محمد یوسفوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اثر اصلی جنگ بر ایران نه فقط در سطح خسارتهای نظامی یا جابهجایی موازنه قوا، بلکه در سطح معنا و راهبرد آشکار میشود. جنگ به دولت امکان میدهد دشمن را ساختاریتر تعریف کند، هویت ملی و انقلابی را به یکدیگر نزدیکتر سازد، ابزارهای سخت و نرم امنیتی را بازچینش کند و آینده مطلوب خود را با زبانی تازه صورتبندی کند.
ادامه مطلب
آسوشیتدپرس اعلام کرد شگفتی اصلی، اصلِ تصمیم ترامپ برای به تعویق انداخته حمله نبود چرا که ترامپ تاکنون چندین بار از تهدیداتش علیه تهران عقبنشینی کرده است. شگفتی اصلی در اعلام زمان حمله بود که به گفته ترامپ قرار بود یک روز بعد انجام شود.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اکنون باید پلک نزد، دقیق و اصولی عمل کرد و تا ثانیه آخر ایستاد تا خدای ناکرده «کامبک نخوریم». همچنین باید دانست با اتمام این جنگ، کار ما در تورنمنت نظام بینالملل تمام نمیشود و فارغ از هر نتیجه که امیدواریم پیروزی ایران باشد، نباید مغرور یا ناامید شد. بازی ادامه دارد و ما ایرانیان مردمان بازی بلدی هستیم.
ادامه مطلب
تهدیدات ناشی از تهران و بیثباتیهای منطقهای، چهره امنیت در خاورمیانه را دگرگون ساخته است اما برای مقابله با این تهدیدات، تمام کشورهای عربی مسیر واحدی را برنگزیدهاند.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ رمضان را میتوان فراتر از یک بحران نظامی، بهعنوان لحظهای برای بازاندیشی در نسبت ایران با نظم جهانی دانست. این رخداد پرسشی بنیادین را پیش روی سیاست خارجی ایران قرار داده است: آیا امنیت و پیشرفت در چارچوب اعتماد به سازوکارهای موجود بینالمللی قابل تحقق است، یا باید الگوی تازهای از خوداتکایی و استقلال راهبردی شکل گیرد؟
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله بر آن است که در پرتو نظامیسازی ساختاری منطقه و استفاده فعال از تنگه بهعنوان ابزار لجستیکی در یک کارزار نظامی، مفهوم «عبور ترانزیتی نامشروط» دیگر قابل دوام نیست. این مفهوم باید در قالب چارچوبی جدید و مبتنی بر اصول ضرورت، تناسب و منع سوءاستفاده از حق بازتعریف شود. در چنین چارچوبی، حتی تصمیم ایران برای تنظیم یا محدودسازی عبور برخی شناورها نیز نباید بهمنزله «بستن تنگه» تلقی شود، بلکه باید در پرتو حق ذاتی دفاع مشروع مندرج در ماده ۵۱ منشور ملل متحد و صلاحیتهای حاکمیتی دولت ساحلی در دریای سرزمینی خود ارزیابی شود.
ادامه مطلب
رابرت کیگان با لحنی ناامیدانه نتیجهگیری کرد: «هیچ بازگشتی به وضع موجود قبل از جنگ وجود نخواهد داشت، هیچ پیروزی نهایی آمریکایی که بتواند آسیبهای وارده را جبران یا بر آنها غلبه کند، وجود نخواهد داشت.»
ادامه مطلب
اگرچه «دفاع موزاییکی» ایران اغلب در روشهای جنگی آن برجسته میشود، اما نباید از استراتژی «دفاع غیرعامل» آن نیز غافل شد.
ادامه مطلب
اکنون سؤال این نیست که آیا ترامپ اهداف جنگی خود را با عزت محقق خواهد کرد یا خیر. سؤال این است که آیا ریاست جمهوری او هرگز میتواند از ضربه سنگین جنگ بهبود یابد یا خیر.
ادامه مطلب
جنگ ایران بار دیگر روند تصمیمگیری پادشاهی را کند کرده، زیرا رهبری در حال ارزیابی مجدد استراتژی بلندمدت خود است. عربستان به خوبی میداند که نتیجه این درگیری هرچه باشد، آینده منطقه را حداقل برای دو دهه آینده تعیین خواهد کرد.
ادامه مطلب
زهرا اله دادیان فلاورجانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دشمنان ایران سالها با ابزارهای مختلف هویت و فرهنگ ایرانی را نشانه رفته بودند ولی این جنگ و انتشار تهدیدات علیه ایران اسلامی احیای هویت ملی و دینی در بین مردم ایران به خصوص کودکان و نوجوانان را باعث شد و عزم آنها را برای ساخت ایران جدی تر کرد.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی ۲۵ نکته و ملاحظه را درباره مذاکرات جاری میان ایران و امریکا در بحبوحه جنگ و آتشبس موجود برشمرده است.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی مینویسد: قبلا هم گفتهایم که اکثر جنگهای نامتقارن در نتیجه خطای محاسباتی به شکست آنجامیده است. خودکامگان جنگافروز، عناصر قدرت نظامی و اقتصادی را با فرمولهای ریاضی محاسبه میکنند.
ادامه مطلب
مقصود عهدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی مقابل آمریکا و اسرائیل علاوه بر حفظ تمامیت ارضی خود به نوعی جلوی فروپاشی و تجزیه سایر کشورهای منطقه در آینده را نیز گرفته است.
ادامه مطلب
بسیاری از تحلیلگران و سیاستگذاران شروع به پرسیدن همین سوال کردهاند: آیا مسیری برای خروج از این وابستگی دوگانه وجود دارد – مسیری که هم از اهرم مسکو و هم از نوسانات خلیج فارس عبور کند؟
ادامه مطلب
محمد جواد ظریف در یادداشتی در الجزیره نوشت: گرچه بازسازی اعتماد در منطقه ما هدفی والا و ضروری است، و اگرچه ایران همواره در این مسیر پیشگام بوده، ضروریست که همه طرفها سهم خود را در وضعیت تأسفبار کنونی به رسمیت بشناسند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مذاکرات مستقیم اسلامآباد تحولی بزرگ در بحران چندین دهه میان ایران و آمریکا بود که اگر مسیر آن پیگیری شود، امید به صلح بیش از بیم جنگ خواهد بود.
ادامه مطلب
تحلیلگران میگویند مقامات ایرانی مطمئن به نظر میرسند که میتوانند درد اقتصادی ناشی از جنگ را طولانیتر از پرزیدنت ترامپ تحمل کنند. اما آنها هنوز نگرانند که بدون شتاب مذاکرات، همچنان در دام تهدید مداوم حملات ایالات متحده یا اسرائیل گرفتار بمانند.
ادامه مطلب
به نظر میرسد رهبران ایران – بهویژه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی – با توجیهی، معتقدند که میتوانند فشار اقتصادی و نظامی را طولانیتر از ایالات متحده تحمل کنند. این درگیری توانایی ایران در تهدید تنگه هرمز را نشان داد. پیش از جنگ، این توانایی اغلب مورد بحث قرار میگرفت اما هرگز آزمایش نمیشد؛ اکنون این بهترین اهرم ایران برای فشار بر ایالات متحده در مذاکرات است.
ادامه مطلب
اگرچه انسدادها و افزایش تورم به شدت اقتصاد ایران را تحت فشار قرار میدهد، اما به نظر میرسد تهران در موقعیت بهتری برای تحمل فشار ناشی از این بنبست نسبت به ایالات متحده یا اقتصاد جهانی قرار دارد.
ادامه مطلب
ابوالفضل حسینی نیک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آن چنان که میتوان از آینده خاورمیانه برداشت کرد، درصورت باقی ماندن خاورمیانه در وضعیت فعلی و تبدیل شدن به یک صلح مسلحانه در منطقه، البته باتوجه به سختی دسترسی به اطلاعات، باید گفت آینده خاورمیانه بهخصوص برای عربستان و امارات در مسیری جدید خواهد بود.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این پدیده که تحت عنوان «نبردهای خاکستری» شناخته میشود، وضعیتی میان صلح کامل و جنگ تمامعیار است؛ جایی که بازیگران بدون عبور از خط قرمزِ درگیری مستقیم، به دنبال تخریب اراده و ساختارهای رقیب هستند.
ادامه مطلب
آسیبپذیری عربستان سعودی در برابر حملات ایران، تغییر عمدهای در استراتژی منطقهای این پادشاهی ایجاد کرده است.
ادامه مطلب
رویا حکیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گلوگاه حیاتی انرژی دنیا، امروز نه با کنش ایران، که با ماجراجوییهای مکرر آمریکا و اسرائیل به هم ریخته است. وقتی پایگاههای لجستیک این بازیگران، آبراه را به منطقهای ملتهب گره زده، طبیعی است که امنیت ناوبری نابود شود و مدیریت فعال دولت ساحلی، نه یک انتخاب، که یک ضرورت فوری باشد.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جریانهای رسانهای، بر این باور هستند که تقابل نظامی جاری با ایران، فراتر از یک درگیری منطقهای، میتواند به زوال سیستم پترودلار، فروپاشی زنجیره تأمین جهانی و تغییر رتبه قدرتهای بزرگ منجر شود؛ سناریویی که در آن، تنگه هرمز به نقطه عطف گذار از جهان تکقطبی به چندقطبی ایفای نقش میکند.
ادامه مطلب
همزمان با اینکه ایالات متحده، به همراه متحدانش، به دنبال تشدید حضور دریایی خود هستند، امنیت تأمین انرژی جهانی در این فرایند به طور فزایندهای شکننده میشود.
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نگاشت با بهرهگیری از چارچوب مفهومی «واقعگرایی ساختاری» و «نظریه بازیها»، به تحلیل محاسبات منطقی مسکو میپردازد و استدلال میکند که موضع روسیه نه حکایت از همپیمانی توخالی، بلکه بازتابی از ارزیابی دقیق «هزینه-فایده» (Cost-Benefit Analysis) در شرایط تضاد منافع و محدودیتهای ساختاری است.
ادامه مطلب
محمدمهدی عمادی مقدم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رژیم جدید تنگه هرمز دقیقاً در همین نقطه حساس به آمریکا ضربه وارد کرده و با ایجاد سازوکاری برای دریافت پرداخت عوارض، بیمه، مالیات و ... در قالب ارز غیرغربی یوان، جریان تحریمها را مختل میکند.
ادامه مطلب
مهمت پرینچک گفت: «یکی از درسهایی که میتوان از این جنگ گرفت، اهمیت داشتن فناوریهای نظامی مستقل از ناتو و ایالات متحده است. بگذارید از شما سوالی بپرسم: اگر ایران F-۳۵، F-۱۶ یا سیستمهای پاتریوت داشت، آیا میتوانست به این موفقیت در برابر ایالات متحده دست یابد؟ یا اگر سلاحها و سیستمهای دفاعی آمریکایی داشت، آیا میتوانست در برابر ایالات متحده و اسرائیل مقاومت کند؟
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در سلسله یادداشتهای مشترک خود برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: از دست دادن قدرت تنبیه فقط یک تغییر عملیاتی نیست؛ یک تغییر روانی هم هست. بازدارندگی واقعی زمانی موفق است که دشمن از پاسخ طرف مقابل بترسد، حتی اگر آن پاسخ عملاً هرگز اجرا نشود. ترس دشمن از «نااطمینانی» نسبت به قدرت ایران، خود یکی از مهمترین ابزارهای بازدارندگی بوده است.
ادامه مطلب