فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: لشکرکشی ترامپ به خلیج فارس بخشی از یک استراتژی کلان محسوب میشود. در این استراتژی، ابهامسازی هدفمند و روایتسازی گمراهکننده جایگزین شفافیت میشود.
ادامه مطلب
سید وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آقای ترامپ آیا هیچ اندیشیدهاید که در تحلیل آیندگان از دوره شما؛ چه ارثیه سیاسی به جا خواهید گذاشت؟ در کنار اختلافاتی که با جمهوری اسلامی ایران دارید به سیاست کلان در خاورمیانه فکر کنید و لطفا بر این باور باشید که با زور نمیتوان جای ظالم و مظلوم را تغییر داد.
ادامه مطلب
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طرح اتهاماتی درباره نقش مالی قطر در فرآیندهای مرتبط با نوار غزه و ادعای تلاش برای اثرگذاری بر برخی تصمیمات سیاسی و امنیتی، توجهها را به چالشهای عمیقتری در ساختار تصمیمسازی اسرائیل جلب کرده است.
ادامه مطلب
رئیسجمهور آمریکا روز دوشنبه در عمارت مارآلاگو و در حالی که نخستوزیر اسرائیل را در کنار خود داشت، ادعاهایش را علیه تهران تکرار کرد و هشدار داد بازسازی توان نظامی عواقبی «بسیار قدرتمندتر» از گذشته خواهد داشت. ترامپ همزمان با این تهدید، با تعیین ضربالاجل برای آنچه «محو» حماس عنوان شده و چرخش ناگهانی به سمت فروش اف-۳۵ به ترکیه، دکترین «صلح از طریق قدرت» را به نمایش گذاشت. دونالد ترامپ در نشست خبری مشترک با بنیامین نتانیاهو در اقامتگاه خصوصی خود در فلوریدا، پیامی روشن و بیپرده به تهران ارسال کرد.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعیت این است که رژیم ساختگی و نامتجانس اسرائیل دراین منطقه عربی - اسلامی، عناصر فروپاشی را در درون خود دارد و با بروز این عناصر در صحنه و قوت گرفتن آن، رژیم، خود بخود در معرض فروپاشی قرار می گیرد، بدون آنکه نیاز به حمله نظامی از خارج باشد.
ادامه مطلب
برسام صالحیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: . در چند دهه گذشته به دفعات وقوع جنگهای منطقهای و جنگهای بینالمللی را شاهد بودیم و همین جنایات مهر تاییدی بر ناکارآمدی محکمههای موردی و منطقهای در پیشگیری از وقوع و بروز دوباره جنایت جدید میزند؛ هرچند که تا حدودی در همان دوران توانست با تعقیب برخی از مرتکبان، رضایت نسبی قربانیان را حاصل کند.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این قطعنامه تنها یک ماه پس از برقراری تازهترین آتشبس به تصویب رسید. در نتیجه مجموعهای از مذاکرات منطقهای گسترده به رهبری ایالات متحده، نهتنها درگیریهای تمامعیار در دهم اکتبر متوقف شد، بلکه ترامپ نیز در ۲۹ سپتامبر «طرح ۲۰ مادهای» خود را اعلام کرد. این طرح به عنوان پیوست قطعنامه درج شده و خودِ قطعنامه نیز آن را تأیید کرده است؛ بدین معنا که دو متن عملاً باید در کنار یکدیگر و به صورت یک بسته واحد خوانده شوند.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی تلاش میکند ناکامی شورای امنیت را بهعنوان یک «بحران نهادگرایی» بررسی کند؛ ابتدا مفاهیم و مبانی نظری نئولیبرالیسم نهادی را مرور میکند، سپس آن را در بستر واقعی بحران غزه به کار میگیرد و در پایان ظرفیتها و محدودیتهای این نظریه در توضیح وضعیت کنونی را نقد میکند.
ادامه مطلب
سفر روز یکشنبه «سعود بن محمد الساطی» معاون وزیر خارجه عربستان سعودی به تهران، نقطه آغاز موجی از تحلیلها و گمانهزنیها درباره احتمال آغاز نقشآفرینی ریاض در مدیریت تنش ایران و آمریکا شد؛ گمانههایی که درست پس از رسانهای شدن نامه مسعود پزشکیان به محمد بن سلمان و سفر اخیر ولیعهد به کاخ سفید شدت گرفت. این سفر در حالی انجام شد که فضای سیاسی و رسانهای ایران همچنان تحت تأثیر روایتهای متفاوت درباره محتوای نامهای بود که رئیسجمهور ایران برای ولیعهد سعودی فرستاده است.
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در سطح راهبردی، بدون توجه به مطالبات فلسطینیان، تلاشهای آمریکا و اسرائیل برای عادیسازی روابط منطقهای و تثبیت موقعیت سیاسی خود صرفاً تعادل قوا را بازتولید میکند و بحران را حل نمیکند.
ادامه مطلب
ترامپ میتواند مشوقهای معاملاتی – تضمین امنیتی، همکاری هستهای غیرنظامی، افزایش دسترسی به تراشههای هوش مصنوعی پیشرفته – را ارائه دهد تا رهبر عربستان سعودی را تشویق کند که حداقل گامهای محدودی را در جهت عادیسازی روابط با اسرائیل، مانند دیدار با نتانیاهو یا اعلام قصد آن در آینده، بردارد. اما ترامپ همچنین ممکن است نیاز داشته باشد از نفوذ خود بر نتانیاهو – همانطور که در متقاعد کردن نخست وزیر اسرائیل برای پذیرش چیزی کمتر از "پیروزی کامل" در غزه انجام داد – استفاده کند تا او را وادار کند که به اندازه کافی از شدت مخالفت خود با تشکیل کشور فلسطین بکاهد تا بن سلمان بتواند در نیمه راه با او همراهی کند.
ادامه مطلب
پارسا جعفری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: خبرسازی اخیر در مورد طرح ترور در مکزیک، نه اولین و نه آخرین تلاش برای ایجاد شکاف میان ملتهای مستقل، به ویژه در آمریکای لاتین، نخواهد بود. این یک پروژه شکستخورده برای کشاندن مکزیک به جبهه ضد ایرانی و تضعیف مواضع مستقل آن در قبال فلسطین بود. اما موضع منصفانه و عادلانه دولت مکزیک و انکار صریح این سناریو، نشان داد که دوران تحمیل اراده از سوی قدرتهای بزرگ به پایان رسیده است.
ادامه مطلب
هشت جناح و چند گروه مسلح فلسطینی، از فتح تا حماس، پشت درهای بسته در قاهره برای تدوین سازوکار «اداره موقت غزه» مذاکره میکنند؛ تلاشی که اگر به جمعبندی برسد، با وجود وعده اسرائیل برای حذف نفوذ سیاسی حماس، میتواند بزرگترین جابهجایی قدرت در سیاست فلسطین پس از جنگ باشد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نشست شرمالشیخ بیش از آنکه تلاشی برای پایان جنگ باشد، تصویری بود از بیاعتباری نظام دیپلماتیک غربی و ناتوانی ائتلافهای عربی در تصمیمسازی مستقل.
ادامه مطلب
فاطمه نوریراد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ررسی زمینههای سیاسی، موضع گیری مسئولان سیاست خارجی و محتوای اجلاس شرمالشیخ نشان میدهد که تصمیم تهران بر پایهی تحلیل دقیق از ساختار و اهداف نشست گرفته شده است.
ادامه مطلب
سیدحجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: چرا دولتی که بزرگترین حامی تسلیحاتی و سیاسی اسرائیل در جنگ غزه بود، ناگهان پرچمدار صلح شد؟ آیا این اقدام صرفاً برای دریافت جایزهی نوبل صلح است، یا منافع ژرفتری در پسِ آن نهفته است؟
ادامه مطلب
تداوم فشارهای حداکثری و بیاعتمادی متقابل میان واشنگتن و تهران، فضای سیاسی خاورمیانه را در آستانه یک بحران جدید قرار داده است. اندیشکده بریتانیایی چتمهاوس در تازهترین گزارش خود هشدار میدهد که بدون تدوین یک استراتژی جامعتر در قبال ایران که ترکیبی از بازدارندگی، دیپلماسی و همکاری منطقهای باشد هر گونه صلحی در غزه و فراتر از آن ناپایدار و شکننده خواهد بود.
ادامه مطلب
کان خاطرنشان کرد که شانس نخستوزیر برای امضای توافقنامه با ریاض «معقول» تلقی میشود، در حالی که شانس او برای امضای توافقنامهای مشابه با جاکارتا «کم» به نظر میرسد. این گزارش میافزاید که نتانیاهو تنها به عادیسازی روابط با یکی از این دو کشور راضی خواهد بود و در حال حاضر به چیزی کمتر از آن رضایت ندارد.
ادامه مطلب
محمدمهدی مظاهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در نتیجه طرح صلح ترامپ، به معنای ورود به فازی جدید از مهندسی منطقهای است که در صورت انفعال یا واکنش صرفاً ایدئولوژیک ایران، میتواند منجر به تغییر دائمی موازنه به نفع ائتلاف آمریکایی-اسرائیلی-عربی شود و ایران را در منطقهای که باید مرکز نفوذ آن باشد، در موقعیت انزوا قرار دهد.
ادامه مطلب
با کنار رفتن حماس، بار مسئولیت بر دوش اسرائیل است. نتانیاهو به راحتی میتواند این روند را از مسیر خود خارج کند زیرا مفاد توافق به اندازه کافی مبهم است. او میتواند جنگ را با بیاساسترین بهانهها از سر بگیرد، عقبنشینیهای بیشتر اسرائیل را به طور نامحدود به تأخیر بیندازد یا از مذاکره در مراحل بعدی خودداری کند، همانطور که اوایل امسال با پایان دادن به مذاکرات آتشبس اتفاق افتاد.
ادامه مطلب
ترامپ چندین بار در طول اجلاس تأکید کرد که "بالاخره، ما در خاورمیانه صلح داریم" و "پس از سالها رنج و خونریزی، جنگ در غزه پایان یافته است". این اظهارات در حالی مطرح میشود که فلسطینیها و فعالان در مورد برخی از مفاد آن ابراز نگرانی کردهاند و آینده غزه هنوز مبهم است. این طرح عملاً هیچ چیزی در مورد کشور فلسطین و اشغال مداوم کرانه باختری توسط اسرائیل نمیگوید.
ادامه مطلب
کوروش احمدی می نویسد: طرح ترامپ برای غزه و اعلام موافقت تقریبا همه کشورها با آن نشان داد که در پی جنگهای تجاوزکارانه اسرائیل و بیثباتیهای ناشی از آن، شرایط جدیدی در منطقه در حال شکلگیری است که میتواند همزمان بر شرایط بینالمللی نیز اثر بگذارد.
ادامه مطلب
ترامپ تصمیم گرفت موانع احتمالی پیش رو را نادیده بگیرد. در سخنرانی خود در کنست، او متن را رها کرد تا شخصیت نتانیاهو را ارزیابی کند: "او آسانترین فرد برای کنار آمدن نیست، اما این چیزی است که او را عالی میکند." او به تفصیل در مورد ساعتها مکالمه فرستاده ویژه خود، استیو ویتکوف، که اوایل امسال با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، دیدار داشت، صحبت کرد. ویتکوف، یک سرمایهگذار املاک و مستغلات از نیویورک، توسط ترامپ به عنوان "هنری کیسینجری که اطلاعات را فاش نمیکند" توصیف شد. کیسینجر، مشاور امنیت ملی و سپس وزیر امور خارجه در دوران نیکسون و فورد، استاد افشاگریهای خودخواهانه واشینگتن بود.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: نشست شرم الشیخ یک نشست ساده نبود. اگرچه ظاهرا بنا بود جایی برای جشن گرفتن آتشبس غزه باشد، اما پیامهای متعدد آن فراوان بود. پیامهایی که از دور زدن هواپیمای حامل رئیس جمهوری امریکا بر فراز اسرائیل آغاز شد، سخنرانی طولانی رئیس جمهوری امریکا را در کنست شاهد بود و در کنفرانس مطبوعاتی پایانی نشست شرم الشیخ که فقط یک سخنران داشت و آن شخص رئیس جمهوری امریکا بود، به اوج رسید.
ادامه مطلب
صلح در خاورمیانه، بر خلاف تصور ترامپ، هنوز دور از دسترس است. ابهام پیرامون این طرح به آیندهای احتمالی اشاره دارد که در آن حماس روی پای خود باقی میماند، اسرائیل همچنان علیه آن مستقر است و بازسازی همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
ادامه مطلب
این حرکت به سوی آتشبس پس از روزها مذاکرات فشرده بین اسرائیل و حماس در مصر و شرکای اروپایی و عربی در پاریس انجام میشود. این آتشبس درست پس از دومین سالگرد جنگ که در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد.
ادامه مطلب
دنیس راس در یادداشتی مینویسد: اسرائیلیها کمکم دارند متوجه میشوند که اگرچه دستاوردهای نظامی موازنه قدرت در منطقه را تغییر داده و ایران و شبکه نیابتی آن را تضعیف کرده است، اما جنگ سیاسی را باختهاند. کشورشان هرگز تا این حد در سطح بینالمللی منزوی نبوده است.
ادامه مطلب
جمیله کدیور در یادداشتی مینویسد: طرح ترامپ ضمن اینکه هیچ اشارهای به محاصره خفهکننده غزه توسط اسرائیل ندارد، کوچکترین اشاره ای هم در مورد حق تعیین سرنوشت و حق مسلم فلسطینیها برای داشتن کشور مستقل خودشان وجود ندارد.
ادامه مطلب
اصغر زارعی، کارشناس مسائل غرب آسیا در گفتوگویی اظهار داشت: این کاروان متشکل از بیش از ۵۰ قایق و حدود ۵۰۰ فعال و سیاستمدار از ۴۴ کشور جهان بود که باهدف شکستن محاصره غزه و رساندن کمکهای غذایی و دارویی به سوی سرزمینهای اشغالی حرکت کرد. وی افزود: توقیف این کشتیها و بازداشت فعالان بینالمللی، از جمله گرتا تونبرگ و ماندلا ماندلا واکنشهای گسترده سیاسی و مردمی در اروپا و سایر نقاط جهان به همراه داشت.
ادامه مطلب
سیروس حاجیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طرح ۲۰ بندی موسوم به «صلح و آتشبس»، که در مهرماه ۱۴۰۴ توسط دونالد ترامپ و نتانیاهو، بهطور مشترک اعلام شد، تلاشی بود برای ارائه یک نقشه راه برای پایان دادن به خصومتها. با این حال، این ابتکار دیپلماتیک بهدلیل فقدان جامعیت و مشارکت واقعی بازیگران غیردولتی فلسطینی – بهویژه حماس – با انتقادات گستردهای از سوی بازیگران منطقهای، نهادهای بینالمللی و تحلیلگران سیاسی مواجه شد. این عدم فراگیری، بهویژه در شرایطی که توازن قدرت بهشدت به نفع یکطرف درگیری تنظیم شده بود، از همان ابتدا مشروعیت و کارآمدی این طرح را با چالش مواجه ساخت.
ادامه مطلب