احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ضرورت شکل‌گیری یک «کمربند بهداشتی» در برابر توسعه‌طلبی ترکیه، باکو و کارفرمایان غربی-اسرائیلی آن‌ها، ایجاب می‌کند که ایران راهبرد خود را بر دو پایه استوار کند: پیوند راهبردی با چین به‌عنوان قدرت محور شرق، و بازسازی نفوذ منطقه‌ای بر اساس منطق دوگانه فرهنگ ایرانی اسلامی و حمایت از جبهه مقاومت.
ادامه مطلب
لی جیانان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: گسترش تولید پیشرفته، زنجیره‌ای از اثرات فزاینده ایجاد می‌کند. از یک سو، بخش‌های بنیادین مانند مواد پیشرفته، ابزارهای دقیق و سامانه‌های انرژی را متحول می‌سازد و از سوی دیگر، کیفیت و کارایی خدمات مدرن — از تحقیق و توسعه تا بهره‌برداری، نگهداری و تأمین مالی — را در کل زنجیره تأمین ارتقا می‌دهد.
ادامه مطلب
لی جیانان در گزارشی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: رشد قابل توجه سفارش‌ها در پلتفرم‌های خرید و گردشگری پیش از آغاز تعطیلات، حاکی از اطمینان مصرف‌کنندگان به وضعیت اقتصادی و تمایل آنان به خرج کردن در حوزه‌های تفریحی و خدماتی است. این روند را می‌توان نتیجه سیاست‌های برنامه پنج‌ساله جاری دانست که گسترش مصرف داخلی را در اولویت قرار داده و هدف آن ایجاد بازاری بزرگ‌تر و پایدارتر برای کالاها و خدمات است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دیدار شی جین‌پینگ، رئیس جمهوری چین، از ایالات متحده در روزهای ۲۳ تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱ تا ۳ مهر ۱۴۰۵) منجر به کاهش تنش مخصوصاً تنش‌های تجاری بین آمریکا و چین شد. این سفر، پرماجرا بود و توجه رسانه‌ای قابل توجهی را به خود اختصاص داد.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: یکی از ویژگی‌های برجسته سیاست خارجی چین را باید در مفهوم «استقلال راهبردی» جست‌وجو کرد؛ استقلالی که به معنای مخالفت دائمی با ایالات متحده نیست، بلکه به معنای امتناع از پذیرش خودکار ترجیحات قدرت مسلط و حفظ آزادی عمل در انتخاب میان همکاری، سکوت، بی‌طرفی، موازنه‌سازی و مخالفت است.
ادامه مطلب
رویکرد چین به خاورمیانه فراتر از سفر شی به واشنگتن مهم است. اگر نظم منطقه‌ای جدیدی از خاکستر مناقشه بیرون می‌آید، همان طور که برخی تحلیل‌گران پیشنهاد می‌کنند، قدرت اقتصادی و جاه‌طلبی سیاست خارجی چین به این معنی است که اگر بخواهد می‌تواند نقش مهمی در نظم جدید ایفا کند.
ادامه مطلب
سامان موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در آستانه دیدار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهوری چین، در واشینگتن، سیاست‌گذاران آمریکایی نباید جاه‌طلبی‌های چین را دست‌کم بگیرند. سیاست خارجی چین در دوران شی جین‌پینگ بر جلب حمایت کشورهای جنوب جهانی متمرکز است و در عین حال، هدف بلندمدت تصرف تایوان و دستیابی به برتری جهانی را دنبال می‌کند.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی می‌نویسد: همچنین نگاه و تمرکز ترامپ به دیدار آتی خود با «شی‌جین‌پینگ» در ایالات متحده نشان از آن دارد که واشنگتن به درستی دریافته پکن از جایگاهی که در گذشته برای سیاست خارجی خود در روابط بین‌الملل و حتی منطقه‌ای قائل بود عبور کرده و حالا می‌خواهد به پشتوانه توانمندی‌های اقتصادی وقدرتمندی نظامی‌اش، همچنین قدرت نرمی که طی دهه‌های اخیر به جامعه جهانی بروز این بار اما نقش مداخله‌گرایانه خود را در تحولات جهانی و منطقه‌ای از جمله خاورمیانه نشان دهد.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: یکی از نکات مثبت این دو نشست برای ایران، اعلامیه مشترک منتشره بعد از نشست سران سازمان همکاری شانگهای بود. در این نشست به صراحت «حملات نظامی علیه قلمرو جمهوری اسلامی ایران که موجب تلفات شمار زیادی از غیرنظامیان و خسارات مهم به اقتصاد کشور شده»، محکوم شده است.
ادامه مطلب
رسول سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این یادداشت با تحلیل ابعاد اقتصادی، امنیتی- سیاسی و تأثیر آن بر نظم منطقه‌ای، چالش‌ها و فرصت‌های فراروی این شراکت را در کنار سناریوهای محتمل پیش رو بررسی می‌کند.
ادامه مطلب
علی محرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بحران هرمز نشان داد که یک مضیق دریایی می‌تواند از سطح یک آبراهه منطقه‌ای فراتر رفته و به عنوان اهرم اجبار راهبردی، آزمون اعتبار ابرقدرت‌ها و شاخصی برای سنجش تاب‌آوری نظم بین‌المللی عمل کند. از این منظر، ژئوپلیتیک هرمز به یک «آزمایشگاه راهبردی» برای بازخوانی سناریوهای محتمل در تنگه تایوان بدل شده است.
ادامه مطلب
علی خوشرو در یادداشتی می‌نویسد: سخنرانی شی جین‌پینگ به ارائه تصویری گسترده‌تر از نظم جهانی اختصاص داشت. در این سخنرانی، توسعه اقتصادی، فناوری‌های نوین به‌ویژه هوش مصنوعی، همکاری‌های صنعتی و علمی، تجارت، زنجیره‌های تأمین، اصلاح حکمرانی جهانی، چندجانبه‌گرایی، نقش سازمان ملل متحد و افزایش صدای کشورهای جنوب جهانی جایگاه مهمی داشتند. مسئله امنیت و صلح نیز در کنار این موضوعات قرار داشت و شی بر ضرورت مخالفت با منطق جنگ سرد، مداخله خارجی و تحمیل اراده یک قدرت بر دیگر کشورها تأکید کرد.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سفر شی جین‌پینگ به قاهره در ادامه روندی قرار می‌گیرد که طی سال‌های گذشته به تدریج روابط مصر و چین را از یک مناسبات سیاسی – اقتصادی معمولی به یک شراکت چندبعدی تبدیل کرده است.
ادامه مطلب
اختلال در تنگه هرمز در ماه‌های گذشته بزرگ‌ترین شوک ناگهانی در عرضه جهانی انرژی طی نیم‌قرن اخیر بود؛ اختلالی که بسیاری انتظار داشتند قیمت نفت را به‌سرعت از مرز ۱۵۰ دلار عبور دهد و اقتصاد جهانی را وارد مرحله‌ای از رکود و بی‌ثباتی کند. اما برخلاف این پیش‌بینی‌ها، بازار جهانی انرژی دچار فروپاشی نشد و قیمت نفت تنها جهشی محدود داشت.
ادامه مطلب
سیروس حاجی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این نگاشت مبتنی بر رویکردهای واقع بینانه، و مفهوم «قدرت انضمامی» (Embedded Power) به تحلیل عمیق اهداف، سازوکارها، دستاوردها و چالش‌های دیپلماسی دفاعی هند می‌پردازد.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: هنوز زود است که پیمان مکه را تولد یک نظم امنیتی جدید در منطقه بدانیم. اما بدون تردید، این توافق را می‌توان بخشی از روند بازآرایی امنیتی منطقه تلقی کرد؛ روندی که در آن آمریکا احتمالاً همچنان حضور خواهد داشت، اما دیگر تنها معمار امنیت منطقه نخواهد بود.
ادامه مطلب
لی جیانان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: یکی از پایه‌های اصلی این قدرت اقتصادی، برنامه اصلاحات و توسعه نظام مالی است که توسط بانک مرکزی چین برای دوره ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ تدوین شده است. در این برنامه بر ایجاد نظام سیاست پولی علمی و باثبات همراه با نظام جامع احتیاطی کلان تأکید شده و قرار است از کارکردهای حجمی و ساختاری ابزارهای سیاست پولی و اعتباری به‌طور کامل بهره‌برداری شود.
ادامه مطلب
گسترش کنترل‌های صادراتی چین بر مواد معدنی حیاتی، خطراتی را برای زنجیره تأمین صنعت دفاعی کره جنوبی ایجاد کرده است. هرچند سئول برای کاهش وابستگی خود به این مواد که عمدتا از چین تأمین می‌شوند، در حال سرمایه‌گذاری بر ایجاد ذخایر راهبردی و توسعه تولید داخلی است، اما همچنان در برابر تشدید رقابت اقتصادی میان واشنگتن و پکن آسیب‌پذیر باقی مانده است.
ادامه مطلب
اسناد محرمانه و تأیید دیپلمات‌های اروپایی نشان می‌دهد آندری بلوسوف، وزیر دفاع روسیه، به صورت مستقیم برنامه آموزش نظامی مخفیانه نیروهای مسکو توسط ارتش چین را در سال ۲۰۲۵ تصویب کرده است. این همکاری استراتژیک با تمرکز بر تاکتیک‌های نامتعارف، زنگ خطر را برای امنیت غرب به صدا درآورده است.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ایران اسلامی امروز بعد از حدود دو سده مبارزه و مجاهده، به جایگاهی رسیده که دیگر نخواهد به این قدرت و آن قدرت متکی شود و همانند گذشته محل رقابت و تقسیم حوزه نفوذ میان این و آن شود و تبعات آن که همانا تداوم چرخۀ همیشگیِ تضاد و تخاصم داخلی است را به جان بخرد. ایران امروز نباید اعتماد به‌نفس به‌دست آمده را از دست بدهد و با موقعیت ژئواستراتژیکی و ژئواکونومی ممتاز خود می‌تواند و باید همانند مملکتی نظیر هند، ویتنام، آفریقای جنوبی و دیگران از شانیت مستقل و مرفه و برخوردار از مناسبات منطقی و مسئولیت‌پذیر با دنیای پیرامونی و فراپیرامونی، زندگی کند.
ادامه مطلب
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ۲۰۲۶ نشان داد که شراکت‌های راهبردی در دنیای امروز بیش از آنکه بر تعهدات دفاعی گسترده استوار باشند، بر پایه منافع متقابل و محاسبات عملی شکل می‌گیرند
ادامه مطلب
محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: با اندکی تسامح، می‌توان گمان کرد که مسکو کافی‌ست، جنگ اوکراین را به پایان ببرد و با نگاهی متفاوت به ارتباطاتش با اسرائیل، در معادلات خاورمیانه ایفای نقش کند. با پایان جنگ اوکراین و موقعیت نوسانات اقتصادی در خاورمیانه، تجدید قوا در همه ابعاد برای مسکو رقم می‌خورد
ادامه مطلب
ایران، چین و روسیه به دلیل مخالفت مشترک خود با تسلط ایالات متحده، در حال هماهنگی دیپلماتیک، ادغام ارتش خود و کار بر راه‌هایی برای دور زدن تحریم‌های غرب هستند.
ادامه مطلب
محمدحسین ملائک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در وضعیت فعلی اگر ایران قدرت چانه‌زنی بین‌المللی در دارایی‌های اتمی خود را به چین وا گذار کند چین به جرگه امنیت سازان جهانی در منطقه خلیج فارس وارد خواهد شد.
ادامه مطلب
رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ همچنان رویای بازگرداندن آمریکا به موقعیت «ابرقدرت بلامنازع» را دنبال می‌کند، اما واقعیت این است که جهان جدید، دیگر به سادگی تسلیم اراده یک قدرت واحد نمی‌شود.
ادامه مطلب
اتحاد ترکیه، روسیه، چین و ایران به دلیل ترکیب انواع مختلف نفوذ که در یک ساختار به ندرت یافت می‌شود، اهمیت دارد. ترکیه به عنوان میانجی بین غرب آسیا، دریای سیاه و اروپا، از قابلیت‌های عملیاتی گسترده‌ای برخوردار است و می‌تواند با شرکایی که نمی‌توانند مستقیماً ارتباط برقرار کنند، کار کند. روسیه یک قدرت امنیتی با شبکه‌های مستحکم و قابلیت‌های نظامی قابل توجهی است که برای پویایی غرب آسیا مهم است. چین نقش یک قدرت اقتصادی جهانی با منافع امنیت انرژی و ثبات در مناطق دریایی را بازی می‌کند. و ایران یک بازیگر منطقه‌ای است که با تحریم‌ها نمی‌توان آن را از این روند کنار گذاشت.
ادامه مطلب
محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: نگاه راهبردی آمریکا به عنوان یک ابرقدرت به خاورمیانه و بازیگر انکار نشدنی همانند ایران، چنان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است که یکی از وجوه نیازهای مبرهن آمریکا برای ادامه هژمونی خودش، شراکت راهبردی با ایران تلقی می‌شود.
ادامه مطلب
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: از آنجا که مدل زمامداری روسیه، تفاوتی چشمگیر با همه مدل های پیش گفته دارد و نظر به اهمیت این کشور در نظام اقتصادی بین المللی، این مقاله با اشاره به ساختار زمامداری روسیه در حوزه بنگاه های اقتصادی، مقایسه ای از مدل های حاکمیت دولتی بر اقتصاد را ارائه خواهد کرد و تاثیر این مدل را بر دینامیک قدرت در عرصه بنگاه داری جهانی، به تصویر خواهد کشید.
ادامه مطلب
قواعد سخت‌گیرانه در چین به رهبری شی جین‌پینگ، در حال گسترش بوده و از پژوهشگران تا فرماندهان ارشد ارتش را درگیر کرده است. روز جمعه دولت چین پژوهشگر آمریکایی را که درباره میانمار و سیاست خارجی چین می‌نویسد، به اتهام جاسوسی بازداشت کرده است. سخنگوی وزارت امور خارجه چین، اعلام کرد «مین زین» مظنون است به انجام فعالیت‌های جاسوسی که امنیت ملی چین را به خطر می‌اندازد.
ادامه مطلب
قدرت‌های بزرگ، از ایالات متحده تا روسیه، در جنگ‌های اخیر در جهان فهمیده‌اند برتری نظامی دیگر تضمین پیروزی برق‌آسا و بی‌دردسر نیست؛ فناوری ارزان، اراده مقاومت و همبستگی قدرت‌های میانی، میدان را عوض کرده و نظم پساآمریکایی را در جهانِ پر از جنگ امروز، به مرحله‌ای ناآرام‌تر برده است. عصر «زور می‌گوید و جهان اطاعت می‌کند» دیگر آن‌قدر ساده نیست. قدرت هنوز مهم است، اما دیگر به‌تنهایی کار را تمام نمی‌کند.
ادامه مطلب