیار مهم است، اما مهمترین موضوع، دیدار او با ترامپ و چشمانداز ایجاد رابطه با رئیس جمهوری امریکا خواهد بود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حدود نه ماهی که از ریاستجمهوری ترامپ در دور دوم میگذرد، او، به معنای واقعی کلمه، سیاست در آمریکا را فردی و شخصی کرده است. اغراق نیست اگر گفته شود که هیچگاه در تاریخ معاصر آمریکا، بدین حد، تجمیع قدرت در فرد رئیسجمهور صورت نگرفته است.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نشست شرمالشیخ بیش از آنکه تلاشی برای پایان جنگ باشد، تصویری بود از بیاعتباری نظام دیپلماتیک غربی و ناتوانی ائتلافهای عربی در تصمیمسازی مستقل.
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برخلاف دورههای پیشین که سیاست خارجی آمریکا حول محور برنامهریزی بلندمدت، تحلیلهای جامع امنیتی و دیپلماسی ساختاریافته میچرخید، این دوره بیشتر متکی بر واکنشهای آنی، تصمیمگیریهای سریع و اولویتهای شخصی رئیسجمهوری است که اغلب فاقد هماهنگی با بدنه کارشناسی و نهادهای رسمی سیاست خارجی است. این رویکرد باعث شده که سیاست آمریکا در غرب آسیا به جای دنبال کردن اهداف کلان و پایدار، بیشتر بر حسب شرایط و موقعیتهای گذرا شکل گیرد و انسجام و ثبات همیشگی را از دست بدهد.
ادامه مطلب
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نخست وزیر فعلی مستعمره صهیونیستی، نتانیاهوی تروریست، واسطه اصلی بین ترامپ و پوتین شد که ادغام موقت کریمه و دونباس را برای فدراسیون روسیه تسهیل کرد.
ادامه مطلب
نظرسنجیها نشان میداد بیشتر مردم اسرائیل با چنین طرح اشغالگرانهای مخالفاند، اما نتانیاهو برای حفظ قدرت خود، وابسته به همین اقلیت رادیکال بود و مدام برای رضایت آنها تصمیم میگرفت. هرچه جنگ در غزه طولانیتر شد و اسرائیل بیشتر در این سرزمین فرو رفت، راست افراطی خود را به تحقق رؤیایش نزدیکتر میدید.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حملات اخیر پاکستان بر اهداف خاص در کابل، تاکتیکی امنیتی و بخشی از روند پیچیدهای برای اغفال و مهار صفآرایی چین، روسیه، ایران و بهویژه هند است.
ادامه مطلب
عراق با پیامدهای جدی، از جمله خطر رویاروییهای احتمالی – چه بین سازمانهای رسمی دولتی و جناحهای مسلح، و چه در میان خود شبهنظامیان، روبهروست، زیرا آنها تحت فشارهای متضاد آمریکا و ایران برای قدرت، نفوذ و بقا رقابت میکنند.
ادامه مطلب
امیر مقدمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تلفیق نظریه بازیها با منطق فازی، امکان مدلسازی تصمیمگیری در شرایط تعارض، ابهام و ترجیحات نسبی را فراهم میسازد. این مقاله تلاش دارد با این رویکرد، بهترین ترکیب استراتژیک برای عبور ایران از تهدیدات خارجی را استخراج کند.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی مینویسد: کمیته جایزه نوبل، آب پاکی روی دست های ترامپ ریخت و خانم ماریا کورینا ماچادو، رهبراپوزیسیون ونزوئلا را نامزد دریافت جایزه صلح نوبل کرد. آیا ترامپ همچنان مرد به اصطلاح صلح خواهد ماند؟ یا عصبانیت و جنون بر وی چیره خواهد شد و میز صلح را به هم خواهد ریخت؟
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این چارچوب، آنچه اکنون مشاهده میکنیم نه یک نزاعِ صرفِ فُرماتیکِ محلی که پروسهای پیچیده و چند سطحی است: آمریکا طالبان را بهعنوان یک فرصتِ استراتژیک مدیریت کرده؛ پاکستان از این مدیریت برای تضمین منافعِ شکنندهٔ خود استفاده کرده؛ و طالبان در این فرایند هم قربانیِ ابزارسازیاند و هم مخاطرهٔ تنبیه، زیرا هرگاه بیش از حد «خودمختار» عمل کنند، تبدیل به هدفِ اصلاح یا حذفِ تاکتیکی میشوند.
ادامه مطلب
سعیدرضا طاهرخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: غیبت ایران در شرمالشیخ، مصداق عینی همین درک ژرف از سیاست جهانی بود. در شرایطی که برخی دولتهای منطقه برای گرفتن تأیید و حمایت امنیتی واشینگتن صف کشیده بودند، تهران انتخاب کرد که عزت ملی خود را در گرو لبخند قدرتهای بزرگ نگذارد.
ادامه مطلب
با کنار رفتن حماس، بار مسئولیت بر دوش اسرائیل است. نتانیاهو به راحتی میتواند این روند را از مسیر خود خارج کند زیرا مفاد توافق به اندازه کافی مبهم است. او میتواند جنگ را با بیاساسترین بهانهها از سر بگیرد، عقبنشینیهای بیشتر اسرائیل را به طور نامحدود به تأخیر بیندازد یا از مذاکره در مراحل بعدی خودداری کند، همانطور که اوایل امسال با پایان دادن به مذاکرات آتشبس اتفاق افتاد.
ادامه مطلب