عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حملات اخیر پاکستان بر اهداف خاص در کابل، تاکتیکی امنیتی و بخشی از روند پیچیدهای برای اغفال و مهار صفآرایی چین، روسیه، ایران و بهویژه هند است.
ادامه مطلب
عملیات ویژه اسرائیل هدف «انسداد، انزوا و تسلیم مذاکرهای» را دنبال نمیکرد. تلاشهای آن در درجه اول مخرب و در درجه دوم روانی بود. اگرچه ترورهای موفقیتآمیز رهبران سیاسی اوکراین ممکن است باعث فروپاشی نیروهای مسلح اوکراین شده باشد، اما پیشبینی اثرات روانی اطلاعات جدید بر دشمن بسیار دشوار است.
ادامه مطلب
پاسخ به سوالات مربوط به برتری کمی غیرممکن است زیرا اطلاعات کافی در مورد شبکه پدافند هوایی ایران وجود ندارد.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: نتایج انتخابات اکتبر ۲۰۲۴، از سوی کمیسیون انتخابات گرجستان، اکثریت مطلق ۵۴درصدی را به حزب حاکم «رویای گرجستان» داد؛ در حالی که نظرسنجیهای خروجی رسانههای مخالف، پیروزی چهار حزب اپوزیسیون را نشان میدادند.
ادامه مطلب
بازگشت به بگرام تنها یک تصمیم نظامی نیست؛ نمادی از بازگشت ژئوپلیتیکی آمریکا به صحنهای است که تصور میشد از آن خارج شده است. اگر این طرح عملی شود، برای ایران نهتنها چالشی امنیتی، بلکه هشداری راهبردی خواهد بود؛ نشانهای از اینکه در بازی جدید قدرت در اوراسیا، شرق کشور نیز دیگر حاشیه امن نخواهد بود.
ادامه مطلب
برای محافظت از منابع در روسیه، جایی که صفهای طولانی در پمپ بنزینها در برخی مناطق گزارش شده، مسکو صادرات بنزین و گازوئیل را ممنوع یا محدود کرده است. این اقدام کمبود سوخت و افزایش قیمت در برخی از جمهوریهای شوروی سابق آسیای مرکزی را باعث شده است که به شدت به انرژی روسیه وابسته هستند.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی مینویسد: کمیته جایزه نوبل، آب پاکی روی دست های ترامپ ریخت و خانم ماریا کورینا ماچادو، رهبراپوزیسیون ونزوئلا را نامزد دریافت جایزه صلح نوبل کرد. آیا ترامپ همچنان مرد به اصطلاح صلح خواهد ماند؟ یا عصبانیت و جنون بر وی چیره خواهد شد و میز صلح را به هم خواهد ریخت؟
ادامه مطلب
محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا روایت روسی روابط بینالمللی، میتواند برای اکثریت جهان، به تعبیر خود روسها، جذاب باشد؟ جواب چندان روشن نیست.
ادامه مطلب
اگرچه ویتکاف از سهگانه سیاست خارجی ترامپ ناظر به غزه، اوکراین و ایران سخن گفته است، اما موازنه فعلی قدرت در هر سه جبهه نشان میدهد که موفقیت در یکی، الزاما به پیشرفت در دیگری نمیانجامد. پیروزی ترامپ در غزه شکننده است، صلح در اوکراین هنوز دور از دسترس است و پرونده هستهای ایران در سایه رقابتهای قدرتهای جهانی به مرحلهای از ابهام استراتژیک رسیده است. در واقع، هر سه پرونده به صورت زنجیرهای به هم پیوستهاند؛ زنجیرهای که اگر یکی از حلقههای آن گسسته شود، کل طرح سیاست خارجی ترامپ در معرض فروپاشی قرار میگیرد.
ادامه مطلب
آنچه بسیاری از سیاستگذاران و استراتژیستها از قلم انداختهاند، میزان درس گرفتن مسکو از شکستهایش و تطبیق استراتژی و رویکردش به جنگ، در اوکراین و فراتر از آن است.
ادامه مطلب
در سهماهه اول سال ۲۰۲۵، تولید ناخالص داخلی در مقایسه با سهماهه قبل ۰٫۶ درصد کاهش یافت و سپس در سهماهه دوم تنها ۰٫۴ درصد رشد کرد. حتی خوشبینانهترین پیشبینیها نیز انتظار دارند رشد روسیه در سال ۲۰۲۵ حدود یک درصد باشد که به شدت از ۴٫۳ درصد در سال ۲۰۲۴ و ۴٫۱ درصد در سال ۲۰۲۳ پایینتر است.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: تئوریسینهای روسی این اندیشه خطرناک را گسترش دادهاند که فروپاشی شوروی از نظر حقوق بینالملل یک اشتباه بوده و روسیه میتواند دوباره جمهوریهای سابق شوروی را به خود ملحق کند و اتحاد شوروی را دوباره برقرار سازد.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر چه سرنوشت جنگ نهایتا در جبهه رقم نخواهد خورد ولی فعلا سه احتمال پیش روست و هر یک از اینها طیفی از پیامدهای بالقوه را به دنبال خواهد داشت: یک پیشروی نیروهای روسیه؛ موفقیت نیروهای اوکراین و نوعی بن بست در امتداد خطوط کنونی نظامی.
ادامه مطلب
ایرینا تسوکرمن در گفتوگو با داگلاس جاکوبسن در وبسایت گود مِن پراجت بر این باور است که ایالات متحده از زمان حملات توجه کمی به ایران داشته و در عوض بر دیپلماسی اوکراین – روسیه، مسائل گستردهتر خاورمیانه و نگرانیهای داخلی تمرکز کرده است. ایران از رادار آن خارج شده است. در همین حال، توافقنامه تجاری اتحادیه اروپا در حال فروپاشی است و پس از سفر رئیس جمهوری ایالات متحده به بریتانیا، هنوز هیچ توافق جامعی با لندن حاصل نشده است. در حالی که این میتوانست نقطه عطفی برای همکاری باشد، اما به نقطه عطفی تبدیل نشده است.
ادامه مطلب
طبق گزارشها، مقامات غربی از موج ناگهانی تجاوز پهپادها و جنگندههای روسی به حریم هوایی خود گیج شدهاند. نباید اینطور باشد. اقدامات روسیه نتیجه منطقی چهار تحول گستردهتر است که محاسبات آن را تغییر میدهد. سه مورد اول، انتخابهای سیاسی آمریکا، اروپا و چین هستند. مورد چهارم، وضعیت داخلی رو به وخامت خود روسیه است.
ادامه مطلب
قبل از اینکه کییف آتشبس را امضا کند، از شرکای کلیدی خود تضمین میخواهد که اگر روسیه دوباره حمله کند، اوکراین به حال خود رها نخواهد شد.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: در تاریخ ۱۷سپتامبر سال جاری، پس از ورود دستکم ۱۹پهپاد روسی به حریم هوایی لهستان، نگرانی کشورهای عضو ناتو برانگیخته شد. مقامهای لهستان اعلام کردند که در ۱۳سپتامبر به دلیل تهدید حملات پهپادی در مناطق همجوار اوکراین، جنگندههای لهستانی و متحدان در قالب یک عملیات «پیشگیرانه» در حریم هوایی این کشور به پرواز درآمدند.
ادامه مطلب
احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ارکان اصلی سیاست خارجی ترکیه به طور عام از سال ۲۰۰۲ و به خاص از سال ۲۰۱۱ بر مبنای نئوعثمانیم، پان ترکیسم، ارائه الگویی از مدل اسلام ترکیهای بوده است؛ که این رویکرد، یادآور اصول مطرح شده در کتاب «سه طرز سیاست» یوسف آکچورا در اواخر دوره عثمانی بود که بر انتخاب یکی از سه سیاست (عثمانیگرایی، اسلامگرایی و پانترکیسم) تاکید داشت؛ اما اکنون، سیاست عملی معاصر ترکیه، سنتزی از این سه طرز سیاست است که البته از محتوای اسلامگرایی آن کاسته و بر ظواهر تبلیغاتیاش افزوده شده است.
ادامه مطلب
حافظ حاجی کریم جباری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چین و روسیه فعلا به «حمایت (یا روابط) تاکتیکی و گزینشی» خود از ایران ادامه میدهند و این رابطه و حمایت در حوزههایی خواهد بود که منافع آنها اقتضا میکند و بیش از این در کنار ایران نمیایستند.
ادامه مطلب
کوروش احمدی می نویسد: بعد از انجام اسنپبک، یک سؤال مهم این است که آیا چین و روسیه میتوانند کمک مؤثری به ایران برای کاهش اثرات بازگشت قطعنامهها بکنند یا خیر. در سه زمینه در تئوری امکان چنین کمکی وجود دارد ۱- اجرانشدن شش قطعنامه اعادهشده، ۲- ایجاد مانع و اخلال در کار کمیته تحریم ۱۷۳۸ و پنل کارشناسی ۱۹۲۹ و ۳- جلوگیری از انجام اقدامات جدید از سوی شورای امنیت علیه ایران. توضیحاتی در این سه مورد به شرح زیر قابل ذکر است:
ادامه مطلب
بازگشت رسمی قطعنامههای شورای امنیت علیه ایران در ساعت ۳:۳۰ بامداد دیروز یکشنبه، نقطه آغاز یک مرحله تازه در تقابل حقوقی و دیپلماتیک میان تهران و غرب است. از یکسو، ایالات متحده و تروئیکای اروپایی با تاکید بر فعالسازی مکانیسم اسنپبک، مدعی هستند تمامی تحریمهای تعلیقشده شورای امنیت دوباره برقرار شده و ایران موظف به اجرای کامل آنهاست. در سوی دیگر اما، ایران به همراه روسیه و چین این اقدام را فاقد وجاهت حقوقی میدانند و معتقدند روند بازگشت تحریمها ناقض نص صریح قطعنامه ۲۲۳۱ و تعهدات برجامی غرب است.
ادامه مطلب
بازگشت تحریمها عملا تروئیکا از روندهای آینده پیرامون پرونده هسته ای به حاشیه خواهد رفت. سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در واکنش به این تحولات تأکید کرده بود که «تروئیکای اروپایی با آغاز این بازی، نهتنها پیروز نخواهد شد، بلکه از روندهای دیپلماتیک آتی نیز کنار گذاشته خواهد شد.» با این حرف عراقچی، تقریبا مسجل خواهد شد که تروئیکا وظیفه تخریب دیپلماسی را انجام داده و دیگر کارکردی برای واشنگتن ندارند. و به طریق اولی، اهمیت خود را برای تهران هم از دست داده اند. لذا حلقه تصمیمگیری میان تهران، واشنگتن، مسکو و پکن محدودتر میشود.
ادامه مطلب
دادههای کشتیرانی نشان میدهد که تعدادی از تانکرهای نفت خام دخیل در تجارت نفت روسیه از اوایل امسال به سمت شرق مدیترانه در حرکت بودهاند و محمولههای آنها در سوریه به پایان رسیده است.
ادامه مطلب
محسن شریف خدائی طی یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: تعبیر «ببر کاغذی» از سوی ترامپ، نهتنها قدرت نظامی روسیه را زیر سؤال برد، بلکه به اروپا هشدار داد که وابستگی انرژی به مسکو میتواند اعتبار راهبردی آن را تضعیف کند. ادامه خرید نفت و گاز از روسیه، در حالی که جنگ در اوکراین جریان دارد، موجب تعمیق شکاف امنیتی در ناتو شده و این امکان را برای کرملین فراهم میآورد تا با پشتوانه مالی به جنگ ادامه دهد.
ادامه مطلب
سعید جمشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رژه پکن در ۲۰۲۵، مانند یالتا در ۱۹۴۵، به نظر میرسد اتحادهای جدیدی را در زمانی تعریف کرد که بنبست در اوکراین و انزواگرایی آمریکا در دوره دوم ترامپ، فضا را برای بازآرایی ژئوپلیتیکی فراهم کرده است.
ادامه مطلب
دولت ترامپ نیز با انگیزههای سیاسی و اقتصادی از توافق حمایت میکند. اما موفقیت این چارچوب به توان واشینگتن در اجرای پروژهها و همکاری با ترکیه و اتحادیه اروپا وابسته است. اروپا سرمایهگذاری بیشتری در قفقاز جنوبی دارد و بدون نقش فعال آن، صلح پایدار نخواهد بود. در مقابل، مسکو و تهران که منافع ژئوپلیتیک خود را در خطر میبینند، میکوشند مانع شوند.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اختلافات ایدئولوژیک و مذهبی میان بازیگران منطقهای، ظرفیت ایجاد یک اجماع واقعی را بهشدت کاهش داده است. هیچ بازیگری حاضر نیست منافع حیاتی خود را در افغانستان فدای یک توافق منطقهای کند.
ادامه مطلب
سعید محمدی کاوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در نهایت، دادهها و روندهای جاری نشان میدهند که آمریکا دیگر قادر به حفظ سلطه مطلق جهانی نیست و برای جلوگیری از انزوای ژئوپولیتیکی بیشتر، باید مدلهای سنتی همکاری و ائتلافسازی را بازتعریف کند.
ادامه مطلب
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: امروز با توجه به وقایع اوکراین و فلسطین اشغالی (شکست صهیونیسم قبلا رخ داده و خروج یهودیان اجتناب ناپذیر است)، حامیان اروپایی "توسعه اوراسیا" قطعا به موضوع وضعیت جدید کریمه بازمیگردند تا "مسئله یهودی" را حل کنند.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: اخیراً روسیه و اوکراین در نبردهای هوایی بزرگی شرکت کردهاند و زیرساختهای انرژی و حملونقل را هدف قرار میدهند، زیرا مسکو در چهارمین سال جنگ به حمله زمینی شدید خود در شرق اوکراین ادامه میدهد و نوعی سلاح مافوق صوت را آزمایش میکند.
ادامه مطلب