لاله زارع در یادداشتی می‌نویسد: ماجرای شام، به‌جای آنکه شبیه یکی از اپیزودهای پر از دسیسه‌های کلامی سریال خانه پوشالی پیش برود، تبدیل شد به یکی از قسمت‌های اکشن-سیاسی‌اش با این تفاوت که این‌بار به جای کوین اسپیسی در نقش رییس جمهور امریکا، خود رییس جمهور نقش را بازی کرد.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ که خود را فردی کارآزموده و ویژه در اداره کشور معرفی می‌کند، مدتی است به عنوان نماد یک بحران روانی در سیاست آمریکا و جهان شناخته می‌شود.
ادامه مطلب
تظاهرات ضد ترامپ در شهرهای مختلف آمریکا برگزار شد.
ادامه مطلب
مهدی پاک‌نیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مقدمه جنگ علیه ایران در شرایطی آغاز شده که در داخل آمریکا درباره ضرورت و پیامدهای آن اجماع کامل وجود ندارد. این وضعیت سبب شده است که شکاف‌هایی در میان نخبگان سیاسی و امنیتی واشینگتن شکل گیرد.
ادامه مطلب
شناورهای بدون سرنشین در سال‌های اخیر پس از آنکه اوکراین از قایق‌های تندروی حامل مواد منفجره برای وارد کردن خسارات قابل توجه به ناوگان دریای سیاه روسیه استفاده کرد، مورد توجه قرار گرفته‌اند.
ادامه مطلب
بر اساس ارزیابی‌های بررسی‌شده توسط دارک باکس، این درگیری در نهایت ممکن است در خدمت یک هدف استراتژیک بسیار گسترده‌تر باشد: بازسازی معماری امنیتی غرب و ظهور بالقوه یک اتحاد نظامی جدید برای جایگزینی یا به حاشیه راندن سازمان پیمان آتلانتیک شمالی.
ادامه مطلب
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به خاک ایران، که ضربات هدفمند به زیرساخت‌های هسته‌ای، موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی را شامل بوده، از منظر حقوق بین‌الملل رویدادی بی‌سابقه در نوع خود است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اغراق نیست اگر گفته شود که نطق ترامپ در سنا، تئاتر سیاسی بسیار دقیقی بود که ترامپ نقش خود را مانند یک هنرپیشه برجسته به خوبی ایفا کرد. اجرای این تئاتر سالانه سیاسی، موضوع بسیار مهمی از نظر مفهومی و عملیاتی را به پیش می‌کشد و آن وانمودگرائی است.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: امروز دنیا با یک بزهکار مو زرد مواجه است که با شکستن مرزهای اخلاق پیشرفت‌های انسانی مربوط به حقوق بشر، حقوق بشردوستانه، حقوق بین الملل و صلح جهانی را یکی پس از دیگری نابود می کند و جهان را به دوران قرن نوزدهم می برد.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اینک اروپا و کانادا در کشاکش این واگرایی، در همان حال که به فکر "موازنه سازی راهبردی" میان واشنگتن و پکن افتاده اند، اما می‌خواهند جانب احتیاط را داشته باشند و در میانه قرار گیرند.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آیا این جابه‌جایی قدرت به طور طبیعی به سمت یک درگیری بزرگ، حتی جنگ، حرکت می‌کند؟ یا می‌توان از تکرار الگوهای خونین تاریخ جلوگیری کرد؟
ادامه مطلب
طبق گزارش‌ها، ایالات متحده در حال انجام بزرگترین افزایش قدرت هوایی در خاورمیانه از زمان حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ است. ایالات متحده گروه‌های تهاجمی ناو هواپیمابر یو.اس.اس جرالد فورد و یو.اس.اس آبراهام لینکلن را به همراه جت‌های جنگنده، تانکرهای سوخت‌رسانی و سیستم‌های دفاع هوایی به منطقه اعزام کرده است.
ادامه مطلب
در حالی که ایرانیان منتظر نتیجه مذاکرات ژنو هستند، بسیاری از وقوع جنگی که می‌تواند از جنگ خونین دهه ۱۹۸۰ ایران با عراق پیشی بگیرد، می‌ترسند.
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: صراحتاً اگر امریکا طی این مدت – از فردای آتش‌بس تیرماه تا یک ماه اخیر – که کابوس جنگ را بر سرزمین اهورایی ایران زمین برافراشته و بر طبل جنگ می‌کوبد، راه نفوذی برای تهاجم و وارد کردن ضربه‌ای به دولتمردان و مناطق هدفگذاری شده خویش پیدا کرده بود؛ در حمله تردیدی روا نمی داشت!؟ آنچه تردید استراتژیست های ایالات متحده را باعث شده، موج دوم حملات ایران است!
ادامه مطلب
پکن بارها نسبت به نصب سیستم موشکی میان‌برد آمریکایی به نام تایفون در شمال فیلیپین در سال ۲۰۲۴ و همچنین نصب یک موشک‌انداز ضد کشتی در سال گذشته ابراز نگرانی کرده است.
ادامه مطلب
وحید افراسیابان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این گزارش، در مقام تحلیلی جامع و استراتژیک، با تمرکز بر پیامدهای میان‌مدت و بلندمدت، به واکاوی لایه‌های درهم‌تنیده قدرت، ادراک و تقابل در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ معاصر خاورمیانه می‌پردازد. مقطعی که در آن، تغییرات محیطی و محاسبات بازیگران، چشم‌انداز امنیتی منطقه را بیش از هر زمان دیگر پیچیده ساخته است.
ادامه مطلب
او در سخنرانی بسیار موردِ انتظار خود در کنفرانس سالانه امنیتی مونیخ، گفت که ایالات متحده به ایجاد یک نظم جهانی جدید مصمم است و افزود: «اگرچه ما آماده‌ایم که در صورت لزوم این کار را به تنهایی انجام دهیم، ترجیح ما این است و امیدواریم که این کار را با شما، دوستانمان در اروپا، انجام دهیم». او گفت که ایالات متحده و اروپا «به هم تعلق دارند.»
ادامه مطلب
این کنفرانس که روز جمعه آغاز شد، یک دوراهی در مسیر روابط فراآتلانتیکی است. از دو مسیر پیش روی ما، یکی تنظیم مجدد پایدار اتحاد ناتو با یک اروپای قوی در هسته آن است که به دفاع از خود در عین حفظ یک همکاری سالم، هرچند تضعیف‌شده، با ایالات متحده قادر باشد. مسیر دیگر، ادامه اختلافات فراآتلانتیکی بر سر ارزش‌های مشترک، منافع ملی و آنچه به عنوان تقسیم عادلانه مسئولیت‌ها از همه طرف‌ها محسوب می‌شود، است.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در منطقه بزرگ و راهبردی اورآسیا، روسیه دومین قدرت نظامی دنیا در سرزمین ویران‌شده اوکراین، با مجموعه ممالک اروپای غربی به مدت حدود چهار سال در جنگ است و تمام رفاه و رونق و امنیت هفتاد هشتاد سالۀ قاره را به خطر انداخته است. در غرب آسیا، آمریکای لاتین، شرق دور، گرین لند، قطب شمال و سایر مناطق همه درصدد نفوذ، تغییر مرزهای جغرافیایی، طمع‌ورزی و دستبردهای علنی به منابع و ذخائر، تسلیح بی‌محابا، پرکردن زرادخانه‌ها و برهم زدن قواعد و نظامات مستقر چندین دهه‌ای پس از جنگ جهانی هستند. اینک میز بازیِ نابرابرِ چیده شده، بیش از همه توسط میزبان، ایالات متحده، به‌هم زده می‌شود.
ادامه مطلب
درک لیبرت، نویسنده، در کتاب خود که در سال ۲۰۰۶ با عنوان «جرأت و فتح: عملیات ویژه و سرنوشت ملت‌ها، از آشیل تا القاعده» منتشر شد، نسبت به این وسوسه هشدار می‌دهد و خاطرنشان می‌کند که سوءاستفاده از عملیات ویژه، آنها را «در خط مقدم مدیریت سال‌های پس از جنگ قرار می‌دهد و هزینه شخصی سردرگمی‌های بوروکراتیک و بی‌کفایتی در سطح کابینه را می‌پردازد».
ادامه مطلب
سعید پورعلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تجربه یک دهه تحریم حداکثری، از نگاه نهادهای امنیتی آمریکا، نه‌تنها به تغییر رفتار راهبردی ایران منجر نشده، بلکه به انطباق ساختاری تهران با فشار خارجی انجامیده است. همین ارزیابی، واشینگتن را به سمت استفاده از ابزارهایی سوق داده که هزینه انطباق با آنها برای ایران به‌مراتب سنگین‌تر، زمان‌برتر و پیچیده‌تر است. در این رویکرد جدید، فناوری به محور اصلی مهار تبدیل می‌شود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سند استراتژی دفاعی آمریکا که اخیراً منتشر شده، تمرکز را بر امنیت سرزمین آمریکا و نیم‌کره غربی و مناطق پیرامونی آمریکا قرار می‌دهد. در این سند، تهدیدات آمریکا در مقایسه با سند پیشین تفاوت‌های قابل ملاحظه‌ای مشاهده می‌شود.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آمریکای لاتین از منظر تاریخی همواره بخشی از حوزه نفوذ سنتی ایالات متحده تلقی شده است. از دکترین مونرو تا دوران جنگ سرد، این منطقه نه‌تنها به‌عنوان یک حیاط خلوت ژئوپلیتیک، بلکه به‌مثابه سپری امنیتی برای هژمونی آمریکا عمل می‌کرد.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی می‌نویسد: در حالی که تنش میان ایران و امریکا در اوج است و به نقطه جوش نزدیک می‌شود و تهران به تهدیدهای نظامی واشینگتن پاسخ‌های تند و صریح می‌دهد، احتمال موفقیت مذاکرات پیش رو چقدر می‌تواند باشد؟ از شکل و محتوای مذاکرات پیش رو چه می‌توان برداشت کرد؟
ادامه مطلب
وقتی جنگ شروع می‌شود، تجارت پایان می‌یابد. همین فرض، زیربنای نظریه صلح تجاری آشناست که می‌گوید هرچه کشورها بیشتر با یکدیگر تجارت کنند، احتمال جنگیدن آنها علیه یکدیگر کمتر می‌شود. اما همان‌طور که واضح است که حتی سطوح بالای وابستگی متقابل اقتصادی، احتمال خصومت بین کشورها را از بین نمی‌برد، به همین ترتیب، کشورهایی که در حال جنگ هستند نیز می‌توانند روابط تجاری خود را حفظ کنند. کشورها اغلب حتی زمانی که در جنگ هستند، به تجارت با یکدیگر ادامه می‌دهند.
ادامه مطلب
کیوان محله‌ای در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این مقاله در پی آن است تا با بررسی سیاست‌های دوران ترامپ، نشان دهد که این دوره را باید حلقه‌ای مهم و شتاب‌دهنده در گذار به یک نظم چندقطبی جدید دانست، نظمی که در آن قدرت میان بازیگران متعدد و متنوعی توزیع شده است.
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونت‌ها انجام می‌شود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط می‌شود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط می‌شود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمی‌داند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت می‌کنند و کسانی که از آن حمایت می‌کنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال می‌توانند هم به‌راحتی به چرخه‌ای از خشونت منجر شوند که می‌تواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجه‌ی نامشخص علیه یک نظام آسیب‌دیده و در تنگنا قرار گرفته، می‌تواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بی‌ثبات کند.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بدون شک، دوران ترامپ در تاریخ روابط بین‌الملل نقطه‌عطفی است که هیچ‌گاه نمی‌توان آن را نادیده گرفت. او با اقدامات خود، بسیاری از اصول کهن دیپلماسی و حقوق بین‌الملل را به چالش کشیده و به‌طور واضح ساختارهای جهانی را دگرگون کرده است.
ادامه مطلب
سید محمد عیسی‌نژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: سند استراتژی امنیت ملی اخیر آمریکا یک گسست رادیکال از سنت‌های پیشین و چرخش به‌سوی قرائتی تهاجمی از «رئالیسم جکسونی» است. با بررسی این سند پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۲۶ که مصادف با ۲۵۰ امین سالگرد استقلال آمریکا و برگزاری جام جهانی فوتبال در آمریکای شمالی است، واشینگتن تلاش خواهد کرد با تکیه بر این دکترین انقباضی، جایگاه خود را در برابر چالش‌های درونی و خارجی بازتعریف کند؛ لذا، آمادگی برای مقابله با «فشار اقتصادی و نظامی سخت» در میدان و «فریب استراتژیک نرم» در فضای شناختی، ضرورتی حیاتی برای صیانت از منافع ملی است.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ادعای ترامپ بر الحاق گرینلند، که جزیره‌ای خودگردان و بخشی از پادشاهی دانمارک است، از منظر حقوق بین‌الملل و اصول ناتو کاملاً مردود است. ناتو به عنوان ائتلافی مبتنی بر دفاع مشترک و احترام به حاکمیت ملی، این اقدام را تهدیدی مستقیم علیه یکی از اعضای خود تلقی می‌کند.
ادامه مطلب