مکمل یا جایگزین؟

انتقاد مدافعان سینه‌چاکِ "چرخش به شرق" از امیرعبداللهیان

۰۲ بهمن ۱۴۰۰ | ۱۶:۰۰ کد : ۲۰۰۹۲۷۷ اخبار اصلی آسیا و آفریقا
احمد زید آبادی در یادداشتی می نویسد: ژاپن و هندوستان و کرۀ جنوبی و ده‌ها کشور رو به توسعه در جنوب شرق آسیا نیز بخشی از "شرقِ جغرافیایی" به شمار می‌روند. البته محافلِ مدافعِ سینه‌چاکِ "چرخش به شرق" این دسته از کشورها را نیز بخشی از "غربِ سیاسی" به حساب می‌آورند و گویی آگاهانه در پی ایدئولوژی‌سازی از ماهیت نظام‌های سیاسی چین و روسیه هستند، ماهیتی که در بهترین صورت، نوعی اقتدارگرایی متمرکز و سفاک است. در واقع همین محافل، اظهارات امیرعبداللهیان را در مورد ایجاد توازن در رابطه با غرب و شرق به باد انتقاد گرفتند و خواهان نگاه یک سویۀ وزارت امور خارجه به جهان شدند. به نظرم لازم باشد وزارت امور خارجه در برابر درخواست این محافل موضعی شفاف بگیرد.
انتقاد مدافعان سینه‌چاکِ "چرخش به شرق" از امیرعبداللهیان

نویسنده: احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار

دیپلماسی ایرانی: رابطۀ ایران با روسیه و چین اگر به عنوان مکملِ رابطه با سایر بلوک‌های قدرت جهانی و ایجاد توازن در روابط خارجی باشد، مفید و قابل دفاع خواهد بود؛ اما اگر رابطه با این دو قدرت به عنوان جایگزین رابطه با دیگر بلوک‌ها دنبال شود، افزون بر آنکه کارآیی و فایده‌ای ندارد، سبب بدنامی و تهییج افکار عمومی علیه آن نیز خواهد شد.

حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه، اخیراً در مصاحبه با شبکۀ الجزیره گفته بود: "سیاست خارجی دولت جدید ایران مبتنی بر الگوی سیاست خارجى متوازن، دیپلماسى پویا و هوشمند است. ما در سیاست خارجی متوازن، رابطه با غرب و شرق را همزمان دیده‌ایم. این که برخى ما را متهم می‌کنند که شما فقط به دنبال رابطه با روسیه و چین هستید و رابطه با غرب را نمی‌خواهید، یک اتهام هست و حرف نادرستى است. ما سیاست خارجی متوازن با همه بخش‌های جهان و شرق و غرب عالم را مى‌خواهیم."

به نظرم این دیدگاه صحیحی است، اما دولت جدید در عمل خود را در معرضِ اتهامِ "وابستگی به چین و روسیه" قرار داده است و از قضا بسیاری از حامیان و عمومِ مخالفانش نیز به این ماجرا دامن می‌زنند. از این رو، دولت جدید و دستگاه سیاست خارجی آن برای رفع اتهام از خود در این زمینه، برای بهبود رابطه با تمام بلوک‌های قدرت جهانی لازم است گام‌های مشخص و روشنی بردارند؛ در غیر این صورت، با مشکلِ گفتمانیِ و عملی بی‌سابقه‌ای روبه رو خواهند شد.

علاوه بر این، "شرق" هم در چین و روسیه خلاصه نمی‌شود. ژاپن و هندوستان و کرۀ جنوبی و ده‌ها کشور رو به توسعه در جنوب شرق آسیا نیز بخشی از "شرقِ جغرافیایی" به شمار می‌روند. البته محافلِ مدافعِ سینه‌چاکِ "چرخش به شرق" این دسته از کشورها را نیز بخشی از "غربِ سیاسی" به حساب می‌آورند و گویی آگاهانه در پی ایدئولوژی‌سازی از ماهیت نظام‌های سیاسی چین و روسیه هستند، ماهیتی که در بهترین صورت، نوعی اقتدارگرایی متمرکز و سفاک است.

در واقع همین محافل، اظهارات امیرعبداللهیان را در مورد ایجاد توازن در رابطه با غرب و شرق به باد انتقاد گرفتند و خواهان نگاه یک سویۀ وزارت امور خارجه به جهان شدند. به نظرم لازم باشد وزارت امور خارجه در برابر درخواست این محافل موضعی شفاف بگیرد.

کلید واژه ها: روسیه ایران و روسیه چین ایران و چین روسوفیل آسیاگرایی سیاست نگاه به شرق کمونیسم حسین امیرعبداللهیان احمد زیدآبادی


( ۱۱ )

نظر شما :

ابراهیم قدیمی ۰۲ بهمن ۱۴۰۰ | ۱۷:۳۴
زمانی که تحریم ها اقتصادی و۔۔۔۔ وجود دارد چگونه میتوان توازن بوجود اورد۔ایانظر این است که برای توازن زیر کلید غرب ررویم۔
عزیز ۰۲ بهمن ۱۴۰۰ | ۲۳:۵۶
درتاریخ پرفراز ونشیب ایران برای امتیاز گیری وحفظ تعادل درمیان شرق وغرب همیشه نگاه ایران همزمان به شرق وغرب بوده حتی در زمان جنگ سرد ودوقطبی بودن دنیا وتقسیم بندی کشورها منتسب به بلوک شرق وغرب ایران سعی می کرد توازن نزدیکی به غرب وشرق حفظ گردد ازیک طرف کارخانه های عظیمی توسط شوروی سابق مثل ذوب اهن اصفهان ویا تراکتورسازی تبریز درایران احداث می گردید واز طرف دیگر گسترش ونوسازی صنایع نفت وپالایشگا هها ونیروگاهها مثل نیروگاه اتمی بوشهر که توسط المانی ها ساخته می شد توسط بلوک غرب به اجرا در می امد ولی در زمان فعلی واز بین رفتن تقسیم بندی بلوک غرب وشرق ولزوم تامین وتوجه به منافع ملی توسط کشورها ایده فقط فقط توجه به شرق ویا غرب نمی تواند منافع ملی مارا تامین بلکه مثل محصولات ایران خودرو وسایپا مجبوریم باتمام عیب ها وایرادها به علت نبود رقیب در بازار ایران یکه تازی می کنند وبه هیچ جا پاسخگو نیستند پس اقایان مشاور ایران رامثل مردم ایران که محتاج ایران خودرو وسایپا هستند محتاج شرق نکنید