محمدحسین عمادی نوشت: تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران و عواقب آن باعث شد بار دیگر نقش تنگه هرمز بهعنوان یکی از مهمترین گلوگاههای ژئوپلیتیکی بر جهانیان ملموس و آشکار شود.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست پاکسازی جهان شرق و رسیدن به مرزهای چین، بخشی از یک سیاست درازمدت ایالات متحده امریکا و فراتر از دولت ترامپ است که در چارچوب راهبرد پاکسازی جهان طرحریزی شده و دولت کنونی امریکا بر شتاب اجرای آن افزوده است.
ادامه مطلب
در حالی که تهدید حملات ایران باعث شده نفتکشهایی که قرار بود به مقصد آسیا حرکت کنند در خلیج فارس متوقف شوند، برخی جمهوریخواهان برجسته آمریکا این وضعیت را نوعی پیروزی اقتصادی بر یک ابرقدرت رقیب میدانند.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اینک اروپا و کانادا در کشاکش این واگرایی، در همان حال که به فکر "موازنه سازی راهبردی" میان واشنگتن و پکن افتاده اند، اما میخواهند جانب احتیاط را داشته باشند و در میانه قرار گیرند.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا این جابهجایی قدرت به طور طبیعی به سمت یک درگیری بزرگ، حتی جنگ، حرکت میکند؟ یا میتوان از تکرار الگوهای خونین تاریخ جلوگیری کرد؟
ادامه مطلب
محسن کشوریان آزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با توجه به تحولات در حال شکلگیری، برآورد این است که سرمایهگذاری استراتژیک بر روی معادن بهعنوان «کانون جدید جنگ اقتصادی» بین دولتها در عرصه جهانی مطرح است و لازم است تا مسئولان تصمیمگیر ایران برنامهریزیهای لازم را برای ایفای نقش مؤثر در این حوزه و کاهش آسیبپذیری احتمالی انجام دهند.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحلیل نقشه راه واشینگتن در قبال ایران، بدون درک جایگاه محوری رقابت با چین ناقص است. در ذیل، با الهام از چارچوبهای تئوریک روابط بینالملل، به واکاوی این مسئله میپردازیم که سیاست آمریکا نسبت به ایران، عمدتاً تابعی از الزامات مهار چین است.
ادامه مطلب
رئیسجمهور چین با دست پرتری میزبان همتای آمریکایی خود خواهد بود. دیوان عالی آمریکا تعرفههای اضطراری ترامپ را باطل کرد و تهدید تصاعدی تعرفهها را هم تا ۱۴۵ درصد لغو کرده است. درحالحاضر چین فعلا فقط با تعرفه ۱۵ درصدی جهانی یک مهلت ۱۵۰ روزه طرف است.
ادامه مطلب
پکن بارها نسبت به نصب سیستم موشکی میانبرد آمریکایی به نام تایفون در شمال فیلیپین در سال ۲۰۲۴ و همچنین نصب یک موشکانداز ضد کشتی در سال گذشته ابراز نگرانی کرده است.
ادامه مطلب
احمد رشیدینژاد نوشت: اگر روزی جنگی میان ایران و آمریکا شعلهور شود، در ذهن بسیاری از ایرانیان و حتی مردم دیگر کشورها یک انتظار شکل میگیرد: اینکه چین و روسیه باید پشت ایران بایستند. این انتظار نه از تحلیلهای پیچیده، بلکه از غریزهای تاریخی سرچشمه میگیرد؛ غریزهای که میگوید هر هژمون برای مقابله با رقیبش باید صف متحدانش را کامل کند. اما تجربه سالهای اخیر نشان داده چین و تا حدی روسیه، برخلاف این تصور عمومی، در بزنگاهها- همچون سوریه و ونزوئلا- عقب مینشینند و ترجیح میدهند نظارهگر باشند. این «عقبنشینی آگاهانه» همان نقطهای است که مدل چین را از تمام هژمونهای پیشین متمایز میکند و پرسشهای مهمی درباره آینده نقش جهانی آن برمیانگیزد.
ادامه مطلب
این منطقه در حاشیه تعامل ژئوپلیتیکی ایالات متحده قرار دارد. بنابراین، اجرای TRIPP به راهحلهای عملی و بازگشت به سیاست واقعگرایانه نیازمند است تا از اقدامات متقابل تهاجمی سایر قدرتهای منطقهای جلوگیری شود.
ادامه مطلب
محمدرضا حاجی کریم جباری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله بر سر محور متمرکز است: - تحلیل روایتهای کشورها و گروههای بازیگر درباره اقتصاد ایران - شناسایی عوامل ریشهای بیاعتمادی نسبت به اقتصاد ایران - ارائه راهکارهای تغییر ادراکات، شناخت و ذهن بازیگران و فعلان اقتصادی بینالمللی از طریق دیپلماسی اقتصادی روایی و اقدامات بخش خصوصی.
ادامه مطلب
وقتی جنگ شروع میشود، تجارت پایان مییابد. همین فرض، زیربنای نظریه صلح تجاری آشناست که میگوید هرچه کشورها بیشتر با یکدیگر تجارت کنند، احتمال جنگیدن آنها علیه یکدیگر کمتر میشود. اما همانطور که واضح است که حتی سطوح بالای وابستگی متقابل اقتصادی، احتمال خصومت بین کشورها را از بین نمیبرد، به همین ترتیب، کشورهایی که در حال جنگ هستند نیز میتوانند روابط تجاری خود را حفظ کنند. کشورها اغلب حتی زمانی که در جنگ هستند، به تجارت با یکدیگر ادامه میدهند.
ادامه مطلب
کیوان محلهای در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله در پی آن است تا با بررسی سیاستهای دوران ترامپ، نشان دهد که این دوره را باید حلقهای مهم و شتابدهنده در گذار به یک نظم چندقطبی جدید دانست، نظمی که در آن قدرت میان بازیگران متعدد و متنوعی توزیع شده است.
ادامه مطلب
حزب کمونیست چین، با وجود تمام موفقیتهایش، به نظر نمیرسد که بتواند آنطور که میخواهد، بر همه چیز سرپوش بگذارد. دیگر نه. در طول ۵۰ سال گذشته، تغییرات زیادی در چین رخ داده است.
ادامه مطلب
چین به عنوان بزرگترین خریدار نفت منطقه، بیش از هر کشوری از «بیثباتی» متنفر است، اما همزمان، بیش از هر بازیگر دیگری از «تضعیف هژمونی آمریکا» سود میبرد. اما پکن در صورت بروز درگیری، کدام سمتِ تاریخ خواهد ایستاد؟
ادامه مطلب
چین همچنان مقلد بزرگی است. آنها سعی میکنند موفقیتی را که میبینند ایالات متحده در میدان نبرد داشته است، تقلید کنند.
ادامه مطلب
با این حال، تصویری که از منابع معتبرتر منتشر میشود، به تحولی متفاوت – و از بسیاری جهات مهمتر - اشاره دارد: تشدید پاکسازی داخلی در ارتش آزادیبخش خلق (PLA) تحت نظارت مستقیم رئیسجمهور شی جینپینگ، با هدف از بین بردن هرگونه نفوذ مستقل باقیمانده در درون تشکیلات نظامی چین.
ادامه مطلب
ارشدترین ژنرال چین به اتهام فروش اطلاعات برنامه هستهای حکومت کمونیستی پکن به آمریکا و دریافت رشوه برای ارتقای موقعیت، زیر تیغ بازجویی رفته است. این زلزله سیاسی در پکن که دامنگیر ژانگ یوکسیا، نزدیکترین متحد شی جینپینگ شده، ساختار فرماندهی ارتش سرخ را متلاشی و تردیدهایی جدی درباره نفوذ اطلاعاتی واشنگتن و آینده درگیری با تایوان ایجاد کرده است.
ادامه مطلب
در زمانی که واشینگتن به طور فزایندهای بر رقابت فناوری با چین متمرکز است، به نظر میرسد که برخی از متحدان نزدیک ممکن است رویکرد متنوعتری را در مورد حوزههای فناوری در نظر بگیرند.
ادامه مطلب
رضا حاجیمحمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: گرینلند برای ترامپ، نه فقط یک سرزمین یخی، بلکه کلید فرمانروایی بر آینده قطب شمال و تأمین امنیت بلندمدت ایالات متحده در برابر رقبای شرقی است.
ادامه مطلب
سیروس حاجیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نوشتار به تفاوتهای رویکردی میپردازد؛ از بازدارندگی مبتنی بر تهدید در غرب و مهار مرحلهای در روسیه، تا رویکرد تلفیقی اقناع و اجبار در چین.
ادامه مطلب
فرزاد احمدی دوازده امامی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه در حال وقوع است، نشانهای از بازآرایی ژئوپلیتیکی قدرت در مقیاس جهانی است که پیامدهای آن فراتر از آمریکای لاتین، مستقیماً به چین، روسیه، خاورمیانه و حتی شرق آسیا امتداد مییابد.
ادامه مطلب
علیاکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ونزوئلا و ایران هر دو تحت تحریمهای گسترده و فشار بینالمللی قرار دارند و نفت و محصولات نفتی ستون اصلی قدرت اقتصادی آنها به شمار میآید. این رویداد نشان میدهد که کنترل منابع انرژی و مسیرهای صادرات نفت، امروز به یک اهرم فشار مستقیم در سیاست بینالملل تبدیل شده است.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران امروز نه یک تماشاگر که یکی از کانونهای اصلی این «جنگ پراکنده» است. فشار حداکثری اقتصادی، تحریک ناآرامیهای داخلی، فعالسازی گروهکهای مرزی و تلاش برای انزوای منطقهای، همه وجوه مختلف یک استراتژی یکپارچه فرسایشی هستند.
ادامه مطلب
اخیراً، رئیس جمهور ترامپ میزبان روسای جمهور پنج کشور آسیای مرکزی در کاخ سفید بود و ابتکار عمل را برای گنجاندن قزاقستان در توافقنامههای ابراهیم به دست گرفت. روی هم رفته، این اقدامات نشان دهنده بازگشت آمریکا به آسیای مرکزی بزرگ است.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سند راهبردی امنیت ملی ۲۰۲۵ تأکید دارد که تایوان نه صرفاً یک مسئله محلی، بلکه نقطه ثقل نظم جهانی آینده است. اهمیت ژئوپلیتیک، اقتصادی و تکنولوژیک آن موجب شده که ایالات متحده تلاش کند با همکاری ژاپن، کرهجنوبی و استرالیا ساختاری امنیتی ایجاد کند که چین را از هرگونه اقدام نظامی بازدارد.
ادامه مطلب
پس از سه دهه خلع سلاح هستهای پس از جنگ سرد، که طی آن زرادخانههای آمریکا و روسیه بیش از ۸۰ درصد کاهش یافت، سلاحهای هستهای در حال بازیابی اهمیت خود هستند.
ادامه مطلب
لی جیانان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چین و ایران نهتنها شرکای راهبردی جامع، بلکه دوستانی با سرنوشتی بههمپیوستهاند. از استقبال گسترده ایرانیان از برنامههای «جشن بهار» چین گرفته تا نقش مؤثر مؤسسههای کنفوسیوس در پیوند فرهنگی دو ملت؛ از تعمیق همکاریهای انرژی تا هماهنگی در عرصههای چندجانبه، دو کشور همواره در موضوعات مربوط به منافع حیاتی یکدیگر، در کنار هم ایستادهاند.
ادامه مطلب
رویکرد هند به چین این را میآزماید که آیا وابستگی متقابل نامتقارن به کشورها گزینههای استراتژیکی میدهد که اقتصادهای عمیقتر یکپارچه فاقد آن هستند. قرار گرفتن هند بر اساس واردات با حداقل حضور شرکتها در چین، استراتژیهایی را فراهم میکند که برای سایر کشورها که شرکتهایشان در شبکههای تولید چین جاسازی شدهاند، بسیار پرهزینه است.
ادامه مطلب