مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تاریخ نشان میدهد که پیروزی بیرونی، در صورت بیتوجهی به ظرفیت و بنیانهای داخلی قدرت، میتواند به فرسایش درونی و سقوط کشورها بینجامد.
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: صراحتاً اگر امریکا طی این مدت – از فردای آتشبس تیرماه تا یک ماه اخیر – که کابوس جنگ را بر سرزمین اهورایی ایران زمین برافراشته و بر طبل جنگ میکوبد، راه نفوذی برای تهاجم و وارد کردن ضربهای به دولتمردان و مناطق هدفگذاری شده خویش پیدا کرده بود؛ در حمله تردیدی روا نمی داشت!؟ آنچه تردید استراتژیست های ایالات متحده را باعث شده، موج دوم حملات ایران است!
ادامه مطلب
ایران گمان میکند که چارچوب بازرسی به منظور پوشش دیپلماتیک مسیری است که به یک حمله نظامی محدود اما قاطع ختم میشود. این منطق به سناریویی اشاره دارد که بسیاری از تحلیلگران اکنون آن را محتملترین میدانند: یک درگیری کوتاه و شدید – بزرگتر از جنگ ۱۲ روزه اما کمتر از یک تهاجم تمام عیار.
ادامه مطلب
محمد سجاد نوروزی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: توافقهای عادیسازی روابط میان رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای عربی، عملاً به ایجاد یک کمربند ژئوپلیتیکی همسو با واشینگتن در جنوب و جنوبغرب ایران منجر شده است.
ادامه مطلب
اگرچه جمهوری اسلامی ایران با بحران داخلی روبهروست، اما هنوز قدرت آتش قابل توجهی دارد که میتواند به منافع آمریکا و متحدانش در منطقه آسیب برساند، اقتصاد جهانی را مختل کند و در پاسخ به حمله نظامی آمریکا، یک درگیری طولانی مدت ایجاد کند.
ادامه مطلب
امروز، با چشمانداز واقعی اقدام نظامی ایالات متحده علیه ایران، کشورهای منطقه دیپلماسی پرانرژی را برای منصرف کردن ایالات متحده از حمله دنبال میکنند. عمان، قطر و ترکیه همگی تلاشهای خود را برای میانجیگری افزایش دادهاند. عربستان سعودی و مصر نیز از کاهش تنش و دیپلماسی حمایت کردهاند. چه چیزی این تغییر چشمگیر را توضیح میدهد؟
ادامه مطلب
نیروهایی که امریکا به منطقه گسیل داشته فاقد تفنگداران دریایی، نیروهای عملیات ویژه (SOF) برای حملات یا عملیات زمینی و لجستیک برای یک کمپین هوایی گسترده است. همچنین بسیار کوچکتر از آن چیزی است که ایالات متحده در سالهای ۱۹۹۱ و ۲۰۰۳ علیه عراق برای عملیاتهای رزمی بزرگ و تغییر رژیم استفاده کرد.
ادامه مطلب
محمد محمودیکیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مجموعه تحولات میدانی و راهبردی نشان میدهد که اگرچه تهدید نظامی آمریکا جدی است، اما جمهوری اسلامی با تقویت بازدارندگی، مدیریت هوشمندانه بحرانها و بهرهگیری از ظرفیتهای همکاری با قدرتهای شرقی، توانسته است معادله را به گونهای تغییر دهد که هرگونه ماجراجویی نظامی با هزینههای سنگین و غیرقابل محاسبه برای مهاجم همراه باشد.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه امروز پیش روی ماست، فرجام دیپلماسی تعهدمحور کلاسیک است. باید با واقعبینی تمام اذعان کرد که جهان سیاست به عصر پسا-تضمین وارد شده است؛ دورهای که در آن توافقها، شکننده و بهغایت لغزان منعقد میشوند.
ادامه مطلب
بقایی درباره احتمال سفر علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان، به عمان گفت: «این خبر را تایید نمیکنم، اطلاعی ندارم و باید این خبر را راستیآزمایی کنم.»
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ار به جایی رسیده که دیگر موضوع هستهای را «پیش غذا» هم نمیدانند و میگویند نه تنها هیچ تحریمی رفع نمیشود، بلکه ایران برای بمباران نشدن باید قدرت موشکی و منطقهای و امنیت داخلی خود (در برابر مشتی زامبیهای وحشی آموزش دیده) را نیز واگذار کند.
ادامه مطلب
ترامپ روز پنجشنبه با تعیین جدول زمانی برای حملات، ریسکها را افزایش داد، اما همچنین اظهار داشت که دیپلماسی هنوز امکانپذیر است.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مقامات آمریکایی با تکیه بر ادبیات نظامی، نمایش قدرت و دعوتهای مشروط به مذاکره، در پی تحمیل اراده خود بر ایران بودند. در چنین فضایی، رهبر انقلاب با تبیین منطق واقعی قدرت و افشای بیمنطقی تهدید، چارچوب گفتمانی سیاست خارجی جمهوری اسلامی را بازتعریف کردند.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: موضوع اصلی این یادداشت نگاهی گذرا به رویکرد و انگیزههای اتحادیه اروپا، چین و روسیه به منازعه حاد شده ایران و امریکا است.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از پیامدهای هرجومرج، تاثیر آن بر لایههای هویتی و روایتی جوامع هدف است. در شرایط ثبات، جوامع قادر به تولید و بازتولید روایتهای ملی، خاطرات جمعی، و الگوهای هویتی نسبتا پایدار هستند. اما هرجومرج این توانایی را از بین میبرد. آشوب داخلی، مرزهای «ما» و «آن ها» را محو و بازتعریف میکند. دشمن، دیگر نه آن قدرت خارجی دور، که همسایه، همشهری، یا حتی خویشاوندی است که به جناح یا قطب رقیب پیوسته است.
ادامه مطلب
ایران طیف گستردهای از فناوریها و تأسیسات هستهای را دارد که در سناریوهای بد ازجمله آشوب، خطر ایجاد میکنند و اورانیوم بسیار غنیشده (HEU) گم شده، نگرانکنندهترین آنهاست.
ادامه مطلب
اسرائیل کشورهایی با وحدت ملی گسترده و ساختارهای مرکزی قوی در منطقه نمیخواهد. استراتژی آن در لبنان، عراق و سوریه این فرض را اثبات میکند.
ادامه مطلب
طبق شایعات، جنجالهای جلسه چهارشنبه گذشته در کاخ سفید بسیار پرشور بود، زیرا نتانیاهو آشفته شد، اما ترامپ کوتاه نیامد. این در حالی است که مفسران پیشبینی میکردند ترامپ، مانند بسیاری از رهبران جهان امروز، در برابر باجگیری موساد بر سر ماجرای اپستین آسیبپذیر است.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی مینویسد: رفتار امریکاییها در حالی که همچنان بر تشدید تهدید نظامی با افزودن جنگافزارهای جدید در پایگاههای خود در منطقه اصرار دارند، جدیت آنها را نسبت به تداوم مذاکرات زیر سوال میبرد.
ادامه مطلب
تجربه استراتژیک خلیج فارس نشان میدهد که بزرگترین خطر در بحرانهای منطقهای کمتر در وقوع جنگ و بیشتر در عادیسازی لفاظیهای قبل از آن نهفته است. وقتی گفتمان رویارویی به امری عادی تبدیل میشود، خویشتنداری استراتژیک تضعیف میشود و حاشیه محاسبات اشتباه گسترش مییابد. با این حال، ارزیابی هوشیارانه از پویاییهای فعلی نشان میدهد که اکثر بازیگران کلیدی تشخیص میدهند که هزینههای جنگ امروز بسیار فراتر از هرگونه دستاورد استراتژیک قابل قبول است.
ادامه مطلب
رهبر انقلاب با اشاره به تهدیدهای مکرر رئیسجمهور آمریکا مبنی بر در اختیار داشتن قویترین ارتش دنیا، تأکید کردند: قویترین ارتش دنیا هم گاهی ممکن است چنان سیلی بخورد که نتواند از جا بلند شود.
ادامه مطلب
وحید افراسیابان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گزارش، در مقام تحلیلی جامع و استراتژیک، با تمرکز بر پیامدهای میانمدت و بلندمدت، به واکاوی لایههای درهمتنیده قدرت، ادراک و تقابل در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر خاورمیانه میپردازد. مقطعی که در آن، تغییرات محیطی و محاسبات بازیگران، چشمانداز امنیتی منطقه را بیش از هر زمان دیگر پیچیده ساخته است.
ادامه مطلب
اکبر فیجانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فشار اقتصادی و تأثیرگذاری بر معیشت مردم به یکی از محورهای اصلی سیاستهای واشینگتن تبدیل شده است. بسیاری از تصمیمها، بهویژه در سالهای اخیر، با هدف محدود کردن رشد اقتصادی ایران اتخاذ شدهاند. برخی تحلیلگران معتقدند این رویکرد از درک ظرفیتهای اقتصادی ایران و نقش ثبات اقتصادی در قدرت و امنیت ملی کشورها ناشی میشود.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی با بررسی جامع یادداشتهای تحلیلی ارائهشده در سایت دیپلماسی ایرانی، به این نتیجه میرسد که آنچه ایران با آن مواجه است، صرفاً یک تهدید خطی یا مجموعهای از بحرانهای منفصل نیست، بلکه اجرای یک «راهبرد فرسایش ترکیبی» هوشمندانه و چندلایه از سوی ایالاتمتحده و متحدانش است.
ادامه مطلب
محمد قراچورلو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: باتوجهبه تجربیات مذاکرات ۲۰۱۵ که به امضای برجام منتهی شد و مذاکرات نیمهکاره سال جاری، مسیرهای اعتماد برای دولت ایران کاهش یافته است. در این نوشتار ضمن بررسی شرایط مؤثر در این مذاکره به روشهای اعتمادساز جهت ضمانت اجرا خواهیم پرداخت.
ادامه مطلب
سید محمد شفیعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس چارچوب مدیریت بحران برچر، روابط کنونی ایران و آمریکا در مرحله «بحران فعال اما کنترلشده» قرار دارد. مرحلهای که در آن تهدید ارزشهای حیاتی بالا است و احتمال استفاده از زور وجود دارد اما هنوز محدودیت زمانی به سطحی نرسیده است که تصمیمگیری را کاملاً فشرده و احساسی کند.
ادامه مطلب
اخیراً، رسانههای ترکمنستان با استناد به پلتفرم نظارت بر پرواز FlightRadar۲۴ گزارش دادند که هواپیماهای ترابری نیروی هوایی ایالات متحده C-۱۷A Globemaster III و MC-۱۳۰ Super Hercules در منطقهای نامعلوم از ترکمنستان فرود آمدهاند. محل دقیق فرود رسماً اعلام نشده است.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ساعت شنی دیپلماسی رو به اتمام است. درک ضرورت این وضعیت چندلایه – که ترکیبی از فشارهای خارجی، نارضایتی و ضعف داخلی و زمان محدود – میتواند شهروندان ایران را از لبه پرتگاه نجات دهد.
ادامه مطلب
سید محمد عیسینژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: این نوشتار میکوشد با شناسایی و تحلیل مجموعهای از پیشرانهای تعیینکننده، چارچوبی تحلیلی برای فهم بهتر آینده روابط ایران و آمریکا و ارتقای کیفیت تصمیمسازی راهبردی ارائه دهد. از این رو در ادامه به معرفی و تبیین پیشرانهای کلیدی پرداخته خواهد شد.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در منطقه بزرگ و راهبردی اورآسیا، روسیه دومین قدرت نظامی دنیا در سرزمین ویرانشده اوکراین، با مجموعه ممالک اروپای غربی به مدت حدود چهار سال در جنگ است و تمام رفاه و رونق و امنیت هفتاد هشتاد سالۀ قاره را به خطر انداخته است. در غرب آسیا، آمریکای لاتین، شرق دور، گرین لند، قطب شمال و سایر مناطق همه درصدد نفوذ، تغییر مرزهای جغرافیایی، طمعورزی و دستبردهای علنی به منابع و ذخائر، تسلیح بیمحابا، پرکردن زرادخانهها و برهم زدن قواعد و نظامات مستقر چندین دههای پس از جنگ جهانی هستند. اینک میز بازیِ نابرابرِ چیده شده، بیش از همه توسط میزبان، ایالات متحده، بههم زده میشود.
ادامه مطلب