فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پیشبینی فروپاشی این توافق، بر پایه شناخت تجربههای مشابه در منطقه است. تجربهای که نشان داده ائتلافهای مبتنی بر منافع لحظهای و فاقد دشمن مشترک ملموس، به سرعت به پنهان فراموشی سپرده میشوند.
ادامه مطلب
محسن شریفخدائی نوشت: در سالهای اخیر، افزایش تنشها در خلیج فارس، حملات پراکنده به کشتیها در تنگه هرمز، رقابتهای منطقهای و کاهش نقش مستقیم آمریکا در تضمین امنیت متحدانش، همگی نشان دادهاند که امنیت این آبراه دیگر نمیتواند بر حضور یک قدرت خارجی تکیه کند.
ادامه مطلب
در این پرسش و پاسخ، زین حسین (ZH) پژوهشگر در برنامه «انتقال تسلیحات» مؤسسه SIPRI و پیتر وزمان (PW) پژوهشگر ارشد برنامه «انتقال تسلیحات» در مؤسسه SIPRI درباره اینکه دادههای جدید انتقال تسلیحات SIPRI چه چیزی درباره نقش واردات سلاح در این درگیری نشان میدهد، و همچنین پیامدهای آن برای تأمین تسلیحات فراتر از منطقه چیست، بحث میکنند.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: پیمان مکه پیدا و پنهانهایی دارد که بدون توجه به آنها نمیتوان بهدرستی آن را تفسیر و بررسی کرد. مهمترین آن نوع رابطه هر سه کشور با غرب، بهویژه امریکاست که مفهومی متفاوت از پیمان عادی منطقهای به ما میدهد.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این نوشتار به هشت کلانروند آیندهساز در منطقه خلیج فارس اشاره میشود که هر یک میتواند موضوع پژوهشی مستقل قرار گیرد و آثار جنگ ایران و آمریکا بر آنها را میتوان در قالب یک روند افزایشی، کاهشی یا دوگانه مورد بررسی قرار داد.
ادامه مطلب
محمود فاضلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شواهد نشان میدهد خانوارهای یونانی همچنان آسیبپذیرترین بخش اقتصاد محسوب میشوند. تورم پایدار، افزایش هزینههای انرژی و بحران هزینههای زندگی کاهش اعتماد مصرفکنندگان و افت سرعت رشد مصرف خصوصی را موجب شده است.
ادامه مطلب
ناصر ذاکری نوشت: مصاحبه چند روز پیش وزیر امور خارجه کشورمان واکنشهای انتقادی متعددی را برانگیخت که البته جای شگفتی هم نداشت. نکته محوری سخنان ایشان این بود که تصمیم درباره تشدید آتش جنگ یا مهار آن نباید در فضای احساسی و هیجانی گرفته شود، بلکه باید از یک مبنا و منطق محاسباتی دقیق پیروی کند.
ادامه مطلب
حامد نقی لو نوشت: کشورها دیگر «دوست» ندارند. این گزاره، توصیف جهان امروز است؛ جهانی که در آن رابطهها نه با برچسبهای ثابت، بلکه با منفعت موضوعی تعریف میشود. کشورها در انرژی شریکاند، در امنیت رقیب، در تجارت همسو و در یک پرونده بینالمللی ناسازگار.
ادامه مطلب
تا همین اواخر، منطق مذاکرات نسبتاً سرراست به نظر میرسید: توقف تشدید نظامی، تضمین ایمنی کشتیرانی و بازگرداندن نفتکشها از طریق تنگه. اکنون اوضاع متفاوت به نظر میرسد. ایران به دنبال مدلی است که در آن نقش ویژهاش در تنظیم ترافیک از طریق هرمز دیگر صرفاً نتیجه جغرافیا یا قدرت نظامی نباشد، بلکه عملاً به رسمیت شناخته شود.
ادامه مطلب
علی رضوانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به دلایل ساختاری، ژئوپلیتیکی و عملیاتی که در ذیل به آنها اشاره خواهند شد، این پیمان بدون حضور ایران نمیتواند نظم منطقه ای مطلوب را برای کشورهای هدف ایجاد کند.
ادامه مطلب